ا توکل کند پس خدا او را کفایت کند زیرا خدا امر خود را برساند به تحقیق خدا برای هر چیزی اندازه قرار داده است.(3)
نکات: مقصود از جملة: فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ این است که اگر طلاق می‌دهید طلاقی که برای عده‌گرفتن است بدهید و آن طلاقی است که در طهر غیر مواقعه باشد که همان طهر را از سه طهر قرار دهد و دیگر اینکه خطاب به رسول نموده و در عین حال إِذَا طَلَّقْتُمُ فرموده و جمع را مخاطب قرار داده زیرا رسول خدا(ص) امیر قوم و امام ایشان است و خطاب به او گویا خطاب به همه می‌باشد. و جملة: وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ دلالت دارد که باید ایام عده را شماره و مواظبت کنید برای اینکه اگر زن در عده باشد ارث می‌برد و زوج می‌تواند به او رجوع کند و از تزویج به غیر زوج اول ممنوع است و تکلیف حمل او باید معلوم گردد و از نفقه و کسوه و مسکن باید بهره برد و لذا نمی‌توانند او را از مسکنش خارج کنند، یعنی از خانة شوهرش خارج نکنند و خود او به حکم وَلَا يخْرُجْنَ از آنجا خارج نشود مادامیکه در عده است. به هر حال در این آیه و از این آیه احکام بسیاری استخراج می‌شود که ما در احکام القرآن توضیح داده‌ایم مراجعه شود.آیه 4 الی 5
متن آیه:
وَاللَّائِي يئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللَّائِي لَمْ يحِضْنَ وَأُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يضَعْنَ حَمْلَهُنَّ وَمَنْ يتَّقِ اللَّهَ يجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يسْرًا(الطلاق/4)  ذَلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنْزَلَهُ إِلَيكُمْ وَمَنْ يتَّقِ اللَّهَ يكَفِّرْ عَنْهُ سَيئَاتِهِ وَيعْظِمْ لَهُ أَجْرًا(الطلاق/5)
ترجمه: و زنانی که از حیض‌شدن مأیوسند اگر به گمان افتادید پس عدة آنان سه ماه است و کذلک زنانی که حیض نشده‌اند، و زنان باردار مدتشان این است که وضع حمل نمایند و کسی که از خدا بترسد خدا برای وی در کارش آسانی قرار می‌دهد(4) این فرمان خداست که به سوی شما نازل نموده و هر کس از خداب بترسد خدا سیئات او را از او محو و جبران نماید و پاداش وی را بزرگ سازد.(5)
نکات: زنانی که در یائسه‌بودن آنان شک است بواسطة سن یا عارضه‌ای، در طلاق باید سه ماه عده نگه دارند و همچنین دخترانی که حیض نشده‌اند ولی سالشان اقتضای حیض دارد و یا بواسطة عارضه‌ای حیض نشده‌اند و امرشان مشکوک است. و این دو مسئله مفهوم آیه و مورد اتفاق است و اما صغیرة مدخوله و یائسة قطعیه در عدة آنها اختلاف کرده‌اند و به نظر ما ایشان نیز باید عده نگه دارند. و جملة يضَعْنَ حَمْلَهُنَّ دال است بر اینکه عدة حامله به مجرد وضع حمل تمام می‌شود و اگرچه یک ساعت باشد.آیه 6 الی 7
متن آیه:
أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيقُوا عَلَيهِنَّ وَإِنْ كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيهِنَّ حَتَّى يضَعْنَ حَمْلَهُنَّ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأْتَمِرُوا بَينَكُمْ بِمَعْرُوفٍ وَإِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَى(الطلاق/6) لِينْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيهِ رِزْقُهُ فَلْينْفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ لَا يكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا سَيجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يسْرًا(الطلاق/7)
ترجمه: زنان مطلقه را سکنی دهید از جائیکه سکونت دارید به قدر وسع خودتان و به ایشان ضرر نزنید که بر آنها تنگ بگیرید و اگر بار دارند بر ایشان انفاق کنید (یعنی نفقة ایشان را بدهید) تا بار خود را بگذارند پس اگر برای شما شیر دادند مزدشان را به ایشان بدهید و بین خودتان به خوبی و مسالمت‌آمیز أمر یکدیگر را بپذیرید و اگر به هم سختی کردید پس شیر آن طفل را زن دیگری بر عهده خواهد گرفت(6) باید آنکه با وسعت است از وسعت خود انفاق کند و هر کس روزی او تنگ باشد پس انفاق کند از آنچه خدایش داده، خدا احدی را تکلیف نمی‌کند مگر به قدری که به او داده است بزودی خدا پس از سختی آسانی قرار می‌دهد.(7)
نکات: نفقه و کسوه و سکنای زن با شوهر او می‌باشد و اگر او را طلاق داده وهنوز در عده است و عدة او تمام نشده باید نفقه و کسوه و سکنای او را بدهد تا عدة او تمام شود، و عده عبارت از چند روزی است بشمارة معین که زن طلاق‌ داده شده باید صبر کند و شوهر دیگر اختیار نکند تا اگر از شوهر خود بچه‌ای در شکم دارد معلوم شود مال شوهر اوست. و مقصود از جملة: وَإِنْ تَعَاسَرْتُمْ این است که اگر زن و شوهر با یکدیگر نساختند و اگر ساختن آنان معسور و دارای عسر و حرج است باید زن مرضعة دیگری بگیرند برای شیر دادن طفل.آیه 8 الی 11
متن آیه:
وَكَأَينْ مِنْ قَرْيةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا وَعَذَّبْنَاهَا عَذَابًا نُكْرًا(الطلاق/8) فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْرًا(الطلاق/9) أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبَابِ الَّذِينَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيكُمْ ذِكْرًا(الطلاق/10) رَسُولًا يتْلُو عَلَيكُمْ آياتِ اللَّهِ مُبَينَاتٍ لِيخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَمَنْ يؤْمِنْ بِاللَّهِ وَيعْمَلْ صَالِحًا يدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقًا(الطلاق/11)
ترجمه: چه بسیار ساکنین دهاتی که از امر پروردگارشان و از امر رسولان او سرپیچی و طغیان کردند و به حسابشان رسیدیم به محاسبة شدیدی و آنان را به عذاب بدی عذاب کردیم(8) پس وبال کار خود را چشیدند و سرانجام کارشان زیان بود(9) خدا برای ایشان مهیا کرد عذاب سختی، پس از خدا بترسید ای خردمندانی که ایمان آورده‌اید به تحقیق خدا نازل نمود به سوی شما ذکری(10) و فرستاد رسولی که بر شما تلاوت کند آیات روشن‌کنندة خدا را تا بیرون برد آنان را که ایمان و عملهای شایسته دارند از ظلمات به سوی نور و هر کس ایمان به خدا آورد و عمل شایسته کند خدا او را به باغهائی که از زیر آنها نهرها روانست داخل کند همیشه در آنها بمانند به تحقیق خدا رزق او را نیکو نموده است.(11)
نکات: جملة الَّذِينَ آمَنُوا در آیة دهم صفت است برای يا أُولِي الْأَلْبَابِ . و مراد از الظُّلُمَاتِ در آیة یازدهم ظلمات کفر و جهل و خرافاتست و مراد از النُّورِ، نور علم و ایمان و حقائق است. و مقصود از ذِكْرًا در آیة دهم قرآن است که موجب تذکر خدا و قیامت و حقائق دین می‌باشد.آیه 12
متن آیه:
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَينَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيءٍ عِلْمًا
ترجمه: خدا آن است که خلق نمود ه