 

( ریختن خون هیچ مسلمانی جایز نیست؛ مگر بخاطر یکی از این سه مورد: فردی که ازدواج کرده باشد و بعد ازآن مرتکب زنا شود، اگر انسان دیگری را بکشد، از روی قصاص کشته شود و شخصی که دین و آیین خویش را ترک دهد و جماعت مسلمانان را رها کند) .

شما اگر واقعاً توبه کرده و از گفته ی خود پشیمان شده اید و تصمیم دارید که مرتکب چنین اشتباهاتی نشوید توبه ی شما صحیح است و همسرت  می تواند همچون گذشته با شما ارتباط داشته باشد و تمام پیوندهای گذشته بین تو و همسرت هم چون گذشته برقرار است، ( بدون اینکه نیازی به تجدید نکاح باشد) زیرا صحابه، مرتدین را پس از بازگشت به اسلام بر همان نکاح قبلی می گذاشتند و بین آنان و همسرانشان تفریق و سپس تجدید نکاح نمی نمودند، عملکرد صحابه برای ما بهترین الگو است.

  و بالله التوفیق. و صلی الله علی نبینا محمد وآله وصحبه و سلم

  فتاوای انجمن دايم پژوهشهاي علمی و افتا (2/2)
--------------------------------------------------------------------------------
[1]  بخاری (6878) و مسلم (1676) [201] حكم برخي از قوانين نظامي

س: بفرماييد كه: حكم كسي كه در ارتش مصر كار مي‌كند، اين تنها منبع درآمد اوست و بايد از طرفي به كليه ي قوانين ارتش هم پايبند باشد، ما در ارتش، ما مانند عجمها يكديگر را تعظيم مي‌كنيم، بر خلاف دستور الله و رسول به يكديگر احترام مي‌گذاريم. پرچم دولت را تعظيم و برخلاف قوانين شريعت الهي – طبق قوانين نظامي- حكمراني مي‌شود؛ چيست؟

ج- درود به پرچم جايز نيست و حكمراني بايد مطابق شريعت اسلام باشد و مسلمان نبايد فرماندهان و رؤساي خود را مانند عجمها تعظيم و احترام كنند. چرا كه از تشبيه به آن‌ها (كفار) منع آمده است و اين عمل آن‌ها، نوعي افراط در احترام و تعظيم است.

و بالله التوفيق. و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه وسلم. 

  انجمن دايم پژوهشهاي علمي و افتا (1/149)[202] احترام ملي يا احترام پرچم ملي

س: آيا ايستادن به احترام جشنهاي ملي يا پرچم ملي جايز است؟

ج: خير، براي فرد مسلمان جايز نيست به خاطر تعظيم پرچم ملي يا احترام ملي بايستد، بلكه اين از بدعت‌هاي منكري است كه در زمان پيامبر صلی الله علیه وسلم و خلفاي راشدين نبوده است و چنين عملي با توحيد كامل منافات دارد.

احترام و تعظيم فقط براي الله است و اين عمل، وسيله‌اي براي مشاركت با كفار و تقليد از رسوم زشت آنان است و همانندي با آنان در غلو و احترام فرماندهان و مراسم آنان است كه پيامبر صلی الله علیه وسلم ما را از مشابهت به آنها نهي فرموده است.

و بالله التوفيق و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم

  انجمن دايم پژوهشهاي علمي و افتا(1/149)[203] حكم تعظيم پرچم در مدارس

س:حكم گذاشتن دست بر روي سر به نشانه‌ي احترام به پرچم كه در مدرسه‌ها رواج دارد، چيست؟

ج: اين عمل بدعت است و احترام مسلمان با سلام است و اشاره با دست، سلام يهود و نصاري است. همان‌طور كه درحديث آمده اشاره به دست يا سر، سلام و احوالپرسي يهود و نصاري است. ولي سلام مسلمان اين است كه بگويد: «السلام عليكم» و اگر مسلمان از تو دور بود كافي است كه با سر اشاره نموده و سلام را تلفظ كني، بگويي «السلام عليكم» و سر خود را تكان دهي و دست خود را به علامت اين كه متوجه شدي و سلام كردي حركت دهي كه در اين صورت هر دو را با هم انجام دادي لذا سلام سنت مسلمانان است و اشاره نشانه اين است كه متوجه شدي و سلام كردي.

