قادر نيست‌ جهت‌ تهيه‌ نان‌ خود از كشت‌ گندم ‌گرفته‌ تا بهره‌گيري‌ از آن‌ و يا جهت‌ آماده‌ كردن‌ لباس‌ از كشت‌ پنبه‌ تا درست‌ شدن ‌پارچه‌هاي‌ مورد نظر تمام‌ مراحل‌ را به‌ تنهايي‌ طي‌ نمايد.
منظور اين‌ است‌ كه‌ انسان‌ در هر قسمتي‌ از زندگي‌ خويش‌ به‌ همياري‌ هزارها وشايد صدهاهزار انسان‌ ديگر نيازمند است‌. زيرا نظام‌ كل‌ جهان‌ بر اين‌ تعاون‌ متكي‌است‌. با اندكي‌ تأمل‌ معلوم‌ مي‌شود، انسان‌ نه‌ تنها در مورد زندگي‌ دنيوي‌ خويش‌ به ‌همياري‌ و همبستگي‌ ديگران‌ احتياج‌ دارد بلكه‌ در مرحله‌ مردن‌ تا دفن‌ در قبر وحتي‌ بعد از آن‌ به‌ دعاي‌ مغفرت‌ و ايصال‌ ثواب‌ بازماندگان‌ محتاج‌ است‌.
خداوند جل‌ شأنه‌ از حكمت‌ بالغه‌ و قدرت‌ كامله‌ خويش‌ براي‌ اين‌ جهان‌ نظام ‌محكمي‌ ساخته‌، هر انسان‌ را محتاج‌ ديگري‌ قرار داده‌است‌. مستمند را به ‌ثروتمند، ثروتمند را جهت‌ انجام‌ كارش‌ به‌ كارگر، تاجر را به‌ مشتري‌، مشتري‌ را به ‌تاجر، معمار را به‌ آهنگر... محتاج‌ ساخته‌ و همه‌ آنان‌ نيازمند به‌ خداوند(ج) هستند. اگر اين‌ احتياج‌ همگاني‌ نمي‌بود و تعاون‌ تنها بر برتري‌ اخلاقي ‌قرار مي‌داشت‌ چه‌ كسي‌ كار ديگري‌ را انجام‌ مي‌داد؟ عاقبت‌ چنين‌ وضعي‌ مانند سرانجام‌ ارزشهاي‌ اخلاقي‌ موجود در اين‌ دنيا مي‌شد. چنانچه‌ اين‌ تقسيم‌ كار ازطرف‌ سازمان‌ دولتي‌ يا بين‌المللي‌اي‌ به‌صورت‌ يك‌ قانون‌ مطرح‌ مي‌گرديد امروزدر سراسر جهان‌ همانند ديگر قانونهاي‌ بين‌المللي‌ كه‌ دچار چالش‌ اند، با مشكل ‌روبرو مي‌شد. پس‌ اين‌ تنها نظام‌ الهي‌ قادر مطلق‌ و حكيم‌الحكما است‌ كه‌ در قلوب ‌مردمان‌ مختلف‌ آرزو و استعداد كارهاي‌ گوناگون‌ را پديد آورده‌ تا آنان‌ محورزندگي‌ خويش‌ را بر اين‌ شيوه‌ زنجيره‌اي‌ از تعاون‌ قرار دهند.
هريكي‌ را بهر كاري‌ ساختند   ***   ميل‌ او را در دلش‌ انداختند
آري‌! اگر يك‌ اداره‌ بين‌ المللي‌ يا دولتي‌ در ميان‌ مردم‌ تقسيم‌ كار انجام‌ مي‌داد و گروهي‌ را براي‌ آب‌ رساني‌، بعضي‌ را براي‌ تهيه‌ غذا مقرر مي‌كرد، چه‌ كسي‌ ازچنين‌ دستوراتي‌ اطاعت‌ مي‌كرد كه‌ مثلا راحتي‌ و خواب‌ خوش‌ شب‌ خود را ترك ‌كرده‌ و در اين‌ كار مشغول‌ باشد. الله تعالي‌ هر انساني‌ را براي‌ انجام‌ كار خاصي‌ خلق ‌كرده‌ و رغبت‌ آن‌ امور را در قلبش‌ ايجاد كرده‌ تا بدون‌ اجبار قانوني‌ به‌ آن‌ مشغول ‌بوده‌ و از آن‌ طريق‌ ارتزاق‌ نمايد.
نتيجه‌ اين‌ نظم‌ است‌ كه‌ انسان‌ با مصرف‌ مقداري‌ پول‌ قادر است‌ لوازم‌ زندگي‌خويش‌ را به‌ آساني‌ فراهم‌ نمايد. مثلا خوراك‌ پخته‌ و لباس‌ دوخته‌ شده‌ و اثاثيه ‌ساخته‌ شده‌ منزل‌ و خانه‌هاي‌ آماده‌ با پول‌ به‌ آساني‌ تهيه‌ مي‌گردد. و اگر چنين ‌نظمي‌ وجود نمي‌داشت‌ يك‌ انسان‌ ميلياردر با خرج‌ تمام‌ ثروتش‌ قادر به‌ تهيه‌ يك ‌دانه‌ گندم‌ نبود.
بر اثر همين‌ نظام‌ خداوندي‌ است‌ كه‌ اگر شما در هتل‌ باشيد و غذاي‌ مورد استفاده‌ خويش‌ را خوب‌ مورد بررسي‌ و تجزيه‌ و تحليل‌ قرار دهيد پي‌ خواهيد بردكه‌ آرد آن‌ از جايي‌، روغن‌ آن‌ از جايي‌، گوشت‌ از جايي‌، ادويه‌ از جاهاي ‌مختلف‌، ظروف‌ و ميز و صندلي‌ از كشورهاي‌ ديگر، كارگر و آشپز از شهرهاي‌ مختلف‌ است‌ و لقمه‌اي‌ كه‌ به‌ دهان‌ شما مي‌رسد و سبب‌ ترشح‌ بزاق‌ مي‌گردد نتيجه ‌كار و فعاليت‌ صدها انسان‌ و كارخانه‌ و حيوان‌ مي‌باشد.
چنانچه‌ صبح‌ از خانه‌ بيرون‌ آييد و بخواهيد يكي‌ دو فرسخ‌ راه‌ را طي‌ كنيد از تاكسي‌ و يا اتوبوس‌ و غيره‌ جهت‌ كار خويش‌ استفاده‌ مي‌كنيد در صورتي‌ كه‌ آهن ‌آن‌ مثلا از استراليا، چوب‌ از برمه‌، موتور از آمريكا، راننده‌ از جايي‌ و كمك ‌راننده‌ از جايي‌ ديگر است‌، اين‌ همه‌ وسايل‌ خلق‌ خدا از كجا و چرا آن ‌هم‌ براي‌مبلغي‌ ناچيز در خدمت‌ شما هستند، آيا دولت‌ موظف‌ و مجبورشان‌ كرده‌ تا چنين‌آمادگي‌ را داشته‌ باشند؟ با اندكي‌ تأمل‌ در خواهيد يافت‌ كه‌ اين‌ يك‌ قانون‌ الهي ‌است‌ كه‌ خداوند(ج) به‌طور تكويني‌ در دلها ايجاد و به‌ مرحله‌ اجرا درآورده ‌است»[1].
 
[1] به‌ نقل‌ از تفسير «معارف‌ القرآن‌» با تلخيص‌ ـ ترجمه‌ علامه‌ محمد يوسف‌ حسين‌ پور.﴿ سوره‌ مائده ﴾
مدني‌ است‌ و داراي‌ (120) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه‌: اين‌ سوره‌ را به‌سبب‌ آن‌ كه‌ دربرگيرنده‌ داستان‌ مائده‌ است‌، سوره‌ «مائده» ناميدند. به‌نام‌ سوره‌ «عقود» و سوره‌ «منقذه» نيز ناميده‌ مي‌شود.
