، چون پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم مي فرمايد: «لعنت خدا بر زنهايي باد كه در بين دندانهاي خود جهت زيبايي شكاف و فاصله ايجاد مي كنند»[1]

اما با اين حال به يكي از صحابه وقتي كه بيني اش مجروح شدو قطع گرديد پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم به او اجازه داد كه از بيني اي طلائي استفاده كند.[2]

پس قاعده اين است آنچه براي دور كردن عيب باشد جايز است، و آنچه براي زيبايي باشد جايز نيست. به عنوان مثال اگر بيني كج باشد و براي راست كردن، تحت عمل جراحي قرار بگيرد اشكالي ندارد؛ چون اين براي دور كردن عيب است، اگر چشم كج باشد و براي راست كردن آن تحت عمل جراحي قرار گيرد اشكال ندارد؛ زيرا اين كار براي دور كردن عيب است. موردي كه در سؤال مطرح شده اگر بزرگي بینی عيب تلقی شود، جراحي آن اشكالي ندارد؛ اما اگر بزرگ است و كوچك كردن آن زيباترش مي كند، اين زيبايي شمرده مي شود كه مانند ايجاد فاصله بين دندان ها مي ماند كه جايز نيست.

 الشيخ ابن عثيمين- فتاوي في احكام الجنائز

ص(51)، جمع و ترتيب: فهد بن ناصر السليمان 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] البخاری (5943،5939،5931،4886) مسلم (2125) بمعناه.
[2] أبوداوود (4232)، و الترمذی (1770) و قال: «حسن غریب»، و النسائی (5164،5165)[15] حكم جراحي پلاستيكي براي زيبايي
 
س: بعضي از پزشكان قسمت هايي از بدن زنان را تحت عمل جراحي قرار مي دهند از آن جمله: 

1- دور كردن ابروها با عمل جراحي و غيره

2-زيبا كردن سينه با «بالا بردن، بزرگ كردن، كوچك كردن» 

آيا رفتن زنها نزد چنين پزشكاني بدون ضرورت جايز است؟ آيا انجام اين كارها جايز است؟ آيا كوچك و يا بزرگ كردن لب ها و دور كردن ابروها تغيير آفرینش و خلقت خدا بحساب مي آيد؟ آيا تبليغات براي چنين پزشكاني جايز است؟ لطفاً پاسخ دهيد.

ج: انجام چنين اموري جهت زيبائي حرام است، چون مشابه با كندن موهاي صورت، ابرو، خالكوبي و ايجاد فاصله بين دندان هاست، در صحيحين عبدالله بن مسعود از پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم روايت مي كند:«أنه لَعَنَ الْوَاشِمَاتِ وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ، وَالْمُتَنَمِّصَاتِ، وَالْمُتَفَلِّجَاتِ لِلْحُسْنِ الْمُغَيِّرَاتِ لِخَلْقَ اللَّهِ و قَالَ: مَا لِي لَا أَلْعَنُ مَنْ لَعَنَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ »[1] 

«لعنت خدا بر زنان خالكوب و زناني كه تقاضاي خالكوبي مي كنند و لعنت خدا بر زناني كه موهاي چهره و ابرو را دور مي كنند...»

بنابراين پزشك بايد از انجام چنين آرايشي از قبيل دور كردن ابرو و كوچك و بزرگ كردن لب ها و بالا آوردن سينه و بزرگ و كوچك كردن آن بپرهيزد و از پروردگارش بترسد و به انجام عمليات جراحي جايز بپردازد؛ پزشکان باید بدانند سرمايه اي كه از راه حلال به دست بيايد هر چند اندك باشد بهتر از سرمايه اي است كه از راه حرام به دست بيايد. 

تبليغات براي چنين كاري جايز نيست؛ چون از باب همكاري بر گناه و تجاوز از اموري است كه خداوند از آن نهي كرده است. انجام چنين جراحي هايي براي زنان حرام است، بايد از ارتكاب چنين محرماتي بپرهيزند و از خدا بترسند.

سر پرستان اين زنان و پدران و شوهرانشان نبايد به زنان اجازه چنين كاري را بدهند؛ خداوند متعال مي فرمايد: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ (6) » [التحريم-6] «ای مومنان! خودتان و خانواده تان را از آتشی که حفظ کنید که آتش افروزش مردم و سنگها خواهند بود. [نیز] بر آن فرشتگان درشتخو و سخت رو [گمارده اند] که خداوند را در آنچه به آنان فرمان دهد، نافرمانی نکنند. و آنچه را که فرمان می یابند، انجام می دهند.»

