َوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و دوزخيان‌ بهشتيان‌ را ندا مي‌دهند كه‌: چيزي‌ از آب، يا از ساير آنچه‌ كه‌ الله به‌شما روزي‌ داده‌است، بر ما بريزيد» چرا آنان‌ ـ درحالي‌كه‌ از اجابت‌ طلب‌ خويش‌ مأيوس‌اند ـ از بهشتيان‌ چنين‌ درخواستي‌ مي‌كنند؟ براي‌ آن‌ كه‌ شخص‌ درمانده‌ و متحير، سخنان‌ بافايده‌ و بي‌فايده‌ هردو را مي‌گويد. و تعبير (افيضوا: بر ما بريزيد)، دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ بهشت‌ بر فراز دوزخ‌ قرار دارد «مي‌گويند» اهل ‌بهشت‌ «هرآينه‌ الله اين‌ هردو را» يعني‌: آب‌ و ديگر خوردني‌ها و نوشيدني‌هاي‌ گوارا را «بر كافران‌ حرام‌ ساخته‌ است» پس‌ ما با چيزهايي‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ بر شما حرام‌ كرده‌ است‌؛ نمي‌توانيم‌ به‌ شما مدد و معاونتي‌ بكنيم‌.
 
آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَهُمْ لَهْواً وَلَعِباً وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فَالْيَوْمَ نَنسَاهُمْ كَمَا نَسُواْ لِقَاء يَوْمِهِمْ هَذَا وَمَا كَانُواْ بِآيَاتِنَا يَجْحَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ مي‌فرمايد: «كساني‌ كه‌ دين‌ خود را به‌ بازي‌ گرفتند و زندگاني‌ دنيا فريبشان‌ داد» لذا آخرت‌ را فراموش‌ كرده‌ و به‌ بقاي‌ طولاني‌ در دنيا فريفته‌ شدند «پس‌ امروز آنان‌ را فراموش‌ مي‌كنيم» يعني‌: در دوزخ‌ رهايشان‌ مي‌كنيم «چنان‌كه‌ آنان‌ ملاقات‌ اين‌ روز خويش‌ را» يعني‌: ملاقات‌ روز آخرت‌ را «فراموش‌ كردند و چنان‌كه‌ آيات‌ ما را انكار مي‌كردند» بنابراين، خصلت‌هايي‌ كه‌ سبب ‌هلاكت‌شان‌ گرديد، عبارت‌ بود از: حب‌ دنيا، فراموش‌ كردن‌ آخرت‌ و دروغ ‌انگاشتن‌ آيات‌ الهي‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1189.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:1190.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:1191.txt">آيه  54</a><a class="text" href="w:text:1192.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:1193.txt">آيه  56</a><a class="text" href="w:text:1194.txt">آيه  57</a></body></html>آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ جِئْنَاهُم بِكِتَابٍ فَصَّلْنَاهُ عَلَى عِلْمٍ هُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ حق‌ تعالي‌ براي‌ اعلام‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ با فرستادن‌ پيامبران‌: به‌سوي ‌مشركان، حجت‌ را بر آنها تمام‌ كرده‌ و جاي‌ هيچ‌گونه‌ عذري‌ را برايشان‌ باقي‌ نگذاشته ‌است، مي‌فرمايد: «و هرآينه‌ براي‌ آنان‌ كتابي‌ آورديم» كه‌ همانا قرآن‌ است‌ «كه‌ روشن‌ و شيوايش‌ ساخته‌ايم» يعني‌: حلال‌ و حرام‌ و اندرزها و داستانهاي‌ آن‌را روشن‌ و متمايز ساخته‌ايم‌ «از روي‌ علم» يعني‌: درحالي‌ كه‌ به‌ كيفيت ‌روشن‌ساختن‌ احكام‌ آن‌ دانا و عالم‌ بوده‌ايم‌ «و هدايت‌ و رحمتي‌ براي‌ اهل‌ ايمان‌ است» پس‌ قرآن‌ در عين‌ اين‌ كه‌ واضح‌ و روشن‌ است، هدايت‌ و رحمتي‌ نيز هست، ليكن‌ براي‌ مؤمنان‌.
 
