‌ به‌ روايت‌ ابوذر(رض) آمده‌ است‌ كه ‌فرمود: از رسول‌‌خدا‌ص پرسيدم‌ كه‌ تعداد انبيا(ع) چند تن‌ است‌؟ فرمودند: «صد و بيست ‌و چهار هزار تن‌، كه‌ رسولان‌ از ميانشان‌ سيصد و پانزده‌ تن‌ ـ جمعي ‌انبوه‌ و بزرگ‌ ـ هستند». فرق‌ در ميان‌ «رسول‌» و «نبي‌» اين‌ است‌ كه‌: رسول ‌صاحب‌ شريعت‌ يا كتابي‌ است‌ و نبي‌: پيرو كتاب‌ و شريعت‌ رسول‌ قبل‌ از خود، يا همزمان‌ با خود مي‌باشد.
«و هيچ‌ فرستاده‌اي‌ را نرسد كه‌ جز به‌ اذن‌ الهي‌ معجزه‌اي‌ بياورد» پس‌ هيچ‌ پيامبري ‌نمي‌تواند از نزد خود معجزه‌اي‌ بياورد. مراد از «آيه‌» معجزه‌اي‌ است‌ كه‌ دال‌ بر نبوت‌ پيامبر باشد «پس‌ چون‌ فرمان‌ خدا برسد» يعني‌: چون‌ وقت‌ معين‌ براي‌ عذاب ‌تكذيب‌ پيشه‌گان‌ ـ در دنيا يا در آخرت‌ ـ فرارسد «به‌ حق» ميانشان‌ «داوري ‌مي‌شود» و خداوند(ج) با فيصله‌ بر حق‌ خويش‌، بندگان‌ محق‌ و شايسته‌ خويش‌ را نجات‌ مي‌دهد «و آنجاست» يعني‌: در آن‌ وقت‌ است‌ «كه‌ مبطلان» يعني‌: كساني‌كه‌ از باطل‌ پيروي‌ كرده‌ و به‌ آن‌ عمل‌ مي‌كنند «زيان‌ مي‌كنند» پس‌ اي‌ محمد‌ص! بر توست‌ كه‌ با اقتدا به‌ انبياي‌ پيش‌ از خود، صبر و شكيبايي‌ پيشه‌ كني‌. و آن‌گاه‌ كه ‌فرمان‌ خداي‌ عزوجل‌ به‌ فيصله‌ كردن‌ ميان‌ تو و قومت‌ دررسد، قطعا ميان‌ شما به‌حق‌ و راستي‌ فيصله‌ مي‌كند و تو در آن‌ زمان‌ قطعا نصرت‌ داده‌ مي‌شوي‌ و باطل‌انديشان‌ و باطل‌گرايان‌ از اشراف‌ قريش‌ ـ يعني‌ كساني‌ كه‌ تو را از دعوتت‌ بازمي‌دارند ـ قطعا زيانكار مي‌شوند.
 
آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَنْعَامَ لِتَرْكَبُوا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خدا همان‌ كسي‌ است‌ كه‌ چهارپايان‌ را براي‌ شما پديد آورد» يعني‌: آنها را به‌خاطر شما آفريد. مراد از اين‌ چهارپايان‌، جفتهاي‌ هشتگانه‌ از شتر و گاو و گوسفند و بز هستند كه‌ ذكر آنها در سوره‌ «انعام/‌143» گذشت‌ «تا از برخي‌ از آنها سواري‌ گيريد و از برخي‌ از آنها بخوريد» يعني‌: تا بر برخي‌ از آنها سوار شويد و برخي‌ از آنها را بخوريد.
 
	آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوا عَلَيْهَا حَاجَةً فِي صُدُورِكُمْ وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در آنها براي‌ شما منافعي» ديگر «است» غيراز سوار شدن‌ و خوردن‌؛ مانند بهره‌برداري‌ از موي‌، كرك‌، پشم‌، شير، كره‌، روغن‌، پنير و جز اين‌ از منافع‌ ديگر «و تا سوار بر آنها به‌ مقصودي‌ كه‌ در دلهايتان‌ است‌، برسيد» يعني‌: تا آنها شما را با بارهاي‌ سنگينتان‌ از سرزميني‌ به‌ سرزمين‌ ديگر حمل‌ كنند و بنابراين‌، شما بتوانيد به‌وسيله‌ آنها نيازهايتان‌ را به‌آساني‌ و سهولت‌ در سرزمين‌ها و كشورهاي‌ دور دست ‌برآوريد «و بر آنها و بر كشتي‌ حمل‌ مي‌شويد» يعني‌: بر شتر در بيابان‌ و بر كشتي‌ در دريا منتقل‌ مي‌شويد. و گفته‌ اند: «شتر، سفينه‌ صحراست‌».
 
	آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ وَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ فَأَيَّ آيَاتِ اللَّهِ تُنكِرُونَ ‏
 
‏ترجمه :
«و» حق‌ تعالي‌ «آيات‌ خويش‌ را» يعني‌: نشانه‌ها و دلالتهاي‌ خود در آفاق‌ و انفس‌ را كه‌ دال‌ بر كمال‌ قدرت‌ و وحدانيت‌ وي‌ است‌ «به‌ شما مي‌نماياند پس‌ كدام‌يك‌ از آيات‌ خدا را انكار مي‌كنيد؟» زيرا اين‌ نشانه‌ها و دلايل‌، در وضوح‌ و روشني‌ خود و در عدم‌ وجود هيچ‌گونه‌ خفا و ابهامي‌ در آنها، در جايگاهي‌ قرار دارند كه ‌هيچ‌ صاحب‌ بصيرت‌ روشني‌، آنها را انكار نمي‌كند؛ چنانچه‌ از اهل‌ انصاف ‌باشد.
 
	آيه  82
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَانُوا أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَأَشَدَّ قُوَّةً وَآثَاراً فِي الْأَرْضِ فَمَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا در زمين‌ سير نكرده‌اند» اين‌ گروه‌ كافر معاند ستيزه‌جو «تا ببينند كه‌ سرانجام‌ كساني‌ كه‌ پيش‌ از آنان‌ بودند» از امتهايي‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ را نافرماني‌ كرده‌ وپيامبران‌ خويش‌(ع) را تكذيب‌ كردند؛ «چگونه‌ بوده‌ است‌؟» زيرا آثار برجاي ‌مانده‌ موجود در ديار و سرزمين‌ هايشان‌، بر عذابي‌ كه‌ به‌ آنان‌ نازل‌ شده‌ و بر فرجام‌ بدي‌ كه‌ بدان‌ پيوسته‌اند، دلالت‌ مي‌كند و اين‌ آثار برجاي‌ مانده‌، با زبان ‌بي‌ زباني‌ در اين‌ باره‌ حرفهاي‌ بسياري‌ براي‌ گفتن‌ دارند «آنها از حيث‌ شمار بيشتر و پرتوان‌تر از آنان‌ بوده‌اند» يعني‌: آن‌ پيشينيان‌، از مشركان‌ مكه‌ در شمار خود بيشتر، در اجسام‌ و پيكرهاي‌ خود نيرومندتر و در اموال‌ خود بيشتر و فراتر بوده‌اند «و از حيث‌ آثار در روي‌ زمين‌ استوارتر بودند» يعني‌: آنها با بناها، كارگاهها و كشتزارهايي‌كه‌ دليل‌ وجود نيرومند مدني‌ آنها بوده‌ است‌، از اين‌ مشركان‌ قوي‌تر و مشهورتر بوده‌اند «ولي‌ آنچه‌ به‌ دست‌ مي‌آوردند، به‌ حالشان‌ سودي‌ نبخشيد» يعني‌: آن‌گاه‌ كه‌عذاب‌ الهي‌ در رسيد، آن‌ همه‌ شكوه‌ و ابهت‌ ظاهري‌، هيچ‌ به‌ كارشان‌ نيامد.
 
آيه  83
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمَّا جَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَرِحُوا بِمَا عِندَهُم مِّنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ پيامبرانشان‌ برايشان‌ بينات» يعني‌: حجتهاي‌ آشكار و معجزات‌ روشن ‌«را آوردند، به‌ چيزي‌ از علم‌ كه‌ نزدشان‌ بود خرسند شدند» يعني‌: به‌ آنچه‌ كه‌ در نزدشان‌ از علم‌ و دانش‌ ادعايي‌ و پنداري‌ بود، اظهار مسرت‌ و شادماني‌ كردند درحالي‌كه‌ اين‌ دستاويزهايشان‌ در حقيقت‌، چيزي‌ جز شبهه‌هاي‌ باطل‌ و ادعاهاي ‌بي‌اساس‌ و پوچ‌ نبود. به‌قولي‌ مراد اين‌ است‌: به‌ آنچه‌ كه‌ نزدشان‌ از علم‌ احوال‌ دنيا ـ نه‌ احوال‌ دين‌ ـ است‌، شادمان‌ شدند. چنان‌كه‌ خداوند(ج) مي‌فرمايد: (يَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِّنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا) : (آنها فقط ظاهري‌ از زندگاني‌ دنيا را مي‌دانند) «روم/7». «و آنچه‌ به‌ آن‌ استهزا مي‌كردند، آنان‌ را فروگرفت» يعني‌: جزاي‌ استهزايشان‌ به‌ آنان ‌احاطه‌ كرد و آنان‌ را فروگرفت‌.
اشاره‌ به‌ اين‌كه‌ علم‌ دنيوي‌، عاملي‌ از عوامل‌ غرور بازدارنده‌ از پيروي‌ حق ‌است‌، معجزه‌اي‌ از معجزات‌ قرآن‌ كريم‌ مي‌باشد كه‌ ابعاد و اعماق‌ آن‌، در عصر ما بهتر و بيشتر شناخته‌ شده‌ است‌ زيرا هم‌اكنون‌ غرور علمي‌ بشر به‌ اوج‌ خود رسيده‌ به‌طوري‌كه‌ دانشمندان‌ علوم‌ تجربي‌ ـ جز اندكي‌ از كساني‌ كه‌ اهل‌ انصاف‌ هستند ـ علوم‌ ديني‌ را سبك‌ و بي‌اهميت‌ مي‌ان