كرد: «شما نمي‌خواهيد مگر آن‌كه‌ خداوند پروردگار عالميان‌ بخواهد». پس‌، از تعمق‌ در سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ به‌ يك‌ نكته‌ مهم‌ مي‌رسيم‌ و آن‌ موقوف‌ بودن‌ مشيت‌ بشري‌ به‌مشيت‌ الهي‌ است‌. البته‌ اين‌ به‌ معناي‌ مجبور بودن‌ انسان‌ نيست‌ زيرا حق‌ تعالي‌ به ‌علم‌ ازلي‌ خود دانسته‌، سپس‌ اراده‌ كرده‌ و قدرتش‌ را بر آن‌ امر نمايان‌ ساخته‌ است ‌پس‌ علم‌ وي‌ كشف‌ كننده‌ است‌ نه‌ اجبار آور. يعني‌ خداوند متعال‌ به‌ علم‌ ازلي ‌خود دانسته‌ است‌ كه‌ مثلا زيد در زندگي‌ خود چه‌ كارهايي‌ مي‌كند آن‌گاه‌ تحقق ‌كارهاي‌ او را اراده‌ كرده‌ و سپس‌ به‌ قدرت‌ خويش‌ آن‌ كارها را در عرصه‌ واقع ‌نمايان‌ ساخته‌ است‌.
	
﴿ سوره‌ تکویر ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (29) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ افتتاح‌ با اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي: (‏ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ‏)  «تكوير» ناميده‌ شد. تكوير: در هم‌ پيچيدن‌ خورشيد و سپس‌ افگندن‌ و محو كردن‌ روشني‌ آن‌ است‌.
فضيلت‌ آن: در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عمر رضي‌الله عنهما آمده‌ است‌ كه ‌رسول‌ خدا ص فرمودند: «هر كس‌ دوست‌ دارد كه‌ به‌سوي‌ روز قيامت‌ بنگرد چنان‌كه‌ گويي‌ آن‌ را به‌ چشم‌ سر مي‌بيند پس‌ بايد سوره‌هاي: (‏ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ‏)و(‏ إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ‏)و(‏ إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ‏) را بخواند».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3813.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3814.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3815.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:3816.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:3817.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:3818.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:3819.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:3820.txt"> آيه  8 </a><a class="text" href="w:text:3821.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:3822.txt"> آيه  10 -11</a><a class="text" href="w:text:3823.txt"> آيه  12</a><a class="text" href="w:text:3824.txt"> آيه  13-14</a><a class="text" href="w:text:3825.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:3826.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:3827.txt">آيه  17-18</a><a class="text" href="w:text:3828.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:3829.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ انفطار ﴾</a></body></html> سوره إنفطار آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه» در هنگامه‌ برپائي‌ قيامت‌ «آسمان‌ منفطر شود» انفطار آسمان‌؛ شكافته‌ شدن‌ و از هم ‌گسستن‌ آن‌ براي‌ فرود آمدن‌ فرشتگان‌ از آن‌ است‌؛
 
	سوره إنفطار آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ ستارگان‌ پراكنده‌ شوند» يعني: فروريزند و متفرق‌ شوند؛
 
	سوره إنفطار آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ درياها از جا بركنده‌ شوند» يعني: بعضي‌ در بعضي‌ديگر روان‌ گردند و همه‌ به‌ هم‌ راه‌ يابند به‌طوري‌كه‌ به‌ درياي‌ واحدي‌ تبديل‌ شوند و درياهاي‌ شيرين ‌با درياهاي‌ شور در هم‌ آميزد؛
	سوره إنفطار آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ گورها زير و زبر شود» يعني: خاك‌ گورها زير و زبر شود و مردگاني ‌كه‌ در آنها هستند، بيرون‌ آيند؛
 
	سوره إنفطار آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«هر نفسي‌، آنچه‌ را پيش‌ فرستاده‌ بود و آنچه‌ را بازپس‌ گذاشته‌ بود بداند» يعني: در آن‌ هنگام‌ نامه‌هاي‌ اعمال‌ منتشر مي‌شود و هر كس‌ آنچه‌ را از خير يا شر پيش ‌فرستاده‌ بود و آنچه‌ را كه‌ پس‌ از خود از روش‌ نيك‌ يا بد در دنيا باقي‌ گذاشته‌ بود، مي‌داند. و چنان‌كه‌ در سوره‌ قبل‌ گذشت‌، پديده‌هاي‌ ياد شده‌، در آستانه‌ قيام ‌قيامت‌ روي‌ مي‌دهد.
	سوره إنفطار آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ‏

