ِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ (٩)»

(‌ما ذكر (قرآن و دين) را نازل كرديم و محافظ آن هستيم).  «حجر/9»

رسول الله صلی الله علیه وسلم در حديثي مي‌فرمايد: «أنه لا تزال طائفة من أمته علي الحقّ ظاهرين لايضرّهم من خَذَلهم، ولامن خالفهم حتي تقوم السّاعة»: (همواره گروهي از امتم با حق پيروزند، هر كس دست از ياري‌شان بردارد و هركس با آن‌ها مخالفت كند، به آنها ضرري نمي‌رساند، تا زماني كه قيامت بر پا شود).[1] فالحمد لله كثيراً

از الله تعالي – كه نزديك واجابت‌كننده است- مي‌خواهيم كه ما و برادران ما را جز آن‌ها قرار دهد، چرا كه او تعالي داراي جود و سخاوت و لطف و مهرباني است.

آري، انجمن دايمي مباحث علمي و افتا مشاهده مي‌كند و مي‌شنود كه چه طور طوايف يهود و نصاري و كساني كه خود را منسوب به اسلام مي‌دانند و تحت تأثير آن‌ها هستند به مناسبت كامل شدن سال دوهزار ميلادي و استقبال از هزاره سوم به حساب غربي‌ها با آمادگي بسيار زياد به آن اهميت مي‌دهند. اما كاري جز نصيحت و بيان حقيقت حكم شريعت به مسلمانان تا از دين‌شان آگاه شوند، كاري ديگر از دست اين انجمن برنمي‌آيد تا مسلمانان از انحراف به گمراهي‌هاي غضب‌شدگان و گمراهان بر حذر باشند.

ما مي‌گوييم: اولاً- يهود و نصارا قهراً مي‌خواهند با اين هزاره تحقق حوادث، دردها و رؤياهايي را قاطعانه يا به گمان نزديك به قطعي بودن نسبت مي‌دهند، چرا كه اين‌ها ناشي از مباحث و درس‌هايي مي‌شود كه باور كرده‌اند. همان طور كه برخي از اتفاقات را بنا بر عقيده‌ي‌اي كه دارند به اين هزاره ربط مي‌دهند و به تصور اين كه اين حوادث دركتاب‌هاي تحريف‌شده‌ي‌شان آمده است.

پس بر مسلمانان واجب است كه به آن‌ها توجه نكند و هيچ گونه تمايلي به آن‌ها نشان ندهد. بلكه فقط با كتاب پروردگار و سنت پيامبرش صلی الله علیه وسلم خود را از باورهاي ديگران بي‌نياز بداند و نظريات و آراء مخالف با قرآن وسنت را چيزي جز توهم نشمارد.

دوم- اين مناسبت‌ها و مانند اين‌ها از مخلوط شدن حق به باطل و دعوت به كفر، گمراهي، بي بند و باري، الحاد و اظهار منكرات، خالي نيستند. مانند: فراخوان به سوي وحدت اديان، برابر دانستن اسلام با ديگر اديان و مذاهب باطل، تبرك جستن به صليب و اظهار شعائر قولي و عملي و كفار يهود، نصارا و... كه پيامدهايي دارد؛ يا دين‌هاي تحريف‌شده و منسوخ‌شده‌ي نصراني و يهودي را راه رسيدن به الله مي‌پندارند، يا تأييد نمودن برخي از مسايلي كه در آن دو دين موجود مي باشد و مخالف اسلام است. يا قبول نمودن مسايلي كه به اجماع امت كفر به الله، رسول الله صلی الله علیه وسلم ،  و اسلام است، علاوه بر اين كه چنين اعمالي وسيله‌اي براي بيگانه شدن مسلمانان از دين‌شان است.

سوم- ادله‌ي قرآن، سنت آثار صحيح بسيارند كه ما را از مشابهت به كفار در مسايلي كه مختص به آن‌هاست، نهي مي‌كند، از جمله مشابهت به آن‌ها در اعياد و جشن‌هاي آن‌ها است.

عيد: اسم جنس است و به هر روزي كه برگردد و تكرار شود، اطلاق مي‌شود. هر روزي كه كفار آن را بزرگ شمارند يا مكاني كه كفار جلسات ديني خود را در آن برگزار كنند، يا هر عملي را كه در اين زمان‌ها و مكان‌ها انجام مي‌دهند، از اعياد آن‌هاست. نهي فقط به بزرگ‌داشت اعياد آن‌ها محدود نيست، بلكه هر وقت يا هر مكاني كه كفار بزرگ مي‌پندارند و در شريعت اسلام داراي اصلي نيست، يا هر عملي كه در آن روز انجام دهند، را نيز شامل مي‌شود و همچنين روزهاي قبل و بعد از آن را كه همانند حريم آن روز است، در بر مي‌گيرد. همانگونه كه ابن‌تيميه در اين باره هشدار داده است.

