حت‌ رسالتت‌ قرار داده‌ايم‌ به‌مردم‌ برسانيد. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ آن‌ معجزات‌، عبارت‌ بود از معجزات‌ نه‌گانه‌ عصا، يد بيضا، شكافتن‌ دريا، سنگ‌ چشمه‌هاي‌ دوازده‌گانه‌، فرود آوردن‌ بلاياي ‌ملخ‌، شپش‌، قورباغه‌، خون‌ و بركندن‌ كوه‌ «و در ياد كردن‌ من‌ سستي ‌نكنيد» يعني‌: در ذكر و ياد من‌ و تبليغ‌ رسالتم‌، از خود كوتاهي‌ و ضعف‌ نشان ‌ندهيد.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1941.txt"> آيه  84-85</a><a class="text" href="w:text:1942.txt"> آيه  86</a><a class="text" href="w:text:1943.txt">آيه  87</a><a class="text" href="w:text:1944.txt"> آيه  88</a><a class="text" href="w:text:1945.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:1946.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:1947.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:1948.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:1949.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:1950.txt">وجه‌تسميه‌:﴿ سوره‌ زمر ﴾</a></body></html>سوره ص آيه  84‏متن آيه : ‏‏ قَالَ فَالْحَقُّ وَالْحَقَّ أَقُولُ ‏ 
آيه  85‏متن آيه : ‏‏ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ ‏
‏ترجمه : ‏
خداوند متعال‌ «فرمود: پس‌ اين‌ حق‌ است‌ و من‌ حق‌ را مي‌گويم‌ كه‌: البته‌ پر كنم ‌دوزخ‌ را از تو» يعني‌: پر مي‌كنم‌ دوزخ‌ را از جنس‌ تو از شيطانها. پس‌ پر ساختن‌ دوزخ‌ از ابليس‌ و پيروانش‌ از جانب‌ من‌ حق‌ است‌ و من‌ سخن‌ حق‌ را مي‌گويم‌ وحقيقت‌ قضيه‌ اين‌ است‌ «و هر كس‌ از كساني‌ كه‌ از تو پيروي‌ كند» يعني‌: دوزخ‌ را از كساني‌ از نسل‌ آدم‌ نيز كه‌ از تو ـ هنگامي‌ كه‌ به‌سوي‌ گمراهي‌ و ضلالت‌ فراشان ‌مي‌خواني‌ ـ اطاعت‌ كنند، پر مي‌كنم‌. بدين‌گونه‌، خداوند(ج) سوگند ياد مي‌كند كه‌ ابليس‌ و پيروانش‌ را به‌ دوزخ‌ وارد خواهد كرد تا بدانجا كه‌ دوزخ‌ از آنان‌ پر و انباشته‌ شود.سوره ص آيه  86
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبر به‌ اين‌ گروه‌ مشركان‌ «براي‌ آن» يعني‌: در برابر دعوت‌ به‌سوي ‌قرآن‌ و وحي‌ «از شما مزدي» و پاداش‌ و جايزه‌ و مقرري‌اي‌ «طلب‌ نمي‌كنم‌ و من‌ ازمتكلفان‌ نيستم» تكلف‌: تصنع‌ و خودسازي‌ است‌. يعني‌ من‌ از متكلفان‌ نيستم‌ تا چيزي‌ بگويم‌ كه‌ به‌ آن‌ علم‌ ندارم‌ و در نتيجه‌، بدون‌ حق‌ و از سر ساخته‌كاري‌ و دروغ‌ پردازي‌، دعواي‌ وحي‌ و رسالت‌ كنم‌، يا شما را به‌سوي‌ چيز ديگري‌ كه‌خداوند(ج) مرا به‌ دعوت‌ به‌سوي‌ آن‌ فرمان‌ نداده‌ است‌، دعوت‌ نمايم‌.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «آيا شما را از اهل‌ بهشت‌ آگاه‌ نكنم‌؟ اصحاب‌ گفتند: چرا، ما را آگاه‌ كنيد يا رسول‌الله! فرمودند: آنان‌ رحم‌كنندگان‌ در ميان‌ خويش‌ هستند. باز فرمودند: آيا شما را از اهل‌ دوزخ‌ آگاه‌ نكنم‌؟ اصحاب‌ گفتند: چرا، ما را آگاه‌ گردانيد يا رسول‌الله! فرمودند: آنان‌ نااميدان‌ دل‌مرده‌ روغگوي‌ متكلف‌ هستند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «أنا وصالحوا أمتي‌ برآء من ‌التكلف‌: من‌ و شايستگان‌ امت‌ من‌ از تكلف‌ بيزاريم‌».
 
	سوره ص آيه  87
‏متن آيه : ‏
‏ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ جز پندي‌ براي‌ عالميان‌ نيست» يعني‌: اين‌ قرآن‌، يا آنچه‌ كه‌ شما را به‌سوي‌ آن‌ فرامي‌خوانم‌، جز پند و موعظه‌اي‌ براي‌ همه‌ خلق‌ نيست‌.
 
