ُمْ سَعِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همانا خداوند كافران‌ را لعنت‌ كرده‌» يعني: آنان‌ را از رحمت‌ خويش‌ طرد كرده ‌و دور رانده‌ است‌ «و برايشان‌» در آخرت‌ همراه‌ با اين‌ لعنت‌ در دنيا «آتش ‌فروزاني‌ آماده‌ كرده ‌است‌» سعير: آتش‌ بسيار فروزان‌ و سهمگين‌ است‌.
 
سوره أحزاب آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً لَّا يَجِدُونَ وَلِيّاً وَلَا نَصِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جاودان‌ و هميشه‌» بي‌ هيچ‌ گسست‌ و انقطاعي‌ «در آن‌ مي‌مانند» نه‌ از آن ‌بيرون‌ برده‌ مي‌شوند و نه‌ در آن‌ زوال‌ و فنايي‌ دارند «نه‌ هيچ‌ دوستي‌ مي‌يابند» كه ‌ياري‌ و پشتيباني‌شان‌ كند و آنان‌ را از عذاب‌ دوزخ‌ باز دارد «و نه‌ هيچ‌ ياوري‌» كه ‌نصرتشان‌ داده‌ و آنان‌ را از آن‌ برهاند.
	سوره أحزاب آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يَا لَيْتَنَا أَطَعْنَا اللَّهَ وَأَطَعْنَا الرَّسُولَا ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ چهره‌هايشان‌ در آتش‌ دوزخ‌ گردانده‌ شود» يعني: زيروروي‌ شود، گاهي‌ به‌ اين‌ جهت‌ و گاهي‌ بر جهتي ‌ديگر، از پشت‌ به‌ رو، همانند گوشت‌ كه‌ در آتش‌ بريان‌ كرده‌ مي‌شود. يا مراد، دگرگون ‌شدن‌ رنگهايشان‌ با سوزش‌ آتش‌ است‌كه‌ گاهي‌ سياه‌ و گاهي‌ كبود مي‌شود. چهره‌ها به‌ يادآوري‌ مخصوص‌ ساخته‌ شد زيرا چهره‌ گرامي‌ترين‌ عضو جسم‌ انسان‌ است‌. «مي‌گويند: اي‌ كاش‌ ما الله را فرمان ‌مي‌برديم‌ و پيامبر را اطاعت‌ مي‌كرديم‌» يعني: كافران‌ آرزو مي‌كنند كه‌ كاش‌ در دنيا خداوند (ج) و رسول‌ او ص را اطاعت‌ مي‌كردند و به‌ آنچه‌ پيامبر ص آورده ‌بود، ايمان ‌مي‌آوردند تا از اين‌ عذابي‌ كه‌ در آن‌ درافتاده‌اند، نجات‌ مي‌يافتند چنان‌كه‌ مؤمنان ‌نجات‌ يافته‌اند.
 
	سوره مريم آيه  95
‏متن آيه : ‏
‏ وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روز قيامت‌ همه‌ آنها تنها به‌ سوي‌ او خواهند آمد» يعني‌: هريك‌ از آنان‌ در روز قيامت‌ به ‌تنهايي‌ درحالي‌ نزد خداوند(ج)مي‌آيند كه‌ هيچ‌ يار و ياوري‌ با آنان‌ نيست‌ و هيچ‌ مال‌ و دارايي‌اي‌ ندارند پس‌ هرگاه‌ حال‌ همگي‌ خلق‌ اين‌ باشد، ديگر چگونه ‌به‌ خداوند متعال‌ نسبت‌ فرزند را مي‌دهند؟!
 
	سوره أحزاب آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مي‌گويند: پروردگارا! ما از پيشوايان‌ و بزرگان‌ خود فرمان‌ برديم‌» يعني: از رؤسا و علماي‌ گمراه‌گر و رهبران‌ تباهي‌ و فساد فرمان‌ برديم‌ و به‌ آنان‌ اقتدا كرديم‌ «و ما را از راه‌ گمراه‌ ساختند» با آنچه‌ كه‌ براي‌ ما از كفر به‌ خداوند (ج) و رسولش ‌آراستند.
 
