ی و مأمورین گذاشته و می‌فرماید: «يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَداً»، با این حال در مواردی که وحی دستگیریشان نکند اشتباه می‌کنند، اما زمامدار و امامی که مورد وحی نیست چگونه اشتباه نکند؟! 
ثانیا، خدا برای انتخاب رسل ملائکه و پیامبران فرموده انتخاب بدست من است، ولی در مورد زمامدار نفرموده است. و انتخاب زمامدار را نباید قیاس به ملائکه و انبیاء نمود. 
ثالثا، این مستدلین به این آیات، می‌خواهند استدلال کنند که علی(ع) را خدا انتخاب برای زمامداری کرده، بهمین دلیل اشتباه می‌کنند، در حالی که علی(ع) در بسیاری از موارد، چنانکه در نهج البلاغه که مورد قبول ایشانست آمده، اشتباه نموده، مثلا از نامة 71 نهج البلاغه و تواریخ معلوم می‌شود که آن حضرت منذر بن جارود را برای جمع صدقات فرستاده و او را انتخاب کرده برای این کار و او اموال را اختلاس کرده و ملحق به معاویه شده، حضرت به او می‌نویسد: «فإن صلاح أبیک غرني..» تا آخر. 
و از نامة 63 نهج البلاغه و تواریخ معلوم می‌شود که آن حضرت أبو موسی أشعري را عامل کوفه قرار داده در حالی که ابو موسی ( به گمان اينها ) هم منافق در آمد! و هم با حضرت مخالفت کرد! و از نامة 61 نهج البلاغه و تواریخ معلوم می‌شود که آن حضرت کمیل بن زیاد را عامل هیت قرار داد در حالی که او مقاومت نکرد و شهر هیت را تسلیم دشمن نمود، و حضرت او را مذمت کرده است. و از نامة 44 نهج البلاغه و تواریخ معلوم می‌شود که حضرت زیاد بن ابیه را عامل بر فارس قرار داده و اشتباه نموده است. و از نامة 43 نهج البلاغه معلوم می‌شود که مصقلة بن هبیرة را عامل اردشیر قرار داده و او خائن در آمد. و از نامة 41 نهج البلاغه و رجال و تواریخ معلوم می‌شود در تعیین ابن عباس اشتباه نموده است و همچنین طبق تمام تواریخ قیس بن سعد بن عبادة را که حاکم او بر مصر بود معزول نمود و بواسطة عزل او و نصب محمد بن ابی بکر، مصر سقوط کرد و معلوم شد حضرتش اشتباه کرده و نباید به سخن نمامین گوش می‌نمود. و همچنین صدها مورد دیگر که هر که خواهد تحقیق کند باید کتب مربوطه را بررسی و مطالعه کند. آیه 77 الی 78
متن آیه:
يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَاسْجُدُوا وَاعْبُدُوا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ(الحج/77) وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ هُوَ اجْتَبَاكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ وَفِي هَذَا لِيكُونَ الرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيكُمْ وَتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ(الحج/78)
ترجمه: ای کسانی که ایمان آورده‌اید رکوع کنید و سجده نمائید و پروردگارتان را عبادت کنيد و آنچه خیر است انجام دهید تا شاید رستگار شوید(77) و در راه خدا جهاد کنید آن طوری که سزاوار او است، او شما را برگزیده (از سایر أمم) و بر شما در دین فشار و مشقت قرار نداده (و بقدر وسع و استطاعت تکلیف نموده) کیش پدرتان ابراهیم، او شما را مسلمین نام نهاده از پیش و در این قرآن تا اینکه رسول گواه بر شما باشد و شما گواهان بر مردم باشید، پس نماز را بپا دارید و زکات را بدهید و به خدا چنگ بزنید اوست مولی و سرپرست شما، پس خوب مولی و خوب یاوری است(78). 
نکات: در آیات قرآن از جمله همین آیه ارکان نماز و کیفیت آن ذکر شده، از آن جمله رکوع و سجود که رکوع را قبل از سجود ذکر کرده است، پس رکوع مقدم بر سجود است. و معنی «هُوَ اجْتَبَاكُمْ»، این است که شما را برگزید برای عبادت و تمجید و تقدیس و تکبیر خود. و در ضمیر «هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ»، بعضی گفته‌اند به ابراهیم بر می‌گردد، ولی از قرینة کلام معلوم می‌شود به خدا بر می‌گردد یعنی خدا شما را مسلمان نامیده و این نام را برای شما انتخاب کرده هم در کتب قبلی و هم در این قرآن، زیرا ابراهیم در قرآن نام مسلمان بر کسی نگذاشته است، و بقرینة وَفِي هَذَا که در قرآن باشد معلوم می‌شود خدا این نام را برای مسلمین انتخاب کرده پس مسلمین باید نام اسلام را تبدیل به نام مذاهب نکنند و همه در این نام متحد باشند و به وحدت برسند و به آن افتخار کنند نه اینکه نام مذهب روی خود بگذارند و بدین وسیله ایجاد تفرقه کنند. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1043.txt">آيه 11-1 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1044.txt">آيه 16-12 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1045.txt">آيه 22-17 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1046.txt">آیه 25-23 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1047.txt">آیه 27-26 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1048.txt">آيه 30-28 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1049.txt">آيه 34-31 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1050.txt">آیه 41-35 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1051.txt">آيه 44-42 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1052.txt">آيه 50-45 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1053.txt">آيه 56-51 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1054.txt">آيه 61-57 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1055.txt">آيه 65-62 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1056.txt">آيه 70-66 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1057.txt">آيه 73-71 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1058.txt">آيه 77-74 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1059.txt">آيه 81-78 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1060.txt">آيه 90-82 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1061.txt">آيه 92-91 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1062.txt">آيه 98-93 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1063.txt">آيه 100-99 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1064.txt">آيه 105-101 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1065.txt">آیه 111-106 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1066.txt">آیه 115-112 (المؤمنون)</a><a class="text" href="w:text:1067.txt">آيه 118-116 (المؤمنون)</a></body></html>سورة مؤمنون مکی و دارای 118 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 11
متن آیه:
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ(المؤمنون/1) الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ(المؤمنون/2) وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ(المؤمنون/3) وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ(المؤمنون/4) وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ(المؤمنون/5) إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيرُ مَلُومِينَ(المؤمنون/6) فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ(المؤمنون/7) وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ(المؤمنون/8) وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يحَافِظُونَ(المؤمنون/9) أُولَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ(المؤمنون/10) الَّذِينَ يرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ(المؤمنون/11)
ترجمه: بنام خدای رحمن رحیم. بتحقیق مؤمنان رستگار شدند(1) آنانکه در نماز خود فروتنند(2) و همانان که از لغو اعراض‌کننده باشند(3) و همانانکه زکات را انجام دهند(4) و همانان که فروج خود را نگه دارنده‌اند(5) مگر بر زنان