يقتي‌ يقيني‌ است‌، از نظريات ‌غير يقيني‌ بشر تصديق‌ كننده‌اي‌ بجوييم‌ ولي‌ مي‌توانيم‌ بگوييم‌ كه‌ نظريات‌ نجومي‌ جديد با حقايق‌ علمي‌اي‌ كه‌ قرآن‌ كريم‌ هزار و چهارصد سال‌ قبل‌ اعلام‌ نموده‌، تصادمي‌ ندارند و در نهايت‌ اگر فرضيه‌ و نظريه‌ علمي‌اي‌ درست‌ باشد، آن‌ فرضيه‌ در راستاي‌ تفسير آيات‌ علمي‌ قرآن‌ كريم‌ قراردارد.
همچنين‌ اين‌ تعبير قرآن‌ كريم: ﴿ ‏ أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا﴾: (آيا كافران‌ ندانسته‌اند)، به ‌اين‌ حقيقت‌ اشاره‌ دارد كه‌ كافران‌ خواهند بود كه‌ اين‌ حقايق‌ علمي‌ را كشف ‌خواهند كرد. و خود اين‌ تعبير نيز مظهري‌ از مظاهر اعجاز قرآن‌ كريم‌ است‌.
به‌ هر حال‌، پيشگامي‌ قرآن‌ كريم‌ در عرصه‌ علم‌ و اعلام‌ وي‌ از يك‌ حقيقت‌ كوني‌ بزرگ‌، دليل‌ روشن‌ و قاطعي‌ بر اين‌ امر است‌ كه‌ قرآن‌ كلام‌ خداوند(ج) و وحي ‌منزل‌ وي‌ است[2].
«و» آيا كافران‌ ندانسته‌اند كه‌ ما «هر چيز زنده‌اي‌ را از آب‌ پديد آورديم‌؟» يعني: ما هر موجود زنده‌اي‌ را ـ اعم‌ از حيوان‌ و نبات‌ ـ با آبي‌ كه‌ آن‌ را از آسمان‌ نازل ‌مي‌كنيم‌، زنده‌ ساختيم‌ و آب‌ را سبب‌ حيات‌ هر موجود زنده‌اي‌ در عرصه‌ زمين ‌گردانيديم‌.
اين‌ مقطع‌ از آيه‌ نيز نظريه‌ علمي‌اي‌ را كه‌ مي‌گويد: منشأ پيدايش‌ حيات‌ اوليه‌، در يابوده‌ است‌، تأييد مي‌كند.
«آيا باز هم‌ ايمان‌ نمي‌آورند؟» با وجود مشاهده‌ آن‌ همه‌ نشانه‌هاي‌ عظيمي‌ كه ‌مقتضي‌ ايمان‌ قطعي‌ به‌ وجود خداي‌ ذوالجلال‌ است‌؟.
 
[2] نگاه‌ كنيد به‌ كتاب‌ «جلوه‌ هايي‌ جديد از اعجاز علمي‌ قرآن‌ كريم‌» تأليف‌ مترجم‌.سوره قلم آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! بياورند شريكان‌ خود را در «روزي‌ كه‌ جامه‌ از ساق‌ برداشته‌ شود» يعني: در آن‌ روز كه‌ خداي‌ عزوجل‌ ساق‌ خود را آشكار كند كار، زار و اوضاع‌ به‌ غايت ‌دشوار مي‌شود. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بخاري‌ و غير آن‌ از ابي‌سعيد(رض) آمده‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «پروردگار ما ساق‌ خود را برهنه‌ مي‌كند پس‌ هر مرد مؤمن‌ و هر زن‌ مؤمنه‌اي‌ براي‌ او سجده‌ مي‌كنند و كساني‌ كه‌ از روي‌ ريا و سمعه‌ در دنيا سجده‌ مي‌كردند، باقي‌ مي‌مانند پس‌ تا مي‌روند كه‌ سجده‌ كنند، پشت‌ آنان‌ (مانند تخته‌ الواري‌ راست‌ مي‌ايستد) و قادر به‌ سجده‌ كردن‌ نمي‌شوند». لذا مراد از فرموده‌ حق‌ تعالي:(يُكْشَفُ عَن سَاقٍ ) سخت‌ شدن‌ كار و بالا گرفتن‌ هنگامه‌ در روز قيامت‌ است‌ چنان‌كه‌ وقتي‌ جنگ‌ يا كار ديگري‌ شدت ‌گيرد، اعراب‌ مي‌گويند: «كشف‌ الامر عن‌ ساقه: كار ساق‌ خود را برهنه كرد». اين‌ تأويل‌ از آن‌ رو مورد نظر است‌ كه‌ خداوند(ج) از جسميت‌ و از همه‌ صفات‌ حوادث ‌منزه‌ مي‌باشد پس‌ مراد از ساق‌، اندام‌ مخصوص‌ نيست‌ بلكه‌ تأويل‌ آن‌ چنان‌ است‌ كه‌ ذكر شد.
