ترمذي: «حديث حسن»
[2] مسند احمد 5/411 و شعب الايمان بيهقي 4774 بزيادة فيه. قال الهيثمي في «المجمع الزوائد» (3/266): «رواه أحمد و رجاله الصحيح»[101] حكم سلام كردن با اشاره با دست 

س: حكم سلام كردن با اشاره ي دست چيست؟

ج: سلام با اشاره جايز نيست؛ بلكه سنت اين است كه سلام با زبان باشد و جواب سلام نيز با زبان داده شود. 

 سلام نمودن با اشاره جايز نيست؛ زيرا اين كار مشابهت با برخي از كفار است و خلاف شريعت الهي مي باشد.

 اما اگر شخصي با ديگري كه فاصله داشت، سلام نمود و با دست نيز اشاره نمود تا او متوجه سلامش شود در اين صورت اشكالي ندارد؛ زيرا در اين مورد احاديثي هست كه بر اين امر دلالت دارند. 

 همچنين اگر شخصي مشغول نماز بود و به او سلام شد مي تواند با اشاره ي دست،جواب سلام را بدهد، آن گونه كه در حديث صحيح از رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  روايت شده است[1]. 

 شيخ ابن باز – مجموع فتاوي و مقالات متنوعة 6/352 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] ) ابو داود 925 ، 927 و ترمذي 367  و قال:«حسن» و (368) و قال: «حسن صحيح»[128] روش جادو شدن پیامبر صلی الله علیه وسلم و تأثیر آن بر ایشان

س: آیا ثابت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم سحر شده است؟ اگر این ثابت است، پیامبر صلی الله علیه وسلم با سحر و ساحر چه رفتاری داشتند؟

ج: آری ثابت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم جادو شده است، عایشه رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا می‌گوید: پیامبر صلی الله علیه وسلم سحر شد(و سحر بر ایشان تأثیر گذاشت) تا جایي که خیال می‌کرد کاری کرده است. در حالی که نکرده بود يك روز پيامبر صلی الله علیه وسلم به وی گفت:« فَأَتَاهُ مَلَكَانِ فَجَلَسَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِهِ وَالْآخَرُ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِلْآخَرِ: مَا بَالُهُ؟ قَالَ: مَطْبُوبٌ، قَالَ: مَنْ طَبَّهُ؟ قَالَ: لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ، قَالَ: فِيمَ؟ قَالَ: فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ، فِي جُفِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ، فِي بِئْرِ ذَرْوَانَ »[1] 

«دو فرشته به نزد ایشان آمده یکی کنار سر ایشان و دیگری کنار پاهایشان نشستند. یکی از آن دو گفت: این را چه شده است؟ [دومی] گفت: جادو شده‌؟ پرسید: چه کسی او را جادو کرده است؟

گفت: لبید بن اعصم!

پرسید: با چه چیز سحر شده است؟

گفت: بوسیله‌ی شانه، پس مانده ی الیاف کتان و پوست شکوفه‌ی خرمای نر كه در چاه ذروان مدفون است.»

امام ابن قیم می‌گوید: عده‌ای این حدیث را رد کرده‌اند و می‌گویند: چنین چیزی در حق پیامبر صلی الله علیه وسلم جایز نیست و گمان کرده‌اند که سحر شدن براي ايشان نقص و عیب است، حقیقت آن‌طور که پنداشته‌اند نیست، بلکه تاثير سحر مانند تأثیر بیماری‌ها و دردها بر بدن پیامبر صلی الله علیه وسلم  است، و این هم یکی از بیماری‌هاست، همان‌طور كه سم روی بدن پیامبر صلی الله علیه وسلم  تأثیر گذاشت این هم مؤثر واقع گردید.[2]

ابن قیم به نقل از قاضی عیاض می‌نویسد: (این عمل [سحرشدن] در نبوت ایشان خدشه وارد نمی‌کند و این که پیامبر صلی الله علیه وسلم  بر اثر سحر تصور می‌کرد کاری را انجام داده است در حالي كه انجام نداده بود، در چنین حالتی چیزی وجود ندارد که صداقت پیامبر صلی الله علیه وسلم را زیر سؤال ببرد، چرا که برای صداقت ایشان دلیل وجود دارد و به اجماع از این که چیزی صداقت و نبوت ایشان را خدشه دار کند، معصوم هستند. تنها این عمل جواز تحت تأثیر قرا گرفتن ایشان را در امور دنیوی ثابت می‌گرداند که پیامبر صلی الله علیه وسلم  بخاطر این مسایل مبعوث نشده و فضیلت و برتری هم داده نشده است؛ بلكه ایشان در مسایل دنیوی مانند دیگر افراد بشر در معرض آسیب‌ها و آفتها قرار می‌گیرد. بعید نیست که چیزی را تصور کند که حقیقت نداشته باشد و سپس آن حالت برطرف شود  و به حالت عادی برگردد.[3]

