فقط برای او سجده می‌کنند.(206)
نکات: ظاهر أمر فَاسْتَمِعُوا... برای وجوب است یعنی واجب است وقت قرائت قرآن انسان گوش بدهد و ساکت باشد و سخن نگوید، ولی مسلمین زمان ما از این امر إلهی بی‌خبرند. جملة: اذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ... دلالت دارد که باید هر دعا و تسبیح و ذکری از توجه قلب و بدون سروصدا باشد و خصوصا وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ  دلالت دارد که ذکر و دعا بلند نباشد، ولی ملت ما بعکس این در دعا و ذکر به صوت بلند دم می‌گیرند و گویا با آیات إلهی و فرمان او لج‌بازی می‌کنند. و الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ... فرشتگانند، مقصود این است که آنان با مقام قربی که دارند از بندگی خدا تکبر نمی‌ورزند پس بشر به طریق اولی باید تکبر نورزد. و از این آیه ممکن است استفاده شود که ملائکه اشرف از انسان می‌باشند.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:535.xml">جزء 9 (آیه 1 الي 41)</a><a class="folder" href="w:html:551.xml">جزء 10 (آیه 42 الي 75)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:536.txt">آيه 1 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:537.txt">آيه 4-2 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:538.txt">آيه 8-5 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:539.txt">آيه 11-9 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:540.txt">آيه 14-12 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:541.txt">آيه 18-15 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:542.txt">آيه 23-19 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:543.txt">آيه 25-24 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:544.txt">آيه 28-26 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:545.txt">آيه 29 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:546.txt">آيه 30 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:547.txt">آيه 33-31 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:548.txt">آيه 35-34 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:549.txt">آيه 38-36 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:550.txt">آيه 41-39 (الأنفال)</a></body></html>سورة انفال مدنی و دارای 75 آیه است

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1
متن آیه:
يسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفَالِ قُلِ الْأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَينِكُمْ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
ترجمه: بنام خدای رحمن رحیم. سؤالت می‌کنند از انفال، بگو انفال اختصاص به خدا و رسول دارد، پس از خدا بترسید و میان خود اصلاح کنید و خدا و رسول او را اطاعت نمائید اگر ایمان دارید.(1)
نکات: انفال عبارتست از هر چه از کفار حربی بدون قتال گرفته شود و زمین‌هائی که اهل آن اعراض کرده‌اند بدون قتال، و زمینهای موات بائر و نی‌زارها و شکم وادیها و تپه‌ها و جنگلها وقطعه‌هائی که مال حکام و مخصوص آنان بوده و مال بدون وارث که خرید و فروش اینها برای کسی جائز نیست و باید در زمان رسول خدا(ص) باختیار او باشد و صرف منافع مسلمین نماید وپس از او بدست زمامدار مسلمین است و باید صرف منافع و مصالح مسلمین شود.آیه 2 الی 4
متن آیه:
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيتْ عَلَيهِمْ آياتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يتَوَكَّلُونَ(الأنفال/2) الَّذِينَ يقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ ينْفِقُونَ(الأنفال/3) أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ(الأنفال/4)
ترجمه: همانا مؤمنین کسانیند که چون ذکر خدا شود دلهاشان بترسد و چون آیات او بر ایشان خوانده شود ایمانشان زیاد شود و فقط بر پروردگارشان توکل می‌کنند(2) آنانکه نماز را به پا می‌دارند و از آنچه روزی ایشان کرده‌ایم انفاق می‌کنند(3) ایشانند همان مؤمنین حقیقی، برای ایشان است درجاتی نزد پروردگارشان و آمرزش وروزی نیک بی‌منت.(4)
نکات: وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ  با جملة *وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللّهِ ...& که در سورة رعد است منافات ندارد زیرا اطمینان در اثر یقین به قدرت وعظمت اوست، و ترس در اثر حضور و عقاب اوست. جملة زَادَتْهُمْ إِيمَانًا دلالت دارد که ایمان قابل نقص و زیاده است واین آیه دربارة مؤمنین کامل‌الایمان نازل است. مقصود از وَرِزْقٌ كَرِيمٌ: روزی بی‌منت و بهشت ابدی مدت است.آیه 5 الی 8
متن آیه:
كَمَا أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكَارِهُونَ(الأنفال/5) يجَادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَينَ كَأَنَّمَا يسَاقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ ينْظُرُونَ(الأنفال/6) وَإِذْ يعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَينِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيرِيدُ اللَّهُ أَنْ يحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَيقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِينَ(الأنفال/7) لِيحِقَّ الْحَقَّ وَيبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ(الأنفال/8)
ترجمه: چنانکه ترا پروردگارت از خانه‌ات به حق بیرون آورد و به تحقیق گروهی از مؤمنین کراهت داشتند(5) با تو مجادله می‌کنند دربارة حق پس از آنکه آشکار شد گویا به سوی مرگ رانده می‌شوند در حالیکه می‌نگرند(6) و چون خدا وعده می‌داد شما را به یکی از دو گروه که از آن شما و به نفع شماست و دوست داشتید که گروه بدون اسلحه برای شما باشد وخدا می‌خواست حق را به فرمانهایش پابرجا کند و ریشة کافران را قطع نماید(7) تا حق را ثابت وباطل را زائل کند و اگرچه گناهکاران خوش نداشتند.(8)
نکات: مقصود از أَخْرَجَكَ رَبُّكَ ، بیرون‌رفتن پیغمبراست از مدینه برای جنگ بدر، اگر چه خود بیرون رفته ولی چون بامرخدا بوده خدا فرموده پروردگارت تو را بیرون آورد. به هر حال اگر بخواهیم جملات آیات فوق و آیات بعدی روشن شود باید قضیة بدر را ذکر کنیم تا خواننده آیات را به آسانی درک کند. 
بدانکه بدر در/150 – کیلومتری مدینه میان راه مکه است، ودر آن چاههای آب است و آب فراوان است و آن چاهها را بدر نامی احداث کرده که بنام او مانده است. در سال دوم هجرت در ماه رمضان جبرئیل خبر آورد که کاروان تجارت قریش از شام برمی‌گردد با هزار شتر بار و هفتاد سوار به ریاست ابوسفیان. رسول خدا(ص) با 313 تن از مهاجر وانصار حرکت کرد به قصد عیر یعنی کاروان قریش، وندانستند که جنگی پیش می‌آید و لذا بدون اسلحه و وسائل، فقط دو شتر در میان آنان بود از مقداد و مصعب بن عمیر، و با همة لشکر بیست شمشیر بود و باقی با چوب و چماق بودند. رسول خدا(ص) با دو نفر قبلا به بدر رفتند برای خبرگیری از قافله و معلوم شد قافله در راه است. از آن طرف منافقان مدینه قاصدی پيش ابوسفیان فرستادند که محمد از مدینه بیرون شده با اصحاب، قصد شما دارد. ابوسفیان مرد کاردانی بود، جلوتر از قافله آمد به بدر برای خبرگیری، اهل بدر به او گفتند: ما خبری نداریم جز اینکه دیروز دو شتر سوار آمدند فلان محل، شتران را خوابانیده و بسوی ما آمده و از ما خبر کاروان را پرسیدند، ابوسفیان پشکل شترها را بهم مالید اثر هستة خرما دید و گفت: دو تن از اصحاب محمد بوده‌اند. وفوری برگشت و قافله را از ک