ز جهاد كشيده‌اند و در بيان‌ فساد جبن‌ و ترسي‌ كه‌ درون‌ آنها را پركرده‌ و در روان‌ آنها درآميخته‌ است‌، مي‌فرمايد: «هركجا باشيد، مرگ‌ شما را درمي‌يابد» و «حذر»، نمي‌تواند شما را از «قدر» نجات‌ دهد، پس‌ مرگ ‌خواه‌ناخواه‌ آمدني‌ است‌ و هركه‌ با شمشير نميرد، به‌غيرآن‌ از اسباب‌ ديگر مي‌ميرد و اين‌ امري‌ قطعي‌ است‌ «هرچند در بروج‌ مشيده‌ باشيد» بروج‌ مشيده‌: برجهاي ‌بسيار محكم‌، بلند و سر به ‌فلك ‌كشيده‌ است‌. يعني‌: چون‌ اجل‌ انسان‌ در رسد، برجهاي‌ بسيار محكم‌ و سر به‌ فلك ‌كشيده‌ هم‌ نمي‌توانند مرگ‌ را از وي‌ دفع‌ كنند. پس‌ حق‌ تعالي‌ نفرت‌ از جنگ‌ را با دو نسخه‌ درمان‌ مي‌كند: يكي‌ شناساندن ‌حقيقت‌ دنيا نسبت‌ به‌ آخرت‌. و ديگري‌ فهماندن‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ مرگ پس‌ و پيش ‌نمي‌شود و براي‌ آن‌ ميعادي‌ است‌ معين‌.
بعد از آن‌، حق‌ تعالي‌ به‌ بيان‌ بيماري‌ ديگري‌ مي‌پردازد كه‌ خواستاران‌ تأخير فريضه‌ جهاد به‌ آن‌ دچار شده‌اند، اين‌ بيماري‌ نيز همچون‌ بيماري‌ اول‌، بيماري‌اي‌ است‌ كه‌ ممكن‌ است‌ مسلمانان‌ در هر زمان‌ و مكاني‌ به‌ آن‌ مبتلا شوند: «و چون‌ به‌آنان‌ خيري‌ برسد» يعني‌: نعمتي‌ چون‌ فراواني‌ و آسوده‌ حالي‌ «مي‌گويند: اين‌ ازسوي‌ خداوند است‌» تا اينجاي‌ كار سخنشان‌ درست‌ است‌ و هيچ‌ اعتراضي‌ هم‌ برآن‌ نيست‌، اما آنچه‌ مورد اعتراض‌ است‌ اين‌ سخن‌ است‌: «و اگر شري‌ به‌ آنان ‌برسد، مي‌گويند: اين‌ از سوي‌ توست‌» يعني‌: اگر به‌ منافقان‌ نعمتي‌ برسد، آن‌ را به‌خداوند متعال‌ نسبت‌ مي‌دهند، ولي‌ اگر به‌ آنان‌ نقمت‌ و بلايي‌ چون‌ قحطي‌ وسختي‌ رسيد، آن‌ را ـ در عصر نزول‌ آيه‌ ـ به‌ رسول‌ خداص نسبت‌ مي‌دادند و ممكن‌ است‌ امثال‌ آنان‌ در هر عصري‌، اين‌ نسبت‌ را به‌ ميراث‌بران‌ پيامبرص بدهند. «بگو» موضوع‌ چنان‌ نيست‌ كه‌ شما مي‌پنداريد، بلكه‌ «همه‌ از سوي‌ خداونداست‌» چه‌ خير و چه‌ شر «پس‌ چه‌ حال‌ است‌ اين‌ قوم‌ را، نزديك‌ نيستند كه‌ سخني‌ را بفهمند» تا بدانند كه‌ گيرنده‌ و دهنده‌ همانا خداوند متعال‌ است‌ و همه‌ اينها از حكم ‌او صادر مي‌شود ؟!.
 
	آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولاً وَكَفَى بِاللّهِ شَهِيداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرچه‌ به‌ تو برسد» اي‌ انسان‌! «از خوبيها» و نعمت‌هاي‌ زندگي‌، چون ‌آسايشها و آرامشها و فراواني‌ها و سلامتي‌... «از جانب‌ خداست‌» و به‌ فضل‌ و رحمت‌ وي‌ زيرا كسي‌ را بر خدا(ج) هيچ‌ حقي‌ نيست‌ «و هر شري‌ كه‌ به‌ تو برسد، ازخود توست‌» يعني‌: هر سختي‌ و بدبختي‌ و بلا و مشقتي‌ كه‌ به‌ تو برسد، آن‌ نيز ازسوي‌ خدا(ج) است‌ ولي‌ به‌ سبب‌ و علتي‌ از جانب‌ خودت‌؛ چون‌ گناهي‌ كه‌ مرتكب‌ آن‌ شده‌اي‌ و به‌ كيفر آن‌، مبتلاي‌ بلا و بدبختي‌ و عذابي‌ گرديده‌اي‌. پس‌اشتباه‌ منافقان‌ دراين‌ است‌ كه‌ به‌ جاي‌ آن‌ كه‌ به‌سوي‌ خدا(ج) باز گردند و به‌ طوركلي‌ به‌ او التجا كنند تا خشم‌ و عذاب‌ خويش‌ را از آنان‌ بر دارد، رسول‌ خداص را سبب‌ اين‌ مصيبت‌ها معرفي‌ مي‌كنند، در حالي‌كه‌ رسول‌ خداص رحمتي‌ براي‌جهانيان‌ است‌ «و تو را براي‌ مردم‌ به‌ پيامبري‌ فرستاديم‌» يعني‌: اي‌ محمدص! تو رحمت‌ و نعمتي‌ براي‌ مردم‌ هستي‌، تو از گناه‌ معصوم‌ هستي‌ و تو جز مبلغي‌ براي ‌مردم‌ نيستي‌ بنابراين‌، مقدرات‌ خلايق‌ به‌دست‌ تو نيست‌ تا سود و زيان‌ و خير و شر از سوي‌ تو باشد و چيزي‌ از امر الهي‌ در تصرف‌ تو نيست‌ تا مصائبي‌ كه‌ به‌ آنان ‌مي‌رسد، از جانب‌ تو باشد «و گواه‌ بودن‌ خدا» بر اين‌ حقيقت‌ كه‌ او تو را به‌ رسالت ‌فرستاده‌ است‌ «بس‌ است‌» و او ميان‌ تو و ميان‌ آنان‌ بر اين‌ حقيقت‌ گواه‌ مي‌باشد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:684.txt">آيه  80</a><a class="text" href="w:text:685.txt">آيه  81</a><a class="text" href="w:text:686.txt">آيه  82</a><a class="text" href="w:text:687.txt">آيه  83</a><a class="text" href="w:text:688.txt">آيه  84</a><a class="text" href="w:text:689.txt">آيه  85</a><a class="text" href="w:text:690.txt">آيه  86</a></body></html>آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ مَّنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللّهَ وَمَن تَوَلَّى فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً ‏
 
‏ترجمه :
«هركس‌ از پيامبر اطاعت‌ كند، در حقيقت‌ از خداوند اطاعت‌ كرده ‌است‌» لذا فرمانبرداري‌ از پيامبرص، در واقع‌ فرمانبرداري‌ از خدا(ج) است‌ زيرا پيامبر جز به ‌آنچه‌ كه‌ خدا(ج) به‌ وي‌ فرمان‌ داده‌ دستور نمي‌دهد و جز از آنچه‌ كه‌ خدا(ج) از آن‌ نهي‌ نموده‌، نهي‌ نمي‌كند، پس‌ اطاعت‌ از مبلغ‌ و پيام‌رسان‌، درواقع‌ اطاعت‌ از آن‌كسي‌ است‌ كه‌ او را به‌ اين‌ مأموريت‌ برانگيخته‌ است‌ و هركس‌ اين‌ حقيقت‌ را درك‌كند، قطعا در نهايت‌ انضباط و اخلاص‌، از رسول‌ خداص اطاعت‌ مي‌كند.
خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ رسول‌خداص فرمان‌بردن‌ از امراي‌ مسلمان‌ را نيز شامل‌ اطاعت‌ از خود گردانيده‌اند، چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «هركس‌ از من ‌اطاعت‌ كند، در حقيقت‌ از خدا(ج) اطاعت‌ كرده‌ است‌ و هركس‌ از من‌ نافرماني ‌كند، در حقيقت‌ خدا(ج) را نافرماني‌ كرده‌ است‌ و هركس‌ از امير اطاعت‌ كند، درحقيقت‌ از من‌ اطاعت‌ كرده‌ است‌ و هركس‌ امير را نافرماني‌ كند، در حقيقت‌ مرا نافرماني‌ كرده‌است». «و هركس‌ رويگردان‌ شود» يعني‌: از اطاعت‌ تو اعراض‌ كند و سر برتابد، پس‌ او در حقيقت‌ خداي‌ عزوجل‌ را نافرماني‌ كرده‌ است‌ زيرا ما «تو را نگهبان‌ ايشان‌» يعني‌: نگهبان‌ اعمال‌ ايشان‌ «نفرستاده‌ايم‌» بلكه‌ بر عهده‌ تو فقط و فقط تبليغ‌ است‌، نه‌ اين‌ كه‌ دلهايشان‌ را به‌ حق‌ گرويده‌ و باورمند گرداني‌ زيرا اين‌كار در توان‌ تو نيست‌.
  
	آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُونَ طَاعَةٌ فَإِذَا بَرَزُواْ مِنْ عِندِكَ بَيَّتَ طَآئِفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ وَاللّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ وَكَفَى بِاللّهِ وَكِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏

آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ از حال‌ منافقاني‌ خبر مي‌دهد كه‌ در ظاهر امر از خود موافقت‌ و طاعت‌ بروز مي‌دهند، اما در باطن‌، خلاف‌ آن‌ را پنهان‌ مي‌دارند: «ومي‌گويند؛ فرمانبرداريم‌» يعني‌: وقتي‌ نزد تو باشند، مي‌گويند: «سمعا و طاعتا»، كارما فرمانبرداري‌ است‌ «ولي‌ چون‌ از نزد تو بيرون‌ مي‌روند، گروهي‌ از آنان‌ شبانه‌ جز آنچه‌ تو مي‌گويي‌ تدبير مي‌كنند» يعني‌: سخنت‌ را تغيير داده‌ و سخني‌ديگر مي‌انديشند و بر زبان‌ مي‌آورند. 