	آيه  85
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ أَنتُمْ هَؤُلاء تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِّنكُم مِّن دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِم بِالإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِن يَأتُوكُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاء مَن يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ولي‌ باز همين‌ شما هستيد» يعني: شما يهوديان‌ معاصر عهد پيامبر ص هستيد«كه‌» در مخالفت‌ با پيماني‌ كه‌ از شما در تورات‌ گرفته‌ شده‌ «يك‌ديگر را مي‌كشيد و گروهي‌ از خودتان‌ را از ديارشان‌ بيرون‌ مي‌رانيد و به‌ گناه‌ و تجاوز» يعني: بي‌هيچ‌سبب‌ و دليل‌ درستي‌ كه‌ اين‌ كار شما را توجيه‌ كند؛ «برضد آنان‌ باهم‌ همدست‌مي‌شويد، و» اما «اگر كساني‌ از شما اسير گردند» و نزد شما آمده‌ خواهان‌ پرداخت ‌فديه‌ آزادي‌ خويش‌ گردند، شما مطابق‌ حكم‌ تورات: «به‌ دادن‌ فديه، آنان‌ را آزادمي‌كنيد، با آن‌ كه‌» نه‌تنها كشتن، بلكه‌ «بيرون‌كردنشان‌ بر شما حرام‌ شده‌است، آياشما به‌ پاره‌اي‌ از كتاب‌» تورات‌ «ايمان‌ مي‌آوريد و به‌ پاره‌اي‌ ديگر كفر مي‌ورزيد؟».
اين‌ آيه‌ كريمه‌ به‌ وضعيت‌ دو قبيله‌ اوس‌ و خزرج‌ - پيش‌ از آن‌ كه‌ مسلمان‌شوند - اشاره‌ دارد زيرا قبل‌ از اسلام، يهوديان‌ بني‌قينقاع‌ با خزرج‌ و يهوديان ‌بني‌نضير و بني‌قريظه‌ با اوس، همدست‌ و هم‌پيمان‌ بودند و هرگاه‌ ميان‌ اوس‌ وخزرج‌ جنگي‌ درمي‌گرفت، هر يك‌ از آن‌ دو گروه، هم‌پيمانانشان‌ را عليه‌ برادران‌يهودي‌ خويش‌ ياري‌ داده‌ و در نتيجه‌، يهودي‌، يهودي‌ ديگر را در گيرودار جنگ‌اوس‌ و خزرج‌ مي‌كشت‌ و آواره‌ مي‌كرد ولي‌ بعد از آن‌ كه‌ آتش‌ جنگ‌ فروكش‌مي‌كرد، باز آنها اسيران‌ خود را براساس‌ حكم‌ تورات‌ بازخريد مي‌كردند، درحالي‌كه‌ طبق‌ بيان‌ آيات‌ سوره‌ «حشر»، خداوند (ج) از بني‌اسرائيل‌ در تورات‌پيمان‌ گرفته‌ بود كه: 
1- از كشتن‌ همديگر بپرهيزند.
2- همديگر را به‌ ستم‌ آواره‌ نكنند.
3- در ظلم‌ و تجاوز همدست‌ و همسو نشوند.
4- اسيران‌ خود را بازخريد و آزاد كنند.
اما بني‌اسرائيل‌ از اين‌ چهار حكم، تنهابه‌ بند چهارم‌ عمل‌ كردند و بس‌.
«پس‌ جزاي‌ هر كس‌ از شما كه‌ چنين‌ كند، جز خواري‌ در زندگي‌ دنيا» به‌وسيله ‌عذاب‌ خفت‌بار الهي‌ «چيزي‌ نيست‌ و روز رستاخيز به‌ سخت‌ترين‌ عذابها دچارشوند» به‌سزاي‌ اين‌ كه‌ آيات‌ الهي‌ را به‌ بازي‌ گرفته‌ اند «و خداوند از آنچه‌ مي‌كنيد، غافل‌ نيست‌» بلكه‌ شما را در برابر گناهانتان‌ مجازات‌ مي‌كند.
بايد دانست‌ كه‌ شريعت‌ مقدس‌ ما بر حكم‌ فديه‌دادن‌ اسيران‌ تأكيد نموده‌ است، از اين‌ رو، دادن‌ فديه‌ اسيران‌ جنگي‌ از بيت‌المال‌ واجب‌ است‌. علماي‌ مالكي‌ وغير آنان‌ مي‌گويند: «فديه‌دادن‌ اسيران‌ واجب‌ است، هرچند در بيت‌المال‌ يك‌درهم‌ باقي‌ نماند و علماي‌ اسلام‌ بر اين‌ حكم‌ اجماع‌ دارند. و اگر در بيت‌المال‌پولي‌ موجود نبود، پرداختن‌ فديه‌ اسيران‌ بر عامه‌ مسلمانان‌ فرض‌ كفايه‌ است‌».
 
آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ تَأْوِيلَهُ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِن قَبْلُ قَدْ جَاءتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَاء فَيَشْفَعُواْ لَنَا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا 