 آن‌. رئيا: يعني‌ نيكو منظرتر بودند در پيش ‌مردم‌ از روي‌ خوش‌پوشي‌، ياداشتن‌ قد و قواره‌ و اندامهاي‌ ظاهر فريب‌ و زيبا و برخورداري‌ از ناز و نعمت‌.
بلي‌! برويد و بنگريد كه‌ چه‌ بسيار امت‌هاي‌ متمدن‌ و فرورفته‌ در ناز و نعمت‌ را نابود كرديم‌ كه‌ شما قبيله‌ قريش‌ در مقايسه‌ با آنها از اين‌ نظر چيزي‌ به‌ حساب ‌نمي‌آييد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1281.txt"> آيه  6-7</a><a class="text" href="w:text:1282.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:1283.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:1284.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:1285.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:1286.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:1287.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:1288.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:1289.txt">آيه  15</a></body></html>سوره روم آيه  6‏متن آيه : ‏‏ وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ‏
آيه  7‏متن آيه : ‏‏ يَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِّنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«وعده‌ خداست‌. خدا وعده‌اش‌ را خلاف‌ نمي‌كند» يعني: خداوندأ پيروزي ‌روميان‌ بر فارسيان‌ را وعده‌ داده‌ است‌ و بي‌ترديد او وعده‌ خويش‌ را خلاف ‌نمي‌كند «ولي‌ بيشتر مردم‌ نمي‌دانند» كه‌ خداوندأ وعده‌اش‌ را خلاف‌ نمي‌كند وآنان‌ كفارند كه: «از زندگي‌ دنيا فقط ظاهري‌ را مي‌دانند» يعني: آنها ظاهر آنچه‌ را كه‌ از آرايشها و لذتهاي‌ دنيا و كاروبار زندگاني‌ و اسباب‌ به‌دست ‌آوردن‌ منافع ‌دنيوي‌شان‌ مشاهده‌ مي‌كنند، مي‌شناسند و علم‌ آنها از اين‌ امور فراتر نمي‌رود.
از اين‌ آيه‌ چنين‌ برمي‌آيد كه‌ دنيا ظاهر و باطني‌ دارد، ظاهر آن‌ همان‌ آرايش‌هاو پيرايش‌هايي‌ است‌ كه‌ جهال‌ دنياپرست‌ آن‌ را مي‌دانند و بدان‌ دلبسته‌اند و باطن ‌آن‌ اين‌ است‌ كه‌ زندگي‌ دنيا پل‌ و گذرگاهي‌ به‌ سوي‌ حقيقت‌ است‌ و زندگي‌ حقيقي ‌و كامل‌ در آخرت‌ مي‌باشد پس‌ بايد در دنيا از طاعت‌ و عمل‌ صالح‌ براي‌ آخرت ‌توشه‌ برگرفت‌ «و حال‌ آن‌كه‌ آنان‌ از آخرت‌» كه‌ همانا نعمت‌ بي‌زوال‌ و لذت‌ بي‌مثال‌ و خالص‌ است‌ «غافلند» يعني: به‌ آن‌ التفاتي‌ نمي‌كنند و آنچه‌ را كه‌ مورد نياز آخرت‌ است، براي‌ آن‌ آماده‌ نمي‌سازند.
 
سوره روم آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنفُسِهِمْ مَا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمًّى وَإِنَّ كَثِيراً مِّنَ النَّاسِ بِلِقَاء رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا در خودشان‌ انديشه‌ نكرده‌اند؟» يعني: قطعا اسباب‌ انديشيدن‌ برايشان‌ فراهم ‌است‌ و در قدم‌ اول‌ نزديكترين‌ چيز به‌ آنها نسبت‌ به‌ ساير مخلوقات، خويشتن‌ وجودي‌ آنان‌ مي‌باشد پس‌ اگر در وجود خودشان‌ چنان‌كه‌ بايد تفكر كنند، يقينا به ‌وحدانيت‌ خداوند(ج) و صداقت‌ پيامبرانش‌ پي‌ مي‌برند. به‌عبارتي‌ ديگر: آيا در اين‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ خود آنان‌ را آفريده‌ است‌ در حالي‌ كه‌ چيزي‌ نبوده‌اند، نينديشيده‌اند؟ «خداوند آسمانها و زمين‌ و آنچه‌ را كه‌ ميان‌ آن‌ دو است‌ جز به‌ حق‌» يعني: به‌ عدل، يا به‌ حكمت‌ «نيافريده ‌است‌ و تا سرآمدي‌ معين‌» يعني: حق‌ تعالي‌ آسمانها و زمين‌ را تا سرآمد و ميعاد معيني‌ آفريده‌ است‌ كه‌ چون‌ آن ‌ميعاد مقرر به‌سر آيد، عمر آنها نيز به‌سر مي‌آيد و آن‌ روز قيامت‌ است‌. پس‌ اگر كسي‌ در اين‌ دو امر تفكر كند، يقينا مي‌داند كه‌ انسان و هستي‌ براي‌ حكمتي‌ آفريده ‌شده‌اند و حتما هم‌ به‌ نقطه‌ پاياني‌ مي‌رسند بنابراين، دنيا و مافيها در شرف‌ زوال ‌است‌ و آخرت‌ يقينا آمدني‌ است‌ «و بي‌گمان‌ بسياري‌ از مردم‌ به‌ لقاي‌ پروردگارشان‌ كافرند» يعني: منكر زنده ‌شدن‌ پس‌ از مرگ‌ هستند.
