‌ آفريده‌ شده‌ در وي‌، او را از درون‌ رحم‌ به‌ دنياي‌ خارج‌ از آن ‌بيرون‌ آورديم‌ «پس‌ بزرگ‌ خداوندي‌ است‌ كه‌ نيكوترين‌ آفرينندگان‌ است‌» يعني: خداي‌ سبحان‌ از آن ‌روي‌ سزاوار تعظيم‌ و سپاس‌ و ثنا است‌ كه‌ بهترين‌ و استواركارترين‌ صنعتگران‌ و آفرينشگران‌ مي‌باشد.
از عمر(رض) روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: «با پروردگارم‌ در چهار چيز موافقت ‌نمودم‌... يكي‌ از آن‌ چهار چيز اين‌ بود كه‌ چون‌ نازل‌ شد: ﴿ وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ ‏  ...﴾ من‌ گفتم: ﴿فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ ‏﴾  . پس‌ همان‌گونه‌ كه‌ گفته‌ بودم ‌نازل‌ شد».
 
سوره مريم آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ كهيعص ‏
 
‏ترجمه : ‏
خوانده‌ مي‌شود: «كاف‌، ها، يا، عين‌، صاد» در «كاف‌» و«صاد» به‌ مقدار شش‌ حركت‌ يا سه‌ الف‌، مد طويل‌ كشيده‌ مي‌شود، در «ها» و«يا» مد به‌ مقدار يك‌ حركت‌ يا يك‌ الف‌ متعين‌ است‌ و در «عين‌»، هم‌ مد طويل‌ جايز است‌ و هم ‌قصر آن‌ با دو حركت‌ به‌ مقدار دو الف‌. اين‌ حروف‌ از حروف‌ مقطعه‌ است‌ و سخن‌ در اين‌ باره‌، در ابتداي‌ سوره ‌«بقره‌» گذشت‌.
 
	سوره مؤمنون آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيِّتُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ شما بعد از اين‌ قطعا مي‌ميريد» يعني: بعد از طي‌ اين‌ مراحل‌ و به‌سر رسيدن‌ اجل‌هايتان‌، خواه‌ناخواه‌ به‌سوي‌ مرگ‌ رهنورديد.
 
	سوره مؤمنون آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ شما قطعا روز قيامت‌ برانگيخته‌ مي‌شويد» از قبرهايتان‌ به‌سوي‌ محشر؛ براي‌ حساب‌ و جزا.
 
	سوره مؤمنون آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَائِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌ ما بر فراز شما هفت‌ راه‌ آسماني‌ آفريديم‌» طرائق: عبارتند از طبقات‌ آسمانها كه‌ لايه‌به‌لايه‌ يكي‌ بر بالاي‌ ديگري‌ كوبيده‌ شده‌اند «و ما هرگز از آفرينش ‌غافل‌ نبوده‌ايم‌» يعني: ما از كار اين‌ هفت‌ طبقه‌ آسمان‌ و نگاه‌ داشتن‌ آنها و نيز ازتمام‌ عرصه‌ آفرينش‌ خويش‌ غافل‌ نبوده‌ايم‌ كه‌ آن‌ را همين‌گونه‌ به‌ حال‌ خود رها كنيم‌ بلكه‌ آفرينش‌ را از زوال‌ و اختلال‌ حفظ مي‌كنيم‌ و نيز كساني‌ را كه‌ در زمين ‌به‌سر مي‌برند حفظ مي‌كنيم‌ از اين‌كه‌ آسمان‌ بر سرشان‌ سقوط كند و به‌ هلاكتشان ‌رساند، يا زمين‌ آنان‌ را به‌ كرات‌ ديگر و فضاي‌ بيروني‌ خود بيفگند.
 
