ز بخل‌ نبود.
 
	آيه  78
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ يَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ وَأَنَّ اللّهَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا ندانسته‌اند» منافقان‌ «كه‌ خداوند راز و نجوايشان‌ را مي‌داند» در مورد طعنه‌زدن‌ بر پيامبراكرم‌ص، بر يارانشان‌ و بر دين‌ اسلام‌ «و خداوند داناي ‌غيبهاست» پس‌ هيچ‌ چيز ـ از جمله‌ آنچه‌ كه‌ از منافقان‌ سر مي‌زند ـ بر وي‌ مخفي ‌نمي‌ماند.
 
 آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ إِلاَّ جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌: منافقان‌، مسلمانان‌ داوطلبي‌ را كه‌ به‌ ميل‌ و رغبت ‌خود ـ افزون‌ بر زكات‌ فرض‌ ـ به‌طور داوطلبانه‌ صدقه‌ نافله‌ مي‌دادند، مورد طعن ‌و تمسخر قرار مي‌دادند و چون‌ يكي‌ از مؤمنان‌، چيز اندكي‌ از مال‌ خود را داوطلبانه‌ صدقه‌ مي‌كرد، منافقان‌ مي‌گفتند: خدا از اين‌ صدقه‌ وي‌ بس‌ بي‌نياز است‌! و اگر يكي‌ از ايشان‌ مال‌ بسياري‌ را صدقه‌ مي‌كرد، باز هم‌ طعنه‌زنان ‌مي‌گفتند: اين‌ شخص‌ فقط از روي‌ ريا چنين‌ كرده‌ و صدقه‌ وي‌ خالصانه‌ براي‌ خدا نبوده‌ است‌! همان‌ بود كه‌ نازل‌ شد: «كساني‌كه‌ بر داوطلبان‌ مؤمن‌ در صدقات‌ عيب‌ مي‌گيرند و عيب‌ مي‌گيرند بر كساني‌ كه‌ جز به‌ اندازه‌ توانشان» چيزي‌ را براي‌ صدقه‌ كردن‌ «نمي‌يابند» و آن‌ مال‌ اندك‌ هم‌ حاصل‌ دست‌رنج‌ و زحمت‌شان‌ است‌ «و آنان‌ را مورد تمسخر قرار مي‌دهند» يعني‌: آن‌ منافقان‌، هم‌ كساني‌ را كه‌ كم ‌انفاق‌ مي‌كنند و هم‌ كساني‌ را كه‌ بسيار انفاق‌ مي‌كنند، مورد تمسخر قرار مي‌دهند؛ سزاي‌ آنها اين‌ است‌ كه‌: «خدا تمسخرشان‌ كرد» يعني‌: خوار و ذليل‌ و رسوايشان ‌كرده‌ و در برابر اين‌ تمسخر جزايشان‌ مي‌دهد «و برايشان‌ عذابي‌ دردناك‌ است» در آخرت‌.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1545.txt">آيه  80</a><a class="text" href="w:text:1546.txt">آيه  81</a><a class="text" href="w:text:1547.txt">آيه  82</a><a class="text" href="w:text:1548.txt">آيه  83</a><a class="text" href="w:text:1549.txt">آيه  84</a><a class="text" href="w:text:1550.txt">آيه  85</a><a class="text" href="w:text:1551.txt">آيه  86</a></body></html>آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللّهُ لَهُمْ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چه‌ براي‌ آنان‌ آمرزش‌ بخواهي‌ چه‌ آمرزش‌ نخواهي» هرگز خداوند(ج)  بر آنان ‌نمي‌آمرزد. يعني‌: آمرزش‌خواستن‌ و عدم‌ آن‌ از جانب‌ پيامبرص براي‌ منافقان‌ يكسان‌ است‌ بدان‌ جهت‌ كه‌ آنها شايستگي‌ اين‌ را ندارند كه‌ پيامبرص برايشان ‌آمرزش‌ بخواهد، يا خداي‌ سبحان‌ آنان‌ را مورد مغفرت‌ قرار دهد «اگر هفتادبار براي‌ آنان‌ آمرزش‌ طلب‌ كني‌، خداوند هرگز آنان‌ را نمي‌آمرزد» يعني‌: خداي‌ سبحان‌ هرگز برآنان‌ نمي‌آمرزد، هرچند برايشان‌ به‌ دفعات‌ بسيار و با پافشاري‌ و اصرار زياد، آمرزش‌ بخواهي‌. پس‌ مراد، عدد هفتاد نيست‌ و ذكر عدد هفتاد ازآن‌روست‌ كه‌ اعراب‌، عدد هفتاد را در مبالغه‌ كثرت‌ به‌كار مي‌برند «اين» نيامرزيدن‌ بر آنان‌ «به‌سبب‌ آن‌ است‌ كه‌ آنان‌ به‌ خدا و رسولش‌ كفر ورزيده‌اند» يعني‌: سبب‌ عدم‌ آمرزش‌ آنان‌، كفرشان‌ به‌ خدا و رسول‌ وي‌ است‌ و براي‌ كافران‌ آمرزشي‌ نيست‌ «و خدا گروه‌ فاسقان‌ را» يعني‌: متمردان‌ خارج‌ از اطاعت‌ و فرمان‌ را «هدايت‌ نمي‌كند» زيرا آنان‌ به‌ سبب‌ فسق‌ خويش‌، موفق‌ به ‌يافتن‌ راهي‌ كه‌ آنها را به‌ مطلوب‌ برساند، نمي‌شوند.
 
آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللّهِ وَكَرِهُواْ أَن يُجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَقَالُواْ لاَ تَنفِرُواْ فِي الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّاً لَّوْ كَانُوا يَفْقَهُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«برجاي‌ گذاشتگان‌، به‌ خانه‌نشيني‌ خود پس‌ از رسول‌ خدا شادمان‌ شدند» آنان منافقاني‌ بودند كه‌ تنبلي‌، تن‌پروري‌، نفاق‌ و شيطان‌ لعين‌، آنها را از همراهي‌ بارسول‌ خداص در غزوه‌ تبوك‌ بازداشت‌ لذا از رسول‌ خداص اجازه‌ خواستند كه‌ در خانه‌ بنشينند و به‌ كاروان‌ جهاد نپيوندند. رسول‌ خداص نيز به‌ آنان‌ اجازه‌ داده ‌و در مدينه‌ برجاشان‌ گذاشتند و آنان‌ با اين‌ نشستن‌ بعد از رسول‌ خداص و تخلف ‌از جهاد، شادمان‌ شدند «و از اين‌كه‌ با مال‌ و جان‌ خود در راه‌ خدا جهاد كنند، كراهت ‌داشتند» سبب‌ اين‌ نفرتشان‌ از جهاد، حرص‌ و بخلشان‌ بر مال‌ و جان‌، عدم‌ ايمان‌ واخلاص‌ و نفاقشان‌ بود «و گفتند: در اين‌ گرما بيرون‌ نرويد» منافقان‌ به‌ برادران‌ خويش‌ در نفاق‌ چنين‌ گفتند تا آنها را از رهسپردن‌ به‌ جهاد سست‌ نموده‌ و همديگر را به‌ مخالفت‌ با فرمان‌ خدا و رسولش‌ سفارش‌ كنند. يا اين‌ سخن‌ را به‌ مؤمنان‌ گفتند تا عزم‌ ايشان‌ را در جهاد سست‌ كنند «بگو: آتش‌ جهنم‌ گرمتر است‌، اگر دريابند» يعني‌: اي‌ منافقان‌! چگونه‌ از اين‌ گرماي‌ اندك‌ مي‌گريزيد، درحالي‌كه ‌آتش‌ جهنم‌ كه‌ به‌ آن‌ وارد خواهيد شد و جاودانه‌ در آن‌ خواهيد ماند، از آنچه‌ كه ‌هم‌اكنون‌ از آن‌ فرار مي‌كنيد، گرمتر و سوزان‌تر است‌ زيرا آتش‌ دوزخ‌ گرمايي ‌است‌ نامتناهي‌ و پايان‌ناپذير پس‌ يقينا كسي‌ كه‌ براي‌ مصون‌ ماندن‌ از مشقتي‌  اندك‌، خود را در مشقتي‌ ابدي‌ مي‌افگند، از هر جاهلي‌ جاهل‌تر است‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ انس‌(رض)  آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص آيه‌: ﴿...النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ﴾ را خواندند، آن‌گاه‌ فرمودند: «خداي‌ سبحان‌ هزار سال‌ بر آتش‌ دوزخ‌ برافروخت‌ تا سپيد شد، سپس‌ هزار سال‌ ديگر بر آن‌ برافروخت‌ تاسرخ‌ شد، آن‌گاه‌ هزار سال‌ ديگر بر آن‌ افروخت‌ تا سياه‌ شد لذا آتش‌ دوزخ‌ همانند شب‌ سياه‌ است‌ و شعله‌هاي‌ آن‌ روشني‌ بر نمي‌تاباند».
 
آيه  82
‏متن آيه : ‏
‏ فَلْيَضْحَكُواْ قَلِيلاً وَلْيَبْكُواْ كَثِيراً جَزَاء بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌سزاي‌ آنچه‌ مي‌كردند» از معاصي‌ و نافرماني‌ها «اندكي‌ بخندند و بسيار بگريند» يعني‌: منافقان‌ در آخرت‌ كم‌ خواهند خنديد و بسيار خواهند گريست‌، همان‌گونه‌ كه‌ در دنيا دين‌ خود را به‌ بازي‌ و تمسخر گرفته‌ و بسيار مي‌خنديدن