م كرد، خوراك آنان در آن موقع بطور كلي از بهشت مي‌رسد».
ترجمة رواي: معلي بن خنيس و مفضل بن عمر هردو از غلاة مي‌باشند اولي از پيروان مذهب (مغيريه) و دومي از پيروان مذهب "خطابيه" بوده‌است بترتيب به ترجمة راوي روايت شمارة (22) و (96) مراجعه كنيد. 

ابو المفضل محمد بن عبد الله بن المطلب الشيباني بطوريكه ابن غضائري مي‌نويسد جعال حديث و اغلب چيزهاي منكر را نقل مي‌كرد، مرحوم شيخ در رجالش مي‌گويد جماعتي روايات اين شخص را بطور كلي تضعيف كرده‌اند، و مرحوم مجلسي نيز در وجيزه رواياتش را تضعيف كرده‌است(384).
عنوان روايت: ضعيف

180ـ (ابن شهراشوب) در كتاب مناقب مي‌گويد « حضرت رضا در تفسير اين آيه ﴿...أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ﴾ [النمل:82] فرمود دابة الأرض عبارت از علي امير المؤمنين است».
عنوان روايت: ضعيف: مرسل

181ـ (ابن شهراشوب) از ابي عبد الله جدلي روايت كرده كه « علي A مي‌فرمود من دابة الأرض هستم ».
ترجمة رواي: محمد بن علي بن شهراشوب مازندراني صاحب كتاب "مناقب" در قرن ششم مي‌زيسته و معاصر با ابن ادريس صاحب (السرائر) متوفي در سال (578) بوده، چنين شخصي حتماً نمي‌تواند بدون واسطه از ابي عبد الله جدلي كه از اصحاب علي امير المؤمنين بوده، و همچنين از حضرت رضا ـ در روايت فوق ـ نقل روايت بكند، تحقيقاً وسائط چندي در بين بوده كه ايشان حذف كرده‌اند.
عنوان روايت: ضعيف: مرسل

182ـ (محمد بن مسعود العياشي) در تفسيرش از جابر روايت كرده كه « حضرت باقر اين آيات را اين طور تفسير فرموده‌اند: ﴿أَمْوَاتٌ غَيْرُ أَحْيَاءٍ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآَخِرَةِ قُلُوبُهُمْ مُنْكِرَةٌ﴾ [النحل:21] " أَمْوَاتٌ غَيْرُ أَحْيَاءٍ " يعني كفارند و مؤمنين نيستند "وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ " يعني آنان ايمان نيآوردند كه مشرك هستند (إِلَـهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ) معني اين همان طور است كه خدا گفته‌است! ﴿وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآَخِرَةِ ﴾ [الأنعام:150] يعني كساني كه به حقانيت رجعت ايمان نمي‌آورند».
عنوان روايت: ضعيف: مرسل(385)

183ـ عين همين مضمونرا عياشي نيز از ابي حمزه نقل ميكند.
عنوان روايت: ضعيف: مرسل(386)

184ـ (عبد الرحمن بن محمد علوي) از ابن عباس روايت كرده كه « ايشان در تفسير اين آيه ﴿وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا﴾ [الشمس:3]  گفته‌اند مقصود اين است كه اهل البيت در آخر الزمان مالك تمام نقاط روي زمين شده و دنيا را پر از عدل و داد مي‌كنند».
عنوان روايت: ضعيف: موقوف(387).

 185- (ابراهيم بن محمد الثقفي) ميگويد « حضرت صادق فرموده كه علي (ع) مي‌فرمود من صاحب عصا و ميسم هستم ».
عنوان روايت: ضعيف مرسل(388).

186- (محمد بن سنان) و (مفضل بن عمر) نيز همين مضمون را از حضرت صادق روايت كرده‌اند.
ترجمة راوي: به ترجمة راوي روايت شمارة (10) و شمارة (96) مراجعه كنيد.
عنوان روايت: ضعيف.

187- (ابراهيم بن حكم بن ظهير فزاري) بوسيلة جمعي از سلمان فارسي روايت كرده كه « علي (ع) ميفرمود من صاحب عصا و ميسم و فاروق بزرگ و صاحب كرات هستم ».
ترجمة راوي ابراهيم بن حكم بن ظهير فزاري مجهول الحال است(389).
عنوان روايت: ضعيف.

188- (ابن شهراشوب) در كتاب "مناقب" از حضرت باقر روايت كرده كه «در شرح اين كلمات علي (ع) (علي يدي تقوم الساعه) مي‌فرمود مقصود از ساعت رجعت است».
عنوان روايت: ضعيف: مرسل(390).

