ايد از گناهان گذشته ات توبه كني و بر اطاعت خدا پايدار باشي و به خداوند گمان نيك داشته باش و از اسباب نا خشنودي او تعالي بپرهيز، به خير فراوان و سر انجام نيك تو را مژده باد. والله ولي التوفيق

الشيخ ابن باز- مجلة البحوث، العدد(31)ص(120،121) 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] أحمد (5/277،280،282)، و ابن ماجه (90،4022)، و الطبراني في «الكبير»(1442)،و ابن حبان (872)، و الحاكم1/493 (1814) و صححه  ووافقه الذهبي، و حسن إسناده: البوصيري في «مصباح الزجاجة» (4/187)، و كذا الألباني في: «صحيح سنن ابن ماجه» (73،3248).[137] حكم مرتكب گناه كبيره

س: حكم مرتكب گناه كبيره نزد اهل سنت چيست؟ 

ج: مرتكب گناه كبيره نزد اهل سنت فاسق يا ناقص الايمان است؛ چون مرتكب گناه كبيره مي شود و بر آن اصرار مي ورزد و آن را دست كم مي گيرد، پس براي مرتكب گناه كبيره از عذاب الهي مي ترسيم، بلكه براي او از نظر كفر و ارتداد هراس داريم، چون گناهان پيشاهنگ كفرند، گناهان در دل جاي مي گيرند و ايمان را ضعيف مي كنند و انگيزه را براي ارتكاب امور حرام مانند زنا و مستي و موسيقي و تكبر و تجاوز بر مسلمين با كشتن و سرقت اموالشان و تهمت زدن به مسلمين و امثال آن، تقويت مي كند. اين گناهان را اگر كسي ادامه دهد حركت قلب و جوارح به سوي طاعات ضعيف مي شود، خواندن نماز، دادن صدقه و ساير عبادات براي فرد دشوار مي شود. بدون ترديد ارتكاب گناهان كبيره هشداري است براي دين گريزي و خروج از دين شايد منظور از اطلاق كلمه كفر بر بعضي از گناهان كبيره، يا نفي ايمان از مرتكبين آن همين است، چنانكه پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ مي فرمايد: «سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ»[1] «نا سزا گفتن به مسلمان فسق و جنگيدن با او كفر است» 

پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ مي فرمايد: «لَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ »[2] «زنا كار وقتي زنا مي كند مؤمن نيست» 

پس ما مي گوئيم: او ناقص الايمان است، يا مي گوئيم: او به خاطر تصديق و ايمان داشتن به خدا و روز قيامت و كتاب ها و پيامبران، مؤمن است؛ اما به خاطر ارتكاب گناه فاسق مي باشد. فرقه خوارج در اين مورد سختگيري نموده اند، از اين رو مرتكب گناه كبيره را كافر شمرده اند.

معتزله مرتكب گناه كبيره را از ايمان خارج نموده و در كفر داخل نكرده اند؛ اما نزد آنها مرتكب گناه كبيره براي هميشه در دوزخ مي ماند.

فرقه مرجئه، مرتكب گناه كبيره را كامل الايمان دانسته و گفته اند با وجود ايمان، ارتكاب گناه ضرري ندارد، همان طور كه با كفر، اعمال نيك پاداشي ندارد، اما اهل سنت راه ميانه را در پيش گرفته اند و مرتكب گناه كبيره را فاسق شمرده اند، و گفته اند: او در آخرت تحت مشيئت و خواست خداوند قرار دارد كه او را ببخشد يا عذاب كند، و اگر به سبب گناه كبيره اي كه مرتكب شده به دوزخ برده شود قطعاً بعد از پاك شدن با شفاعت شفاعت كنندگان يا با رحمت خداوند مهربان از دوزخ بيرون مي آيد.

 الشيخ ابن جبرين- فتاوي في التوحيد، اعداد: الحريقي، ص(15، 16)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] البخاري (48)، و مسلم(64)
[2] البخاري (6772)، و مسلم (57). [138] حكم كسي كه وفات كند در حالي كه مرتكب گناه كبيره است

س: خداوند متعال مي فرمايد: «الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ » [النور-2] «هر یک از زن و مرد زناکار (مومن، عاقل، حرّ، و ازدواج ناکرده) را صد تازیانه بزنید»

 الله تعالی مي فرمايد: «وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً » [النور-4]

«کسانی که به زنان پاکدامن نسبت زنا می دهند، سپس چهار گواه نمی آورند، بدیشان هشتاد تازیانه بزنید»

 الله تعالی مي فرمايد: «وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ » [المائدة-38]

«دست مرد دزد و زن دزد را، به كيفر عمل‏كنندگان! كه انجام داده‏اند)! بعنوان يك مجازات الهي، قطع كنيد! و خداوند توانا و حكيم است. 

كساني كه مرتكب چنين گناه كبيره اي شده اند، و احكام بر آنها اجرا نشده است و بدون توبه مي ميرند، خداوند روز قيامت در مورد آنان چه حكمي مي كند؟ 

ج: الحمد لله وحده، و الصلوة و السلام علي رسوله و صحبه.. و بعد:

عقيده اهل سنت و الجماعت اين است كه هر كسي از مسلمين كه با اصرار بر گناهي از گناهان كبيره همچون زنا، تهمت زدن و دزدي بميرد تحت اراده و خواست خداوند است، اگر بخواهد او را مي آمرزد و اگر بخواهد او را به خاطر گناهش عذاب مي دهد و سر انجام به بهشت مي رود، چون خداوند مي فرمايد: «إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ » [النساء-48] 

«خداوند (هرگز) شرك را نمي‏بخشد و پايين‏تر از آن را براي هر كس که (بخواهد و شايسته بداند) مي‏بخشد» (48)

 به دليل احاديث صحيح متواتري كه بر اين امر دلالت مي نمايند كه گناهكاران موحّد از دوزخ بيرون خواهند آمد، و به دليل روايت عبادة بن صامت رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كه مي گويد: نزد پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ بوديم كه ايشان فرمود:« أَتُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَسْرِقُوا؟» «آيا با من بيعت مي كنيد بر اينكه با خداوند چيزي را شريك نكنيد، زنا نكنيد و دزدي نكنيد؟» پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ آيه ی نساء[1]را خواند« يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا»[ممتحنه:12] «ای پیغمبر! هنگامی که زنان مومن، پیش تو بیایند و بخواهند با تو بیعت کنند و پیمان ببندند بر اینکه: چیزی را شریک خدا نسازند »

 و فرمود:« فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْهَا شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَسَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ: إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ»[2] 

«پس هر كسي به بيعت خود وفا كند پاداش او بر خداوند است، و هر كسي مرتكب گناهي شد و مجازات گرديد، مجازات، كفّاره گناهش مي باشد، و هر كسي كه مرتكب گناهي گرديد و خداوند پرده او را پوشيد، كار او با خداست اگر بخواهد او را عذاب مي دهد و اگر بخواهد او را مي آمرزد.» 

فتاوي اللجنة الدائمة للبحوث العلمية و الإفتاء(1/503)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] قال ابن حجر في«الفتح» (8/640): (أي آية بيعة النساء و هي: «يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لَا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا» [الممتحنة-12]
[2] البخاري (4894)، و من عدة طرق؛ منها بغ