ز انس (رض) روايت نموده ‏اند كه: وقتى پيامبر ص به بسترش جاى مي‏گرفت مي‏گفت:
(الحمدلله الذى اطعمنا وسقانا، كفانا و آوانا، فكم ممن لا كافى له و لا مؤوى)
ترجمه: ستايش خداى راست كه ما را طعام داد، آب نوشانيد كفايت‏مان را نمود و جاى‏مان داد چه بسا كسانى‏اند كه نه كفايت‏كننده‏اى دارند و نه جاى دهنده‏اى و نزد ابو داود از ابن عمر (رضى‏ اللَّه  عنهما) روايت است كه نبى ص وقتى در جاى خودش قرار مي‏گرفت مي‏گفت:
(الحمدلله الذى كفانى و آوانى، و اطعمنى و سقانى، و الحمدلله الذى من على فافضل، و اعطانى فاجزل، الحمدلله على كل حال، اللهم رب كل شى‏ء و مليكه، اعوذ بالله من النار)، ترجمه: «ستايش خدايى راست، كه كفايتم نمود و جايم داد، و طعامم داد و برايم نوشانيد، و ستايش خدايى راست، كه بر من احسان نمود و به بهترين وجه احسان نمود، و برايم داد و خوب فراوان داد، ستايش خدا راست در هر حال، بار خدايا، پروردگار همه چيز و پادشاهش، از آتش به خدا پناه مي‏برم». اين چنين در جمع الفوائد (259/2) آمده است.
 
قول پيامبر ص: اللهم قنى عذابك يوم تبعث عبادك
ترمذى از حذيفه (رض) روايت نموده كه: نبى خدا ص وقتى مي‏خواست بخوابد، دستش را زير سرش مي‏گذاشت و بعد از آن مي‏گفت (اللهم قنى عذابك يوم تجمع - او تبعث – عبادك)، ترجمه: «بار خدايا، مرا از عذابت روزى كه بندگانت را جمع مي‏نمايى - يا بر مي‏انگيزى - نگه دار و نجات بخش». اين چنين در جمع الفوائد (260/2) آمده است. و بزار اين را از انس (رض) به مثل آن روايت كرده و به اين لفظ جزم نموده: «روزى كه بر مي‏انگيزى» و اسناد آن حسن است، چنانكه هيثمى (123/10) گفته. و اين را ابن ابى شيبه و ابن جرير - و آن را صحيح دانسته - به هر دو لفظ روايت نموده ‏اند، چنانكه در الكنز (67/8) آمده است.
 
قول پيامبر ص: بسم‏ اللَّه  وضعت جنبى لله
ابوداود از ابوازهر انمارى (رض) روايت نموده كه: نبى خدا ص وقتى در شب به بستر خوابش مي‏رفت مي‏گفت : (بسم‏ اللَّه ، وضعت جنبى لله، اللهم اغفرلى ذنبى، و اخسا شيطانى، وفك رهانى، واجعلنى فى الندى الاعلى)، ترجمه: «به نام خدا، پهلويم را براى خداوند گذاشتم، بار خدايا، گناهم را ببخش، شيطانم را بران، گروشدگانم را آزاد ساز و مرا با ملا اعلى بگردان». اين چنين در المجمع (260/2) آمده است.
 
قول پيامبر ص: اللهم انى اعوذ بوجهك الكريم
ابوداود از على (رض) روايت نموده كه: پيامبر ص وقت خوابش مي‏گفت : (اللهم انى اعوذ بوجهك الكريم، بكلماتك التامات، من شر كل دابة انت آخذ بناصيتها. اللهم انت تكشف المغرم والمأثم. اللهم لايهزم جندك، و لا يخلف وعدك، و لا ينفع ذا الجد منك الجد، سبحانك اللهم و حمدك)، ترجمه: «بار خدايا، من به وجه كريمت و به كلمه‏هاى تامت، از شر هر جنبده‏اى كه پيشانيش در دست توست به تو پناه مي‏برم. بار خدايا، تو تاوان و گناه را برطرف مي‏سازى. بار خدايا، سپاهت شكست نمى‏خورد، و عده‏ات خلاف نمى‏شود، و براى غنيى غنايش در پيشگاه تو نفع نمى‏رساند، نسبت پاكى است تو را خدايا، و ستايش هم از آن توست». و در أذكار نووى آمده، كه اين را نسائى نيز روايت نموده است، و در الكنز (67/8) اين را نيز به نسائى و ابن جرير و ابن ابى الدنيا به مانند آن نسبت داده است.
 
