 خَرجتْ حاجَّة، وإِنِّي اكْتُتِبْتُ في غَزْوةِ كَذَا وكَذَا؟ قال: «انْطلِـقْ فَحُجَّ مع امْرأَتِكَ » متفقٌ عليه.

990- از ابن عباس رضی الله عنهما روايت می کند که:
وی از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيد که می فرمود: هيچ مردی يا زنی خلوت نکند، مگر اينکه با وی محرمی باشد – و زن سفر نکند، مگر همراه کسيکه محرمش است – سپس مردی گفت: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم زنم بقصد حج بيرون آمده و نام من در زمرهء کسانی نوشته شده که به غزوهء فلان و فلان می روند.
 فرمود: برو با زنت حج کن.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:457.txt">1</a><a class="text" href="w:text:458.txt">2</a></body></html>كتاب فضائل
180- باب فضيلت  خواندن قرآن

991- عن أَبي أُمامَةَ رضي اللَّه عنهُ قال: سمِعتُ رسولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول: « اقْرَؤُا القُرْآنَ فإِنَّهُ يَأْتي يَوْم القيامةِ شَفِيعاً لأصْحابِهِ » رواه مسلم.

991- از ابو امامه رضی الله عنه روايت شده که گفت:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيدم که می فرمود: قرآن را تلاوت کنيد، زيرا قرآن در روز قيامت آمده و برای يارانش شفاعت می کند.
ش: مراد از ياران و رفقای قرآن کسانی هستند که قرآن را خوانده و بدان مشغول بوده و به اوامر و نواهی آن اهتمام ورزند.

992- وعَن النَّوَّاسِ بنِ سَمعانَ رضيَ اللَّه عنهُ قال: سمِعتُ رسول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول: «يُؤْتى يوْمَ القِيامةِ بالْقُرْآنِ وَأَهْلِهِ الذِين كانُوا يعْمَلُونَ بِهِ في الدُّنيَا تَقدُمهُ سورة البقَرَةِ وَآل عِمرَان، تحَاجَّانِ عَنْ صاحِبِهِمَا » رواه مسلم.

992- از نواس بن سمعان رضی الله عنه روايت شده که گفت:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيدم که می فرمود: در روز قيامت قرآن و اهلش و کسانيکه در دنيا به آن عمل می کردند، آورده می شوند که در پيشاپيش شان سورهء بقره و آل عمران قرار داشته و از سوی صاحب خويش مجادله می کنند.

993- وعن عثمانَ بن عفانَ رضيَ اللَّه عنهُ قال: قالَ رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « خَيركُم مَنْ تَعَلَّمَ القُرْآنَ وَعلَّمهُ رواه البخاري.

993- از عثمان بن عفان رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: بهترين شما کسيست که قرآن را آموخته و آن را تعليم دهد.

994- وعن عائشة رضي اللَّه عنها قالت: قال رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « الَّذِي يَقرَأُ القُرْآنَ وَهُو ماهِرٌ بِهِ معَ السَّفَرةِ الكرَامِ البررَة، والذي يقرَأُ القُرْآنَ ويتَتَعْتَعُ فِيهِ وَهُو عليهِ شَاقٌّ له أجْران » متفقٌ عليه.

994- از عائشه رضی الله عنها روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: کسيکه قرآن را می خواند در حاليکه بدان مهارت دارد، همراه با فرشتهء (سفير بسوی رسل عليهم السلام) بزرگوار، فرمانبردار است و آنکه قرآن می خواند و در خواندن آن تکليف بر او وارد شده و بر او سخت است برای او دو مزد است.

995- وعن أَبي موسى الأشْعريِّ رضي اللَّه عنهُ قال: قال رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « مثَلُ المؤمنِ الَّذِي يقْرَأُ القرآنَ مثلُ الأُتْرُجَّة: ريحهَا طَيِّبٌ وطَعمُهَا حلْو، ومثَلُ المؤمنِ الَّذي لا يَقْرَأُ القُرْآنَ كَمثَلِ التَّمرة: لا رِيح لهَا وطعْمُهَا حلْو، ومثَلُ المُنَافِق الذي يَقْرَأُ القرْآنَ كَمثَلِ الرِّيحانَة: رِيحها طَيّبٌ وطَعْمُهَا مر، ومَثَلُ المُنَافِقِ الذي لا يَقْرَأُ القرآنَ كَمَثلِ الحَنْظَلَة: لَيْسَ لَها رِيحٌ وَطَعمُهَا مُرٌّ » متفقٌ عليه.

