: «آيا برآنچه‌ مي‌گويي‌ گواهي‌ هم‌ داري‌؟». گفت: يارسول‌ الله! قوم‌ همه‌ مي‌دانند كه‌ من‌ در آنچه‌ مي‌گويم‌ صادقم‌ ولي‌ او را از من‌ گرامي‌تر مي‌دارند.آن‌ حضرت‌ ص به‌ امرأالقيس‌ فرمودند: «رفيقت‌ چه‌ مي‌گويد؟». او گفت: دروغ ‌و باطل‌ مي‌گويد. پس‌ دستور دادند كه‌ سوگند بخورد. اما عبدان‌ گفت: امرأالقيس‌ مردي‌ فاجر است‌ و پروايي‌ از سوگند خوردن‌ ندارد. رسول‌ خدا ص فرمودند: «حال‌ كه‌ گواهاني‌ نداري، سوگند او را بپذير». عبدان‌ گفت: جز پذيرفتن‌ سوگندش‌ ديگر هيچ‌ راهي‌ ندارم‌؟ فرمودند: «خير!». سپس‌ به‌ امرأالقيس‌ دستور دادند كه‌ سوگند بخورد اما همين‌ كه‌ برخاست‌ تا سوگند بخورد، آن‌ حضرت‌ ص او را عقب‌ زدند و گفتند: «برگرد». پس‌ چون‌ از نزد ايشان‌ برگشت، اين‌ آيه‌ نازل ‌شد.
 
	سوره نحل آيه  95‏متن آيه : ‏‏ وَلاَ تَشْتَرُواْ بِعَهْدِ اللّهِ ثَمَناً قَلِيلاً إِنَّمَا عِندَ اللّهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏
آيه  96‏متن آيه : ‏‏ مَا عِندَكُمْ يَنفَدُ وَمَا عِندَ اللّهِ بَاقٍ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُواْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ‏
‏ترجمه : ‏
«و پيمان‌ الهي‌ را به‌ بهاي‌ ناچيزي‌ نفروشيد» و آن‌ هر گونه‌ متاع‌ دنيوي‌اي‌ است، هرچند كه‌ در شكل‌ ظاهري‌ بسيار و با ارزش‌ باشد «زيرا آنچه‌ نزد خداست‌» از پيروزي، غنايم‌ جنگ، رزق‌ فراخ‌ در دنيا و آنچه‌ نزد وي‌ در آخرت‌ از نعمت‌هاي ‌بهشت‌ است‌ «همان‌ براي‌ شما بهتر است، اگر بدانيد» يعني: اگر از اهل‌ علم‌ و تميز باشيد زيرا «آنچه‌ نزد شماست‌» از بهره‌هاي‌ دنيا «فاني‌ مي‌شود» هرچند فراوان‌ و بالاتر از حد توقع‌ و تصور شما هم‌ باشد «و آنچه‌ نزد خداست‌» از گنجينه‌هاي ‌رحمت‌ وي‌ «باقي‌ است‌» و فناناپذير و پاينده، كه‌ هرگز گسست‌ و انقطاعي‌ ندارد «و البته‌ صابران‌ را بر حسب‌ نيكوترين‌ آنچه‌ عمل‌ مي‌كردند، پاداش‌ مي‌دهيم‌» يعني: قطعا به‌ آنان‌ به‌ سبب‌ شكيبايي‌شان‌ در ثبات‌ و پايداري‌ بر عهد با رسول‌خدا ص، استمرارشان‌ بر ايستادگي‌ در پاي‌ ميثاق‌ تكليف، جهادشان‌ با كافران‌ و نيز شكيبايي ‌و پايداريشان‌ بر آزارها و شكنجه‌هاي‌ دشمن، پاداش‌ مي‌دهيم‌ و اين‌ پاداش‌ و مزد برحسب‌ نيكوترين‌ طاعاتي‌ است‌ كه‌ مي‌كردند، بدين‌ معني‌ كه‌ بر گناهان‌ و بدي‌هايي ‌كه‌ در گذشته‌ كرده‌اند، قلم‌ عفو مي‌كشيم‌.
 
	 آيه  182
‏متن آيه : ‏
‏ فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ هر كس‌ از اجحاف‌ يا گناه‌ وصيت‌كننده‌اي‌ ترسيد» جنف: گرايش‌ از حق‌ وعدل‌ به‌ سوي‌ خطا و اشتباه‌ و اثم: انحراف‌ عمدي‌ در وصيت‌ از جاده‌ عدل‌ وانصاف‌ است‌. مثال‌ آن‌ اين‌ است‌ كه‌ وصيت‌كننده‌ از ثلث‌ مال‌، بيشتر وصيت‌ كند، يا براي‌ فرد توانگري‌ وصيت‌ نمايد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «اجحاف‌ در وصيت‌، از گناهان‌ كبيره‌ است‌». آري‌! هر كس‌ مشاهده‌ كرد كه‌ وصيت‌ كننده‌ در وصيت‌ خود ستم‌ ياگناهي‌ را مرتكب‌ شده‌ است‌؛ «پس‌ ميانشان‌ اصلاح‌ آورد» يعني: آشفتگي‌ و اختلافي‌ را كه‌ ميان‌ ورثه‌ به‌سبب‌ آن‌ وصيت‌ ناروا واقع‌ شده‌ بود؛ به‌ اصلاح‌ آورد، بدين‌گونه‌ كه‌ آن‌ قسمت‌ از متن‌ وصيت‌ را كه‌ به‌ زيان‌ برخي‌ از ورثه‌ و مخالف‌ با شرع‌ خداوند(ج)  بود، ابطال‌ و آنچه‌ را كه‌ حق‌ بود - چون‌ وصيت‌ براي‌ نزديكان‌ غير ارث ‌برنده‌ - ابقا و اثبات‌ نمود، در اين‌ صورت‌ «بر او» يعني: بر شخصي‌ كه‌ با هدف‌ خير و اصلاح، در وصيت‌ تغيير ايجاد مي‌كند «گناهي ‌نيست‌ زيرا خدا آمرزنده‌ مهربان‌ است‌» بر كسي‌ كه‌ با هدف‌ خير و اصلاح، دروصيت‌ تغيير به‌ وجود مي‌آورد.[3]
 
[3] برای آشنایی با احکام تفصیلی وصیت به کتب فقه رجوع نمایید.سوره نحل آيه  97
‏متن آيه : ‏
‏ مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
كلبي‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: چون‌ دو آيه‌ فوق‌ نازل‌ شد، امرأالقيس‌ گفت‌؛ آري‌! حقيقت‌ اين‌ است‌ كه‌ آنچه‌ نزد من‌ است‌ نابود مي‌شود ولي‌ رفيقم‌ (عبدان‌) برحسب‌ نيكوترين‌ آنچه‌ عمل‌ مي‌كند، پاداش‌ مي‌يابد. بارخدايا! او در آنچه‌ كه‌ عليه ‌من‌ ادعا كرده‌ صادق‌ است، من‌ زمين‌ او را بريدم‌ و به‌ زمين‌ خود ضميمه‌ كردم‌ اما به‌ خدا سوگند كه‌ نمي‌دانم‌ چه‌ اندازه‌؟ پس‌ هر چه‌ مي‌خواهد از زمين‌ من‌ بگيرد و مانند آن‌ را نيز همراه‌ آن، به‌ اضافه‌ آنچه‌ از محصول‌ آن‌ خورده‌ام‌! همان‌ بود كه‌ نازل‌ شد: «هر كس‌ از مرد يا زن‌ كه‌ كار نيك‌ كند» كار نيك: كار موافق‌ با كتاب ‌خدا(ج)  و سنت‌ پيامبر وي‌صاست‌ «و او مؤمن‌ باشد» زيرا عمل‌ نيك‌ كافر هيچ ‌ارزش‌ و اعتباري‌ ندارد «بي‌گمان‌ به‌ زندگي‌ پاك‌ و پسنديده‌اي‌ زنده‌اش‌ مي‌داريم‌» در دنيا؛ با بخشيدن‌ رزق‌ و روزي‌ حلال‌ به‌ او و توفيق‌ بخشيدنش‌ به‌ دريافت‌ حلاوت ‌طاعت‌ و با آماده‌ ساختن‌ تمام‌ وجوه‌ راحت‌ و آسايش‌ وي‌. ابن‌ عباس‌(رض)  مي‌گويد: «مراد از آن‌؛ فراهم‌ ساختن‌ زمينه‌ كار پاكيزه‌ و عمل‌ شايسته‌ براي‌ وي ‌است‌». به‌قولي‌ ديگر: مراد از زندگي‌ پاكيزه، زندگي‌ در بهشت‌ است‌ «و مسلما به‌ آنان‌» در آخرت‌ «بر حسب‌ نيكوترين‌ آنچه‌ مي‌كردند، پاداش‌ مي‌دهيم‌» تفسير نظير اين‌ جمله، در آيه‌ قبل‌ گذشت‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «قطعا هر كس‌ به‌ اسلام‌ راه‌ يافت‌ و معيشت‌ مادي‌ زندگي‌اش‌ در حد كفاف‌ بود و به‌ آن‌ حد قناعت‌ ورزيد، رستگار گشت‌».
سوره نحل آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آن‌ گاه‌ كه‌ مي‌خواهي‌ قرآن‌ بخواني، از شيطان‌ رانده‌ شده‌ به‌ خدا پناه‌ ببر» يعني: از خداي‌ سبحان‌ بخواه‌ تا تو را از وسوسه‌هاي‌ شيطان‌ رانده‌شده‌ و ملعون، در پناه‌ خود بدارد. بايد دانست‌ كه‌ قرائت‌ « ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ » خواننده‌ را از آشفتگي‌ فكري‌ در هنگام‌ تلاوت‌ باز داشته‌ و به‌ او امكان‌ مي‌دهد تا در آيات‌ قرآن ‌تدبر و تفكر كند. گفتني‌ است‌ كه‌ خطاب‌ به‌ نبي‌اكرم‌ ص خطاب‌ به‌ امت‌شان‌ است ‌بلكه‌ خطاب‌ به‌ امت‌ در اولويت‌ قرار دارد زيرا رسول‌ خدا ص از وسوسه‌هاي‌ شيطان‌ معصوم‌ بوده‌اند.
امر به‌ خواندن‌ «اعوذ ِباللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏» در هنگام‌ تلاوت‌ قرآن، به‌ اجماع‌ علما مفي