يست؟ 

لذا فسادشان بيشتر از اصلاح‌شان است و با احساسات و شتاب زدگي و ناداني به كارهايي دست مي‌زنند كه شرارت به وجود آمده از آن بيشتر از چيزي است كه  قصد اصلاح و درمان آن را داشته است. حتي امكان دارد در ميان منتسبين به دعوت كساني باشند كه مقاصد و اهداف خاصي را دنبال كنند كه به آن‌ها دعوت دهند و قصد دارند در پرتو دعوت به آن، اهداف‌شان محقق شود. مي‌خواهند افكار جوانان را به اسم دين تشويش كنند. آن‌ها قصد به انحراف‌كشاندن جوانان و متنفر ساختن‌شان از گروه‌هاي اسلامي و مسئولان امر و علما را دارند. لذا از طريق نصيحت كردن و به ظاهر دعوت دادن وارد صحنه مي‌شوند- مانند: منافقين كه در اين امت با لباس و ظاهر خوب براي مسلمانان شر و دردسر مي‌خواهند.

 اين را در قالب مثالي توضيح مي‌دهيم: طرفداران مسجد ضرار، مسجدي را ساختند. در ظاهر كارشان كار نيكويي بود، از پيامبر درخواست كردند در آن نماز بگذارد تا مردم به آمدن به این مسجد تشويق شوند. اما الله از نيت آن‌ها كه بر پايه‌ي ضرر رساندن به مسلمانان بود، اطلاع داشت، آن‌ها مي‌خواستند به مسجد قبا كه اولين مسجدي كه بر پايه ی تقوي بنا نهاده شده است، ضرر برسانند و جماعت مسلمانان را متفرق سازند. الله‌تعالي نقشه و نيرنگ آن‌ها را برای پيامبر بيان كرد و اين آيات را نازل فرمود: [وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَكُفْرًا وَتَفْرِيقًا بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًا لِمَنْ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ وَلَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا الْحُسْنَى وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ (107) لَا تَقُمْ فِيهِ أَبَدًا لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيهِ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ (108)] 

«و (از ميان منافقان) كساني‌هستند كه مسجدي بنا كرده‌اند و منظورشان از آن، زيان به مؤمنان و كفرورزي و تفرقه اندازي ميان مؤمنان وكمينگاه ساختن براي‌كسي بود كه قبلاً با الله و پيغمبرش جنگيده بود و سوگند مي‌خوردند كه نظري جز نيكي نداشته‌اند اما الله گواهي مي‌دهدكه آنان دروغ می‌‌گويند.

اي پيغمبر! هرگز درآن (مسجد ضرار) نايست و نماز مگذار، مسجدي (مسجد قبا) كه از روز نخست بر پايه تقوا بنا گرديده است سزاوارآن است كه درآن بايستي و نماز بگذاري. درآن جا كساني هستند كه مي‌خواهند خود را پاكيزه دارند و الله هم پاكيزگان را دوست مي‌دارد».(توبه/107- 108)

از اين ماجراي بزرگ در مي‌يابيم‌كه همه‌كساني‌كه تظاهر به خير وكار نيكو بكنند در اعمال خود صادق نيستند. چه بسا كه در پشت اين امور خلاف آن چه ظاهر مي‌كنند را هدف قرار داده باشند. در ميان كساني‌كه امروزه خود را دعوتگر می‌نامند كساني هستند كه به قصد گمراه كردن و به انحراف‌كشاندن جوانان و دور كردن مردم از دين حق و متفرق ساختن جماعت مسلمانان و ايجاد فتنه را در سر مي‌پرورانند.

الله سبحانه و تعالي ما را از اين دسته افراد بر حذر مي‌دارد و مي‌فرمايد: [لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ (47)](توبه/47)

 «اگر آنان‌همراه شما (براي جهاد) بيرون مي‌آمدند، چيزي جز شر و فساد بر شما نمي‌افزودند، و به سرعت در ميان شما حركت مي‌كردند، و مشغول آشفتن و گول زدن و بر گرداندنتان از دين مي‌شدند، و در ميانتان كساني هستند كه سخن ايشان را مي‌شنوند، الله جل جلاله ستمگران را خوب مي‌شناسد».