پس از آن که پیامبر صلی الله علیه وسلم یقین کرد که سحر شده است از الله تعالي خواست مکان سحر را به ایشان نشان داد، پیامبر صلی الله علیه وسلم  آن را بیرون آورده و باطل کرد و آن حالت از ایشان برطرف گردید تا جایي که گویا از بند آزاد گردیده است. پیامبر صلی الله علیه وسلم  به خاطر جادو شدن خود کسی را تعقیب نکردند و حتی وقتی به ایشان گفتند: آیا آن‌ خبیث را دستگیر نکنیم و نکشیم؟

فرمود: « أَمَّا أَنَا فَقَدْ شَفَانِي اللَّهُ وَخَشِيتُ أَنْ يُثِيرَ ذَلِكَ عَلَى النَّاسِ شَرًّا»[4]

 (مرا که الله تعالی شفا داد و بیم آن دارم که چنین کاری(دستگيري و... جادوگر) باعث ایجاد شر و فتنه در میان مردم گردد).

 الشيخ الفوزان – المنتقي (2/57،58)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] بخاری ش/6391، و مسلم ش/2189، احمد (6/57 – 63- 69) و اين متن احمد است. 
[2] در زادالمعاد 4/124 با اندک تفاوتی و الطب النبوی ص98-99 
[3] زادالمعاد 4/124 
[4] تخريج در ابتدای فتوا ذکر گرديد و درآن جمله‌ی: (آيا آن را دستگير نکنيم و نکشيم؟!)
بلکه اين جمله در تفسير ثعلبی338/10 تحت تفسير سوره‌ی فلق ذکر کرده است.[102] كار كردن در شغل هاي مباح جايز است گر چه مردم آن شغل ها را ناپسند بدانند. 

س: بعضي از مردم معتقدند كه بعضي از شغل ها شرافتمندانه نيستند و اگر چنان شغلي داشته باشند او را سرزنش مي كنند، شغل هايي همچون آشپزي، آرايشگري ، كفاشي، رفتگري و ... آيا دليلي شرعي وجود دارد كه صحت اين اعتقاد را ثابت كند؟يا اين كه فقط در عرف عرب اين شغل ها ناپسند هستند؟ راهنمايي كنيد. 

ج : داشتن چنين شغلي و امثال آن از شغل هاي مباح، هيچ اشكالي ندارد، به شرطي كه دارندهء شغل از الله تعالي بترسد و خير خواه باشد و كساني را كه با او تعامل مي كنند فريب ندهد؛ زيرا از نظر شرعي اين شغل ها جايز هستند،‌ چنان كه وقتي از پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  پرسيدند كه كدام كسب بهتر است؟‌ فرمود:[ عَمَلُ الرَّجُلِ بِيَدِهِ، وَكُلُّ بَيْعٍ مَبْرُورٍ] كار كردن مرد با دست خودش، و تمام معاملات خوب و نيكوي[1] »

پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  مي فرمايد:[ مَا أكَلَ أَحَدٌ طَعَاماً قَطُّ خَيْراً مِنْ أنْ يَأكُلَ مِنْ عَمَلِ يَدِه، وَإنَّ نَبيَّ الله دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلام كَانَ يَأكُلُ مِنْ عَمَلِ يَدِهِ] 

« هرگز كسي غذايي بهتر از غذاي دست رنج خودش نخورده است و همانا داود عَلَيْهِ السَّلام پيامبر خدا از دسترنج خودش غذا مي خورد.[2] »

از طرفي مردم به اين حرفه ها و امثال آن نياز دارند، پس تعطيل كردن اين شغل ها و دوري كردن از آن به ضرر مسلمين است؛ زيرا اگر مسلمانان دست از اين شغلها بكشند به دشمنان نياز پيدا مي كنند تا اين كارها را انجام دهند. 

بايد توجه نمود كسي كه به شغل نظافت و رفتگري مشغول است، بكوشد تا سلامتي او به خطر نيفتد و در پاك بودن بدن و لباسش از پليدي تلاش كند. اگر بدن يا لباسش آلوده شدند آن را پاك كند و همواره خود را تميز نگه دارد. 

 و الله ولي التوفيق 

شيخ ابن باز – مجموع فتاوي و مقالات متنوعة 5/425 
------