ُمْ شَيءٌ لِمَنِ الْمُلْكُ الْيوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ(غافر/16) الْيوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ لَا ظُلْمَ الْيوْمَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ(غافر/17)
ترجمه: او آن خدائی است که می‌نمایاند به شما آیات خود را و برای شما از آسمان روزی نازل می‌گرداند و پند نمی‌گیرد مگر آنکه به سوی خدا برگردد(13) پس خدا را بخوانید در حالی که دین را برای او خالص گردانید و اگر چه کافران کراهت داشته باشند(14) خدائی که درجات را بالا برد و صاحب عرش است و وحی را از امر خود به هر کس بخواهد إلقا می‌کند تا از روز ملاقات بترساند(15) روزی که ایشان نمایان شوند و بر خدا چیزی از ایشان مخفی نمی‌باشد برای کیست پادشاهی آن روز برای خدای یکتای قهار(16) آن روز هر کسی به آنچه کرده جزا داده شود ستمی آن روز نیست زیرا خدا سریع الحساب است(17). 
نکات: رزق إلهی بر دو قسم است: رزق معنوی و رزق جسمانی، و خدا هر دو قسم را در آیة 13 بیان کرده. و مقصود از روح در جملة يلْقِي الرُّوحَ.... همان وحی است زیرا درک مطالب حقه و امتیاز دادن از باطله بتوسط وحی است که همان روح مطالب عقلیه است. و جملة: لِمَنِ الْمُلْكُ الْيوْمَ.... را حق‌تعالی در روز قیامت می‌فرماید چنانکه ظاهر آیه همین است، ولی در بعضی از روایات آمده که این جمله ندا خواهد شد پس از نفخ صور و فنای تمام جهانیان، و این صحیح نیست زیرا کار خدا لغو نیست و برای معدومات خطابی مفید نیست. آیه 18 الی 20
متن آیه:
وَأَنْذِرْهُمْ يوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يطَاعُ(غافر/18) يعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْينِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ(غافر/19) وَاللَّهُ يقْضِي بِالْحَقِّ وَالَّذِينَ يدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لَا يقْضُونَ بِشَيءٍ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ(غافر/20)
ترجمه: و ایشان را بترسان از روزی که نزدیکست وقتی که دلها در حال فرو بردن خشم به گلوها رسیده است، برای ستمکاران نه دوستی و نه شفیع مطاعی است(18) خدا می‌داند گردش چشمان و خیانت آنها را و می‌داند آنچه به سینه‌ها پنهان داشته‌اند(19) و خدا به حق قضاوت می‌کند و آنان را که جز او می‌خوانند به چیزی قضاوت نمی‌کنند زیرا فقط خدا شنوا و بیناست(20). 
نکات: مقصود از خَائِنَةَ الْأَعْينِ خیانت چشمها می‌باشد که نظر خیانت‌آمیزی و یا اشاره و نگاهی کند برای ستم و یا برای شهوت. و جملة: وَالَّذِينَ يدْعُونَ، بتقدیم مفعول است بر فعل و کلمة الذین مبتدا و یا فاعل نیست، یعنی آن کسانی را که مردم می‌خوانند قضاوتی نمی‌کنند از جهت اینکه قدرتی ندارند، و یا از جهت اینکه قدرت دارند ولی جرئت ندارند ولی آیه می‌گوید چون کار خوانندگان را ندیده و نشنیده‌اند. آیه 21 الی 22
متن آیه:
أَوَلَمْ يسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَينْظُرُوا كَيفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِهِمْ كَانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَآثَارًا فِي الْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَاقٍ(غافر/21) ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَينَاتِ فَكَفَرُوا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ إِنَّهُ قَوِي شَدِيدُ الْعِقَابِ(غافر/22)
ترجمه: و آیا در زمین سیر نکردند تا بنگرند که چگونه گردیده فرجام کار آنان که پیش از ایشان بودند آنان نیرومندتر و دارای آثار بیشتری در زمین بودند پس خدا ایشان را بواسطة گناهانشان گرفت و از طرف خدا برای ایشان نگهبانی نبود(21) این بدان جهت بود که پیامبرانشان با دلیل‌های روشن بسوی ایشان می‌آمدند پس کافر شدند خدا هم گرفتشان زیرا او نیرومند شدید العقاب است(22). 
