س چه کسی عدالت می کند؟ و باز گفت: خدا بر موسی عليه السلام رحمت کند هر آينه بيش از اين اذيت شد و صبر کرد. گفتم البته بعد از اين هيچ سخن را به ايشان نمی رسانم.

43- وعن أنس رضي اللَّه عنه قال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بعبْدِهِ خَيْراً عجَّلَ لَهُ الْعُقُوبةَ في الدُّنْيَا، وإِذَا أَرَادَ اللَّه بِعبدِهِ الشَّرَّ أمسَكَ عنْهُ بذَنْبِهِ حتَّى يُوافِيَ بهِ يَومَ الْقِيامةِ » .
وقَالَ النبِيُّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِنَّ عِظَمَ الْجزاءِ مَعَ عِظَمِ الْبلاء، وإِنَّ اللَّه تعالى إِذَا أَحَبَّ قَوماً ابتلاهُم، فَمنْ رضِيَ فلَهُ الرضَا، ومَنْ سَخِطَ فَلَهُ السُّخْطُ » رواه الترمذي وقَالَ: حديثٌ حسن.

43- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: هرگاه خداوند به بنده اش ارادهء خير نمايد عذابی را در دنيا بر وی عارض سازد، و هرگاه خداوند بر بنده اش ارادهء شر کند عقوبت خود را از او باز دارد تا اينکه در قيامت او را به عذاب خويش گرفتار کند. آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا پاداش بزرگ در برابر ابتلای بزرگ است و چون خداوند گروهی را دوست بدارد آنها را آزمايش می کند و آنکه راضی شود به "ابتلای خدا" خدا از او راضی می شود و هر که ناخشنود شود، خداوند از او ناخشنود گردد.
قال الله تعالی:{ فَأَمَّا مَن أَعْطَى وَاتَّقَى{5} وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى{6} فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى{7} الليل: ٥ – ٧
و قال تعالی: { وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى{17} الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّى{18} وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَى{19} إِلَّا ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى{20} وَلَسَوْفَ يَرْضَى{21} الليل: ١٧ – ٢١
و قال تعالی: { إِن تُبْدُواْ الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاء فَهُوَ خَيْرٌ لُّكُمْ وَيُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّئَاتِكُمْ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ} البقرة: ٢٧١
و قال تعالی: { إِن تُبْدُواْ الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاء فَهُوَ خَيْرٌ لُّكُمْ وَيُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّئَاتِكُمْ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ} آل عمران: ٩٢

خداوند می فرمايد: پس آنکه داد و پرهيزگاری نمود، و پذيرفت، ملت نيکو را، او را توفيق دهيم جهت رسيدن به سرای زيبنده. ليل: 5 – 7 
و ميفرمايد: و يکسو داشته می شود، پرهيزگارترين مردم از آن آتش آنکه مال خود را می دهد، تا پاک نفس گردد، و نيست برای هيچ يک نزد او نعمتی که جزا داده شود، اما جهت حصول رضای پروردگار می دهد او خوشنود خواهد شد. ليل: 17 – 21 
و ميفرمايد: اگر خيرات آشکار کنيد، خيرات چيز نيکو است و اگر پنهانش کنيد و آنرا بدهيد به فقيران، پس اين بهتر است برای شما و از شما دور سازد بعضی گناهان تانرا و خدا به آنچه می کنيد، آگاه است. بقره: 271
و هم می فرمايد: هر گز نيابيد "مقام رستگاران را" تا از آنچه دوست می داريد خرج کنيد و هر چه را خرج نمائيد خداوند به آن دانا است. آل عمران: 92

571- وعن عبدِ اللَّهِ بنِ مسعودٍ رضي اللَّه عنه قال: قالَ رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا حَسَدَ إِلاَّ في اثَنَتَيْن: رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالا، فَسَلَّطَهُ على هَلكَتِهِ في الحَقِّ. ورَجُلٌ آتَاه اللَّهُ حِكْمَةً فُهو يَقضِي بِها وَيُعَلِّمُهَا» متفقٌ عليه وتقدم شرحه قريباً.

571- از عبد الله بن مسعود رضی الله عنه مروی است، که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: غبطه ای جز در دو چيز وجود ندارد: مرديکه خداوند به او مالی داده و او را در مصرف کردن آن براه حق چيره گردانيده، و مرديکه خداوند به او علمی داده، پس او بدان حکم نموده و آن را تعليم ميدهد.