«و به‌ سجده‌ فراخوانده‌ شوند پس‌ نتوانند» يعني: همه‌ خلق‌ براي‌ خداي‌ عزوجل ‌به‌ سجده‌ مي‌افتند و يك‌ سجده‌ مي‌كنند، اما كفار و منافقان‌ باقي‌ مي‌مانند و تا مي‌خواهند كه‌ سجده‌ كنند، در خود توانايي‌ نمي‌يابند زيرا كمرهايشان‌ خشك ‌مي‌ايستد و براي‌ سجده‌ كردن‌ نرم‌ و انعطاف‌پذير نمي‌شود از آن‌ رو كه‌ نه‌ در دنيا به ‌خداوند(ج) ايمان‌ آورده‌ بودند و نه‌ براي‌ او سجده‌ كرده‌ بودند. خلاصه‌ اين‌كه: كفار و منافقان‌ در آخرت‌ براي‌ تعبد و تكليف‌ به‌ سجده‌ فراخوانده‌ نمي‌شوند بلكه ‌براي‌ توبيخ‌ و سرزنش‌ بر ترك‌ سجده‌ كردن‌ در دنيا به‌ آن‌ فراخوانده‌ مي‌شوند و ازآنجا كه‌ در دنيا با وجود صحت‌ و سلامت‌، از سجده‌ كردن‌ تكبر ورزيده‌اند درآخرت‌ بر ضد حالتي‌ كه‌ در دنيا بر آن‌ قرار داشته‌اند مورد مجازات‌ قرار مي‌گيرند، بدينسان‌ كه‌ وقتي‌ پروردگار عزوجل‌ تجلي‌ كند و مؤمنان‌ براي‌ او به‌ سجده‌ افتند، احدي‌ از كفار و منافقان‌ نمي‌توانند به‌ سجده‌ روند بلكه‌ پشت‌ آنان‌ مانند تخته‌راست‌ مي‌ماند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3282.txt"> آيه  43</a><a class="text" href="w:text:3283.txt"> آيه  44</a><a class="text" href="w:text:3284.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:3285.txt"> آيه  46</a><a class="text" href="w:text:3286.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:3287.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:3288.txt"> آيه  49</a><a class="text" href="w:text:3289.txt"> آيه  50</a><a class="text" href="w:text:3290.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:3291.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:3292.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3293.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3294.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:3295.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:3296.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:3297.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:3298.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:3299.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:3300.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ الحاقه ﴾</a></body></html>سوره قلم آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَقَدْ كَانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ديدگانشان‌ خاشع‌ باشد» خشوع: خضوع‌، ذلت‌ و فروافتادگي‌ است‌ «خواري‌ آنان‌ را فروگيرد» يعني: غبار خفت‌ و خواري‌ و حسرت‌ و ندامت‌ سختي‌ بر رخسارشان‌ بنشيند «در حالي‌ كه‌ پيش‌ از اين‌ به‌ سجده‌ خوانده‌ مي‌شدند» در دنيا «و تندرست‌ بودند» يعني: از علت‌ها و آفات‌ جسمي‌ سالم‌ و بر انجام‌ دادن‌ سجده ‌قادر بودند اما سجده‌ نكردند. ابراهيم‌ تيمي‌ در معني‌ آن‌ مي‌گويد: «در دنيا به‌وسيله‌ اذان‌ و اقامه‌ به‌ سجده‌ فراخوانده‌ مي‌شدند اما سرباز مي‌زدند».
 
	سوره قلم آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ فَذَرْنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ مرا با كسي‌ كه‌ اين‌ سخن‌ را تكذيب‌ مي‌كند واگذار» يعني: اي‌ محمدص! من‌ و اين‌ كفار را واگذار و كارشان‌ را به‌ من‌ بسپار و خاطرت‌ را به‌ آنان‌ مشغول‌ نكن ‌زيرا من‌ كار آنان‌ را بسنده‌ام‌ و يقين‌ داشته‌ باش‌ كه: «به‌ زودي‌ آنان‌ را پايه‌ به‌ پايه‌ از آن‌ راه‌ كه‌ درنيابند فروخواهيم‌ گرفت» يعني: به‌ زودي‌ آنان‌ را به‌ عذاب‌ غافلگير خواهيم‌ كرد و آهسته‌ آهسته‌ و پله‌ به‌ پله‌ به‌سوي‌ عذاب‌ خواهيمشان‌ راند تا بدانجا كه‌ آنان‌ را از جايي‌ كه‌ نمي‌دانند در عذاب‌ خواهيم‌ افگند زيرا آنان‌ اين‌كار ما را انعام‌ مي‌پندارند و در عاقبت‌ آنچه‌ كه‌ در نهايت‌ با آن‌ روبرو خواهند شد، نمي‌انديشند و اين‌ «استدراج‌» است‌.
	سوره قلم آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مهلت‌شان‌ مي‌دهم» تا بر گناه‌ خويش‌ بيفزايند «هرآينه