ههء اخير
 
1222- وعن ابنِ عباس، رضِيَ اللهُ عَنْهُمَا، قال: كَانَ رَسُولُ الله، صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم، أَجْوَدَ النَّاس، وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ في رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيل، وَكَانَ جِبْرِيلُ يَلْقَاهُ في كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ القُرْآن، فَلَرَسُولُ الله، صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم، حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ أَجْوَدُ بِالخَيْرِ مِنَ الرِّيحِ المُرْسَلَةِ » متفقٌ عليه.

1222- از ابن عباس رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم دست و دل باز ترين مردم بود، و در رمضان از هر وقت ديگر بخشنده تر بود، هنگامی که جبرئيل عليه السلام با او ديدار می نمود. و جبرئيل در هر شب با وی ديدار نموده و قرآن را با وی تکرار می کرد.
و همانا رسول الله صلی الله عليه وسلم در هنگامی که جبرئيل با او ديدار می کرد از بادی که می وزد در توزيع مال جواد تر بود.

1223- وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا قَالَت: « كَانَ رَسُولُ الله، صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم، إِذَا دَخَلَ العَشْرُ أَحْيَى اللَّيْل، وَأَيْقَظَ أَهْلَه، وَشَدَّ المِئْزَرَ » متفقٌ عليه.

1223- از عائشه رضی الله عنها روايت شده که گفت:
چون دههء اخير داخل می شد، رسول الله صلی الله عليه وسلم شب زنده داری کرده و خانواده اش را برای عبادت بيدار می کرد وسخت تلاش می نمود.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:55.xml">11.باب مجاهدت و تلاش</a><a class="folder" href="w:html:62.xml">12.باب تشويق به انجام امور خيريه در اوخر عمر </a><a class="folder" href="w:html:66.xml">13. باب زياد بودن راههای خير</a><a class="folder" href="w:html:75.xml">14.باب ميانه روی در طاعت و عبادت</a><a class="text" href="w:text:81.txt">15.باب مواظبت و پيوستگی بر انجام اعمال صالحه</a><a class="folder" href="w:html:82.xml">16.باب امر به محافظت و مواظبت بر سنت و آداب آن</a><a class="text" href="w:text:87.txt">17.باب وجوب و لزوم پيروی و اطاعت از خدا  و آنچه آنکه به اين کار دعوت شود امر به معروف و نهی از منکر</a><a class="text" href="w:text:88.txt">18.باب در منع از بدعت ها و کارهای نوپيدا</a><a class="text" href="w:text:89.txt">19.باب در مورد کسی که روش نيک يا بدی را اساس نهد</a><a class="folder" href="w:html:90.xml">20.باب راهنمائی به خير ودعوت به هدايت يا گمراهی </a></body></html>219- باب منع از اينکه پيش از رمضان و پس از نيمهء شعبان روزه گرفته شود، مگر آنکه آنرا به پيش از آن پيوسته دارد يا اينکه از روی عادت برابر افتاد بر اينکه عادتش چنان بود که روزهای دو شنبه و پنجشنبه را روزه گيرد، و با آن موافق افتد

1224- عن أَبي هُريرة رضيَ اللَّه عَنْه، عن النبيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لا يتَقَدَّمَنَّ أَحَدُكمْ رَمَضَانَ بِصَومِ يومٍ أَوْ يومَيْن، إِلاَّ أَن يَكونَ رَجُلٌ كَانَ يصُومُ صَوْمَه، فَلْيَصُمْ ذلكَ اليوْمَ» متفقٌ عليه.

1224- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: هيچکدام شما يک روز يا دو روز پيش از رمضان روزه نگيرد، مگر اينکه کسی باشد که همان روز را روزه می گرفته، پس آن روز را روزه بگيرد.

1225- وعن ابنِ عباس، رضيَ اللَّه عنهما، قال: قالَ رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا تَصُومُوا قَبْلَ رَمَضَان، صُومُوا لِرُؤْيتِه، وَأَفْطِرُوا لِرُؤْيَتِه، فَإِنْ حالَتْ دُونَهُ غَيَايةٌ فأَكْمِلوا ثَلاثِينَ يوماً » رواه الترمذي وقال: حديث حسنٌ صحيح.