 
	
سوره روم آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَأَثَارُوا الْأَرْضَ وَعَمَرُوهَا أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا در زمين‌ سيروسفر نكرده‌اند تا بنگرند كه‌ عاقبت‌ كساني‌ كه‌ پيش‌ از آنان‌ بودند» از طوايف‌ كفاري‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ آنان‌ را به‌سبب‌ كفر و انكار حق‌ وتكذيبشان‌ به‌ پيامبران(ع) نابود كرد «چگونه‌ بوده‌ است‌؟» آخر، سرگذشت‌ آنها همه‌ عبرت‌ آميز و پند آموز است‌ و عاقل‌ كسي‌ است‌ كه‌ از ديگران‌ پند بگيرد. يعني: آنان‌ در زمين‌ گردش‌ كرده‌ و اين‌ حقايق‌ را مشاهده‌ كرده‌اند. «آنها بسي‌ نيرومندتر از آنان‌ بودند» يعني: آن‌ كفار نابودساخته‌ شده، نسبت‌ به‌ كفار مكه‌ وپيروانشان، در اسباب‌ و امور دنيوي‌ توانمندتر بودند «و زمين‌ را كندوكاوكردند» يعني: آن‌ را شخم‌ زده‌ و براي‌ كشت‌وكار آماده‌ كرده‌ و اسباب‌ و ابزارهاي ‌اين‌ امر را به‌كار گرفتند همچنين‌ آنها زمين‌ را به‌ منظور آباداني‌ آن‌ زيروروي‌ كردند و در آن‌ به‌ كاوش‌ پرداختند «و بيش‌ از آنچه‌ اينان‌ آبادش‌ كرده‌اند آن‌ را آباد ساختند» يعني: آن‌ امتها، زمين‌ را با ساختن‌ بناها و گستراندن‌ كشاورزي، بيش‌ از مردم‌ مكه‌ آباد كردند زيرا امتهاي‌ پيشين‌ ـ مانند عاد، ثمود و امثالشان‌ ـ داراي‌ عمرهاي‌ طولاني‌تر و بدنهاي‌ تنومندتر و در به‌دست‌آوردن‌ اسباب‌ زندگاني‌ و وسايل‌ تمدني‌ داراي‌ موفقيت‌ بيشتري‌ بوده‌اند.
اين‌ آيه‌ مظهري‌ از مظاهر اعجاز قرآن‌ كريم‌ است‌ زيرا نص‌ آن‌ ابعاد زمان‌ و مكان‌ را در نورديده‌ و به‌ متن‌ تاريخ‌ و تمدن‌ انسان‌ در عصرهاي‌ پيشين‌ قدم‌ گذاشته‌ است‌ و كاوشهاي‌ باستانشناسي‌ در عصر حاضر، گواه‌ روشن‌ اعجاز اين‌ آيه‌ است‌.
«و رسولانشان‌ با بينات‌» يعني: با معجزه‌ها «به‌سويشان‌ آمدند» ولي‌ با اين ‌وجود، آنان‌ به‌ پيامبران(ع) و پيامهاي‌ توحيدي‌شان‌ ايمان‌ نياوردند و در نتيجه، خداوندأ نابودشان‌ كرد «پس‌ نبود كه‌ خداوند بر آنان‌ ستم‌ كند» با عذاب‌ كردنشان ‌«بلكه‌ آنان‌ خود در حق‌ خويش‌ ستم‌ مي‌كردند» با كفر، تكذيب‌ و ار تكاب‌ گناه‌.
	 سوره روم آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاؤُوا السُّوأَى أَن كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِئُون ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ عاقبت‌ كساني‌ كه‌ بدي‌ كردند، سوأي‌ شد» يعني: عاقبت‌ آنان‌ بعد از عذاب‌ دنيا بدتر هم‌ شد زيرا در آخرت‌ به‌ سخت‌ترين‌ عقوبت‌ها مجازات‌ مي‌شوند. به‌قولي: (سوأي‌) 