تن آيه : ‏
‏ وَلَوْ أَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِي الأَرْضِ لاَفْتَدَتْ بِهِ وَأَسَرُّواْ النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُاْ الْعَذَابَ وَقُضِيَ بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر براي‌ هركسي‌ كه‌ ستم‌ كرده‌ است‌، آنچه‌ در زمين‌ است‌ مي‌بود، قطعا آن‌را فديه ‌خود مي‌داد» يعني: اگر تمام‌ آنچه‌ در روي‌ زمين‌ از اشيا و اموال‌ نفيس‌ و ذخاير گران‌بها وجود دارد، در روز قيامت‌ از آن‌ هر كافري‌ مي‌بود، قطعا دوست‌ داشت ‌تا آن‌ را براي‌ رهايي‌ از عذاب‌، فديه‌ و بلا گردان‌ خويش‌ كند «و چون‌ عذاب‌ را ببينند، پشيماني‌ خود را پنهان‌ دارند» يعني: چون‌ عذاب‌ آخرت‌ را كه‌ هيبت‌ و وحشت‌ آن‌، عقلهايشان‌ را ربوده‌ است‌، ببينند، پشيماني‌ خود را پنهان‌ مي‌دارند تا از شماتت‌ و سرزنش‌ مؤمنان‌ در امان‌ بمانند و اين‌ پنهان‌ ساختن‌ ندامت‌، در هنگام ‌ديدن‌ عذاب‌ است‌، اما بعد از ورود در عذاب‌ مي‌گويند: يَا حَسْرَتَنَا عَلَى مَا فَرَّطْنَا فِيهَا  ‌:  اي‌ دريغ‌ بر ما، بر آنچه‌ درباره‌ آن‌ كوتاهي‌ كرديم‌» «انعام/‌31» و بدين‌گونه‌،آنچه‌ را كه‌ پنهان‌ كرده‌ بودند، آشكار مي‌كنند «و ميان‌ آنها» يعني: ميان‌ مؤمنان‌ و كافران‌، يا ميان‌ رؤسا و پيروانشان‌ «به‌ قسط» يعني‌ به‌ عدل‌ «فيصله‌ مي‌شود و برآنان‌ ستم‌ نمي‌رود».
 
آيه  55
‏متن آيه : ‏
‏ أَلا إِنَّ لِلّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ أَلاَ إِنَّ وَعْدَ اللّهِ حَقٌّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آگاه‌ باشيد كه‌ آنچه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌، از آن‌ خداوند است‌» پس‌ او برآوردن‌ آنچه‌ كه‌ به‌ آنان‌ وعده‌ مي‌دهد، تواناست‌ «آگاه‌ باشيد كه‌ در حقيقت‌ وعده‌ خدا حق‌ است‌» يعني: وعده‌ او خواه‌ناخواه‌ شدني‌ و تحقق‌يافتني‌ است‌ «ولي‌ بيشتر آنان‌» يعني‌ بيشتر كفار «نمي‌دانند» كه‌ صلاح‌ و فسادشان‌ در چيست‌ تا خود را براي‌ ديدار الهي‌ آماده‌ كنند.
 
	آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«او زنده‌ مي‌كند و مي‌ميراند» پس‌ انتظار بكشيد كه‌ با شما چه‌ انجام‌ مي‌دهد «و به‌سوي‌ او باز گردانيده‌ مي‌شويد» و قطعا شما را در برابر عقايد و اعمالتان‌ جزا مي‌دهد.
 
	آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَشِفَاء لِّمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مردم‌! به‌ يقين‌ كه‌ براي‌ شما از جانب‌ پروردگارتان‌ اندرزي‌ آمده‌ است‌» يعني: براي‌ شما كتابي‌ آمده‌ است‌ كه‌ مشتمل‌ بر پند و اندرز به‌ شيوه‌ بيم‌ و اميد دهي‌ است ‌و اين‌ يكي‌ از ويژگي‌هاي‌ قرآن‌ است‌ كه‌ همه‌ معاني‌ را به‌ شيوه‌ وعظ و اندرز مطرح ‌مي‌كند «و شفايي‌ است‌ براي‌ آنچه‌ در سينه‌هاست‌» يعني: قرآن‌ شكوك‌ و شبهاتي ‌را كه‌ بر شكاكان‌ چيره‌ مي‌شود، درمان‌ كرده‌ و پوچي‌ و ناروايي‌ عقايد باطل‌ را اثبات‌ مي‌كند. كه‌ اين‌ ويژگي‌ ديگري‌ از ويژگي‌هاي‌ قرآن‌ است‌ «وهدايتي ‌است‌» يعني: ارشاد و رهنمودي‌ است‌ براي‌ كساني‌ كه‌ از آن‌ پيروي‌ كرده‌ و در آن‌ مي‌انديشند و راهنماي‌ آنها به‌سوي‌ راهي‌ است‌ كه‌ به‌ بهشت‌ مي‌انجامد «و رحمتي‌ است‌ براي‌ مؤمنان‌» پس‌ قرآن‌ براي‌ مؤمنان‌ سراسر هدايت‌ و رحمت‌ است‌. اين‌ نيز يكي‌ از ويژگي‌هاي‌ قرآن‌ است‌ كه‌ انسان‌ به‌ اندازه‌ ايمان‌ و استعدادش‌ از آن ‌بهره‌ مي‌گيرد، اما كافران‌ و منافقان‌ را در آن‌ بهره‌اي‌ نيست‌.
 
	آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ بِفَضْلِ اللّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُواْ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: به‌ فضل‌ و رحمت‌ خداست‌ كه‌ بايد شادمان‌ شوند» يعني: بايد مؤمنان‌ به ‌فضل‌ و رحمتي‌ كه‌ خدا(ج)  در قرآن‌ برايشان‌ داده‌ و ايشان‌ را از اهل‌ قرآن‌ گردانيده ‌است‌ و نيز به‌ غير آن‌ از فضل‌هاي‌ بيكران‌ و رحمتهاي‌ بي‌پايان‌ الهي‌ شادمان‌ شوند «اين‌ از هر چه‌ گرد مي‌آورند» از بهره‌هاي‌ فاني‌ دنيا «بهتر است‌» از ابن‌ عباس‌(رض)  روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: «فضل‌ خدا، قرآن‌ و رحمت‌ وي‌ اسلام‌ است‌».
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ انس‌(رض)  از رسول‌ خداص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «خداي‌ عزوجل‌ بر پيشاني‌ كسي‌كه‌ او را به‌ اسلام‌ هدايت‌ كرده‌ و به‌ او قرآن‌ را آموخته‌ ولي‌ او از فقر و فاقه‌ شكايت‌ مي‌كند ـ تا روزي‌ كه‌ او را ملاقات‌ كند ـ فقر را مي‌نويسد. آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ را تلاوت‌ كردند: ﴿ قُلْ بِفَضْلِ اللّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُواْ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ‏﴾  ».
 
آيه  127
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ ابراهيم‌ و اسماعيل‌ پايه‌هاي‌ خانه‌ كعبه‌ را بر افراشتند» بر زيربنا و اساس‌ثابت‌ و استواري، گفتند: «پروردگارا! از ما بپذير» اين‌ كار پاكيزه‌ را «كه‌ درحقيقت‌تويي‌ شنواي‌ دانا» دعاي‌ ما را مي‌شنوي‌ و نيتمان‌ را مي‌داني‌. رسول‌ خداص نيز درسي‌ و پنج‌ سالگي‌ - آن‌گاه‌ كه‌ قريش‌ خانه‌ كعبه‌ را تجديد بنا مي‌كردند - درساختن‌ خانه‌ كعبه‌ سهم‌ داشتند و همراه‌ با قريشيان‌ سنگ‌ انتقال‌ مي‌دادند. چنان‌ كه ‌اراده‌ الهي‌ بر آن‌ بود كه‌ آن‌ حضرت‌ص قرار دهنده‌ «حجرالاسود» در محل‌ آن‌باشند، كه‌ اين‌ داستان‌ به‌ تفصيل‌ در كتابهاي‌ سيرت‌ آمده‌ است‌.
آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَرَأَيْتُم مَّا أَنزَلَ اللّهُ لَكُم مِّن رِّزْقٍ فَجَعَلْتُم مِّنْهُ حَرَاماً وَحَلاَلاً قُلْ آللّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللّهِ تَفْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه :
 ‏«بگو: به‌ من‌ خبر دهيد، آنچه‌ از روزي‌ كه‌ خدا براي‌ شما فرود آورده‌، چرا بخشي‌ از آن‌ را حرام‌ و بخشي‌ از آن‌ را حلال‌ گردانيده‌ايد» درحالي‌كه‌ حرام‌ ساختن‌ وحلال ‌ساختن‌، فقط حق‌ ويژه‌ خداوند(ج)  است‌؟ يادآور مي‌شويم‌ كه‌ مشركان‌ اين ‌حلال‌ و حرام‌ ساختن‌ را در گوشت‌ چهارپايان‌ اعمال‌ مي‌كردند و بعضي‌ از حيوانات‌ را بر مردان‌ حلال‌ و بر زنان‌ حرام‌ مي‌گردانيدند[3] «بگو: آيا خدا به‌ شما اجازه‌ داده‌، يا بر خدا دروغ‌ مي‌بنديد؟» اگر اين‌ حلال‌ و حرام‌ ساختن‌ به‌ صرف‌ هوي‌ و هوسهاي‌ شما باشد، اين‌ كار به‌ اتفاق‌ عقلا مردود است‌ ولي‌ اگر با اين‌ اعتقاد باشد كه‌ اينها حكم‌ خداوند(ج)  است‌، حكم‌ خداوند(ج)  فقط