سوره‌ مائده‌ دربرگيرنده‌ احكام‌ تشريعي‌ و سه‌ داستان‌ است‌. از عائشه‌رضي‌الله عنها روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: «مائده‌ آخرين‌ سوره‌اي‌ است‌ كه‌ نازل‌شد پس‌ آنچه‌ كه‌ در آن‌ از حلال‌ مي‌يابيد؛ حلال‌ بشماريد و آنچه‌ كه‌ در آن‌ ازحرام‌ مي‌يابيد؛ حرام‌ بشناسيد». بعضي‌ گفته‌اند: مراد عائشه‌ رضي‌الله عنها از سخن‌فوق‌ اين‌ است‌ كه‌: هيچ‌ آيه‌ منسوخه‌اي‌ در اين‌ سوره‌ وجود ندارد. اما ابن‌عباسك برآن‌ است‌ كه‌ دو آيه‌ در آن‌ منسوخ‌ مي‌باشد ـ كه‌ در جاي‌ خود بيان‌خواهيم‌ كرد.
صاحب‌ تفسير «في‌ظلال‌القرآن» مي‌گويد: «در اين‌ سوره‌ با موضوعات ‌مختلفي‌ روبرو مي‌شويم‌ اما آنچه‌ كه‌ همه‌ آنها را به ‌هم‌ مربوط مي‌سازد، هدف ‌يگانه‌اي ‌است‌ كه‌ قرآن‌ كريم‌ براي‌ به‌ ثمر رساندن‌ آن‌ آمده‌ است‌، اين‌ هدف ‌عبارت‌ است‌ از: به‌ وجودآوردن‌ امت‌، برپاساختن‌ دولت‌ و شيرازه‌ ساختن‌ جامعه‌اي‌ ويژه‌، بر اساس‌ عقيده‌، جهانبيني‌ و ساختاري‌ مخصوص‌ كه‌ در آن‌يگانگي‌ خداي‌ عزوجل‌ درالوهيت‌، ربوبيت‌ و حاكميت‌، اصل‌ و اساس‌ امور است‌، خداوندي‌ كه‌ انسان‌ مؤمن‌، راه‌ و رسم‌ زندگي‌، نظامنامه‌ها، معيارها و ملاكهاي‌ ارزشي‌ خود را فقط از او مي‌گيرد...».
 
شماره سوره-اسم سوره –تعداد آيات –شماره صفحه
30-الروم-60-ص404*
31-لقمان-34-ص411*
32-السجدة-30-ص415*
33-الأحزاب-73-ص418*
34-سبأ-54-ص428*
35-فاطر-45-ص434*
36-يس-83-ص440*
37-الصافات-182-ص446*
38-ص-88-ص453*
39-الزمر-75-ص458*
40-غافر-85-ص467*
41-فصلت-54-ص477*
42-الشورى-53-ص483*
43-الزخرف-89-ص489*
44-الدخان-59-ص496*
45-الجاثية-37-ص499*آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ وَأَنتُمْ ظَالِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» ياد كنيد نعمتم‌ را برخود «آن‌گاه‌ كه‌ با موسي‌ چهل‌ شب‌ وعده‌ گذاشتيم‌» واعدنا: از باب‌ «مفاعله‌» است‌ كه‌ معناي‌ جانبيني‌ دارد، لذا از جانب‌ خداي‌ سبحان ‌وعده‌گذاشتن‌ و از جانب‌ موسي‌u قبول‌ حضور در ميعادگاه‌ بود. آري‌! خداي‌عزوجل‌ بعد از نجات‌ دادن‌ بني‌اسرائيل‌ از چ