اشاره تنها نشانه سلام نيست، به اين ترتيب احترام به پرچم در صورتي كه يكي از نمادهايي باشد كه در هر جا نصب مي‌شود مانند: پرچم‌هاي معروف و...، جايز نيست چون از جمادات است و احترام به آن نوعي تعظيم به شمار مي‌آيد و تعظيم مخلوق جايز نيست، و وقتي تعظيم مخلوق جايز نيست، چطور براي چيز جامدي كه نه فايده‌اي دارد و نه مي‌شنود تعظيم جايز است؟ حتي در صورتي كه اين احترام به تعظيم تعبير شود، تعظيم چيز جامد شرك محسوب مي‌شود.

اگر منظور از اين احترام فردي باشد كه آن را حمل مي‌كند، يا كارمند آن باشد... احترام وي بايد با سلام باشد.

شيخ ابن جبرين- از كتاب: البدع و المحدثات و ما لا اصل له. (ص/ 245)[204] حكم جشن تولد

الحمد لله و الصلاة و السلام علي رسول لله و علي آله و اصحابه و من اهتدي بهداه ... اما بعد: از مقاله‌اي كه روزنامه «المدينه» در روز دوشنبه 28/12/1410 منتشر شد مطلع شدم، متن آن از اين قرار بود: برادر جمال محمد قاضي در برنامه‌اي به نام فرزندان اسلام كه از تلويزيون سعودي پخش مي‌شود در قسمتي جشن عيد ميلاد، را تماشا كرده است. جمال مي‌پرسد: آيا اسلام عيد ميلاد را جايز مي‌داند؟... تا آخر

ج: بدون ترديد الله تعالي براي مسلمانان دو تا عيد را مشروع قرار داده است كه درآن دو روز براي دعا، ذكر و نماز جمع مي‌شوند. آن دو عبارتند از: عيد فطر و عيد قربان، اين دو عيد جايگزين اعياد جاهليت قرارگرفته است و عيدهاي ديگري را نيز مشروع قرار داده است كه درآن به ذكر و عبادت مي‌پردازند. مانند: روز جمعه، روز عرفه و ايام تشريق. اما الله عيدي را به نام عيد تولد مشروع قرار نداده است. نه ميلاد پيامبر صلی الله علیه وسلم و نه كسي ديگر، بلكه به بيان ادله‌ي قرآن و سنت جشن تولد از بدعت‌هاي جديد در دين و تشبيه به دشمنان الله، يهود، نصاري و... است.

پس بر مسلمانان واجب است كه اين عمل را ترك نموده و از آن برحذر باشند و هر كس آن را انجام دهد ناپسند شمارند و نگذارند چنين رسومي پخش شود يا كاري نكنند كه موجب تشويق به پخش و نشر آن شود يا كاري در راديو، روزنامه‌ها يا تلويزيون نشود كه مخاطب تصور كند چنين عملي مباح است. در حديث صحيح پيامبر صلی الله علیه وسلم مي‌فرمايد: «مَن أحدثَ في أمرِنا هذا ما لَيسَ فيهِ فَهُوَ رَدٌّ»: (هركس در دين ما چيزي وارد كندكه ازآن نباشد، مردود است).[1]

و مي‌فرمايد: «مَن عَمِلَ عَمَلاً لَيسَ عَلَيهِ أمرُنا فَهُوَ رَدٌّ»: (هر كس عملي انجام دهد كه طبق دستور ما نباشد،آن عمل مردود است).[2] مسلم اين حديث را در كتاب صحيح خود آورده و بخاري نيزآن را به صورت معلق آورده است.

در صحيح مسلم، جابر رضی الله عنه از پيامبر صلی الله علیه وسلم روايت مي‌كند كه در خطبه‌هاي جمعه مي‌فرمود: «أمّا بَعدُ فَإنَّ خَيرَ الحَديثِ كِتابُ اللهِ، وَ خَيرَ الهَديَ هَديُ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه وسلم ، وَ شَرَّ الأُمُورِ مُحدَثاتُها، وَ كُلَّ‌بِدعَةٍ ضَلالَةٌ»: (اما بعد: همانا بهترين سخن‌ها كتاب الله و بهترين روش‌ها، روش محمد صلی الله علیه وسلم است و بدترين امور، امور نو پيداست (هر نو پيدايي بدعت است)، و هر بدعتي گمراهي است).[3]

احاديث زيادي در اين مفهوم وجود دارد. در مسند احمد با سند جيد بروايت ابن عمر آمده كه پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «مَن تَشَبَّهَ بِقَومٍ فَهُوَ مِنهُم»: (كسي كه خود را شبيه قومي كند، از همان قوم است).[4]

و مي‌فرمايد: «لَتَتَّبِعُنَّ سَنَنَ مَن كانَ قَبلَكُم شِبراً شِبراً وَ ذِراعاً بِذِراعٍ؛ حتّي لَو دَخَلُوا جُحرَ ضَبِّ تَبِعتُمُوهُم. قُ