لکه باید شکر خدا را نمایند که ایشان را هدایت نموده است. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1569.txt">آيه 5-1 (ق)</a><a class="text" href="w:text:1570.txt">آيه 11-6 (ق)</a><a class="text" href="w:text:1571.txt">آيه 14-12 (ق)</a><a class="text" href="w:text:1572.txt">آيه 18-15 (ق)</a><a class="text" href="w:text:1573.txt">آيه 23-19 (ق)</a><a class="text" href="w:text:1574.txt">آيه 29-24 (ق)</a><a class="text" href="w:text:1575.txt">آيه 35-30 (ق)</a><a class="text" href="w:text:1576.txt">آيه 40-36 (ق)</a><a class="text" href="w:text:1577.txt">آيه 45-41 (ق)</a></body></html>سورة ق مکی و دارای 45 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 5
متن آیه:
ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ(ق/1) بَلْ عَجِبُوا أَنْ جَاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ فَقَالَ الْكَافِرُونَ هَذَا شَيءٌ عَجِيبٌ(ق/2) أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا ذَلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ(ق/3) قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَعِنْدَنَا كِتَابٌ حَفِيظٌ(ق/4) بَلْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ فَهُمْ فِي أَمْرٍ مَرِيجٍ(ق/5)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. ق. قسم به این قرآن ارجمند(1) (که تو منذری و اینان منکر) بلکه اینان از آمدن منذری از خودشان عجب دارند که کافران گفتند: این چیز عجیبی است(2) آیا چون مردیم و خاک شدیم زنده می‌شویم این برگشتی دور است(3) بتحقیق ما دانسته‌ایم آنچه زمین از آنان کم می‌کند و نزد ما کتابی است نگهدارنده(4) بلکه به حق تکذیب کردند چون حق برایشان آمد پس ایشان در اضطرابند(5). 
نکات: قاف از حروف هجا می‌باشد و آن را برای معنی وضع نکردند چنانکه مکرر گفتیم، و بعضی محققین گفته‌اند این حروف مقطعه در ابتدای سور برای قسم است، و منظور از " ق " یعنی قسم به خدای قدیر و البته احادیثی نیز در این مورد وارد شده است، و می‌توان گفت چرا در این سوره از میان حروف هجا " ق " انتخاب شده برای اینکه نسبتا در آیات کم این سوره قاف زیاد است چنانکه در سورة بقره الف و لام و میم زیادتر از سایر سور است نسبتا. و مقصود از جملة: فَهُمْ فِي أَمْرٍ مَرِيجٍ این است که کفار در تشویش و اضطرابند گاهی قرآن را شعر و گاهی سحر گاهی افسانه و گاهی دروغ می‌خوانند و خود متحیر و سرگردانند. آيخ 198 الي 200
متن آيه:
لَيسَ عَلَيكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ فَإِذَا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ(البقرة/198) ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ(البقرة/199) فَإِذَا قَضَيتُمْ مَنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ(البقرة/200)
ترجمه: بر شما باکی نیست که از فضل پروردگار خود بجوئید (یعنی در أیام حج به کسب و کار پردازید) پس چون از عرفات برگشتید نزد مشعر الحرام یاد خدا کنید و او را یاد کنید چنانکه شما را هدایت نمود واگرچه پیش از آن از گمراهان بودید(198) سپس برگردید از جائیکه مردم برگشته‌اند واز خدا طلب آمرزش کنید که خدا آمرزنده و رحیم است(199) پس چون مناسک خود را انجام دادید یاد خدا کنید مانند اینکه پدران خود را یاد می‌کنید و یا ذکر خوبتری، بعضی از مردم می‌گویند پروردگارا در دنیا به ما بده و و برای او در آخرت بهره‌ای نیست.(200)
