 مسلمان بر مسلمان ديگر حرام است.بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِِ 
الحمد لله رب العالمين قيوم السموات والأرضين، مدبر الخلائق أجمعين وصلوات الله وسلامه على نبينا محمد وسائر الأنبياء والمرسلين وآل كل وسائر الصحابة أجمعين ومن تبعهم بإحسان إلى يوم الدين   أمابعد:

كتاب حاضر (اربعون نووی) نام دارد كه شامل چهل و دو حديث ميباشد و مؤلف آن امام محي الدين ابو زكريا يحيي بن شرف نووى است.
هرحديثي از اين احاديث، قاعده بزرگي از قواعد اسلام به شمار ميرود و علما گفته اند كه مدار كلي اسلام، يا نصف، يا يك سوم اسلام بر اين احاديث استوار است، ناگفته نماند كه امام نووى رحمت الله عليه بر خود لازم دانست كه بيشتر احاديث اين كتاب را از معتبرترين و صحيح ترين آن ها بر گزيند، و همچنين يادآور شويم كه اسناد احاديث، حذف شده تا حفظ كردنِ آن ها آسان شود و فايده آن به همگان برسد ؛ بنابر اين هركس پيروزی وكاميابی آخرت را ميخواهد بايستى احاديثي كه در برگيرنده امورمهم دين و طاعات است را بداند و به آن عمل كند. اميد است خداوند ترجمه اين كتاب را فقط برای رضا وخشنودی خود بداند و نيز پسند خاطر خوانندگان محترم واقع شود تا ما را از دعای خير بى بهره نسازند. 
وصلي الله علي محمد وآله وصحبه.

اسحاق بن عبدالله دبيرىاز ابى هريره رضی الله عنه روايت است كه پيامبر اكرم صلی الله عليه و سلم فرمود: (مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيَا، نَفَّسَ اللهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَمَنْ يَسَّرَ عَلَى مُعْسِرٍ، يَسَّرَ اللهُ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ، وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا سَتَرَهُ اللهُ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ، وَاللهُ فِي عَوْنِ الْعَبْدِ مَا كَانَ الْعَبْدُ فِي عَوْنِ أَخِيهِ، وَمَنْ سَلَكَ طَرِيقاً يَلْتَمِسُ فِيْهِ عِلْماً، سَهَّلَ اللهُ لَهُ بِهِ طِرِيقاً إِلَى الْجَنَّةِ، وَمَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فِي بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ اللهِ، يَتْلُونَ كِتَابَ اللهِ وَيَتَدَارَسُونَهُ بَيْنَهُمْ، إِلاَّ نَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ، وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ، وَحَفَّتْهُمُ الْمَلاَئِكَةُ، وَذَكَرَهُمُ اللهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ، وَمَنْ بَطَّأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ). رَوَاهُ مُسْلِمٌ بِهذَا اللَّفْظِ.
كسيكه از برادر مؤمن خود يك سختی و دشواری را در دنيا بر طرف كند، خداوند يك دشواری و سختی روز قيامت او را رفع ميكند، كسيكه بر فقير و بينوايی آسان بگيرد، خداوند در دنيا و آخرت بر او آسان خواهد گرفت، و كسيكه بدی و زشتی مسلمانی را پنهان كند، خداوند در دنيا و آخرت، بدی و زشتی او را ميپوشاند، (اين زشتی و بدی برای كسانی كه دارای كارها و مناصب بزرگ هستند ميباشد، از قبيل اميران كه به فساد مشهور نيستند و ممكن است اتفاقی آن را انجام داده باشند، البته در صورت انجام آن كار، ولی اگر در حال انجام زشتی ديده شود، بايد منع شود و اگر توانايی بازداشتن از آن كار زشت وجود نداشت، به فرمانروا و حاكم شهر شكايت نمود) و كسيكه قدمی در آموختن علم بردارد، خدا راه بهشت را بر او آسان گردانـد، و هـرگاه گروهی از مـردم در خـانـه ای از خانه های خدا (مساجد) گرد آيند تا قـرآن بخوانند و درس های قرآن را به هم بياموزند، دل ها بر ايشان فرود آيد، و مهر و محبت و رحمت خداوندی بر آنان فراگيرد، و فرشتگان آنان را در برگيرند، و خداوند آنان را به كسانی كه نزد او هستند ياد كند، و كسيكه عمل و كردارش بر او پيشی گرفت و او را به دنبال انداخت، به يقين نسب و قبيله اش او را به جلو نميبرد.از عبدالله بن عباس رضی الله عنه از رسول اكرم صلی الله عليه و سلم در حديث قدسى از خداوند تبارك وتعالى روايت است كه خداوند فرمود: (إِنَّ اللهَ كَتَبَ الْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ، ثُمَّ بَيَّنَ ذلِكَ: فَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً، وَإِنْ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللهُ عِنْدَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ إِلَى سَبْعُمِائَةِ ضِعْفٍ إِلَى أَضْعَافٍ كَثِيرَةٍ، وَإِنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً، وَإِنْ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللهُ سَيِّئَةً وَاحِدَةً).
رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ فِي صَحِيحَيْهِمَا بِهذِهِ الْحُرُوفِ.
همانا خدا خوبيها و بديها را نوشته، پس هركس قصد خوبی نمود و آن را انجام نداد، خداوند براي او نزد خود يك نيكی كامل مينويسد، و اگر قصد خوبی كرد و آن را به انجام رساند، خداوند نزد خود ده خوبی تا هفتصد برابر تا چند برابر بسيار برای او مينويسد، و اگر قصد بدی نمود و آن را انجام نداد، خداوند نزد خود برای او يك نيكی كامل مينويسد، و اگر قصد بدی نمود و آن را انجام داد، خداوند يك بدی برای او مينويسد. پس ای برادر بنگر ـ خدا ما و شما را به سوی لطف عظيم توفيق دهد ـ و بر اين عبارت ها را خوب انديشه كن. عبارت (( نزد خود مينويسد )) اشاره است به اهميت آن و لفظ (( نيكی كامل )) برای تأكيد آن عبارت و اهميت بسيار آن است. و درباره (( قصد بدی كردن ولی آن را انجام ندادن )) فرمود: خداوند يك نيكی كامل برای او مينويسد و بر كلمه كامل تأكيد نمود و اگر بدی انجام داد، يك بدی برای او مينويسد، و بر يك بدی تأكيد ننمود بنابر اين خدا را حمد و منت است سبحانه و تعالی كه ستايش او را نتوانيم كرد، برای اوست توانايی و توفيق در طاعت ها.ابوهريره رضی الله عنه از رسول اكرم صلی الله عليه و سلم روايت ميكند كه فرمودند: (إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ). رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.
خداوند در حديث قدسى ميفرمايد: كسيكه با دوست من دشمنی كند، با او اعلام جنگ ميكنم، و بنده مؤمن با هيچ چيز محبوبی نزد من بهتر از فرايض با من نزديك نميشود، و او با انجام نوافل ( عبادتهای غير واجب ) به من نزديك ميشود تا اين كه من او را دوست بدارم، هنگامی كه من او را دوست دارم، من گوش او ميشوم كه با آن ميشنود، و چشم او ميشوم كه با آن ميبيند، و دستش ميشوم كه با آن ميگيرد، و پايش ميشوم كه با آن راه ميرود، و اگر چيزي از من بخواهد به او ميدهم، و اگر پناه بخواهد پناهش ميدهم.از عبدالله بن عباس رضی الله عنه روايت است كه رسول اكرم صلی الله عليه و س