 دارد که به مدیون سخت‌گیری نشود، و اگر ندارد او را به حبس و زجر نکشند، و تا وقت تمکن او را مهلت دهند.آيه 282 الي 283
متن آيه:
يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَاينْتُمْ بِدَينٍ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيكْتُبْ بَينَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلَا يأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيكْتُبْ وَلْيمْلِلِ الَّذِي عَلَيهِ الْحَقُّ وَلْيتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا يبْخَسْ مِنْهُ شَيئًا فَإِنْ كَانَ الَّذِي عَلَيهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يسْتَطِيعُ أَنْ يمِلَّ هُوَ فَلْيمْلِلْ وَلِيهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَينِ مِنْ رِجَالِكُمْ فَإِنْ لَمْ يكُونَا رَجُلَينِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى وَلَا يأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا وَلَا تَسْأَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلَّا تَرْتَابُوا إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَينَكُمْ فَلَيسَ عَلَيكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايعْتُمْ وَلَا يضَارَّ كَاتِبٌ وَلَا شَهِيدٌ وَإِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيءٍ عَلِيمٌ(البقرة/282) وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَى سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ وَمَنْ يكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ(البقرة/283)
ترجمه: ای مؤمنین اگر معاملة دینی کردید بوامی تا مدت معینی، آن را بنویسید، و باید نویسنده‌ای بین شما به عدالت بنویسد، و نویسنده خودداری نکند از آن گونه که خدا به وی آموخته، پس او بنویسد، و آنکه حق بر ذمة اوست املا کند (یعنی او بگوید و نویسنده طبق گفتار و اقرار او بنویسد) و از خدا بترسد، و چیزی از آن نکاهد. پس اگر آنکه حق بر ذمة اوست (وام‌گیرنده) سفیه ویا ناتوان (از نوشتن و إملاء) باشد ولی او عادلانه املا کند، و دو تن از مردانتان را گواه بگیرید، پس اگر دو مرد نباشد یک مرد و دو زن، از آن اشخاصی که می‌پسندید و گواهی ايشان را قبول دارید، که در صورت فراموشی یکی از دو گواه، دیگری به یادش آورد. و گواهان چون برای گواهی دعوت شدند، خودداری نکنند. و از نوشتن آن وام تا موعدش چه کوچک و چه بزرگ، خسته نشوید، این نزد خدا به انصاف و عدالت نزدیکتر، و برای گواهی استوارتر، و از شک و شبهه دورتراست. مگر در تجارت نقدی که دائر بین شماست، که بر شما ننوشتن آن باکی نیست. و چون خرید و فروش کنید گواه گیرید، و به نويسند و گواه ضرری نرسد و اگر چنین کنید گناهی بواسطة شما بوجود آمده، و از خدا بترسید، در حالیکه خدا به شما می‌آموزد، وخدا به هر چیزی داناست(282) و اگر در سفری بودید و نویسنده‌ای نیافتید، پس گروی بستانید، پس اگر بعضی از شما بعض دیگر را أمین دانست و أمانتی داد، باید أمین أمانت را أدا کند، و باید از پروردگار خود بترسد، و گواهی را کتمان نکنید، و هر کس  آن را کتمان کند دل او گنه‌کار است. و خدا به آنچه می‌کنید داناست.(283)
نکات: جملة: إِذَا تَدَاينْتُمْ... دلالت دارد بر جواز گرفتن وام، اگرچه تا ممکن است انسان نباید قرض کند، زیرا دًین غصة شب و ذلت روز است، و رسول خدا(ص) فرمود: "إیاکم و الدین فإنه غم باللیل و ذل بالنهار". وجملة:إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى دلالت دارد که باید در گرفتن وام تعیین مدت شود. و جملة:فَاكْتُبُوهُ أمراست به نوشتن دین، تا به فراموشی مال کسی ضایع نشود. و جملة: وَلَا يأْبَ... دلالت دارد که اگر نویسنده‌ای یافت نشود جز یک نفر کاتب عادل بر او واجب است بنویسد واجابت کند. وَلَا يضَارَّ ... دلالت دارد که بایدبه کاتب ضرر وارد نشود و پول کاغذ و لوازم آنرا مدیون و یا طرفینم بپردازند. و جملة: وَيعَلِّمُكُمُ اللَّهُ دلالت دارد که نوشته باید طبق فرامین إلهی باشد. و جملة: وَلْيمْلِلِ ... دلالت دارد که مدیون باید بیان بیان و اقرار کند تا کاتب بنویسد. و جملة وَلَا يبْخَسْ مِنْهُ شَيئًا دلالت دارد که مدیون باید برای نوشتن چیزی را از دین نکاهد ومجمل بیان نکند و رموز و دقائق دین را طبق واقع بیان کند. و جملة: فَلْيمْلِلْ وَلِيهُ بِالْعَدْلِ دلالت دارد که اگر مدیون سفیه ویا طفل و یا لال است، ولی او باید برای نویسنده اقرار کند. و جملة: فَرِهَانٌ... دلالت دارد بر جواز گروگرفتن.آيه 284 الي 286
متن آيه:
لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ فَيغْفِرُ لِمَنْ يشَاءُ وَيعَذِّبُ مَنْ يشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ(البقرة/284) آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَينَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيكَ الْمَصِيرُ(البقرة/285) لَا يكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَينَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ(البقرة/286)
ترجمه: ملک خدا و باختیار اوست آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، و اگر آنچه در درون شماست آشکار کنید و یا پنهان، خدا به حساب آن می‌رسد، پس هر که را بخواهد می‌آمرزد و هر که را بخواهد عذاب می‌کند و خدا بر همه چیز تواناست(284) این پیمبر به آنچه از پروردگارش به او نازل شده ایمان دارد، ومؤمنین هر یک به خدا و فرشتگان او و کتب او و رسولان او ایمان دارند (و همی‌گویند) ما فرقی بین هیچیک از رسولان او نگذاریم و گویند شنیدیم و اطاعت کردیم، پروردگارا آمرزش تو را (می‌جوئیم) و بازگشت به سوی توست (285) خدا هیچکس را جز به اندازة وسعش تکلیف نمی‌کند، بسود اوست آنچه را از نیکی انجام داده و به زیان اوست آنچه از بدی‌ها کسب نموده، پروردگارا اگر نسیان نمودیم و یا خطا کردیم ما را مؤاخذه مکن، پروردگارا بار سنگین بر ما منه، چنانچه بر پیشینیان ما نهادی، پروردگارا آنچه را طاقت نداریم بر ما تحمیل مکن، و از ما درگذر،