1225- از ابن عباس رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: پيش از رمضان روزه نگيريد، بلکه با ديدن ماه روزه گرفته و با ديدن ماه افطار کنيد و اگر چنانچه ابری مانع ديدن آن شد، سی روز را تمام نمائيد.

1226- وعنْ أَبي هُريْرَةَ رضِيَ اللَّه عَنْهُ قال: قالَ رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِذا بَقِيَ نِصْفٌ مِنْ شَعْبانَ فَلا تَصُومُوا » رواه الترمذي وقال: حديثٌ حَسَنٌ صحيح.

1226- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: چون نيمی از شعبان بماند، روزه نگيريد.

1227- وَعَنْ أَبي اليَقظَان عمارِ بنِ يَاسِرٍ رضيَ اللَّه عنْهما، قال: « مَنْ صَامَ اليَومَ الَّذِي يُشكُّ فِيهِ فَقَدْ عَصَى أَبا القَاسِمِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم » رواه أبو داود، والترمذي وقال: حديثٌ حسن صحيح.

1227- از ابو اليقظان عمار بن ياسر رضی الله عنه روايت شده که گفت:
آنکه در روزی که در آن شک است، روزه گيرد، همانا در برابر ابو القاسم صلی الله عليه وسلم نافرمانی نموده است.
220- باب در مورد آنچه در هنگام ديدن ماه نو گفته می شود

1228- عَنْ طَلْحَةَ بنِ عُبْيدِ اللَّهِ رضِيَ اللَّه عَنْه، أَنَّ النَّبِيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم كانَ إِذا رَأَى الهِلالَ قَالَ: « اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ علَيْنَا بِالأَمْنِ والإِيمَان، وَالسَّلامَةِ والإِسْلام، رَبِّي ورَبُّكَ اللَّه، هِلالُ رُشْدٍ وخَيْرٍ » رواه الترمذي وقال: حديثٌ حسن.

1228- از طلحه بن عبيد الله رضی الله عنه روايت شده که:
چون پيامبر صلی الله عليه وسلم هلال ماه را می ديد می فرمود: اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ علَيْنَا... بار خدايا اين ماه را با امن و ايمان و سلامتی و اسلام بر ما نو کن، پروردگار من و تو الله است، ماه هدايت و خير باش.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:543.txt">221.باب در فضيلت سحری نمودن و تأخير آن مادامی که از طلوع صبح بيمی نباشد</a><a class="text" href="w:text:544.txt">222.باب فضيلت شتافتن به افطار و آنچه که بدان افطار کند و آنچه که بعد از افطارش بگويد</a><a class="text" href="w:text:545.txt">223.باب دستور روزه دار به نگهداشت و محافظت زبان و اعضای وجودش از مخالفت ها و دشنام دادن همديگر و امثال آن</a><a class="text" href="w:text:546.txt">224.باب در مورد مسائلی از روزه</a><a class="text" href="w:text:547.txt">225.باب در فضيلت روزهء محرم و شعبان و ماههای حرام   </a><a class="text" href="w:text:548.txt">226.باب فضيلت روزه و جز آن در دههء اول ذوالحجه</a><a class="text" href="w:text:549.txt">227.باب در فضيلت روزهء عرفه و عاشوراء و تاسوعاء (9 و 10 محرم)</a><a class="text" href="w:text:550.txt">228.باب در مستحب بودن شش روز، روزه گرفتن از ماه شوال</a><a class="text" href="w:text:551.txt">229.باب در مستحب بودن روزهء دوشنبه و پنجشنبه</a><a class="text" href="w:text:552.txt">230. باب استحباب روزه گرفتن سه روز از هر ماه</a></body></html>221- باب در فضيلت سحری نمودن و تأخير آن مادامی که از طلوع صبح بيمی نباشد

1229- عنْ أَنسٍ رَضِيَ اللَّه عَنْهُ قال: قال رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « تَسَحَّرُوا فَإِنَّ في السُّحُورِ بَركَةً » متفقٌ عليه.

1229- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: سحری کنيد، زيرا در سحری ها برکت است.

1230- وعن زيدِ بن ثابتٍ رَضيَ اللَّه عَنْهُ قال: تَسحَّرْنَا مَعَ رسولِ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، ثُمَّ قُمْنَا إِلى الصَّلاة. قِيل: كَمْ كانَ بَيْنَهُمَا؟ قال: قَدْرُ خَمْسونَ آية. متفقٌ عل