	سوره أحزاب آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ رَبَّنَا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْناً كَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پروردگارا! آنان‌ را دوچندان‌ عذاب‌ ده‌» يعني: دو برابر عذاب‌ ما عذابشان‌ كن‌؛ يكي‌ عذاب‌ كفرشان‌ و ديگري‌ اين‌ عذاب‌ كه‌ ما را گمراه‌ ساختند «و لعنتشان‌ كن ‌لعنتي‌ بزرگ‌» يعني: لعنتي‌ كه‌ مقدار آن‌ بسيار بزرگ‌ و وقوع‌ آن‌ بر آنان‌ بسيار سخت‌باشد. بنا به‌ قرائتي: (لعنا كثيرا) آمده ‌است، يعني: لعنتشان‌ كن‌ به‌ لعنتي‌ بسيار. كه ‌اين‌ دو قرائت، در معني‌ به‌هم‌ نزديكند و ـ چنان‌كه‌ ابن‌كثير گفته‌ ـ خواننده‌ ميان ‌هر دو قرائت‌ مخير است‌.
 	سوره أحزاب آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسَى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكَانَ عِندَ اللَّهِ وَجِيهاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! مانند كساني‌ نباشيد كه‌ موسي‌ را آزار دادند پس‌ خدا او را از آنچه‌ گفتند مبرا ساخت‌» به‌ اين‌ ترتيب، خداوند (ج) مؤمنان‌ را اندرز مي‌دهد كه‌ پيامبرش‌ حضرت‌ محمد ص را نرنجانند و اذيت‌ نكنند چنان‌كه‌ بني‌اسرائيل‌ موسي‌(ع) را رنجانيدند.
ابن‌ابي‌شيبه، ابن‌جرير و ابن‌منذر از ابن‌عباس‌ك روايت‌ كرده‌اند كه‌ فرمود: قوم ‌موسي‌(ع) مي‌گفتند كه‌ او دبه‌ خايه‌ است‌. روزي‌ موسي‌(ع) بيرون‌ آمد و جامه‌هاي‌ خود را از تن‌ خويش‌ بيرون‌ آورده‌ بر روي‌ سنگي‌ نهاد تا غسل‌ كند، آن‌ سنگ‌ برجامه‌ وي‌ پيچ‌ خورد و از جاي‌ خود پريده‌ به‌ چرخ‌ افتاد و روان‌ شد. موسي‌(ع) ناگزير با تني‌ عريان‌ به‌دنبال‌ وي‌ افتاد و همين‌طور رفت‌ تا به‌ محل‌ مجالس ‌بني‌اسرائيل‌ رسيد. در اين‌ اثنا آنها تمام‌ بدنش‌ را به‌خوبي‌ ديدند و مشاهده‌ كردندكه‌ بيضه‌هاي‌ او ورم‌ ندارد و او دبه‌ خايه‌ نيست‌. اين‌ حديث‌ شريف‌ گوياي‌ برخي‌ ازمظاهر آزار رساندن‌ به‌ پيامبر ما ص است‌. ابن‌مسعود(رض) فرمود: رسول‌ خدا ص روزي‌ مالي‌ را ميان‌ اصحاب‌(رض) تقسيم‌ كردند. در اين‌ اثنا مردي‌ از انصار گفت: قطعا در اين‌ تقسيم‌ رضاي‌ خداوند متعال‌ مد نظر قرار نگرفته‌. پس چهره‌ مبارك‌ از فرط خشم‌ قرمز شد آن‌گاه‌ فرمودند: «رحمت‌ خداوند بر موسي‌ باد زيرا او بيشتر از اين‌ مورد آزار قرارگرفت‌ اما صبر كرد». «و موسي‌ نزد خدا با آبرو بود» و نزد وي ‌مقام‌ و منزلتي‌ عظيم‌ داشت‌ تا بدانجا كه‌ حق‌ تعالي‌ با وي‌ بي‌واسطه‌ سخن‌ گفت‌.
 
سوره أحزاب آيه  70
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلاً سَدِيداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! از خدا» در تمام‌ امور «پروا داريد و سخني‌ استوار بگوييد» يعني: در هر امري‌ از امورتان، سخني‌ درست، حق‌ و استوار كه‌ در آن‌ هيچ‌ كژي‌ وانحرافي‌ نباشد بگوييد. البته‌ سخن‌گفتن‌ مؤمنان‌ در شأن‌ زيد و زينب‌ رضي‌ الله عنهما، نيز در اين‌ فرمان‌ داخل‌ مي‌شود. چنان‌ كه‌ ذكر (لااله‌الاالله) و اصلاحگري‌ ميان‌ مردم‌ نيز در سخن‌ درست‌ و استوار داخل‌ است‌.
و اگر سخني‌ درست‌ بگوييد، توفيق‌ عمل‌ صالح‌ نيز در پي‌ آن‌ مي‌آيد، چنان‌ كه ‌مي‌فرمايد:
 
	سوره أحزاب آيه  71
‏متن آيه : ‏
‏ يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَن يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزاً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا اعمال‌ شما را براي‌ شما به‌صلاح‌ آورد» يعني: اعمال‌ شما را ـ به‌سبب‌ آنچه‌ كه‌ شما را به‌سوي‌ آن‌ هدايت‌ مي‌كند و بر انجام‌ آن‌ توفيق‌ مي‌دهد ـ شايسته‌ و صالح‌ گرداند، نه‌ تباه‌ و فاسد «و گناهان‌ شما را براي‌ شما بيامرزد» يعني: گناهانتان‌ را آمرزيده‌ و كفاره‌ شده‌ بگرداند. اين‌ است‌ پاداش‌ سخن‌ حق‌ و تقواي‌ الهي، كه‌ هم‌ عمل‌ را به‌ صلاح‌ و سامان‌ مي‌آورد و هم‌ سبب‌ آمرزش‌ گناهان‌ مي‌شود پس