ا، بانگ‌ درازگوشان‌ است‌» يعني: ناخوش‌ترين‌ و زشت‌ترين ‌آوازها، آواز خران‌ است‌ زيرا اول‌ آن‌ عرعر و آخر آن‌ بانگي‌ بس‌ انكر و گوش‌خراش‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «چون‌ بانگ‌ خروس‌ را شنيديد، از خداوند فضل‌ وي‌ را بخواهيد و چون‌ بانگ‌ خر را شنيديد، به‌ خداوند از شيطان ‌پناه‌ ببريد زيرا او شيطاني‌ را ديده‌ است‌».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1363.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:1364.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:1365.txt"> آيه  22</a><a class="text" href="w:text:1366.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:1367.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:1368.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:1369.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:1370.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:1371.txt">آيه  28</a></body></html>سوره لقمان آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُّنِيرٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديده‌ايد كه‌ خدا آنچه‌ را كه‌ در آسمانها و آنچه‌ را كه‌ در زمين‌ است، مسخر شما گردانيد» مسخر گردانيدن‌ آنها براي‌ آدميان، عبارت‌ است‌ از: دادن‌ قدرت ‌بهره‌گيري‌ از اين‌ پديده‌ها به‌ آنان‌ و از مخلوقات‌ آسماني‌اي‌ كه‌ در جهت‌ منافع ‌فرزندان‌ آدم‌ مسخر ساخته‌ شده‌اند، عبارتند از: خورشيد، ماه، ستارگان‌ و مانند اينها و نيز فرشتگان‌ در اين‌ قطاراند زيرا ايشان‌ به‌ فرمان‌ خداي‌ سبحان‌ نگهبانان ‌فرزندان‌ آدم‌ هستند. و از مخلوقات‌ زميني‌اي‌ كه‌ براي‌ بشر رام‌ ساخته‌ شده‌ اند، عبارتند از: سنگ، خاك، كشتزارها، ميوه‌ها، حيواناتي‌ كه‌ انسان‌ از آنها بهره‌برداري‌ مي‌كند و غيراينها.... پس‌ مراد از تسخير و رام‌ كردن‌ آنها براي‌ بشر، قرار دادن‌ پديده‌ رام‌ ساخته ‌شده‌ در موقعيتي‌ است‌ كه‌ انسان‌ از آن‌ بهره‌برداري‌ كند، چه‌ آن‌ پديده‌ به‌ فرمان‌ انسان‌ و تحت‌ تصرف‌ وي‌ باشد چه‌ نباشد.
«و» آيا نديده‌ و ندانسته‌ايد كه‌ خداوند (ج) «نعمتهاي‌ آشكار و پنهانش‌ را بر شما تمام‌ كرد» يعني: آنها را به‌ پايه‌ اتمام‌ و اكمال‌ رسانيد. نعمتهاي‌ آشكار عبارت‌اند از: نعمتهايي‌ كه‌ به‌ عقل‌ يا حس‌ دريافته‌ مي‌شوند و هركه‌ در پي‌ شناخت‌ آنها باشد، آنها را مي‌شناسد؛ مانند سلامتي‌ و كمال‌ در آفرينش، مال، جاه، جمال‌ و انجام ‌دادن‌ طاعات‌ و عبادات‌. نعمتهاي‌ پنهاني‌ عبارتند از: معرفت، عقل‌ و آنچه ‌كه‌ شخص‌ در نهاد خويش‌ از علم‌ و يقين‌ به‌ وجود خداوند (ج) و ظن‌ نيكو نسبت‌ به‌ او مي‌يابد و نيز آن‌ آفاتي‌ كه‌ خداوند (ج) از بنده‌ دفع‌ مي‌كند. به‌قولي: نعمت ‌آشكار اسلام‌ است‌ و نعمت‌ پنهان، ستر و پرده‌پوشي‌ پروردگار متعال‌ بر بنده‌. درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌خدا‌ص در پاسخ‌ سؤال‌ ابن‌عباس‌ك كه‌ از ايشان ‌راجع‌ به‌ اين‌ آيه‌ پرسيد، فرمودند: «نعمتهاي‌ آشكار اسلام‌ است‌ و آنچه‌ از خلقت ‌و آفرينشت‌ كه‌ زيباست‌ و نعمتهاي‌ پنهان، چيزهايي‌ است‌ كه‌ خداوند از اعمال‌ بدت‌ بر تو پوشانيده‌ است‌».
