داوند (ج) ما را در چندين‌ طور و چندين‌ مرحله‌ آفريده‌ است، ابتدا نطفه‌ بوده‌ايم، سپس‌ خون‌ بسته‌ گشته‌ايم، آن‌گاه ‌گوشت‌ پاره‌اي، سپس‌ بر آن‌ گوشت، استخوان‌ آفريده‌ است، آن‌وقت‌ تو مي‌گويي‌ كه‌ ما همه‌ در يك‌ ساعت‌ به‌ آفرينش‌ نويني‌ برانگيخته‌ مي‌شويم‌؟ پس، خداوند (ج) اين‌ آيه‌ را نازل‌ فرمود.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1373.txt"> آيه  29</a><a class="text" href="w:text:1374.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:1375.txt"> آيه  31</a><a class="text" href="w:text:1376.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:1377.txt"> آيه  33</a><a class="text" href="w:text:1378.txt">آيه  34</a></body></html>سوره لقمان آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى وَأَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديده‌اي‌» اي‌ مخاطب‌! «كه‌ خدا شب‌ را در روز درمي‌آورد و روز را نيز در شب ‌درمي‌آورد؟» يعني: به‌ هريك‌ از شب‌ و روز مي‌افزايد؛ با آنچه‌ كه‌ از ديگري ‌مي‌كاهد «و» آيا نديده‌اي‌ كه‌ خداوند (ج) «خورشيد و ماه‌ را رام‌ گردانيد» يعني: آن‌ دو را منقاد و فرمان‌پذير حكم‌ خويش‌ گردانيد كه‌ براي‌ اندازه‌گيري‌ اوقات‌ و ميعادها و سامان ‌دادن‌ و به‌انجام‌ رسانيدن‌ منافع، به‌ فرمان‌ وي‌ طلوع‌ و افول‌ مي‌كنند «هر يك‌ تا مدتي‌ معين‌ روان‌ است‌» به‌قولي: اين‌ مدت‌ معين‌ روز قيامت‌ است‌ وبه‌قولي ‌ديگر: وقت‌ طلوع‌ و افول‌ آنهاست‌ «و آيا نديدي‌ كه‌ خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنيد آگاه‌ است‌» و هيچ‌ امر پنهاني‌اي‌ بر وي‌ پنهان‌ نمي‌ماند؟ زيرا ذاتي‌ كه‌ بر سامان ‌دادن ‌و تدبير همچون‌ امور بزرگي‌ توانا باشد، به‌ طريق‌ اولي‌ به‌ آگاه‌ شدن‌ از آنچه ‌مي‌كنيد تواناست‌.
 
	سوره لقمان آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌» اوصافي‌ كه‌ ذكر شد؛ از وسيع‌ و بي‌كرانه‌ بودن‌ علم‌ الهي، فراگيري ‌قدرت‌ و شگفتي‌هاي‌ صنع‌ وي‌ «به‌سبب‌ آن‌ است‌ كه‌ الله خود حق‌ است‌» يعني: حق‌ تعالي‌ همه‌ اين‌ پديده‌ها را آفريد تا بدانيد كه‌ او حق‌ است‌ «و آنچه‌ به‌جاي‌ او مي‌پرستند، باطل‌ است‌» اين‌ معبودهاي‌ باطل‌ شيطان‌ و ديگر معبوداني‌ از بتان‌ يا غير آنهايند كه‌ به‌ خداي‌ سبحان‌ شريك‌ مي‌آورند «و خدا همان‌ بلندمرتبه‌» با قدرت‌ و جلال‌ و «بزرگ‌ است‌» كه‌ در ربوبيت‌ و سلطه‌ مطلقش، صاحب‌ كبريا و بزرگي ‌مي‌باشد.
	سوره لقمان آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنْ آيَاتِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديده‌اي‌ كه‌ كشتي‌ها به‌ نعمت‌ خداوند» يعني: به‌ لطف‌ و رحمت‌ و فضل‌ وي ‌بر شما «در دريا روان‌ مي‌گردند» و به‌ شما امكان‌ مي‌دهند تا در سفرهاي‌ دريايي‌تان ‌براي‌ كسب‌ معاش‌ و طلب‌ روزي، به‌ نرمي‌ و راحتي‌ حركت‌ كنيد؟ «تا» اي‌ مخاطبان‌! «برخي‌ از نشانه‌هاي‌ خود را به‌ شما بنماياند؟» نشانه‌ها عبارت‌ از آثار قدرت‌ وي‌ هستند كه‌ در معرض‌ مشاهده‌ شما قرار دارند و ارزاقي‌ است‌ كه‌ به‌ شما از دريا مي‌دهد «بي‌گمان‌ در اين‌» قدرت‌نمايي‌ «براي‌ هر صبركننده‌ سپاسگزاري‌ نشانه‌هايي‌ است‌» يعني: هر كسي‌ كه‌ داراي‌ صبر و شكيبايي‌اي‌ بليغ‌ وسپاسگزاري‌اي‌ بسيار باشد؛ با مشاهده‌ اين‌ نشانه‌ها، از گناهان‌ و نافرماني‌هاي‌ خداوند (ج) صبر مي‌كند و نعمت‌هاي‌ وي‌ را شكر مي‌گزارد زيرا ايمان‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده ‌است‌ دو نيم‌ است‌؛ نيمي‌ از آن‌ صبر و نيمي ‌ديگر شكر است‌.
 
