 فرق نمی‌گذاریم و ما تسلیم أمر خدائیم(136) پس اگر ایشان بمانند آنچه شما به آن ایمان آورده‌اید، ایمان آوردند پس به تحقیق هدایت یافته‌اند و راه صحیح را شناخته‌اند، و اگر اعراض کردند پس همانا ایشان قصد خلاف دارند و به همین زودی خدای تعالی تو را از شر ایشان کفایت می‌کند، و او شنوای دانا است.(137)
نکات: از این آیات روشن می‌شود که دین تمام انبیاء، اسلام بوده. و جملة: «وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ» دلالت دارد که دین یهود ونصاری آلوده به شرک شده. ومقصود از اسباط نواده‌های یعقوبند که معلوم می‌شود بعضی از ایشان پیغمبر بوده‌اند، و یا اینکه کتاب حضرت ابراهیم(ع) کتاب ایشان بوده، چنانکه کتاب محمد(ص) کتاب أمت او نیز می‌باشد. و جملة: لانفرق... دلالت دارد که مسلمان باید کتب تمام أنبیاء را بپذیرد، و به همه ایمان داشته باشد.آیه 45 الی 48
متن آیه:
يا أَيهَا النَّبِي إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا(الأحزاب/45) وَدَاعِيا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِيرًا(الأحزاب/46) وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيرًا(الأحزاب/47) وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا(الأحزاب/48)
ترجمه: ای پیامبر ما تو را گواه و بشارت آور و بیم رسان فرستادیم(45) و دعوت کنندة بسوی خدا باذن او و چراغی روشنائی دهنده (فرستادیم)(46) و مؤمنان را بشارت بده به اینکه از جانب خدا فضل و کرم بزرگی دارند(47) و کافران و منافقان را اطاعت مکن و آزارشان را رها کن و بر خدا توکل نما و خدا کارگذار کافی است(48). 
نکات: شَاهِدًا یعنی شاهدا علی أمتك در آنچه در زمان حیات بجا می‌آورند بقرینة آیات دیگر. اگر کسی به جملة وَدَاعِيا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ استدلال کند که دعوت رسول خدا(ص) باذن خدا بود، پس دعوت دیگران نیز باید باذن خدا باشد و حال آنکه دعوت کنندگان به توحید و مبلغان اسلامی از طرف خدا إذنی ندارند؟ جواب این است که اذن فردا فرد لازم نیست، بلکه اذن عموم کافی است و خدا اذن داده بطور عموم در سورة آل عمران آیة 103 فرموده: 
(وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يدْعُونَ إِلَى الْخَيرِ)
و مقصود از وَدَعْ أَذَاهُمْ اعراض می‌باشد، از آزار ایشان اعراض کن که خدا کفایت شر ایشان می‌کند. آیه 49 الی 50
متن آیه:
يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَهَا فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا(الأحزاب/49) يا أَيهَا النَّبِي إِنَّا أَحْلَلْنَا لَكَ أَزْوَاجَكَ اللَّاتِي آتَيتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يمِينُكَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّاتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ وَبَنَاتِ خَالَاتِكَ اللَّاتِي هَاجَرْنَ مَعَكَ وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِي إِنْ أَرَادَ النَّبِي أَنْ يسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيهِمْ فِي أَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ أَيمَانُهُمْ لِكَيلَا يكُونَ عَلَيكَ حَرَجٌ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا(الأحزاب/50)
ترجمه: ای مؤمنین چون زنان مؤمنه را نکاح کردید سپس قبل از آنکه مباشرت کنید طلاقشان دادید برای شما عده‌ای بر عهدة آنها نیست که آن را بسر آرید، پس برخوردارشان کنید و رهاشان سازید رها کردن خوبی(49) ای پیامبر، ما همسرانت را که مهرشان داده‌ای و آنکه مملوک تو است که خدا غنیمت تو نموده و دختران عمویت و دختران عمه‌هایت و دختران دائیت و دختران خاله‌هایت که با تو مهاجرت کرده‌اند بر تو حلال کرده‌ایم و زن مؤمنه‌ای اگر خود را به پیامبر ببخشد اگر پیامبر خواست او را نکاح کند در حالی که این خاص تو است نه مؤمنین دیگر، بتحقیق ما دانائیم که چه مقرر کرده‌ایم بر ایشان دربارة همسرانشان و ملک یمینشان تا اینکه بر تو تکلفی نباشد و خدا آمرزندة رحیم است(50).
نکات: طلاق قبل از مس یعنی قبل از دخول و مباشرت، اگر صداق معین شده باشد باید زوج نصف آن را بدهد و اگر معین نشده باشد چیزی بعنوان بهره که قرآن نام آن را متعه نام گذاشته بدهد. و مقصود از جملة إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا... این است که اگر زنی خود را بر پیامبر می‌بخشید بدون عقد ازدواج و بدون ذکر صداق برای رسول خدا(ص) جایز بود آن را بپذیرد و یا هم بستر شود، ولی برای کسان دیگر جایز نیست، و لذا خدا فرموده: خَالِصَةً لَكَ، و این از خصائص النبی می‌باشد. آیه 51 الی 52
متن آیه:
تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيكَ مَنْ تَشَاءُ وَمَنِ ابْتَغَيتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيكَ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ تَقَرَّ أَعْينُهُنَّ وَلَا يحْزَنَّ وَيرْضَينَ بِمَا آتَيتَهُنَّ كُلُّهُنَّ وَاللَّهُ يعْلَمُ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمًا(الأحزاب/51) لَا يحِلُّ لَكَ النِّسَاءُ مِنْ بَعْدُ وَلَا أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْوَاجٍ وَلَوْ أَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ إِلَّا مَا مَلَكَتْ يمِينُكَ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيءٍ رَقِيبًا(الأحزاب/52)
ترجمه: هر یک از زنان خود را که خواهی در نوبت مؤخر کنی و هر که را خواهی نزد خود آری و از آنها که کناره کردی هر که را خواهی بطلبی، باکی بر تو نیست، این بچشم روشنی ایشان نزدیکتر است و غم نخورند و از رفتاری که با همة ایشان می‌کنی خشنود باشند و خدا می‌داند که در دل‌های شما چیست و خدا دانای بردبار است(51) پس از آنان برای تو حلال نیست و نه رواست که آنان را به همسرانی تبدیل کنی و اگر چه جمالشان تو را به عجب آورد مگر آنکه را مالک شوی و خدا بر هر چیزی مراقب است(52). 
نکات: باز یکی از خصائص النبی این است که نوبت هر یک از زنانش را که می‌خواست می‌توانست مقدم بدارد یعنی نوبت هر یک را به دیگری بدهد. و مقصود از لَا يحِلُّ لَكَ النِّسَاءُ.... تا آخر.. این است که پس از زنانی که داری زن دیگری را حق نداری به ازدواج خود در آوری و اگر چه دارای جمال فوق العاده‌ای باشد که تو را بشگفتی وادارد و این آیات نازل شد هنگامی که خدا زنان رسول خدا(ص) را مخیر کرده بین این که با او بمانند با این شروط و یا اینکه رها شوند، آنان مصاحبت رسول خدا(ص) را قبول کردند با همین مقرراتی که نازل شده است. آیه 53 الی 54
متن آیه:
يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيوتَ النَّبِي إِلَّا أَنْ يؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يؤْذِي النَّبِي فَيسْتَحْيي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يسْتَحْيي م