قول پيامبر ص: اللهم فاطرالسموات والارض
احمد از عبداللَّه بن عمر (رضى‏ اللَّه  عنهما) روايت نموده، كه گفت: رسول خدا ص وقتى مي‏خاست بخوابد مي‏گفت: (اللهم فاطرالسماوات والارض، عالم الغيب والشهادة، رب كل شى‏ء، اشهد ان لا اله الا انت وحدك لا شريك لك و آن محمدا عبدك و رسولك و الملائكة يشهدون. اللهم انى اعوذبك من الشيطان و شركه، او آن اقترف على نفسى سوءا او اجره الى مسلم)، ترجمه: «بار خدايا، آفريننده آسمان‏ها و ز مين،عالم غيب و حاضر، پروردگار همه چيز و خداى همه چيز، شهادت مي‏دهم كه خدايى جز تو كه واحد و لا شريك هستى نيست، و محمد بنده و رسولت است، و ملائك هم شهادت مي‏دهند. بار خدايا، من به تو از شيطان و شركش پناه مي‏برم، و از اين پناه مي‏برم كه براى خودم گناهى كسب كنم يا آن را براى مسلمانى برسانم». ابو عبدالرحمن مي‏گويد: رسول خدا ص اين را به عبداللَّه بن عمرو مي‏آموخت، و وقتى مي‏خواست بخوابد اين را مي‏گفت، اسناد آن حسن است، چنانكه هيثمى (122/10) گفته، و در روايت ديگرى نزد وى به اسناد حسن آمده: (و اعوذبك آن اقترف) در بدل (اوان اقترف)، طبرانى اين را به مثل آن روايت نموده، مگر اينكه در روايت وى آمده: (على نفسى اثما)، و در روايتى از عبداللَّه بن عمرو آمده، كه وى به عبداللَّه بن يزيد گفت: آيا كلماتى را به تو نياموزم، كه رسول خدا ص آن‏ها را به ابوبكر وقتى مي‏خواست بخوابد، مي‏آموخت... و مثل آن را متذكر شده. هيثمى (123/10) مي‏گويد: اين را طبرانى به دو اسناد روايت نموده، و رجال روايت اول رجال صحيح اند، غير حيى بن عبداللَّه المعافرى، كه گروهى ثقه‏اش دانسته، و غير آنان ضعيفش دانسته ‏اند. و حديث ابوبكر در اين مورد گذشت. و احمد به اسناد حسن از عبداللَّه بن عمرو (رضى‏ اللَّه  عنهما) روايت نموده كه: رسول ص وقتى براى خواب پهلو مي‏زد مي‏گفت: (باسمك ربى فاغفرلى ذنبى)، ترجمه: «به نامت پروردگارم، گناهم را برايم ببخش». اين چنين در المجمع - 123/10) آمده است.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2476.txt">قول على (رض) درباره دعاى پيامبر ص هنگام خواب</a><a class="text" href="w:text:2477.txt">قول براء درباره دعاى پيامبر ص در وقت خواب</a><a class="text" href="w:text:2478.txt">دعاى پيامبر ص وقتى از مجلس بر مي‏خاست</a><a class="text" href="w:text:2479.txt">دعاى پيامبر ص در وقت داخل  شدنش به خانه و مسجد و بيرون شدن از آن ها</a><a class="text" href="w:text:2480.txt">حديث على (رض) درباره دعاى پيامبر صلى‏ اللَّه  عليه وسلم در سفر</a><a class="text" href="w:text:2481.txt">حديث ابن عمر و براء درباره دعاى پيامبر ص در سفر</a><a class="text" href="w:text:2482.txt">دعاى پيامبر ص هنگام سحر در سفر و هنگام ديدن قريه‏اى كه مي‏خواست به آن داخل شود</a><a class="text" href="w:text:2483.txt">دعاهاى پيامبر ص هنگام وداع و خداحافظى   قول پيامبر ص در وداع: استودع‏ اللَّه  دينك</a><a class="text" href="w:text:2484.txt">قول پيامبر ص به مردى كه خبرش داد وى سفر مي ‏كند</a><a class="text" href="w:text:2485.txt">قول پيامبر ص هنگام وداع قتاده رهاوى و مرد ديگرى</a></body></html>قول على (رض) درباره دعاى پيامبر ص هنگام خواب
طبرانى در الأوسط از على (رض) روايت نموده، كه گفت: شبى نزد رسول خدا ص خوابديم، از وى وقتى از نمازش فارغ مي‏شدو جاى خوابش را مي‏گرفت مي‏شنيدم كه مي‏گفت: (اللهم اعوذ بمعافاتك من عقوبتك، و اعوذ برضاك من سخطك، و اعوذبك منك. اللهم لا استعطيع ثناء عليك و لو حرصت، ولكن انت كما اثنيت على نفسك)، ترجمه: «بار خدايا، به عافيتت از عقوبتت پناه مي‏برم، و به رضايت از قهرت پناه مي‏برم، و به تو از تو پناه مي‏برم. بار خدايا، من توانايى ستايش و ثنايت را اگرچه تلاش نمايم ندارم، ولى تو چنانى كه بر نفس خود ثنا گفته‏اى». هيثمى (124/10) مي‏گويد: رجال آن رجال صحيح اند،