بار خدايا، برايش بيامرز، رحمش نما و از وى راضى شو و اين را نموده‏اى.
و ابوداود از قيس بن سعد به شكل مرفوع روايت نموده، كه گفت: (اللهم اجعل صلاتك و رحمتك على آل سعد بن عبادة) ترجمه: «بار خدايا و رحمتت را صلاتك و حرمتك على آل سعد بن عباده نازل فرما». اين چنين در المنتخب (190/5) آمده است.
و ابونعيم از ابوقتاده روايت نموده، كه گفت: در يكى از سفرهاى رسول خدا ص همراهش بوديم، وى از سواريش يكطرف شد، من با دستم وى را تكيه دادم، تا اين كه بيدار شد، باز يكطرف شد و من تكيه دادم، تا اينكه بيدار گرديد، فرمود: (اللهم احفظ ابا قتادة كما حفظنى، منذالليلة، ما ارانا الا شققنا عليك)، ترجمه: «بار خدايا، ابوقتاده را حفظ نما، چنانكه مرا از ابتداى شب حفاظت نمود، مي‏پندارم بر تو باعث مشقت و تكليف شديم». طبرانى اين را فقط با اكتفا به دعا روايت كرده است. اين چنين در المنتخب (161/5) آمده است.
 
دعاهاى پيامبر ص براى انس بن مالك و غير وى از اصحاب (رضى‏ اللَّه  عنهم)
ابونعيم از انس روايت نموده، كه گفت: ام سليم گفت: اى رسول خدا، براى انس دعا كن، فرمود: (اللهم اكثر ماله و ولده، و بارك له فيه). ترجمه: «بار خدايا، مال و فرزندانش را زياد فرما، و در آن برايش بركت بده». و حديث را، چنانكه در المنتخب (142/5) آمده، متذكر گرديده است.
و طبرانى از ابودرداء (رض) روايت نموده: مردى كه به او حرمله گفته مي‏شد نزد نبى ص آمد و  گفت: اى رسول خدا، ايمان اينجاست، و به سوى زبانش اشاره نمود، و نفاق اينجاست، و به سوى قلبش اشاره نمود، و خداوند را جز اندك ياد نمى‏كنم، پيامبر ص فرمود: (اللهم اجعل له لسانا ذاكرا، و قلبا شاكرا، و ارزقه حتى يحب من يحبنى و صير امره الى خير)، ترجمه: «بار خدايا، برايش زبان ذاكر بگردان، و قلب شكرگزار، و برايش توفيق عنايت فرما تا كسى را دوست بدارد كه مرا دوست مي‏دارد، و امرش را به سوى خير رهنمون ساز». هيثمى (402/9) مي‏گويد: در اين راوى است كه از وى نام برده نشده، ولى بقيه رجال آن ثقه‏ اند.
و طبرانى از تلب (رض) روايت نموده، كه وى نزد پيامبر ص آمد، رسول خدا ص گفت: «وقتى اجازه داده شود - يا حتى برايت اجازه داده شود -»،  مي‏گويد: بعد رسول خدا ص آنقدر كه خدا خواست درنگ نمود، سپس او را خواست و دستش را بر رويش كشيد و گفت: «بار خدايا، براى تلب ببخش و رحمش نما»، سه بار. هيثمى (402/9) مي‏گويد: از ملقام بن تلب دو تن روايت نموده ‏اند، و بقيه رجال آن ثقه‏ اند. و ابن سعد هم (42/7) اين را روايت نموده است، در روايت وى آمده: مي‏گويد: گفتم: اى رسول خدا، برايم مغفرت بخواه، به من گفت: «وقتى اجازه داده شود»، و مثل آن را ذكر نموده.
و ابن سعد و طبرانى از ابوموسى (رض) به شكل مرفوع روايت نموده ‏اند: (اللهم اجعل عبيدا ابا عامر فوق اكثر الناس يوم القيامة)، ترجمه: «بار خدايا،، عبيد ابوعامر را روز قيامت بلندتر از اكثر مردم بگردان». اين چنين در المنتخب (239/5) آمده است.
و ابونعيم از احسان بن شداد (رض) روايت نموده كه: مادرش نزد پيامبر ص آمد و گفت: اى رسول خدا، من نزدت آمده‏ام تا براى اين فرزندم دعا كنى، و او را بزرگ و نيك بگردانى،  آن گاه از باقيمانده وضويش وضو نمود و رويش را مسح كرد،  و گفت: (اللهم بارك لها فيه، واجعله كبيرا طيبا)، ترجمه: «بار خدايا، در وى برايش بركت بده، و او را بزرگ و نيكو بگردان». اين چنين در المنتخب (167/5) آمده است.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2453.txt">دعايش براى ضعيفان اصحابش</a><a class="text" href="w:text:2454.txt">دعاهايش ص بعد از نمازها   دعاى پيامبر ص: بار خدايا: مرا به ذكر، شكر و حسن عبادت كمك فرما</a><a class="text" href="w:text:2455.txt">قول پيامبر ص: بار خدايا، تو سلام هستى، و سلامتى از توست، تو با بركت هستى، اى صاحب بزرگى و عزت</a><a class="text" href="w:text:2456.txt">دعاى پيامبر ص: اللهم اذهب عنى الهم و الحزن</a><a class="text" href="w:text:2457.txt">قول ابوايوب و ابن عمر درباره دعاى پيامبر ص در عقب نماز</a><a class="text" href="w:text:2458.txt">حديث ام سلمه و عايشه درباره دعاى پيامبر ص در عقب نماز</a><a class="text" href="w:text:2459.txt">قول ابوبكره، معاويه و ابوموسى درباره دعاى پيامبر ص در عقب نماز</a><a class="text" href="w:text:2460.txt">قول زيد بن ارقم و على درباره دعاى پيامبر ص در عقب نماز</a><a class="text" href="w:text:2461.txt">دعاهاى پيامبر ص در صبح و شام   قول پيامبر ص: اللهم انى اعوذبك من عذاب القبر و من فتنةالقبر</a><a class="text" href="w:text:2462.txt">قول پيامبر ص: اصبحنا و اصبح الملك لله</a></body></html>دعايش براى ضعيفان اصحابش
بزار از ابوهريره (رض) روايت نموده كه: رسول خدا ص بعد از اين كه سلام داد سرش را در حالى بلند نمود كه ربروى قبله بود و گفت: «بار خدايا، سلمه بن هشام، عياش بن ابى ربيعه، وليدبن وليد و ضعيفان مسلمانان، آنانى را كه نه حيله‏اى در توان دارند و نه راهى مي‏يابند، نجات بخش». هيثمى (152/10) مي‏گويد: در اين عل بن زيد آمده و درباره‏اش اختلاف است، ولى بقيه رجال آن ثقه‏ اند، ودر صحيح آمده، كه پيامبر ص به آن قنوت خواند. ابن سعد (130/4) اين را از ابوهريره به مثل آن روايت نموده، و در روايت وى آمده: (اللهم انج)، ترجمه: «بار خدايا، نجات بده». و در روايت ديگرى نزد وى از او روايت است كه گفت: هنگامى كه نبى ص سرش را از ركعت نماز فجر بلند نمود گفت: «بار خدايا، وليد بن وليد سلمه بن هشام عياش بن ربيعه و مستضعفان مكه را نجات ببخش، بار خدايا فشارت را بر مضر سخت‏تر كن، بار خدايا، سال‏هاى شان را چون قحط سالى‏هاى يوسف بگردان».
 
دعاهايش ص بعد از نمازها  
دعاى پيامبر ص: بار خدايا: مرا به ذكر، شكر و حسن عبادت كمك فرما
ابوداود، نسائى - لفظ از وى است - ، ابن خزيمه، ابن حبان هر دو در صحيح خود و حاكم - كه آن را به شرط بخارى و مسلم صحيح دانسته - از معاذبن جبل (رض) روايت نموده ‏اند كه: رسول خدا ص روزى دستش را گرفت، بعد از آن گفت: «اى معاذ، به خدا سوگند، من دوستت دارم»، معاذ به او گفت: پدر و مادرم فدايت اى رسول خدا، من هم به خدا سوگند، تو را دوست دارم، فرمود: «اى معاذ، توصيه ات مي‏كنم كه گفتن اين را در عقب هر نماز مگذارى: اللهم اعنى على ذكرك و شكرك و حسن عبادتك، "بار خدايا، مرا به ذكرت، شكرت، و حسن عبادت كمك فرما"» و معاذ به آن صنابحى را توصيه نمود، و صنابحى ابوعبدالرحمن را به آن توصيه نمود، و ابوعبدالرحمن عقبه بن مسلمه را به آن توصيه نمود. اين چنين در الترغيب (114/3) آمده است.
 
قول پيامبر ص: بار خدايا، تو سلام هستى، و سلامتى از توست، تو با بركت هستى، اى صاحب بزرگى و عزت
 طبرانى از عون بن عبداللَّه بن عتبه روايت نموده، كه گفت: مردى در پهلوى عبداللَّه بن عمروبن عاص (رض) نماز گزارد، و از عبداللَّه شنيد كه بعد از سلام دادنش چنين مي‏گويد: (اللهم انت السلام، و منك السلام، تباركت يا ذالجلال والاكرام) ، بعد از آن در پهلوى عبداللَّه بن عمر (رض) نماز خواند، و از وى نيز شنيد كه باد از سلام دادنش آن را مي‏گويد، آن مرد خنديد، ابن عمر به او گفت: چه تو را خنداند؟ گفت: من در پهلوى عبداللَّه بن عمرو نماز گزاردم