	﴿ سوره‌ مومنون ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (118) آيه‌ است‌.
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ مباركه‌ «مؤمنون‌» ناميده‌ شد زيرا با اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي: ﴿قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ﴾  آغاز شده‌ است‌ و آيات‌ بعد از آن‌ نيز به‌ بيان ‌اوصاف‌ هفت‌گانه‌ مؤمنان‌ و پاداش‌ عظيم‌ ايشان‌ در آخرت‌ ـ كه‌ عبارت‌ از به‌ ارث ‌بردن‌ فردوس‌ برين‌ است‌ ـ مي‌پردازد.
فضيلت‌ اين‌ سوره: احمد، ترمذي‌، نسائي‌ و حاكم‌ از عمربن‌الخطاب‌(رض) روايت‌ كرده‌اند كه‌ فرمود: هنگام‌ نزول‌ وحي‌ بر رسول‌ خدا ص نزديك‌ چهره ‌ايشان‌ زمزمه‌اي‌ مانند صداي‌ زنبور عسل‌ شنيده‌ مي‌شد. روزي‌ وحي‌ بر ايشان‌ درحال‌ نزول‌ بود و ما ساعتي‌ درنگ‌ كرديم‌ تا نزول‌ وحي‌ بر ايشان‌ تمام‌ شد سپس‌ ايشان‌ روي‌ به‌ قبله‌ كرده‌، دستان‌ خود را به‌ آسمان‌ برداشتند و چنين‌ دعا كردند: «اللهم‌ زدنا ولا تنقصنا، وأكرمنا ولا تهنا، وأعطنا ولا تحرمنا، وآثرنا ولا تؤثر علينا، وارض‌ عنا وأرضنا: بارالها! بر ما بيفزاي‌ و از ما كم‌ نكن‌، گرامي‌مان‌ بدار وخوارمان‌ نكن‌، به‌ ما بده‌ و ما را محروم‌ نگردان‌، ما را برگزين‌ و ديگران‌ را بر ما ترجيح‌ مده‌ و از ما راضي‌ باش‌ و ما را راضي‌ كن‌». سپس‌ فرمودند: «به‌ تحقيق ‌همين‌ اكنون‌ بر من‌ ده‌ آيه‌ نازل‌ شد كه‌ هر كس‌ آنها را برپا دارد، به‌ بهشت‌ داخل ‌مي‌شود آن‌گاه‌ قرائت‌ كردند: ﴿ قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ...﴾   تا ده‌ آيه‌ را تمام‌ نمودند».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:525.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:526.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:527.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:528.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:529.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:530.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:531.txt"> آيه  24</a><a class="text" href="w:text:532.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:533.txt"> آيه  26</a><a class="text" href="w:text:534.txt"> آيه  27</a></body></html>سوره مؤمنون آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّا عَلَى ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از آسمان‌ آبي‌ را فرودآورديم‌» يعني: آب‌ باران‌ را، كه‌ حيات‌ زمين‌ و موجودات‌ زنده‌اي‌ كه‌ در آن‌ به‌سر مي‌برند، وابسته‌ به‌ اين‌ آب‌ است‌ «به‌اندازه‌» يعني: اين‌ آب‌ را به‌ ميزاني‌ كه‌ از جانب‌ ما مقدر و معين‌ است‌ فرود آورديم‌؛ به‌ همان‌ مقداري‌ كه‌ كشتزارها و درختان‌ به‌ آن‌ قوام‌ و سامان‌ يافته‌ و رشدكنند و نياز موجودات‌ حيه‌ بدان‌ برآورده‌ شود زيرا اگر آب‌ از اندازه‌ خود بيشتر شود، درختان‌، كشتزارها و جانداران‌ همه‌ تباه‌ مي‌شوند و اگر از اندازه‌ هم‌ كمتر شود، نياز كشتزارها، محصولات‌ و موجودات‌ حيه‌ را بسنده‌ نمي‌كند.
ابن‌كثير مي‌گويد: «حتي‌ خداي‌ عزوجل‌ به‌سوي‌ زمين‌هايي‌ كه‌ كشت‌ آنها نياز به‌ آب‌ بسياري‌ دارد اما خود زمين‌ آنها قدرت‌ تحمل‌ بارانهاي‌ زياد را ندارد، از بلاد ديگر و از سرزمينهاي‌ دور آب‌ مي‌فرستد، مانند سرزمين‌ مصر كه‌ زميني‌ شنزار داشته‌ و طبيعت‌ آن‌ تحمل‌ باران‌ بسيار را ندارد پس‌ مي‌بينيم‌ كه‌ خداوند متعال‌ از فاصله‌هاي‌ دور، آب‌ نيل‌ را به‌سوي‌ آن‌ مي‌فرستد و در فصل‌ بارانهاي‌ موسمي ‌همراه‌ با اين‌ آب‌ از سرزمين‌ حبشه‌ گل‌ سرخي‌ را بركنده‌ و آن‌ را به‌ سرزمين‌ مصر مي‌فرستد، كه‌ آب‌ زمين‌ را سيراب‌ مي‌كند و آن‌ گل‌ سرخ‌ هم‌ بر بستر زمين‌ ته‌نشين‌ شده‌ پوشش‌ خاكي‌ مناسبي‌ را جهت‌ آماده ‌ساختن‌ زمين‌ براي‌ كشاورزي‌، آماده‌ مي‌گرداند».
«و آن‌ را در زمين‌ جاي‌ داديم‌» يعني: آب‌ باران‌ را در زمين‌ مستقر گردانيديم‌ تا در وقت‌ نيازشان‌ از آن‌ بهره‌ گيرند، همچون‌ آب‌ چشمه‌ها، آبهاي‌ زيرزميني‌، آبگيرها، قنات‌ها و مانند آنها كه‌ گنجينه‌هاي‌ فياضي‌ براي‌ آب‌ بارانند «و هرآينه‌ ما بر بردن‌ آن‌ تواناييم‌» يعني: چنان‌كه‌ بر فرود آوردن‌ اين‌ آب‌ توانا بوديم‌، بر از بين‌ بردن‌ آن‌ نيز تواناييم‌؛ يا از طريق‌ فروبردن‌ آن‌ در لايه‌هايي‌ از زمين‌ كه ‌استخ