995- از ابو موسی اشعری رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: مؤمنی که قرآن را تلاوت می کند، مانند ترنجی است که بوی آن خوش است و طعم آن نيز شيرين. مؤمنی که قرآن را تلاوت نمی کند، مانند خرما است که بويی ندارد، ولی طعم آن شيرين است و منافقی که قرآن را تلاوت می کند، مانند ريحان است که بوی آن خوش است، ولی طعم و مزهء آن تلخ است. منافقی که قرآن را تلاوت نمی کند، مانند حنظل است که بويی ندارد و طعم آن هم تلخ است.
ش: با توجه به احاديث زيادی که در مورد فضيلت قرائت قرآن کريم آمده، بايد متذکر شد که متأسفانه امروز چنان مردم ما در گيرو دار از مسائل دنيا قرار گرفته اند که خواندن قرآن و تفکر بدان از دهن بسياری گريخته که بايد علمای گرام و داعيان مخلص در صحبت عام شان بخصوص در روزهای جمعه مردم را بدان متوجه سازند. (مترجم)

996- وعن عمرَ بن الخطابِ رضي اللَّه عنهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « إِنَّ اللَّه يرفَعُ بِهذَا الكتاب أَقواماً ويضَعُ بِهِ آخَرين » رواه مسلم.

996- از عمر بن خطاب رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: خداوند به وسيلهء اين کتاب (قرآن) مردمانی را بالا می برد (آنانيکه بدان ايمان آورده و عمل می کنند) و عدهء ديگر را بدان پست می کند (کساني که بدان ايمان ندارند و يا به آن عمل نمی کنند).

997- وعنِ ابن عمر رضي اللَّه عنهما عن النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لا حَسَدَ إلاُّ في اثنَتَيْن: رجُلٌ آتَاهُ اللَّه القُرآن، فهوَ يقومُ بِهِ آناءَ اللَّيلِ وآنَاءَ النَّهَار، وَرجُلٌ آتَاهُ اللَّه مالا، فهُو يُنْفِقهُ آنَاءَ اللَّيْلِ وَآنَاءَ النهارِ » متفقٌ عليه.

997- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت  است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: غبطه ای جز در دو چيز نيست، مردی که خداوند برايش قرآن را داده است (يعنی حفظش را بر او آسان نموده)، پس او به آن در همهء لحظات شب و روز عمل می کند و مرديکه خدا به او مالی داده و او آن را در همهء لحظات شب و روز خرج و مصرف می کند.

998- وعنِ البُراء بنِ عَازِبٍ رضيَ اللَّه عَنهما قال: كَانَ رَجلٌ يَقْرَأُ سورةَ الكَهْف، وَعِنْدَه فَرسٌ مَربوطٌ بِشَطَنَيْنِ فَتَغَشَّته سَحَابَةٌ فَجَعَلَت تَدنو، وجعلَ فَرسُه ينْفِر مِنها. فَلَمَّا أَصبح أَتَى النَّبِيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم. فَذَكَرَ له ذلكَ فقال: « تِلكَ السَّكِينَةُ تَنَزَّلتْ للقُرآنِ » متفقٌ عليه.

998- از براء بن عازب رضی الله عنهما روايت شده که گفت:
مردی بود که سورهء کهف را می خواند (وی اسيد بن حضير بود) و در کنارش اسبی بود که به دو طناب بسته بود و ابری بر سرش آمده و شروع به نزديک شدن نمود که اسبش از آن هراس نمود. چون صبح نمود خدمت پيامبر صلی الله عليه وسلم آمده و اين موضوع را به او گفت. آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: آن آرامش است که بواسطهء قرآن فرو آمده بود. 
999- وعن ابن مسعودٍ رضيَ اللَّه عنهُ قال: قال رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: منْ قرأَ حرْفاً مِنْ كتاب اللَّهِ فلَهُ حسنَة، والحسنَةُ بِعشرِ أَمثَالِهَا لا أَقول: الم حَرف، وَلكِن: أَلِفٌ حرْفٌ، ولامٌ حرْف، ومِيَمٌ حرْفٌ » رواه الترمذي وقال: حديث حسن صحيح.

999- از ابن مسعود رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عل