«و از مردم‌ كساني‌ هستند كه‌ درباره‌ خداوند» يعني: در توحيد و صفات‌ وي‌ «مجادله‌ مي‌كنند» از روي‌ مكابره‌ و عناد، بعد از آن‌كه‌ حق‌ برايشان‌ آشكار گشته‌ و حجت‌ بر آنان‌ اقامه‌ شده‌ است‌؛ مانند نضربن‌ حارث‌ و امثال‌ وي‌ از سردمداران ‌شرك‌ در مكه‌ و اين‌ مجادله‌شان‌ درباره‌ خداوند: «بدون‌ هيچ‌ علمي‌» است‌ از علوم ‌عقلي‌ يا نقلي‌ زيرا عقل‌ و علم‌ تجربي‌ انسان، فريادگر وجود و يگانگي‌ خداوند (ج) و تجلي‌گاه‌ اين‌ حقيقت‌اند و كتابهاي‌ آسماني‌ و رسالتهاي‌ الهي‌ نيز براي‌ روشن ‌كردن‌ بيشتر اين‌ حقيقت‌ آمده‌اند. «و» نيز اين‌ مجادله‌شان‌ «بدون‌ هيچ‌ هدايتي‌» است‌ كه‌انسان‌ بتواند به‌وسيله‌ آن، به‌ راه‌ صواب‌ رهنمون‌ شود «و» نيز اين‌ مجادله‌شان ‌«بي‌هيچ‌ كتاب‌ روشنگري‌» است‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ آن‌ را نازل‌ كرده ‌باشد. پس‌ اين ‌مجادله‌شان‌ در حق‌ خداوند (ج)، صرفا از روي‌ لجاجت‌ و گردنكشي‌ و كاملا بر بنياد عناد محض‌ مي‌باشد و هيچ‌ تكيه‌گاهي‌ از عقل، علم، معرفت، كتاب‌ و هدايت ‌ندارد.
 
	سوره لقمان آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطَانُ يَدْعُوهُمْ إِلَى عَذَابِ السَّعِيرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ آنان‌» يعني: به‌ اين‌ بت‌پرستان‌ اهل‌ جدال‌ و عناد در امر توحيد و يگانگي‌ حق‌ تعالي‌ «گفته‌ شود: از آنچه‌ خدا نازل‌ كرده‌» بر پيامبرش‌ از كتاب‌ «پيروي‌ كنيد» آنها به‌ تقليد محض‌ تمسك‌ ورزيده‌ و «مي‌گويند: نه‌! بلكه‌ از چيزي‌ كه‌ پدرانمان‌ را بر آن‌ يافته‌ايم‌ پيروي‌ مي‌كنيم‌» پس‌ بتاني‌ را كه‌ آنها مي‌پرستيده‌اند، مي‌پرستيم‌ و در راهي‌ كه‌ آنها بر آن‌ روان‌ بوده‌اند، مي‌رويم‌ «حتي‌ اگر هم‌ شيطان ‌آنان‌ را به‌سوي‌ عذاب‌ سوزان‌ فراخواند؟» گويي‌ حق‌ تعالي‌ مي‌گويد: آيا از پدرانشان ‌در شرك‌ پيروي‌ مي‌كنند، حتي‌ اگر شيطان‌ عقيده‌ فاسد شرك‌ را براي‌ پدرانشان ‌آراسته‌ باشد و در نهايت، آنان‌ را به‌ شرك‌ درافگنده‌ و بدين‌گونه‌ وارد جهنم ‌سوزان‌ كرده‌ باشد؟ پس‌ در صورتي‌كه‌ حال‌ و وضع‌ اين‌چنين‌ باشد، پيروي‌ از پدران‌ چه‌ معني‌ و چه‌ توجيهي‌ دارد؟ و اين‌ منع‌ صريحي‌ از تقليد در اصول‌ عقيده است‌.
 
	سوره لقمان آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هركه‌ روي‌ خود را به‌سوي‌ الله متوجه‌ كند» يعني: هر كس‌ امور خويش‌ را به‌خداوند (ج) سپرده‌ و عبادت‌ خويش‌ را براي‌ او خالص‌ گرداند و با تمام‌ وجود به‌سوي‌ او روي‌ آورد «درحالي‌كه‌ محسن‌ باشد» يعني: در اعمال‌ خويش‌ نيكوكار باشد، چنين‌ كسي‌ «به‌راستي‌ كه‌ به‌ دست‌آويزي‌ محكم‌ چنگ‌ زده ‌است‌» يعني: به‌ عهدو پيماني‌ استوار و محكم‌ چنگ‌ زده‌ و خود را به‌ آن‌ آويخته‌ است‌. احسان: چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ تعريف‌ شده، عبارت‌ است‌ از اين‌كه: «خدا را چنان ‌عبادت‌ كني‌ كه‌ گويي‌ او را مي‌بيني‌ زيرا اگر تو او را نمي‌بيني، قطعا او تو را مي‌بيند».
اين‌ آيه‌ حال‌ كسي‌ كه‌ امور خويش‌ را به‌ خداوند (ج) مي‌سپرد، به‌ حال‌ شخصي ‌تمثيل‌ مي‌كند كه‌ مي‌خواهد به‌ كوهي‌ بلند و سربه‌فلك‌كشيده‌اي‌ بالا رود پس‌ 