سوره لقمان آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ موجي‌ آنان‌ را همانند سايه‌بان‌ فراگيرد» خداوند (ج) موج‌ را به‌سبب ‌بزرگي‌ آن‌ به‌ چيزي‌ كه‌ بر انسان‌ سايه‌ مي‌افگند ـ مانند كوه‌ يا ابر يا غير اينها ـ تشبيه‌ كرد. آري‌! چون‌ درگير هجوم‌ موج‌ شوند «خداوند را مي‌خوانند در حالي‌كه دين‌ خود را براي‌ او خالص‌ گردانيده‌اند» پس‌ در امر نجات‌دادن‌ خود از امواج‌ دريا بر غير خداوند (ج) تكيه‌ نمي‌كنند زيرا مي‌دانند كه‌ هيچ‌ نيروي‌ ديگري‌ جز حق‌ تعالي، نفع‌ و زياني‌ نمي‌تواند برساند، از اين‌روي‌ بتان‌ خويش‌ را نمي‌خوانند بلكه‌ آنها را در اين‌ حالت‌ فراموش‌ مي‌كنند «پس‌ چون‌ آنان‌ را به‌سوي‌ خشكي‌ برهاند» در آنجاست‌ كه‌ به‌ دو گروه‌ تقسيم‌ مي‌شوند: «برخي‌ از آنان‌ ميانه‌ رو هستند» يعني: بر راه‌ ميانه‌ كه‌ همانا راه‌ توحيد است‌ پايدارند و به‌ غير آن‌ انحراف‌ نمي‌كنند لذا به‌عهدي‌ كه‌ در دريا با خداي‌ عزوجل‌ در مورد خالص ‌ساختن‌ دين‌ براي‌ وي‌ بسته‌اند، وفا مي‌كنند اما برخي ‌ديگر كافر و كج‌رواند و آن‌ عهدي‌ را كه‌ در دريا به‌ خدا(ج) داده‌اند، پشت‌پا مي‌افگنند. «و آيات‌ ما را جز هر عهدشكننده‌ ناسپاسي‌ انكار نمي‌كند» ختار: بسيار پيمان‌شكن‌ است‌. ختر: زشت‌ترين‌ انواع‌ غدر و پيمان‌شكني ‌و عدم‌ وفا به‌ عهد مي‌باشد.
 
	سوره لقمان آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْماً لَّا يَجْزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِ شَيْئاً إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مردم‌! از پروردگارتان‌ پروا بداريد» با امتثال‌ اوامر و اجتناب‌ از نواهي‌ وي ‌«و بترسيد از روزي‌» چون‌ روز قيامت‌ «كه‌ هيچ‌ پدري‌ به‌جاي‌ پسرش‌ كفايت ‌نكند» يعني: هيچ‌ پدري‌ به‌ داد فرزندش‌ نمي‌رسد و به‌هيچ‌ وجه‌ به‌ وي‌ نفعي ‌نمي‌رساند، بدان‌ جهت‌ كه‌ او تماما به‌ خود مشغول‌ است‌ «و هيچ‌ فرزندي‌ نيز به‌جاي ‌پدر خود كفايت‌كننده‌ چيزي‌ نباشد» پس‌ وقتي‌ پدر به‌ داد فرزند و فرزند به‌ داد پدر نرسد، غير آنها از نزديكان، به‌طريق‌ اولي‌ قادر به‌ دادرسي‌ يك‌ديگر نيستند، چه‌رسد به‌ بيگانگان‌. بارخدايا! ما را از كساني ‌قرار ده‌ كه‌ به‌ غير تو اميد نمي‌بندند و بر غير تو تكيه‌ نمي‌كنند. «بي‌گمان‌ وعده‌ الله حق‌ است‌» و هيچ‌ خ