189- علي بن ابي حمزه سالم البطائني از پدرش از ابي بصير نقل مي‌كند كه «حضرت صادق در تفسير اين آيه ﴿إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا﴾ فرمود چون نسبت به پيغمبر و علي و فاطمه حيله كردند لذا خدا فرمود ﴿إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا، وَأَكِيدُ كَيْدًا، فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ..﴾ زيرا اگر قام مبعوث شود از جبارين قريش و بني اميه انتقام مي‌گيريد».
ترجمة راوي: علي بن ابي حمزه به ترجمة راوي روايت شمارة (79) مراجعه شود.
سالم البطائني پدر علي بن ابي حمزه مجهول الحال است(391).
عنوان روايت: ضعيف.

190- (مفضل بن صالح ابي جميله) و (ابان بن عثمان) از (فضل بن عباس) روايت كردند كه « حضرت صادق فرمود مضمون اين آيه ﴿فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا﴾ [الشمس: 14] در موقع رجعت است ﴿وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا﴾ [الشمس:15] يعني خدا نمي‌ترسد از اينكه مانند آن عذاب را متوجه آنان بكند در وقتي كه رجعت مي‌كنند».

ترجمة راوي: مفضل بن صالح جعال حديث و بسيار دروغگو و ابان بن عثمان نيز از غلاة بوده‌است، به ترجمة راوي روايت شمارة (58) و (158) مراجعه كنيد.
فضل بن عباس مجهول الحال است(392).
عنوان روايت: ضعيف.

191- (عمر بن عبد العزيز) ميگويد (عبد الله بن نجيح) ميگفت كه « من اين آيه را ﴿كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ, ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ﴾ در حضور حضرت صادق تلاوت كردم، فرمود ايشان يك مرتبه در رجعت و يك مرتبه در قيامت خواهند دانست».
ترجمة راوي: عمر بن عبد العزيز از غلاة است به ترجمة راوي روايت شمارة (32) مراجعه كنيد.   عبد الله بن نجيح مهمل و گمنام است.
عنوان روايت: ضعيف: مرسل(393).

192- (عبد الله بن القاسم الحارثي) بوسيلة جمعي از حضرت باقر روايت كرده كه « در تفسير اين آيه ﴿خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ﴾ [المعارج:44] فرمود مراد از (ذلك اليوم) روز خروج قائم است».

ترجمة راوي: عبد الله ابي القاسم الحارثي بطوريكه نجاشي و ابن داود مي‌نويسد از غلاة بوده‌است. ابن غضائري مي‌گويد اين شخص بسيار دروغگو بوده و دروغگوئي او از همان احاديثي كه نقل كرده كاملا هويدا است(394).
عنوان روايت: ضعيف.

193- كشي در رجالش مي‌نويسد (احمد بن علي بن كلثوم) مي‌گفت هر وقتيكه موضوع رجعت در حضور حكم بن بشار در ميان مي‌آمد او آن را انكار مي‌كرد، و در تعقيبش ما مي‌گفتيم اين شخص از مكذبين است.
ترجمة راوي: بطوريكه مرحوم شيخ مي‌نويسد احمد بن علي بن كلثوم سرخسي متهم به غلو بوده، و از ظاهر كلمات كشي نيز استفاده مي‌شود كه از غلاة بوده‌است، در هر حال جمعي مانند فاضل مجلسي در وجيزه و علامه حلي در خلاصه و ابن داود و صاحب حاوي رواياتش را بطور كلي رد كرده‌اند(395).
عنوان روايت: ضعيف.

194- كشي از (ادريس بن ايوب) و (عبد العزيز العبدي) و از زراره نقل ميكند كه حضرت باقر فرمود «جابر معني و تفسير اين آيه را مي‌داند ﴿إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ ﴾ [قصص:85].
ترجمة راوي: ادريس بن ايوب مهمل و گمنام است.
عبد العزيز العبدي بعقيده علامه در خلاصه و مجلسي در وجيزه و ابن داود و نجاشي از ضعفا ميباشد(396).
عنوان روايت: ضعيف.

195- كشي از روات نام برده و جمعي ديگر نقل مي‌كند كه زراره و محمد بن مسلم مي‌گويند «احاديثي كه ما از جابر نقل مي‌كرديم از حضرت باقر پرسش كرديم و سپس گفتيم ما را با جابر چه كار كه باحاديث وي اعتماد مي‌كنيم، حضرت فرمود ايمان جابر بحدي رسيده