‏ترجمه : ‏
«هاي‌ اي‌ انسان» كافر «چه‌ چيز تو را در باره‌ پروردگار بخشنده‌ات‌ مغرور كرد؟» يعني: چه‌ چيز تو را فريفت‌ و غره‌ كرد كه‌ به‌ پروردگار كريم‌ و بخشنده‌ات‌ كافر شدي‌، به‌ پروردگاري‌ كه‌ بر تو در دنيا با كامل‌ كردن‌ آفرينش‌ و حواست‌ فضل‌ و بخشش‌ نمود، تو را عاقل‌ و فهميده‌ گردانيد، به‌ تو روزي‌ داد و بر تو با نعمتهايي‌كه‌ بر انكار هيچ‌ چيز از آنها قادر نيستي‌، انعام‌ گذاشت‌. برخي‌ گفته‌اند: انسان‌ را عفو خداوند(ج) مغرور كرد زيرا او انسان‌ را در اولين ‌گام‌ گناه‌ و نافرماني‌اش‌ به ‌شتاب‌ مؤاخذه‌ و مجازات‌ نكرد. نقل‌ است‌ كه‌ به‌ فضل‌بن‌عياض‌ گفتند: اگر خداوند(ج) در روز قيامت‌ تو را در پيشگاه‌ خود ايستاده‌ كند و به‌ تو بگويد: «چه‌ چيز تو را به‌ پروردگار كريمت‌ غره‌ كرد؟» در پاسخش‌ چه‌ مي‌گويي‌؟ گفت: «مي‌گويم: مرا پرده‌هاي‌ فروانداخته‌ات‌ مغرور ساخت‌ زيرا ذات‌ كريمت‌ ستار عيبپوش‌ است‌». در حديث‌ شريف‌  آمده‌ است‌ كه‌ چون‌ رسول‌ خدا ص آيه: (‏ يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ‏)  را مي‌خواندند، مي‌فرمودند: «انسان‌ را جهلش ‌مغرور و فريفته‌ ساخت‌».
برخي‌ از مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ درباره ‌ابي ‌بن‌ خلف‌ يا درباره‌ ابي‌اشدبن‌كلده‌ جمحي‌ نازل‌ شد. ولي‌ ابن‌عباس‌رضي‌الله عنهما مي‌گويد: «مراد از انسان‌ در اينجا، وليدبن‌ مغيره‌ است‌».
 
سوره إنفطار آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ‏

‏ترجمه : ‏
آري‌! اي‌ انسان‌ كافر و ناسپاس‌، چه‌ چيز تو را در باره‌ پروردگار بخشنده‌ات ‌مغرور ساخت‌؟ «همان‌ كس‌ كه‌ تو را آفريد» از نطفه‌ درحالي‌ كه‌ چيزي‌ نبودي ‌«پس‌ استوار كرد» تو را به‌ اندامهاي‌ درست‌، به‌ صورت‌ و هيأت‌ كسي‌ كه‌ مي‌شنوي‌، مي‌بيني‌ و درك‌ مي‌كني‌ «و آن‌گاه‌ تو را سامان‌ بخشيد» به‌ بخشيدن ‌قامت‌ نيكو، حسن‌ صورت‌ و تعادل‌ اعضا به‌ طوري‌كه‌ هيچ‌ تفاوتي‌ در آنها نيست‌ و مثلا چنين‌ نيست‌ كه‌ يك‌ دست‌ يا يك‌ پايت‌ از دست‌ يا پاي‌ ديگرت‌ بلندتر باشد.
 
	سوره أنبياء آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» مسخر ساختيم‌ «براي‌ سليمان‌ باد را تندرو» يعني: تندباد توفاني‌ را «كه‌ به ‌فرمان‌ او به‌سوي‌ سرزميني‌ كه‌ در آن‌ بركت‌ نهاده‌ بوديم‌، جريان‌ مي‌يافت‌» مراد سرزمين ‌شام‌ است‌ «و ما به‌ هر چيز دانا بوديم‌» پس‌ پادشاهي‌ و نبوت‌ را با آن ‌همه‌ قدرت‌ از آن‌ روي‌ به‌ سليمان‌(ع) داديم‌ كه‌ اين‌ بخشايش‌ مبتني‌ بر حكمت‌ و مصلحت‌ بود و مي‌دانستيم‌ كه‌ او شايسته‌ آن‌ است‌ و او و قومش‌ 