ضُوا بِأَنْ يكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يفْقَهُونَ(التوبة/87) لَكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَأُولَئِكَ لَهُمُ الْخَيرَاتُ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ(التوبة/88) أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ(التوبة/89) وَجَاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ لِيؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ سَيصِيبُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ(التوبة/90) لَيسَ عَلَى الضُّعَفَاءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضَى وَلَا عَلَى الَّذِينَ لَا يجِدُونَ مَا ينْفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُوا لِلَّهِ وَرَسُولِهِ مَا عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ(التوبة/91) وَلَا عَلَى الَّذِينَ إِذَا مَا أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَا أَجِدُ مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيهِ تَوَلَّوْا وَأَعْينُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا أَلَّا يجِدُوا مَا ينْفِقُونَ(التوبة/92)
ترجمه: و اموال و اولاد منافقین تو را به عجب نیاورد همانا خدا خواسته که در دنیا به آن عذابشان کند و در حالیکه کافرند جان ایشان بدر رود(85) و چون سوره‌ای نازل شود که ایمان به خدا بیاورید و با رسول او جهاد کنید ثروتمندان ایشان از تو اجازه می‌خواهند و گویند ما را واگذار با نشستگان باشیم(86) خشنودند که با ماندگان (زنان و پیران و اطفال) باشند و بر دلهایشان مهر زده شده پس آنان نمی‌فهمند(87) لیکن ای پیغمبر و آنانکه به او ایمان آورده‌اند باموال وجانهایشان جهاد کردند و آنانند که دارای خیراتند وایشانند که خود رستگارند(88) خدا برای ایشان بوستانهائی آماده کرده که از زیر آنها نهرها جاری است در آنها ماندگارند، و این است کامیابی بزرگ(89) و عذرآوران از اعراب آمدند برای اینکه به ایشان اجازه داده شود و آنانکه خدا و رسول او را تکذیب کردند نشستند، بزودی به کافران ایشان عذاب دردناکی خواهد رسید(90) بر ناتوانان و بیماران و فاقدان بودجة جهاد حرج و گناهی نیست(اگر به جهاد حاضر نشوند) وقتی که برای خدا، و رسول او خیرخواه باشند، راهی (عتاب و سرزنشی) بر نیکوکاران نیست، و خدا آمرزندة رحیم است(91) و باکی نیست بر آنانکه چون نزد تو آمدند برای آنکه سوارشان کنی گفتی نمی‌یابم چیزی را که شما را بر آن حمل کنم برگشتند در حالیکه چشمانشان از اشک جاری بود از غصة اینکه نیافتند چیزی را که انفاق کنند.(92)
نکات: مقصود از جملة: إِذَا نَصَحُوا لِلَّهِ وَرَسُولِهِ: این است که نشر اراجیف نکنند وسعی کنند در خیر مجاهدین و به خانه و مسکن مجاهدین رسیدگی کنند و به اصلاح مهمات مجاهدین بپردازند و از کارهائی مانند اینها که خیرخواهی است مضایقه نفرمایند. مقصود از جملة: ... أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ کسانیند که در سفر دور و دراز تبوک مرکب نداشتند و بدون مرکب نیروی پیاده رفتن نداشتند اگرچه فقیر بودند یعنی به قدر مخارج یومیة خود نداشتند ولی از جملة: أَلَّا يجِدُوا مَا ينْفِقُونَ استفاده می‌شود که مورد نزول فقرائی می‌باشند که مخارج یومیه را نیز نداشتند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:602.txt">آيه 94-93 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:603.txt">آيه 99-95 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:604.txt">آيه 100 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:605.txt">آيه 102-101 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:606.txt">آيه 104-103 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:607.txt">آيه 105 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:608.txt">آيه 106 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:609.txt">آيه 110-107 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:610.txt">آيه 112-111 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:611.txt">آيه 115-113 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:612.txt">آيه 118-116 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:613.txt">آيه 119 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:614.txt">آيه 121-120 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:615.txt">آيه 123-122 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:616.txt">آيه 127-124 (التوبة)</a><a class="text" href="w:text:617.txt">آيه 129-128 (التوبة)</a></body></html>آیه 93 الی 94
متن آیه:
إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يسْتَأْذِنُونَكَ وَهُمْ أَغْنِياءُ رَضُوا بِأَنْ يكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يعْلَمُونَ(التوبة/93) يعْتَذِرُونَ إِلَيكُمْ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَيهِمْ قُلْ لَا تَعْتَذِرُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّأَنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ وَسَيرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيبِ وَالشَّهَادَةِ فَينَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ(التوبة/94)
ترجمه: همانا راه (مؤاخذه در أمر جهاد) بر کسانی است که از تو اجازه می‌خواهند در حالیکه توانگرند، خشنود شده‌اند که با بازماندگان باشند و خدا بر دلهای ایشان مهر زده پس ایشان نمی‌دانند(93) عذرخواهی می‌کنند بسوی شما وقتی که بسوی ایشان برگشتید(از سفر جهاد)، بگو عذرخواهی نکنید که هرگز برای شما ایمان نمی‌آوریم (عذرهای شما را باور نمی‌کنیم و به شما وسخنتان ایمان و اعتقاد نداریم)، به تحقیق خدا از اخبار شما ما را خبر داده و بزودی خدا ورسول او عمل شما را خواهند دید، سپس برگردانیده می‌شوید به سوی دانای غیب و شهادت پس شما را به آنچه می‌کردید خبر می‌دهید.(94)
نکات: چون اعلان جهاد شد بر تمام مسلمین واجب است حضور یابند و عازم حرکت شوند مگر کسانیکه در آیات قبل استثناء شده‌اند، ولی عده‌ای از کسانیکه توانگر بودند و نیروی جهاد داشتند چون منافق بودند و عقیده‌ای به جهاد اسلامی نداشتند از حرکت به جهاد تخلف کردند، خداوند در رد مذمت ایشان این آیات را نازل فرموده و چون رسول خدا(ص) با مجاهدین از تبوک سالما غانما برگشتند در حالیکه منافقین باور نمی‌کردند لشکر اسلام از جنگ رومیان سالم برگردند این بود که آمدند زبان به عذرخواهی گشودند درحالیکه در دل عقیده نداشتند. خدا در این آیات به رسول خود فرموده به ایشان بگو عذرخواهی نکشید خدا اخبار شما را به ما رسانیده ما شما را شناختیم و بزودی در آتیه عمل شما را خدا و رسول او خواهند دید. پس این خطابات متعددة أَخْبَارِكُمْ  ، لَكُمْ و عَمَلَكُمْ  تماما راجع به منافقین است نه به مؤمنین و نه به سایر مسلمین زمانها پس از وفات رسول خدا(ص). متأسفانه عده‌ای از مردم بی‌سواد و محدثین ساده‌دل ویا مغرض آمده‌اند با قرآن بازی کرده و خطابات این آیه را راجع به تمام مسلمین گرفته و احادیثی ضد قرآن جعل کرده‌اند که رسول خدا(ص) از اعمال تمام مسلمین خبر دارد و تمام اخبار مسلمین به رسول خدا(ص) می‌رسد، و این کار را برای این کردند که همین مقام جعلی را برای امامان پس از رسول(ص) ثابت کنند و امامی که با خبر از کارهای معمولی مردم باشد درست کنند که امام از کار مردم خبر دارد، درحالیکه این آیه مربوط به این سخنان نیست بلکه مخا