572- وعن ابْنِ عمر رضي اللَّه عنهما عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لا حَسَد إِلاَّ في اثنَتَين: رَجُلٌ آتَاهُ اللَّه القُرآن، فهو يَقُومُ بِهِ آنَاءَ اللَّيل وآنَاءَ النَّهار. وَرَجُلٌ آتَاهُ اللَّه مَالا. فهوَ يُنْفِقهُ آنَاءَ اللَّيْلِ وآنَاءَ النَّهارِ » متفقٌ عليه. 

572- از ابن عمر رضی الله عنهما از پيامبر صلی الله عليه وسلم روايت شده که، فرمود: حسدی جز در دو چيز وجود ندارد: مرديکه خداوند به او قرآن را داده و او به آن در لحظه های شب و روز قيام مي کند، و مرديکه خداوند به او مالی داده و او در لحظه های شب و روز آن را مصرف می کند.

573- وعَن أبي هُريرة رضي اللَّه عنه أَنَّ فُقَرَاءَ المُهَاجِرِينَ أَتَوْا رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم. فقالوا: ذَهَبَ أَهْلُ الدُّثُورِ بِالدَّرَجاتِ العُلَى . والنَّعِيمِ المُقِيم. فَقال: « ومَا ذَاك؟ » فَقَالُوا: يُصَلُّونَ كمَا نُصَلِّي، ويَصُومُونَ كمَا نَصُوم. وَيَتَصَدَّقُونَ ولا نَتَصَدَّق، ويَعتِقُونَ ولا نَعتقُ فقال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « أَفَلا أُعَلِّمُكُمْ شَيئاً تُدرِكُونَ بِهِ مَنْ سبَقَكُم، وتَسْبِقُونَ بِهِ مَنْ بَعْدَكُمْ وَلاَ يَكُونُ أَحَدٌ أَفْضَلَ مِنْكُم إِلاَّ مَنْ صَنَعَ مِثلَ ما صَنَعْتُم؟ » قالوا: بَلَى يا رسولَ اللَّه، قال: « تُسبحُون، وتحمَدُونَ وتُكَبِّرُون، دُبُر كُلِّ صَلاة ثَلاثاً وثَلاثِينَ مَرَّةً » فَرَجَعَ فُقَرَاءُ المُهَاجِرِينَ إِلى رسولِ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، فَقَالُوا: سمِعَ إِخْوَانُنَا أَهْلُ الأَموَالِ بِمَا فَعلْنَا، فَفَعَلوا مِثْلَه؟ فَقَالَ رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « ذلك فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يشَاءُ » متفقٌ عليه، وهذا لفظ روايةِ مسلم.

573- ابو هريره رضی الله عنه می گويد که:
فقرای مهاجرين بحضور رسول الله صلی الله عليه وسلم  آمده و گفتند: که ثروتمندان مرتبه های بلند و نعمت دائم را بردند. 
آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: آن چيست؟
گفتند: آنان مثل ما نماز گزارده و مثل ما روزه می گيرند، ولی آنها صدقه می دهند و ما نمی دهيم، و آنها بردگان را آزاد می کنند، و ما اينکار را نمی کنيم.
آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: آيا شما را خبر ندهم بچيزی که بدان کسانی را که از شما پيشی جستند، دريافته و از کسانيکه بعد از شمايند پيشی جوييد؟ و هيچکس از شما بهتر نباشد، مگر کسيکه مثل شما عمل کند.
گفتند: آری يا رسول الله صلی الله عليه وسلم!
فرمودند: در عقب هر نماز 33 بار سبحان الله و الحمد لله و الله اکبر بگوئيد. باز فقرای مهاجرين بخدمت رسول الله صلی الله عليه وسلم  بازگشته و گفتند: برادران ثروتمند ما از آنچه انجام داديم، شنيدند و آنها هم اينکار را کردند!
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمودند: اين فضل خدا است بهر کسيکه بخواهد ميدهد.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:273.txt">1</a><a class="text" href="w:text:274.txt">2</a><a class="text" href="w:text:275.txt">3</a><a class="text" href="w:text:276.txt">4</a></body></html>قا