از خداوند مي خواهم كه اوضاع مسلمين را اصلاح نمايد و آنان را از اسباب نا خشنودي پروردگارشان نجات دهد. 28/7/1420 ه

الشيخ ابن عثيمين- فتاوي في احكام الجنائز
ص(56)، جمع و ترتيب: فهد بن ناصر السليمان
--------------------------------------------------------------------------------
[1] تخریج حدیث در فتوای سابق گذشت.[16] كالبد شكافي براي آموزش پزشكي

س: آيا كالبد شكافي براي آموزش دانشجويان رشته پزشكي جايز است؟ آيا به خاطر آن وضو و غسل واجب مي شود؟

ج: الحمد لله وحده و الصلوة و السلام علي رسوله و آله و صحبه... و بعد: 

کمیسیون متشکل از «هيئت علماي عالی رتبه» در مورد حكم كالبد شكافي بيانيه اي با شماره47 در تاريخ20/8/1396 ه صادر كرد كه مضمون آن به قرار ذيل است: 

الحمد لله وحده و صلي الله و سلم علي من لا نبي بعده، محمد و علي آله و صحبه ..و بعد: 

در نهمين نشست« هيئت علماي عالی رتبه » كه در شعبان 1396ه در شهر طايف منعقد گرديد. کمیسیون پيام و نامه اي از سوي وزير محترم دادگستري به شماره (3231/2/خ) دريافت نمود كه وزارت مذكور به دنبال نامه اي كه از وزارت امور خارجه به شماره(34/1/2/13446/3 ) تاريخ6/8/1395 كه نامه اي از سفارت كشور مالزي در جده به آن پيوست گرديده بود و در آن از موضوع كشور عربستان سعودي در مورد كالبد شكافي جسد مسلمان به خاطر امور پزشكي سؤال كرده بود، دريافت داشته و آن را به «مجلس» ارائه كرد. 

موضوع از سوي مجلس هيئت علماي عالی رتبه مورد بررسي قرار گرفت، و مشخص شد كه موضوع به سه نوع تقسيم مي شود: 

1- كالبد شكافي به خاطر كشف امور جنايي

2- كالبد شكافي براي بررسي بيماريهاي وبايي، تا به دنبال آن احتياطات لازم اتخاذ شود.

3- كالبد شكافي به خاطر اهداف علمي و آموزشي.

پس از تحقيق بررسي «مجلس» بيانيه ی ذيل را صادر كرد: 

نوع اول و دوم به خاطر مصالح زيادي از قبيل امنيت، عدالت و حمايت جامعه از بيماري هاي واگيردار، جايز است هر چند كه چنين كاري به نوعي هتك حرمت به جسد آدمي است، اما بايد در نظر داشت كه با اين كار مصالح عمومي جامعه تأمين مي شود، فرقي نمي كند جسدي كه كالبد شكافي مي شود از مصونيت لازم بر خوردار باشد يا خير. (يعني جسد مسلماني باشد يا جسد فردي مرتد و حربي)

 اما در مورد نوع سوم يعني كالبد شكافي به قصد آموزش، مي گوئيم از آن جا كه شريعت، تحقق مصالح و فزوني آن را با دفع مفاسد و به حد اقل رساندن آن، مورد توجه قرار داده، و هر گاه مصالح متعارض باشد مورد راجحتر در اولويت قرار مي گيرد، و از آن جا كه كالبد شكافي حيوانات بجاي انسان هدف مورد نظر را محقق نمي كند. از آن جا كه كالبد شكافي منافع زيادي دارد كه موجب پيشرفت هايي در زمينه هاي مختلف طب گرديده است، نظريه مجلس اين است كه در كل، كالبد شكافي انسان جايز است؛ اما با توجه به اين كه از ديدگاه شريعت اسلامي جسد مسلمان همانند خود مسلمان زنده داراي كرامت است؛ چون پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم مي فرمايد: «كَسْرُ عَظْمِ الْمَيِّتِ كَكَسْرِهِ حَيًّا»[1]«شكستن استخوان مرده مانند شكستن استخوان فرد زنده است» 

 با توجه به اينكه كالبد شكافي توهين به كرامت انسان است، و چون مي توان اين ضرورت را با كالبد شكافي