آنها از حق‌ خداوند(ج)  واجراي‌ اوامر وي‌ و هجرت‌ و جهاد در راه‌ وي‌ غافل‌ مانده‌ايد «پس‌ منتظر باشيد تا خدا فرمانش‌ را به‌ اجرا درآورد» و عذاب‌ و مجازاتي‌ را كه‌ مقتضاي‌ مشيت‌ وي ‌است‌، محقق‌ گرداند «و خدا گروه‌ فاسقان‌ را هدايت‌ نمي‌كند» زيرا كساني‌ كه‌ آنچه ‌را ذكر شد، از خدا(ج)  و رسول‌ وي‌ص دوست‌تر داشته‌ و به‌ جهاد در راه‌ وي‌ تمايل‌ نداشته‌ باشند، فاسق‌اند و سزاوار هدايت‌ نمي‌باشند.
اين‌ آيه‌ كريمه‌، انذار و هشدار بزرگي‌ است‌ براي‌ كساني‌ كه‌ با پيش ‌كشيدن‌ عذرها و بهانه‌هاي‌ واهي‌، از جهاد تخلف‌ مي‌كنند ـ كه‌ اين‌ گروه‌ در عصر ما فراوانند! چه‌قدر غافل‌ و از خود راضي‌اند مسلماناني‌ كه‌ از خداوند(ج)  طمع‌ها و انتظارات‌ دورودرازي‌ دارند، در حالي‌كه‌ خود سزاوار عذاب‌ وي‌ مي‌باشند؟! پناه‌ بر خدا از خشم‌ و عذاب‌ وي‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «آن‌گاه‌ كه‌ مال‌ را به‌ مبلغي‌ بيشتر از قيمت‌ حقيقي‌ آن‌ به‌ نسيه‌ معامله‌ كرديد [معامله عینه] و آن‌گاه‌ كه‌ دم‌هاي‌ گاو را گرفتيد (كنايه‌ از حكومت‌ ستم‌ و جور است) و آن‌گاه‌ كه‌ به‌ كشاورزي‌ راضي‌ شده‌ و جهاد در راه‌ خدا(ج)  را ترك‌ كرديد، بي‌گمان‌ خداوند(ج)  بر شما ذلتي‌ را مسلط مي‌گرداند كه‌ تا به‌ دين‌ خويش‌ برنگرديد، قطعا آن‌ را از شما دور نمي‌كند».
 
آيه  110
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَآتُواْ الزَّكَاةَ وَمَا تُقَدِّمُواْ لأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللّهِ إِنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نماز را برپا داريد و زكات‌ را بپردازيد و هرگونه‌ خيري‌ كه‌ پيشاپيش‌» براي‌ آخرت ‌«خويش‌ بفرستيد» بدانيد كه‌ پاداش‌ و ثواب‌ «آن‌ را نزد خداوند خواهيد يافت‌» بدين‌سان، خداوند بزرگ‌ مؤمنان‌ را بر اعمال‌ نيك‌ بر مي‌انگيزد تا برايشان‌ در دنيا و آخرت‌ پيروزي‌ عنايت‌ فرمايد «خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنيد، بيناست‌» و از عمل‌ هيچ ‌عمل‌كننده‌اي‌ غافل‌ نمانده‌ پاداش، يا كيفر هيچ‌ عملي‌ - چه‌ خير باشد و چه‌ شر - نزد وي‌ ضايع‌ نمي‌شود.
 
 آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ وَيَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنكُمْ شَيْئاً وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُم مُّدْبِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«قطعا خداوند شما را در مواضع‌ بسياري‌ ياري‌ كرد و نيز در روز حنين» شما را ياري ‌كرد. «حنين» وادي‌اي‌ در ميان‌ مكه‌ و طائف‌ است‌ «آن‌هنگام‌ كه‌ بسياري‌ تعداد شما، شما را به‌ شگفت‌ آورده‌ بود» اما در غزوات‌ قبل‌ از حنين‌، مسلمانان‌ از نظر تعداد كم‌ بودند لذا در آن‌ غزوات‌، به‌ بسياري‌ تعداد خويش‌ شاد و شگفت‌زده ‌نمي‌شدند «ولي‌ آن‌ بسياري‌ تعداد، به‌ هيچ‌ وجه‌ چيزي‌ را از شما دفع نكرد و زمين‌ با همه‌ فراخي‌ بر شما تنگ‌ گرديد» بر اثر ترس‌ و بيمي‌ كه‌ بر شما چيره‌ شده‌ بود «سپس ‌درحالي‌كه‌ پشت‌ به‌ دشمن‌ كرده‌ بوديد، برگشتيد» يعني‌: شكست‌ خورديد.
در شوال‌ سال‌ هشتم‌ هجري‌ ـ بعد از فتح‌ مكه‌ ـ به‌ رسول‌ خداص خبر رسيد كه ‌قبايل‌ «هوازن» و «ثقيف» به‌ رهبري‌ مالك‌بن‌عوف‌ متحد شده‌ و براي‌ نبرد با ايشان‌ آماده‌ گرديده‌اند و هم‌اينك‌ با زنان‌، فرزندان‌، گوسفندان‌ و چهارپايانشان‌ به‌ ميدان‌ روي‌ آورده‌اند. رسول‌ خداص با مسلمانان‌ همراهشان‌ كه‌ به‌ (12000) مرد جنگي‌ بالغ‌ مي‌شدند، به‌ مقابله‌ آنها شتافتند. در اين‌ هنگام‌ گوينده‌اي‌ از مسلمانان‌ گفت‌: امروز از كمي‌ تعداد خويش‌ مغلوب‌ نمي‌شويم‌! همان‌ بود كه‌ مسلمانان‌ شكست‌ خوردند و تنها رسول‌ اكرم‌ص با گروه‌ اندكي‌ از مسلمانان‌ كه ‌تعدادشان‌ به‌ حدود صد تن‌ بالغ‌ مي‌شد ـ و ابوبكر، عمر، عباس‌ عموي‌ پيامبرص وابوسفيان‌  از آن‌ جمله‌ بودند ـ پايداري‌ كردند، سپس‌ مسلمانان‌ فراري‌ به‌ نداي ‌رسول‌ اكرم‌ص لبيك‌ گفته‌ به‌ خود آمدند و از عقبه‌هاي‌ فرار، به‌ ميدان‌ كارزار بازگشتند و نهايتا پيروزي‌ و ظفر نصيب‌ ايشان‌ شد. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ حنين‌ آخرين ‌غزوه‌ بر ضد مسلمانان‌ است‌ كه‌ مسلمانان‌ نهايتا در آن‌ پيروز شدند و مشركان ‌شكست‌ خوردند. دراين‌ غزوه‌ بود كه‌ رسول‌ خداص از مرد مشركي‌ به‌نام ‌صفوان‌بن‌اميه‌، زره‌ها و سلاح‌هايي‌ را به‌ عاريت‌ گرفتند.
امام‌ ابوحنيفه‌: و امام‌ شافعي: با استناد به‌ اين‌ روايت‌ گفته‌اند: اگر سلطه ‌غالب‌، سلطه‌ اسلام‌ باشد، باكي‌ نيست‌ كه‌ از مشركان‌ عليه‌ مشركان‌ ياري ‌جسته‌ شود، اما اگر حاكميت‌ شرك‌ برتر بود، ياري‌ جستن‌ از مشركان‌ مكروه‌ است‌.
 
	آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ أَنَزلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُوداً لَّمْ تَرَوْهَا وَعذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَذَلِكَ جَزَاء الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ خداوند آرامش‌ خود را بر پيامبرش‌ و بر مؤمنان‌ فرود آورد» يعني‌: پس‌ از شكست‌ موقت‌ مسلمانان‌ در حنين‌، خداوند متعال‌ آرامشي‌ را كه‌ مايه‌ تسكين‌ خاطر ايشان‌ شد بر ايشان‌ فرودآورد و ترس‌ و هراس‌ را از ايشان‌ برطرف‌ كرد و در نتيجه‌، مسلمانان‌ جرأت‌ يافتند كه‌ مجددا به‌ ميدان‌ جنگ‌ با مشركان‌ برگردند و به‌ رسول‌ خداص كه‌ پايدارانه‌ در ميدان‌ بودند، بپيوندند. مراد اين‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ آرامش‌ خود را هم‌ بر كساني‌كه‌ پايداري‌ كردند و شكست‌ نخوردند و هم‌ بركساني‌كه‌ فرار كردند اما مجددا باز گشتند و جنگيدند ـ كه‌ اغلب‌ آنها از انصار بودند ـ هر دو نازل‌ نمود «و سپاهياني‌ فرو فرستاد كه‌ آنها را نمي‌ديديد» كه‌ فرشتگان‌ بودند «و كافران‌ را عذاب‌ كرد» با قتل‌ و اسارت‌ و از دست ‌دادن‌ اموال‌ وفرزندان‌ «و اين‌ است‌ سزاي‌ كافران».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1483.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:1484.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:1485.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:1486.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:1487.txt">آيه  31</a></body></html>آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ يَتُوبُ اللّهُ مِن بَعْدِ ذَلِكَ عَلَى مَن يَشَاءُ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ خداوند بعد از اين‌، توبه‌ هر كس‌ را بخواهد مي‌پذيرد» يعني‌: خداوند بعد از عذابي‌ كه‌ بر كافران‌ در حنين‌ فرو فرستاد، بر كساني‌كه‌ به‌سوي‌ اسلام‌ رو آورند، توبه‌پذير مي‌شود چنان‌كه‌ قبول‌ اسلام‌ را بر بقيه‌ قبيله‌ هوازن‌ الهام‌ كرد و از آنان ‌توبه‌پذير گشت‌ به‌طوري‌ كه‌ بعد از گذشت‌ بيست‌ روز از واقعه‌ حنين‌، آنها با خلعت ‌مسلماني