نکات: در تمام عمر انسان اگر یکمرتبه به اعمال حج موفق شود می‌تواند در همان أیام حج مثلا در عرفات و منی پس از اعمال خود مشغول کسب حلال شود، و از فضل خدا بجوید، بدلیل جملة: أن تبتغوا... معلوم می‌شود در اسلام روز تعطیل معمول نبوده که کسب و کار خود را تعطیل کنند، و خصوصاً این روزهای عزا و یا جشن که در میان مردم مرسوم شده اسلامی نیست و بدعت است. و جملة: فإذا أفضتم... دلالت دارد که چون روز نهم به عرفات موفق شد، پس از غروب آفتاب از عرفات که چهار فرسخی مکه می‌باشد برگردد بطرف مکه و در دو فرسخی مکه در مشعرالحرام شب را بیتوته و ذکر خدا کند و عبادت نماید. و مقصود از جملة ثم أفیضوا ... این است که باید افاضه از عرفات باشد از همان مکان و زمانی که مردم افاضه می‌کنند، یعنی با مردم حرکت کند، نه اینکه حساب خود را جدا و از هر مکانی که خواسته افاضه بکند. و جملة:(فَإِذَا قَضَيتُمْ مَنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ) همان نماز عید اضحی و تکبیرات مقصود است که کیفیت آن بیاید، و باید دانست که هر کس همتش دنیا باشد و سعی او به دنیا مصرف شود و از خدا دنیا بخواهد طبق جملة (وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ) بهره‌ای از آخرت ندارد، و چنانکه ذکر خواهد شد بایدسعی انسان هم برای دنیا باشد و هم برای آخرت.آیه 6 الی 11
متن آیه:
أَفَلَمْ ينْظُرُوا إِلَى السَّمَاءِ فَوْقَهُمْ كَيفَ بَنَينَاهَا وَزَينَّاهَا وَمَا لَهَا مِنْ فُرُوجٍ(ق/6) وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَينَا فِيهَا رَوَاسِي وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ(ق/7) تَبْصِرَةً وَذِكْرَى لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ(ق/8) وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً مُبَارَكًا فَأَنْبَتْنَا بِهِ جَنَّاتٍ وَحَبَّ الْحَصِيدِ(ق/9) وَالنَّخْلَ بَاسِقَاتٍ لَهَا طَلْعٌ نَضِيدٌ(ق/10) رِزْقًا لِلْعِبَادِ وَأَحْيينَا بِهِ بَلْدَةً مَيتًا كَذَلِكَ الْخُرُوجُ(ق/11)
ترجمه: مگر به آسمان فوق خودشان نظر نکرده‌اید که چگونه آن را بنا کرده و زینتش داده‌ایم که شکاف و خللی ندارد(6) و زمین را گسترده و در آن کوه‌های بلند انداخته‌ایم و در آن از هر قسم گیاه جفت روح افزا رویاندیم(7) تا مایة بصیرت و تذکری گردد برای هر بنده‌ای که به حق رو کند(8) و از آسمان آبی با برکت نازل کردیم و به آن باغ‌ها و حبوبات قابل درو رویاندیم(9) و درخت‌های بلند خرما که دارای خوشة منظم که دانه‌های آن روی هم چیده شده است(10) برای رزق بندگان و زنده کردیم به باران شهر مرده را بدینگونه است بیرون آمدن از قبر(11). 
نکات: حق‌تعالی تشبیه آورده خلقت آسمان و زمین و رویانیدن نباتات و گلها و میوه‌ها را به زنده کردن مردگان از قبر و بیرون آمدن آنان که مشبه است. و باران را مبارک خوانده زیرا تمام درختان و زراعات و حبوبات از برکت باران است. و مقصود از طَلْعٌ نَضِيدٌ خوشة خرما و خوشة انگور است که منظم شده و روی هم در سنبله‌ای چیده شده است. آیه 12 الی 14
متن آیه:
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَأَصْحَابُ الرَّسِّ وَثَمُودُ(ق/12) وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ وَإِخْوَانُ لُوطٍ(ق/13) وَأَصْحَابُ الْأَيكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ(ق/14)
ترجمه: پیش از ایشان قوم نوح و اصحاب الرس و قوم ثمود تکذیب کردند(12) و قوم عاد و فرعون و برادران لوط(13) و اصحاب بیشه و قوم تبع همگی تکذیب رسل کردند پس عقابم محقق شد(14). 
نکات: شمردن اقوام 