 استدلال از قرآن درباره ي نهي از مشابهت كفار:‌  « وَالَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا (٧٢)»

(و كساني كه شهادت به باطل نمي‌دهند [و در مجالس باطل شركت نمي‌كنند] و هنگامي كه با لغو و بيهودگي برخورد كنند، بزرگوارانه ازآن مي‌گذرند). »فرقان/72»

چون اين آيه در بحث ذكر صفات بندگان مؤمن است. جماعتي از سلف، مانند ابن سيرين، مجاهد و ربيع ابن انس[2] اين چنين تفسير كرده‌اند: كه منظور از «زور» اعياد كفار است. از انس بن مالك رضی الله عنه ثابت است، كه رسول الله صلی الله علیه وسلم به مدينه آمد، درحالي كه (در هر سال مردم مدينه) دو روز را دست از كار مي‌كشيدند و با بازي و سرگرمي جشن مي‌گرفتند. پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: « مَا هَذَانِ الْيَوْمَانِ »؟ اين دو روز چيست؟‌ گفتند: ما اين دو روز را از گذشته با بازي و سرگرمي سپري مي‌كنيم. پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: « إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَبْدَلَكُمْ بِهِمَا خَيْرًا مِنْهُمَا يَوْمَ الْأَضْحَى وَيَوْمَ الْفِطْرِ»: (الله عوض آن دو چيز بهتري را به شما داد و آن دو روز عيد قربان و عيد فطر است).[3]

در روايت صحيح، ثابت بن ضحاك رضی الله عنه مي‌گويد: « إِنِّي نَذَرْتُ أَنْ أَنْحَرَ بِبُوَانَةَ ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه وسلم: هَلْ كَانَ فِيهَا ، وَثَنٌ مِنْ أَوْثَانِ الْجَاهِلِيَّةِ يُعْبَدُ ؟ قَالَ : لا ، قَالَ : فَهَلْ كَانَ فِيهَا عِيدٌ ، مِنْ أَعْيَادِهِمْ ؟ قَالَ : لا ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم: أَوْفِ بنذْرِكَ ، فَإِنَّهُ لا وَفَاءَ لِنَذْرٍ ، فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ ، وَلا فِي قَطِيعَةِ رَحِمٍ ، وَلا فِيمَا لا يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ. »: (مردي در زمان رسول الله صلی الله علیه وسلم نذر كرد كه شتري را به بوانه[4] ذبح كند، لذا نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: من نذر كردم كه شتري را در بوانه ذبح كنم. پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: آيا درآن جا بتي هست كه عبادت شود. گفت: خير. پرسيد: آيا درآن جا مراسم عيدي از اعيادشان برگزار مي‌شود! گفتند: خير. فرمود: به نذر خود وفا كن؛ چرا كه وفاي به نذر در امري كه در آن معصيت الله باشد جايز نيست و همچنين وفاي به نذري كه انسان توان انجام آن را ندارد، روا نيست).[5]

عمر بن خطاب رضی الله عنه مي‌گويد: « لَا تَدْخُلُوا عَلَى الْمُشْرِكِينَ فِي كَنَائِسِهِمْ يَوْمَ عِيدِهِمْ فَإِنَّ السَّخْطَةَ تَنْزِلُ عَلَيْهِمْ »: (در روز عيد مشركين به معبدهاي آنان وارد نشويد، چرا كه غضب الله برآن‌ها فرود مي‌آيد).[6]

و نيز مي‌گويد: « اجْتَنِبُوا أَعْدَاءَ اللَّهِ فِي عِيدِهِمْ »: (از دشمنان الله در روز عيدشان اجتناب كنيد).[7]

عبدالله بن عمرو بن عاص رضی الله عنه مي‌گويد: «مَن بَنَي ببلادِ الأعاجم فصنع نَيرُوزَهُم و مهر جانهم و تشبَّهَ بهم حتي يموت و هو كذلك؛ حُشِرَ معهم يوم القيامة»: (هر كس در بلاد عجم خانه بسازد، به مناسبت نوروز و مهرگان اعمال آنها را انجام دهد و تا وقت مرگ خود، شبيه آن‌ها بماند، روز قيامت با آن‌ها حشر مي‌شود).[8]

چهارم- رسول الله صلی الله علیه وسلم با توجه به بسياري از مسايل (و پيامدها) از اعياد كفار نهي ‌كرده است. از جمله: تشابه با آنها در اعيادشان م