پس ظاهر و نسبت دادن به دعوت، مهم نيست؛ بلكه حقايق و عواقب امور معتبر و مهم است لذا لازم است كه در مورد كساني كه خود را به دعوت منتسب مي‌كنند، بررسي شود كه: كجا درس خوانده‌اند و از کجا علم شان را گرفته اند؟ كجا رشد كرده‌اند؟ عقيده ی شان چيست؟ بايد اعمال و تأثيرات شان در ميان مردم بررسي شود؟ چه نتايج خيري از كارهايشان بوجود آمده است؟ چه اصلاحاتي از اعمال آن‌ها پديد آمده است؟ پس بايد وضعيت و احوال آن‌ها قبل از آن كه مردم فريب حرف‌ها و ظاهرشان را بخورند، بررسي شود و اين امري است كه ناگزير بايد انجام شود. خصوصاً در اين زمانه كه دعوتگران فتنه انگيز زياد شده‌اند و رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ دعوتگران فتنه را اين گونه توصيف كرده است: آنها افرادي از فرزندان خودمان‌هستند كه با زبان خودمان حرف مي‌زنند. 

زماني كه از رسول الله‌صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  درباره‌ي دعوتگران فتنه انگيز سؤال كردند فرمود: [دعاةٌ على أبوابِ جَهَنَّم، مَنْ أَطَاعَهُم قَذَفُوهُ فيها ] [1]

«آن‌ها دعوتگران به دروازه‌‌هاي جهنم‌اند و هركسي‌كه از آن‌ها اطاعت كند درآن انداخته مي‌شود».

 رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ آن‌ها را دعوتگران ناميد پس بايد ما مواظب باشيم تا بلافاصله دعوت هركسي را قبول نكنيم و هركسي‌كه گفت: من به سوي الله دعوت مي‌كنم. اين گروه به سوي الله دعوت مي‌كنند- به ناچار بايد در حقيقت امر و افراد آن گروهها تحقيق‌كنيم؛ چرا كه الله‌تعالي دعوت را مقيد به ‌اين نموده كه به سوي الله باشد و مي‌فرمايد: [قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ] (يوسف/108) «بگو اين راه من است كه من با آگاهي به سوي الله مي‌خوانم». 

اين دليلي است كه‌گروهي وجود دارندكه به غير الله دعوت مي‌كنند. الله تعالی گوشزد مي‌كند كه کفار به سوي‌آتش دعوت مي‌كنند: [وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَلَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ] (بقره/221)

«و زنان و دختران خود را به ازدواج مردان مشرك در نياوريد؛ مادامي كه ايمان نياورند. و بي گمان غلام مؤمني از فرد مشركي بهتر است اگر چه شما را به شگفتي انداخته باشد. آنان به سوي آتش دوزخ دعوت مي‌كنند و الله به سوي بهشت و آمرزش به فرمان خود و توفيق خويش دعوت مي‌كند». لذا واجب است كه دعوتگران در كار خود دقت كنند.»

شيخ محمد بن عبدالوهاب رحمه الله درباره‌ي آيه: [قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ] (يوسف/108) مي‌گويد: در اين آيه هشدار می دهد که دعوتگران باید مخلص باشند؛ چرا كه بسياري از مردم اگر به حق دعوت مي‌دهند در واقع به سوي خودشان دعوت مي‌كنند.[2] (یعنی دعوت منهای اخلاص دعوت به سوی الله تعالی نیست)

شيخ الفوزان- حوار مع عالم، ص (22- 25)  

  جمع و ترتيب: عمر بن عبدالرحمن العمر
--------------------------------------------------------------------------