 هر چه‌ به‌ زودي‌ از دست‌ برود، شايسته‌ آن‌ نيست‌ كه‌ بر به‌دست‌آوردن‌ آن‌ شادمان‌ شويد، يا بر از دست‌ رفتن‌ آن‌ اندوه‌ بخوريد، با در نظرداشت‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ همه‌ اينها به‌ قضا و قدر حق‌ تعالي‌ وابسته‌ است‌ پس ‌انسان‌ هرگز نمي‌تواند از سرنوشتي‌ كه‌ براي‌ او نوشته‌ شده‌ تجاوز كند لذا آنچه‌ كه ‌خواه‌ناخواه‌ شدني‌ باشد و الزاما روي‌ دهد، نه‌ فرا آوردن‌ آن‌ سزاوار شادماني‌ است و نه‌ از دست‌ دادن‌ آن‌ سزاوار پريشاني‌ و اندوه‌. پس‌ بدانيد كه‌ نعمتهايي‌ كه‌ خداوند(ج) به‌ شما ارزاني‌ داشته‌ است‌، حاصل‌ تلاش‌ و دست‌رنج‌ شما نيست‌ بلكه ‌رزقي‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ به‌ شما بخشيده‌ است‌ لذا نعمت‌هاي‌ او را وسيله ‌فخرفروشي‌ و برتري‌جويي‌ بر ديگران‌ قرار ندهيد «و خداوند هيچ‌ متكبر خودستايي‌ را دوست‌ ندارد» پس‌ گويي‌ معني‌ اين‌ است: هر كس‌ به‌ بهره‌هاي‌ دنيوي‌ شادمان‌ شده ‌و اين‌ بهره‌ها نزد وي‌ بزرگ‌ و گرامي‌ داشته‌ شود، بي‌گمان‌ تكبر ورزيده‌ و به‌ آنها فخر كرده‌ است‌.
بايد دانست‌ كه‌ اين‌ مذمت‌ و نكوهش‌ ناظر بر آن‌ شادماني‌اي‌ است‌ كه‌ صاحبش ‌در آن‌ تكبر، فخرفروشي‌ و بد مستي‌ كند. همچنين‌ با اين‌ آيه‌ روشن‌ مي‌شود كه‌ اندوه‌ مورد نكوهش‌، همانا اندوهي‌ است‌ كه‌ صاحبش‌ بر آن‌ صبر و شكيبايي‌ نكرده‌ و در آن‌ به‌ قضا و قدر الهي‌ راضي‌ نباشد. و شادماني‌ ممنوع‌ هم‌ شادماني‌اي ‌است‌ كه‌ صاحب‌ خويش‌ را به‌ غرور و ناز و تكبر و طغيان‌ وا داشته‌ و او را از شكر حق‌ تعالي‌ غافل‌ گرداند. عكرمه‌ مي‌گويد: «هيچ‌ كسي‌ نيست‌ مگر اين‌كه‌ اندوهگين ‌يا شادمان‌ مي‌شود ولي‌ بايد شادماني‌ را به‌ شكر تبديل‌ كنيد و اندوه‌ را به‌ صبر». پس‌ مراد نفي‌ و سركوب‌ خصلت‌ها و طبائع‌ بشر ـ از قبيل‌ غم‌ و شادي‌ وخشم ‌نيست‌ بلكه‌ نهي‌ از شادي‌ و اندوه‌، ناظر بر مقدمات‌ اين‌ امور و اسباب‌ آنها، يا بر توابع‌ و پيامدهاي‌ آنهاست‌ كه‌ همانا كفران‌ نعمت‌ يا ناراض‌ بودن‌ از قدر الهي‌ مي‌باشد.
