را در زمين‌ جانشين‌ ساختيم‌ «تا بنگريم ‌چگونه‌ رفتار مي‌كنيد» آيا اعمال‌ خير انجام‌ مي‌دهيد، يا اعمال‌ شر؟ و بدانيد كه‌ با شما بر حسب‌ عملتان‌ رفتار مي‌كنيم‌ و بدانيد كه‌ شما زير نظر ما قرار داريد پس ‌مي‌نگريم‌ كه‌ آيا عمل‌ شما به‌گونه‌اي‌ است‌ كه‌ از پيشينيانتان‌ عبرت ‌گرفته‌ايد، يا اين‌كه‌ به ‌ناز و نعمت‌ و آسايشي‌ كه‌ در آن‌ قرار داريد، فريفته‌ مي‌باشيد؟ درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «بي‌گمان‌ دنيا شيرين‌ و سبز است‌ و همانا خداوند(ج)  جانشين‌ كننده‌ شما در آن‌ مي‌باشد پس‌ مي‌نگرد كه‌ چگونه‌ عمل‌ مي‌كنيد لذا از دنيا بپرهيزيد و از زنان‌ بپرهيزيد زيرا اولين‌ فتنه‌ بني‌اسرائيل‌ از زنان ‌بود».
	آيه  122‏متن آيه : ‏‏ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ‏
آيه  123‏متن آيه : ‏‏ وَاتَّقُواْ يَوْماً لاَّ تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئاً وَلاَ يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلاَ تَنفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلاَ هُمْ يُنصَرُونَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ بني‌اسرائيل‌! نعمتم‌ را كه‌ بر شما ارزاني‌ داشتم‌ و اين‌ كه‌ شما را بر جهانيان ‌برتري‌ دادم، ياد كنيد و از روزي‌ كه‌ كسي‌ به‌ داد كسي‌ نرسد و از كسي‌ بدل‌ و بلاگرداني ‌پذيرفته‌ نشود و شفاعت‌ به‌ حال‌ او سود ندهد و ياري‌ نيابند، بترسيد» تفسير نظير اين‌ دوآيه، در آيات‌ (47 و 48 ) از همين‌ سوره‌ گذشت‌. بقاعي‌ مي‌گويد: «خداوندمتعال‌ آنچه‌ را كه‌ در آغاز داستان‌ بني‌اسرائيل‌ از يادآوري‌ نعمتها و هشداردادن‌ ازعذاب‌ بيان‌ كرده‌ بود، در اينجا تكراركرد تا روشن‌ شود كه‌ اين‌ خلاصه‌ داستان‌است»
 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1621.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:1622.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:1623.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:1624.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:1625.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:1626.txt">آيه  20</a></body></html>آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ لاَ يَرْجُونَ لِقَاءنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَذَا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاء نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا يُوحَى إِلَيَّ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ آيات‌ بينات‌ ما بر آنان‌ خوانده‌ شود» مراد آياتي‌ در كتاب‌ مجيد الهي ‌است‌ كه‌ بر اثبات‌ توحيد و ابطال‌ شرك‌ دلالت‌ مي‌كند «كساني‌كه‌ به‌ ديدار ما اميد ندارند» يعني‌ منكران‌ معاد «مي‌گويند: قرآن‌ ديگري‌ جز اين‌ بياور» كه‌ در آن‌پرستش‌ بتان‌ مورد نكوهش‌ قرار نگرفته‌ باشد «يا آن‌ را عوض‌ كن‌» با منسوخ ‌ساختن‌ و از ميان‌ برداشتن‌ بخشي‌ از آيات‌ يا كل‌ آيات‌ آن‌ و نهادن‌ آياتي‌ ديگر به‌جاي ‌آن ‌كه‌ با اهداف‌ ما سازگار باشد «بگو: مرا نرسد كه‌ آن‌ را از پيش‌ خود تغيير دهم‌» بلكه‌ اين‌ در حوزه‌ فرمان‌ خداي‌ متعال‌ است‌ كه‌ اگر بخواهد، به‌ تغيير قرآن ‌فرمان‌ مي‌دهد پس‌ اين‌ كار هرگز در توان‌ و امكان‌ من‌ نيست‌ «جز آنچه‌ را كه‌ به‌ من‌ وحي‌ مي‌شود» از نزد خداي‌ سبحان‌ «پيروي‌ نمي‌كنم‌» بي‌ هيچ‌گونه‌ تغيير و تبديل‌ وتحريفي‌ «در حقيقت‌ اگر من‌ پروردگارم را نافرماني‌ كنم‌» بر فرض‌ و تقدير ـ با انجام‌ دادن‌ آنچه‌ كه‌ شما از من‌ مي‌طلبيد «از عذاب‌ روزي‌ بزرگ‌ مي‌ترسم‌» كه‌ همانا روز قيامت‌ است‌.
 
آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لَّوْ شَاء اللّهُ مَا تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَلاَ أَدْرَاكُم بِهِ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُراً مِّن قَبْلِهِ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: اگر خدا مي‌خواست‌، آن‌ را بر شما نمي‌خواندم‌» يعني: اگرخدا(ج)  مي‌خواست‌ كه‌ قرآن‌ را بر شما نخوانم‌ و آن‌ را به‌ شما ابلاغ‌ نكنم‌، قطعا آن‌را بر شما نمي‌خواندم‌ زيرا خواندن‌ كتابي‌ اعجازگر از سوي‌ شخص‌ امي‌اي‌ چون‌ من‌، كاري‌ فراتر از مرز عادت‌ است‌ «و» اگر خدا(ج)  مي‌خواست‌ «خود او هم‌ شما را بدان‌ آگاه‌ نمي‌گردانيد» يعني: شما را از قرآن‌ به‌ زبان‌ من‌ آگاه‌ نمي‌گردانيد «قطعا پيش‌ از آن‌» يعني‌ پيش‌ از نزول‌ قرآن‌ «عمري‌ در ميان‌ شما به‌سر برده‌ام‌» يعني:زمان‌ درازي‌ به‌ مدت‌ چهل‌ سال‌ را، كه‌ در همه‌ آن‌ مدت‌ مرا به‌ راستگويي‌ وامانتداري‌ مي‌شناختيد و مي‌دانستيد كه‌ از كساني‌ نبودم‌ كه‌ خواندن‌ و نوشتن ‌مي‌دانند بنابراين‌، كتابهاي‌ نازل‌شده‌ بر پيامبران‡ را نخوانده‌ام‌ و علومي‌ را كه ‌نزد دانشمندان‌ است‌، نياموخته‌ام‌ و دنبال‌ چيزي‌ از اين‌ باب‌ نرفته‌ام‌ و نه‌ مشتاق‌ آن ‌بوده‌ام‌، آن‌گاه‌ در چنين‌ اوضاع‌ و احوالي‌، به‌ رسالت‌ مبعوث‌ شدم‌ و كتابي‌ را به‌شما آوردم‌ كه‌ از آوردن‌ سوره‌اي‌ همانند آن‌ عاجز و از معارضه‌ با آن‌ درمانده‌ايد در حالي‌كه‌ شما قوم‌ عرب‌، در فصاحت‌ و بلاغت‌ شهرتي‌ عالمگير داريد «آيا تعقل ‌نمي‌كنيد؟» تا اين‌ حقيقت‌ را بدانيد كه‌ صدور همچو قرآني‌ از شخصي‌ مانند من‌ با آن‌ پيشينه‌، ممتنع‌ است‌؟
 
	آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ إِنَّهُ لاَ يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ كيست‌ ستمكارتر از آن‌ كس‌ كه‌ دروغي‌ بر خدا بربندد، يا آيات‌ او را تكذيب ‌كند؟» چون‌ مشركان‌ از رسول‌ خداص خواستند تا قرآني‌ غير از اين‌ قرآن‌ را به‌ آنها بياورد، يا آن‌ را تبديل‌ كند، آن‌ حضرتص برايشان‌ روشن‌ ساخت‌ كه‌ اگر چنين‌ كند، بر خداي‌ عزوجل‌ دروغ‌ بسته ‌است‌ و ستمي‌ بزرگتر از اين‌ وجود ندارد «به‌راستي‌ مجرمان‌ رستگار نمي‌شوند» يعني: به‌ مطلوبي‌ دست‌ نيافته‌ و به‌ مرادي‌ نمي‌رسند.
خداي‌ عزوجل‌ با اين‌ سه‌ آيه‌، بر اين‌ حقيقت‌ كه‌ قرآن‌ از سوي‌ وي‌ است‌، حجت‌ اقامه‌ كرد.
عبدالله بن ‌سلام‌(رض)  مي‌گويد: چون‌ رسول‌ خداص به‌ مدينه‌ تشريف‌ آوردند، يهوديان‌ از آن‌ حضرتص رميده‌ و از پذيرش‌ دين‌ حق‌ گريزان‌ شدند و من‌ هم‌ از كساني‌ بودم‌ كه‌ از ايشان‌ رميده‌ بودند ولي‌ چون‌ ايشان‌ را ديدم‌، دانستم‌ كه‌ چهره ‌ايشان‌، چهره‌ مردي‌ كذاب‌ نيست‌... و اولين‌ سخني‌ كه‌ از ايشان‌ شنيدم‌ اين‌حديث‌ شريف‌ بود: «اي‌ مردم‌! سلام‌ گفتن‌ را در ميان‌ خود انتشار دهيد، محتاجان‌ را اطعام‌ كنيد، صله‌ ارحام‌ را برقرار كنيد و در شب‌ ـ هنگامي‌ كه‌ مردم‌ در خوابند ـ نماز بگزاريد، در اين‌ صورت‌، به‌ سلامتي‌ به‌ بهشت‌ وارد مي‌شويد».
 
آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَعْبُدُونَ 