 کسي که بخواهد آن را چندين برابر مي‌کند وخدا (قدرت و نعمتش) فراوان و از همه چيز آگاه است».

و به دليل فرموده پيامبر ص : (ما من يوم يصبح العباد فيه إلا ملکان ينزلان، فيقول أحدهما اللهم أعط منفقا خلفا و يقول الآخر : اللهم أعط ممسکا تلفا)[1] «هر روزي که بندگان در آن صبح مي‌کنند دو فرشته نازل مي‌شود، يکي از آنها مي‌گويد : خداوندا! به کسي که مالش را در راه تو مي‌بخشد، عوض و پاداش عطا کن و ديگري مي‌گويد : خداوندا! کسي که آن را محکم گرفته و در راه تو نمي‌بخشد ضرر و زيان بده».

مستحق‌ترين افراد به صدقه مسلمان همانا خانواده و خويشاوندان او هستند. به دليل فرموده پيامبر ص: (الصدقة علي المسکين صدقة، و علي ذي الرحم ثنتان : صدقة وصله)[2]

«صدقه دادن به مسکين، تنها يک صدقه است ولي صدقه دادن به خويشاوند دو تا است هم صدقه است، و هم صله‌ي رحم».
.........................
[1]) متفق عليه : خ (1442/304/3)، م (1010/700/2).
[2]) صحيح : [ص. ج 3858]، ت (653/84/2).1-    شستن صورت که مضمضه و استنشاق هم جزو آن است.
2-    شستن دو دست با آرنجها.
3-    مسح تمام سر، گوشها جزو سر هستند.
4-    شستن پاها با قوزکها.

به دليل فرموده خداوند متعال : 
)يَأْ أَيُّهَاْ الَّذِيْنَ آمَنُوْاْ إِذَاْ قُمْتُمْ إلَيْ الصَّلاْةِ فَاْغْسِلُوْاْ وُجُوْهَکُمْ وَ أَيْدِيَکُمْ إِلَيْ المَرَاْفِقِ وَ اْمْسَحُوْاْ بِرُؤسِکِمُ وَ أرْجُلَکُمْ إِلَي الکَعْبَيْنِ...(   (مائده : 6)
«اي مؤمنان، هنگامي که خواستيد نماز بخوانيد (و وضو نداشتيد) صورتها و دستهاي خود را همراه با آرنجها بشوييد و سرهاي خود را مسح کنيد و پاهاي خود را همراه با قوزکهاي آنها بشوييد ».

دليل اينکه مضمضه و استنشاق جزو شستن صورت بحساب مي‌آيند و انجام آن واجب است، اينست که خداوند متعال در قرآن کريم به شستن صورت امر فرموده و ثابت شده که پيامبر ص هم همواره هنگام وضو گرفتن، آنها را انجام داده است و تمام کساني که چگونگي وضوي پيامبر ص را بيان کرده‌اند، مواظبت ايشان بر مضمضه و استنشاق را هم روايت کرده‌اند و اين دلالت مي‌کند بر اينکه شستن صورت که در قرآن به آن امر شده است شامل مضمضه و استنشاق هم مي‌شود.[1]

پيامبر ص نيز به مضمضه و استنشاق دستور داده و مي‌فرمايد : (إذا توضأ أحدکم فليجعل في أنفه ماء ثم ليستنثر)[2] «هرگاه يکي از شما وضوگرفت در بيني‌اش آب فرو کند و سپس آن را بيرون کند».

و مي‌فرمايد : (و بالغ في الاستنشاقإلا أن تکون صائما)[3] «در استنشاق مبالغه کن مگر اينکه روزه باشي».

و مي‌فرمايد : (إذا توضأت فمضمض)[4]. «هرگاه وضو گرفتي مضمضه کن».

و دليل وجوب مسح تمام سر اين است که مسح در قرآن به صورت مجمل ذکر شده و براي بيان کردن آن به سنت نبوي مراجعه مي‌شود، در صحيحين و ديگر کتب حديث ثابت شده که پيامبرr تمام سرش را مسح کرده است و اين دلالت مي‌کند بر اينکه مسح تمام سر واجب است.

اگر گفته شود که حديث مغيره بيانگر اين است که پيامبرr پيشاني و عمامه‌اش را مسح کرده جواب اين است که : 

به اين دليل پيامبر ص به مسح پيشاني بسنده کرده است؛ چون مسح بقيه سرش را بامسح عمامه کامل کرده است، ما هم اين نظريه را قبول داريم و در اين حديث دليلي بر صحت اکتفا به مسح پيشاني يا قسمتي از سر بدون تکميل آن با مسح عمامه وجود ندارد.[5]

بنابراين نتيجه مي‌گيريم که مسح تمام سر واجب است و شخص مي‌تواند تنها سر و يا تنها عمامه و يا سر و عمامه را با هم مسح کند.

و دليل اينکه گوشها جزو سر به حساب مي‌آيند و مسح آنها واجب است، حديثي است که از پيامبر ص ثابت است که فرمود : (الأذنان من الرأس)[6] «گوشها جزو سر هستند».

5- خلال کردن ريش (آب را به تمام ريش رساندن) :
به دليل حديث انس بن مالک رض : (أن رسول الله ص کان إذا توضا أخذ کفا من ماءفادخله تحت حنکه فخلل به لحيته و قال : هکذا أمرني ربي عزوجل)[7] «هرگاه پيامبر ص وضو مي‌گرفت، مشتي آب برمي‌داشت و آن را زير چانه‌اش وارد کرده ريشش را با آن خلال مي‌کرد و مي‌فرمود : پروردگارم اينچنين به من دستور داده است».

6- خلال کردن انگشتان دست و پا :
به دليل فرموده پيامبر ص: (اسبغ الوضوء و خلل بين الأصابع و بالغ في الإستنشاق إلا أن تکون صائما)[8]، «وضو را کامل بگير و بين انگشتان را خلال کن و در استنشاق مبالغه کن مگر اينکه روزه باشي».
......................
[1]) السيل الجرار (81/1).
[2]) صحيح : [ص. ج 443]، د (140/234/1)، نس (66/1).
[3]) صحيح : [ٌ.  129  و 131]، د (142/144 و 236/1).
[4]) صحيح : [ص. د 129 و 131]، د (142/144/236/1).
[5]) تفسير ابن کثير (24/2) بتصرف.
[6]) صحيح : [ص. جه 357]، جه (443/152/1).
[7]) صحيح : [الإرواء 92]، د (145/243/1)، هق (54/1).
[8]) صحيح : [ٌ. 129 و 131]، د (142/144 و 236/1).<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:181.txt">فضيلت حج و عمره</a><a class="text" href="w:text:182.txt">حج و عمره در طول عمر يك بار واجب است</a><a class="text" href="w:text:183.txt">حج کودک، ديوانه و برده </a><a class="text" href="w:text:184.txt">استطاعت چيست؟</a><a class="text" href="w:text:185.txt">حج زن</a><a class="text" href="w:text:186.txt">براي اداي حج بايد عجله کرد </a><a class="text" href="w:text:187.txt">مواقيت</a><a class="text" href="w:text:188.txt">عبور از ميقات بدون احرام</a><a class="text" href="w:text:189.txt">احرام در ميقات</a><a class="text" href="w:text:190.txt">مشروط كردن خروج از احرام  را به عذر</a><a class="text" href="w:text:191.txt">حج پيامبر (ص)</a><a class="text" href="w:text:192.txt">سنت‌هاي حج</a><a class="text" href="w:text:193.txt">ارکان حج</a><a class="text" href="w:text:194.txt">واجبات حج</a><a class="text" href="w:text:195.txt">شروط طواف و سعي</a><a class="text" href="w:text:196.txt">محرمات احرام</a><a class="text" href="w:text:197.txt">مبطلات حج</a><a class="text" href="w:text:198.txt">اعمالي که در حرمين حرام است</a><a class="text" href="w:text:199.txt">فديه کشتن نخجير</a><a class="text" href="w:text:200.txt">کفاره جماع در حج</a><a class="text" href="w:text:201.txt">ذبح در حج</a><a class="folder" href="w:html:202.xml">عمره</a><a class="folder" href="w:html:209.xml">زيارت مدينه منوره</a></body></html>فضيلت حج و عمره:

از ابوهريره ص روايت ات که پيامبر ص فرمود : (العمرة إلي العمرة کفارة لما بينهما، والحج المبرور ليس له جزاء إلا الجنة)[1] «عمره تا عمره کفاره‌ي گناهان بين آن دواست وحج مقبول (که در آن گناه نباشد) جز بهشت پاداشي ندارد».

از ابن مسعود رض روايت است که پيامبر ص فرمود : (تابعوا بين الحج و العمرة فإنهما ينفيان الذنوب و الفقر، کما ينفي الکير خبث الحديد و الذهب و الفضة، واليس لحجة مبرورة ثواب إلا الجنة)[2] «پي در پي حج و عمره کنيد زيرا آن دو گناهان و فقر را از بين مي‌برند همانطور که دم آهنگري ناخالصي و زايده‌ي آهن و طلا و نقره را مي‌زدايد وحج مقبول پاداشي جز بهشت ندارد».

از ابوهريره روايت است : از پيامبر ص شنيدم که مي‌فرمود : 

(من حج الله عزوجل فلم يرفث و لم يفسق، رجع کيوم ولدته أمة)[3] «هر کس براي رضاي خداي عزوجل حج کند، و (هنگام احرام) از آميزش و امور شهواني با همسرش پرهيز نمايد و معصيت نکند زماني که از حج باز مي‌گردد مانند روزي است که مادرش او را زاييده است».

از ابن عمر روايت است که پيامبر ص فرمود : (الغازي في سبيل الله، والحاج و المعتمر، وفد الله دعاهم فأجابوه، وسألوه فأعطاهم)[4] «مجاهد در راه خدا 