:1422.txt">آيه 70-64 (الزمر)</a><a class="text" href="w:text:1423.txt">آيه 74-71 (الزمر)</a><a class="text" href="w:text:1424.txt">آیه 75 (الزمر)</a></body></html>سورة زمر مکی و دارای 75 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 3
متن آیه:
تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ(الزمر/1) إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ(الزمر/2) أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّ اللَّهَ يحْكُمُ بَينَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ(الزمر/3)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. نازل شدن این کتاب از خدای عزیز حکیم است(1) محققا ما این کتاب را بحق به سوی تو نازل نمودیم پس خدا را پرستش نما در حالی که دین را برای او خالص کرده‌ای(2) آگاه باش که دین خالص فقط برای خدا است و آنان که سرپرستانی را غیر او گرفته‌اند بعنوان اینکه؛ عبادتشان نمی‌کنیم مگر برای آنکه ما را به سوی خدا مقداری نزدیک کنند محققا خدا بین ایشان در آنچه ایشان اختلاف می‌کنند حکم می‌کند محققا خدا هدایت نمی‌کند کسی را که دروغگوی ناسپاس است(3). 
نکات: ضمیر جمع مَا نَعْبُدُهُمْ بر می‌گردد به آن اولیائی که معبود مردم بوده و از عقلاء می‌باشند زیرا هم ضمیر جمع عقلاء است، و آن عقلا یا انبیا و اولیا و یا ملائکه بوده‌اند که مشرکین به آنان توجه داشتند در حوائج و عبادات، بعنوان اینکه آنان ایشان را به خدا نزدیک کنند و می‌گفتند: ما لائق نیستیم که مستقیما با خدا مناجات کنیم و از او چیزی بخواهیم و یا او را عبادت کنیم و آنان را واسطة قرب به خدا می‌دانستند. متاسفانه پس از هزار و چهار صد سال از نزول این آیات مسلمین را بی‌خبر نگه‌داشته و به همان شرک و وسیله گرفتن اولیاء معتقدند. آیه 4 الی 5
متن آیه:
لَوْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يتَّخِذَ وَلَدًا لَاصْطَفَى مِمَّا يخْلُقُ مَا يشَاءُ سُبْحَانَهُ هُوَ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ(الزمر/4) خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ يكَوِّرُ اللَّيلَ عَلَى النَّهَارِ وَيكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى اللَّيلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى أَلَا هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ(الزمر/5)
ترجمه: اگر خدا می‌خواست فرزندی بگیرد البته بر می‌گزید از آنچه خلق می‌کرد آنچه را می‌خواست، او منزه و والاست اوست خدای یکتای قهار(4) او آسمان‌ها و زمین را بحق آفرید شب را بر روز می‌پیچد و روز را بر شب می‌پیچد و آفتاب و ماه را مسخر گردانید هر کدام جاریند تا وقت معینی آگاه باش او عزیز آمرزنده است(5). 
نکات: در آیة 4 استدلال کرده بر اینکه او منزه است از فرزند به اینکه او واحد و قهار است و این استدلال بسیار محکم است زیرا آنکه فرزند دارد جهت امتیاز و جهت اشتراکی با فرزند خود دارد و مرکب می‌شود و از هر جهت واحد نیست و دیگر اینکه باید دارای اجزاء باشد و واحد بسیط نیست، و دیگر اینکه باید محتاج به فرزند باشد، و دیگر اینکه قابل موت و فنا است پس قهار نیست. آیه 6 الی 7
متن آیه:
خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْأَنْعَامِ ثَمَانِيةَ أَزْوَاجٍ يخْلُقُكُمْ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ خَلْقًا مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ فِي ظُلُمَاتٍ ثَلَاثٍ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ(الزمر/6) إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِي عَنْكُمْ وَلَا يرْضَى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ وَإِنْ تَشْكُرُوا يرْضَهُ لَكُمْ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَينَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ(الزمر/7)
ترجمه: شما را از یک شخص آفرید سپس جفت او را از او قرار داد و برای شما از چهار پایان هشت جفت نازل نمود شما را در شکم‌های مادرهاتان می‌آفریند خلقت پس از خلقت در سه تاریکی این است خدائی که پروردگار شما است مخصوص اوست سلطنت، معبودی نیست جز او پس به کجا میل داده می‌شوید(6) اگر کافر شوید پس محققا خدا از شما بی‌نیاز است و برای بندگانش کفر را نمی‌پسندد و اگر شکر کنید آن را برای شما می‌پسندد و هیچ حامل وزری بار دیگر را بر ندارد سپس برگشت شما به سوی پروردگارتانست که خبر می‌دهد شما را به آنچه می‌کرده‌اید زیرا او داناست به آنچه در سینه‌ها است(7). 
نکات: کلمة ثُمَّ در جملة: ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا برای تراخی می‌باشد اما نه تراخی زمانی بلکه تراخی و تأخر أحد الکلامین و یا تراخی از جملة مقدر خلقها وحدها ثم جعل منها زوجها، و جملة مقدر استفاده شده از کلمة وَاحِدَةٍ. و مقصود از خَلْقًا مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ  همان ترتیب «خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَاماً فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْماً ....» تا آخر می‌باشد که در سورة مؤمنون آیه 14 ذکر شده است. و مقصود از نزول در جملة وَأَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْأَنْعَامِ، نزول قضا و قدر در ایجاد آنها و یا نزول بمعنی عطای از مقام خالق و مخلوق شدن مانند: «أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاساً». و جملة: لَهُ الْمُلْكُ اختصاص را می‌فهماند یعنی تمام موجودات و سلطنت بر آنها مخصوص اوست، پس در این صورت إلهی جز او نیست. آیه 8 الی 9
متن آیه:
وَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُنِيبًا إِلَيهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِي مَا كَانَ يدْعُو إِلَيهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَنْدَادًا لِيضِلَّ عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ(الزمر/8) أَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ آنَاءَ اللَّيلِ سَاجِدًا وَقَائِمًا يحْذَرُ الْآخِرَةَ وَيرْجُو رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يسْتَوِي الَّذِينَ يعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يعْلَمُونَ إِنَّمَا يتَذَكَّرُ أُولُو الْأَلْبَابِ(الزمر/9)
ترجمه: و چون ضرری به انسان رسد پروردگارش را بخواند در حالی که به سوی او انابه کند سپس چون او را نعمتی از خود عطا کند آن را که از پیش بسوی او تضرع می‌کرده فراموش کند و برای خدا شریکانی قرار دهد تا مردم را از راه او گمراه کند بگو به کفر خود کمی بهره ببر زیرا که تو از اهل آتشی(8) آیا کسی که او ساعات شب در اطاعت خدا در حال سجده و قیام از آخرت حذر می‌کند و به رحمت پروردگارش امید دارد (با آن کافر مساوی است) بگو آیا آنان که می‌دانند با آنان که نمی‌دانند مساویند؟ همانا خردمندان متذکر می‌شوند(9). 
نکات: مشرکین می‌دانستند که بر طرف کنندة ضرر و بلا فقط خدای رب العالمین است، ولی و