	سوره ص آيه  88
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و البته» اي‌ كفار! «خبر آن‌ را» يعني‌: خبر آنچه‌ را كه‌ به‌ شما اعلام‌ شده‌ ـ از دعوت‌ به‌سوي‌ خداوند و يگانگي‌ وي‌ و ترغيب‌ و تشويق‌ به‌ بهشت‌ و بيم‌ و هشدار از دوزخ‌ ـ «پس‌ از چندي» يعني‌: بعد از زماني‌ «خواهيد دانست» كه‌ آن‌ زمان‌؛ بعد از مرگ‌، يا در روز قيامت‌ است‌. به‌قولي‌ مراد اين‌ است‌: كساني‌ كه‌ در قيد حيات‌ باقي‌ بمانند، اين‌ حقايق‌ را مي‌دانند؛ هنگامي‌ كه‌ كار رسول‌اكرم‌ص بالا گيرد و دعوتشان‌ غالب‌ شود. و كساني‌ هم‌ كه‌ مي‌ميرند، آن‌ را بعد از مرگ‌ مي‌دانند.

  
سوره زمر
آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«نازل‌ شدن‌ اين‌ كتاب» يعني‌: فروفرستادن‌ اين‌ قرآن‌ «از جانب‌ خداي‌ عزيزي» است‌ كه‌ در ملك‌ و فرمانروايي‌اش‌ قوي‌ و غالب‌ و در صنعش‌: «حكيم‌ است» و همه‌ اشيا را در جايگاه‌ مناسب‌ آنها قرار مي‌دهد.
 
	آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَّهُ الدِّينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ما اين‌ كتاب‌ را به‌حق‌ به‌سوي‌ تو نازل‌ كرده‌ايم» يعني‌: در حالي‌ آن‌ را به‌ سويت ‌نازل‌ كرده‌ايم‌ كه‌ مشمول‌ حق‌ و راستي‌ است‌ و ما آن‌ را به‌ باطل‌ و بيهوده‌ نازل ‌نكرده‌ايم‌. مراد اين‌ است‌ كه‌ همه‌ آنچه‌ در قرآن‌ است‌ ـ از اثبات‌ توحيد و نبوت‌ و معاد گرفته‌ تا انواع‌ احكام‌ و تكاليف‌ ـ حق‌ است‌ «پس‌ خدا را ـ درحالي‌كه‌ دين‌ خود را براي‌ او پاك‌ و خالص‌ مي‌داري‌ ـ عبادت‌ كن» اخلاص‌: آن‌ است‌ كه‌ بنده‌ با عملش ‌تنها رضاي‌ خداي‌ سبحان‌ را مدنظر داشته‌ و هيچ‌ چيز ديگري‌ از آن‌، مقصود وي ‌نباشد. دين‌: عبارت‌ از عبادت‌ و طاعت‌ است‌ و رأس‌ و اساس‌ دين‌، عقيده‌ به‌توحيد خداوند متعال‌ و نفي‌ شرك‌ از وي‌ مي‌باشد.
	آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاء مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آگاه‌ باشبد: دين‌ خالص‌ از آن‌ خداست» يعني‌: پرستش‌ خالص‌ و پيراسته‌ از شائبه‌هاي‌ شرك‌ و غير آن‌، همانا از آن‌ خداي‌ عزوجل‌ است‌ اما غير آن‌ از اديان‌، دين‌ خالصي‌ كه‌ اخداوند(ج) به‌ آن‌ امر كرده‌ است‌، نيستند «و كساني‌ كه‌ به‌جاي‌ او سروراني‌ براي‌ خود گرفته‌اند» و با آنها طرح‌ موالات‌ و دوستي‌ ريخته‌اند «و گفتند: ما آنها را جز براي‌ اين‌كه‌ ما را به‌ الله در مرتبه‌ قرب‌ نزديك‌ سازند، عبادت‌ نمي‌كنيم» اين‌ اوليا و سروران‌ دروغين‌، بتاني‌ بودند كه‌ مشركان‌ آنها را بجز خداي‌ سبحان ‌مي‌پرستيدند و چون‌ به‌ آنها گفته‌ مي‌شد: پروردگار و آفريننده‌ شما كيست‌؟ آسمانها و زمين‌ را چه‌كسي‌ آفريده‌؟ و چه‌كسي‌ از آسمان‌ آب‌ فرو فرستاده ‌است‌؟ در پاسخ‌ مي‌گفتند: الله. ولي‌ چون‌ به‌ آنها گفته‌ مي‌شد: در اين‌ صورت ‌معناي‌ عبادت‌ شما براي‌ بتان‌ چيست‌؟ مي‌گفتند: تا ما را به‌ الله نزديك‌ ساخته‌ و نزد وي