 
	سوره حديد آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَمَن يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
و از آنجا كه‌ انسان‌ خودستا و فخر فروش‌ غالبا بخيل‌ نيز هست‌ زيرا او حقي‌ بر ذمه‌ خويش‌ براي‌ ديگران‌ قايل‌ نيست‌ پس‌ خداوند(ج) به‌ ذكر وصف‌ بخل‌ در آنان ‌پرداخته‌ و مي‌فرمايد: «همانان‌ كه‌ بخل‌ مي‌ورزند» در اداي‌ حق‌ خداوند(ج)  و در دادن‌ صدقه‌ «و مردمان‌ را نيز به‌ بخل‌ مي‌فرمايند» يعني: اين‌ بخل‌ورزي‌ را ـ هم‌ با سخن‌ و هم‌ با عمل‌ خود ـ براي‌ مردم‌ نيز مي‌آرايند بدان‌ جهت‌ كه‌ وقتي‌ آنان‌ به‌ اموال‌ خويش‌ فخر مي‌ورزند، ديگران‌ نيز كه‌ اين‌ شيوه‌ و رفتارشان‌ را مي‌بينند علاقه‌مند مي‌شوند كه‌ همانند آنان‌ باشند بنابراين‌، به‌ آنان‌ اقتدا نموده‌ و از انفاق‌ در راه‌هاي‌ خير بخل‌ و امساك‌ مي‌ورزند «و هر كس‌ روي‌ برگرداند، بي‌گمان‌ الله هموست ‌بي‌نياز ستوده‌» يعني: هر كس‌ از انفاق‌ مال‌ روي‌ برگرداند، بداند كه‌ خداوند(ج) از او بي‌نياز و در افعال‌ خويش‌ ستوده‌ است‌ پس‌ اين‌ انفاق‌ نكردن‌ وي‌، به‌ خداي ‌بي‌نياز هيچ‌ زياني‌ نمي‌رساند. اين‌ جمله‌ متضمن‌ تهديد بخيلان‌ و مشعر بر اين‌ حقيقت‌ است‌ كه‌ انفاق‌ مال‌ در راه‌ حق‌، همانا به‌ خير و صلاح‌ خود انفاق‌كننده ‌مي‌باشد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3036.txt"> آيه  25</a><a class="text" href="w:text:3037.txt"> آيه  26</a><a class="text" href="w:text:3038.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:3039.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:3040.txt">آيه  29</a></body></html>سوره حديد آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ پيامبران‌ خويش‌ را با بينات‌» يعني: با معجزات‌ روشنگر و شريعت‌هاي ‌آشكار «فرستاديم‌ و كتاب‌ و ميزان‌ را همراهشان‌ فرود آورديم‌» مراد از كتاب: جنس ‌كتاب‌ يعني‌ تمام‌ كتابهاي‌ آسماني‌ است‌ و مراد از ميزان: ترازوي‌ عدالت‌ است‌. ابن‌زيد مي‌گويد: «مراد همان‌ ترازويي‌ است‌ كه‌ مردم‌ آن‌ را در سنجش‌ اشيا به‌ كارمي‌گيرند و به‌ وسيله‌ آن‌ وزن‌ و معامله‌ مي‌كنند». آري‌! فرود آورديم‌ اينها را «تا مردم‌ به‌ قسط برخيزند» يعني: تا مردم‌ از حق‌ و عدل‌ كه‌ بدان‌ مأمور شده‌اند، پيروي‌ كنند و تا زندگي‌ آنان‌ بر بنياد حق‌ و عدل‌ استوار گردد و در ميان‌ خود به ‌انصاف‌ و داد معامله‌ كنند. قسط: عدل‌ و حق‌ است‌ «و آهن‌ را فرودآورديم‌» يعني: آن‌ را در معادن‌ پديدآورديم‌ و آفريديم‌ و صنعت‌ آن‌ را براي‌ مردم‌ تعليم‌ داديم‌ «كه‌ در آن‌ قوتي‌ سخت‌ است‌» زيرا ابزارهاي‌ جنگي‌ و وسايل‌ كوبنده‌ نظامي‌ از آن ‌ساخته‌ مي‌شود همچنين‌ صنايع‌ سنگين‌ و ساختمانهاي‌ غول‌پيكر و مانند اين‌ها از وسايل‌؛ مانند ماشين‌، هواپيما و غيره‌ كه‌ داراي‌ قوت‌ و شدت‌ و صلابت‌اند، از آهن‌ ساخته‌ مي‌شوند. بأس: قوت‌ و نيرومندي‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌ابن‌عمر رضي‌الله عنهما آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «بعثت‌ بالسيف‌ بين ‌يدي‌ الساعة‌ حتي‌ يعبد الله‌ وحده‌ لاشريك‌ له‌، وجعل‌ رزقي‌ تحت‌ ظل‌ رمحي‌، وجعلت ‌الذلة‌ والصغار علي‌ من‌ خالف‌ أمري‌ ومن‌ تشبه‌ بقوم‌ فهو منهم: در پيشاپيش‌ قيامت‌ (به‌توسل‌) به‌ شمشير (و استفاده‌ از سلاح) مبعوث‌ شدم‌ براي‌ اين‌كه‌ خداي‌ يگانه ‌لاشريك‌ مورد پرستش‌ قرار گيرد و روزي‌ام‌ در زير سايه‌ نيزه‌ام‌ قرار داده‌ شده‌ و هركس‌ كه‌ از فرمانم‌ سرپيچي‌ كند، به‌ ذلت‌ و كوچكي‌ و حقارت‌ محكوم‌ شده‌ است‌ وهر كس‌ خود را به‌ قومي‌ تشبيه‌ كند پس‌ او از آنان‌ است‌».
«و» در آهن‌ «منفعت‌هاي‌ ديگري‌ براي‌ مردمان‌ است‌» كه‌ به‌ وسيله‌ آن‌ بسياري ‌از وسايل‌ مورد نياز خود مانند كارد، تبر، سوزن‌، ابزارهاي‌ كشاورزي‌ و نجاري‌، وسايل‌ ساختماني‌ و غير اينها از صنايع‌ خفيفه‌ و ثقيله‌ بسياري‌ را كه‌ براي‌ مردم‌ مفيد و كارآمد است‌، مي‌سازند «و تا خداوند بداند» به‌ علم‌ مشاهده‌ و ظهور و در عالم ‌واقع‌ «كه‌ چه‌ كسي‌ او و پيامبرانش‌ را غائبانه‌ ياري‌ مي‌دهد» با بهره‌گيري‌ درست‌ از آهن‌ در جهاد في‌سبيل‌الله‌. پس‌ هر كس‌ دين‌ خدا(ج)  و پيامبر