نکات: أَوَلَمْ يسِيرُوا دلالت دارد که عاقل باید از حال گذشتگان عبرت گیرد که ایشان دارای قلعه‌های محکم و قصرها و لشکرها بودند، چنانکه در آیات دیگر بیان نموده؛ كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ. آیه 23 الی 27
متن آیه:
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآياتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ(غافر/23) إِلَى فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَقَارُونَ فَقَالُوا سَاحِرٌ كَذَّابٌ(غافر/24) فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوا أَبْنَاءَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ وَاسْتَحْيوا نِسَاءَهُمْ وَمَا كَيدُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ(غافر/25) وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُونِي أَقْتُلْ مُوسَى وَلْيدْعُ رَبَّهُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يبَدِّلَ دِينَكُمْ أَوْ أَنْ يظْهِرَ فِي الْأَرْضِ الْفَسَادَ(غافر/26) وَقَالَ مُوسَى إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَا يؤْمِنُ بِيوْمِ الْحِسَابِ(غافر/27)
ترجمه: و بتحقیق موسی را با آیه‌های خود و دلیلی روشن فرستادیم(23) به سوی فرعون و هامون و قارون، پس گفتند: او ساحری است دروغگو(24) پس چون از جانب ما حق را برای آنان آورد، گفتند: فرزندان آنان که بدو ایمان آورده‌اند بکشید و زنانشان را زنده نگه‌دارید در حالی که نیرنگ کافران جز به گمراهی نیست(25) و فرعون گفت: بگذارید من موسی را بکشم و او پروردگارش را بخواند زیرا من می‌ترسم که او دینتان را دگرگون و عوض کند و یا فساد در این سرزمین پدید آورد(26) و موسی گفت: که من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم از شر هر متکبری که به روز حساب ایمان نیاورد(27). 
نکات: حق‌تعالی مکرر و پی در پی برای تسلیت و رفع هم و غم محمد(ص) از امم گذشته و رفتاری که با رسولان خودشان کردند یاد می‌کند از آن جمله سر گذشت حضرت موسی را، با اینکه معجزات آشکاری داشت قوم او چه قدر با او نیرنگ نمودند، چه قبل از هلاکت فرعون و چه بعد از او، و عجب این است که فرعون اظهار دلسوزی می‌کند برای مردم و می‌گوید: من می‌ترسم موسی دین شما را خراب و عوض کند! چنانکه زمان ما نیز برای هر کسی که اظهار حقی کند و حقائقی را بیان کند نیرنگ می‌سازند و برای مردم دلسوزی دینی می‌کنند و مردم را تحریک می‌کنند زیرا طبق این آیات ایمان به روز حساب ندارند. آیه 28
متن آیه:
وَقَالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يكْتُمُ إِيمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يقُولَ رَبِّي اللَّهُ وَقَدْ جَاءَكُمْ بِالْبَينَاتِ مِنْ رَبِّكُمْ وَإِنْ يكُ كَاذِبًا فَعَلَيهِ كَذِبُهُ وَإِنْ يكُ صَادِقًا يصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِي يعِدُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ
ترجمه: و مرد با ایمانی از فرعونیان که ایمان خود را پنهان می‌داشت گفت: آیا مردی را که می‌گوید خدا پروردگار من است می‌کشید در حالی که برای شما دلیل‌های روشنی از پروردگارتان آورده و اگر دروغگو باشد زیان دروغ بر خود اوست و اگر راستگو باشد برخی از آنچه شما را وعده می‌دهد به شما خواهد رسید. محققا خدا رهنمائی نمی‌کند کسی را که افراطی و دروغ زن باشد(28). 
نکات: مقصود از رَجُلٌ مُؤْ