ار رکعت  بنا  را  بر  سه  بگذارد  و  پس  از  تشهد  اخیر دو  بار  سجده‌ کند]‌"‌. به  روایت  بخاری  و  مسلم‌.  

بخاری  از  حضرت  عمر  روایت‌ کرده ‌که‌: “‌گاهی  پیش  می‌آمد که  من  در  نماز  سپاه  خود  را  تجهیز  می‌کردم‌“‌.  با  اینکه  نماز  خواندن  با  دل  مشغولی  و  در  فکر غیر نماز  بودن  صحیح  است  و کفایت  می‌کند،  ولی  نمازگزار دل  خود  را  به  خداوند  متوجه  نماید  و  با  اندیشیدن  درباره  نشانه‌های  عظمت  خداوند  و  آیات‌ کـونی  و  تلاش‌،  برای  درک  فلسفه  و  حکمت  اعمال  نماز،  فکر  خود  را  مشغول  دارد  و  اندیشیدن  درباره  چیزهای  دل  مشغول ‌کننده  را  فراموش  نماید.  چه  در  نماز  فقط  آن  اعمالی  بسود  وی  نوشته  می‌شود که  همراه  با  تعقل  و  درک  خوانده  است‌.  ابوداود  و  نسائی  و  ابن  حبان  از  عمار  یاسر  روایت ‌کرده‌اند  که‌، ‌گفته  است  من  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم  شنیدم  که  می‌فرمود:"  إن الرجل لينصرف وما كتب له إلا عشر صلاته تسعها ثمنها، سبعها، سدسها، خمسها، ربعها، ثلثها، نصفها [گاهی  انسان  نماز  را  بپایان  می‌برد،  در  حالیکه  یکدهـم‌،  یک  نهم‌،  یک  هشتم‌،  یک  هفتم‌،  یک  ششـم‌،  یک  پنجم‌،  یک  چهارم‌،  یک  سوم  و یا  یک  دوم  آن  به  حساب  وی  نوشته  می‌شود]‌"‌.  بزاز  از  ابن  عباس  روایت‌کرده  است‌ که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:" قال الله عزوجل: إنما أتقبل الصلاة ممن تواضع بها لعظمتي  ولم يستطل بها على خلقي ، ولم يبت مصرا على معصيتي  وقطع النهار في ذكري، ورحم المسكين وابن السبيل والارملة، ورحم المصاب، ذلك نوره كنور الشمس، أكلؤه بعزتي ، واستحفظه ملائكتي، أجعل له في الظلمة نورا وفي الجهالة حلما، ومثله في خلقي كمثل الفردوس في الجنة   [‌‌خداوند گوید:  بی‌گمان  نماز را  از کسی  می‌پذیرم ‌که  در برابر  عظمت  من  تواضع  و  فروتنی‌ کند  و آن  را  وسیله  تکبر و  فضل  فروشی  بر  مردم  قرار  ندهد  و  بر  معصیت  و  نافرمانی  من  مصر نباشد  و  روز  را  با  ذکر  و  یاد  من  بپایان  ببرد  و  به  بیچارگان  و  مسافران  درمانده  و  بیوه  زنان  و مصیبت  دیدگان  رحــم ‌کند.  چنین  شخصی  (‌در  قیامت‌)  همچون  خـورشید  می‌درخشد،  من  او  را  در  پناه  خود  می‌گیرم  و  فرشتگان  را  به  حفاظت  و  نگهبانی  او  می‌گمارم‌،  در  تاریکی  برای  وی  نور  و  در گمراهی  و  نادانی  برای  وی  خرد  و  شکیبائی  قرار  می‌دهم‌.  مثل  او  در  میان  مردم  همچون  “‌فردوس‌“  در  بهشت  است‌]‌"‌.  ابوداود  و  زید  بن  خالد  روایت  کرده ‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود:" من توضأ فأحسن وضوءه، ثم صلى ركعتين لا يسهو فيهما غفر له ما تقدم من ذنبه   [هر کس  نیکو وضو گرفت  سپس  دو رکعت  نماز  بدون  سهو  و  اشتباه  خواند، ‌گناهان  پیشین  او  آمرزیده  می‌شود]‌"‌.  مسلم  از عثمان  بن  ابی‌العاص  روایت‌ کرده  است‌ که‌: ‌گفتم  ای  رسول  خدا  شیطان  بین  من  و  نمازم  و  بین  قرائتم  حایل  شده  و آن  را  بر من  مشتبه  می‌سازد،  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:" ذاك شيطان يقال له خنزب فإذا أحسسته فتعوذ بالله منه واتفل عن يسارك ثلاثا  [‌آن  شیطانی  است‌ کـه نامش  “‌خنزب‌“  است‌،  هرگـاه  احساس  او  را کردی‌،  از  او  به  خدا  پناه  ببر  و  سه  بار  به طرف  چپت،  آب  دهان  بینداز]"‌.  عثمان  گفت‌:  چنین ‌کردم  و  خداوند  او  را  از  پیشم  راند.  از  ابوهریره  روایت  است  که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:" قال الله عزوجل: قسمت الصلاة  بيني وبين عبدي نصفين ولعبدي ما سأل فإذا قال  "الحمد لله رب العالمين" قال الله عزوجل:" حمدني عبدي"، وإذا قال:" الرحمن الرحيم" قال عزوجل: "أثنى علي عبدي"، وإذا قال: "مالك يوم الدين" قال:" مجدني عبدي وفوض إلي عبدي"، وإذ قال:" إياك نعبد وإياك نستعين" قال هذا بيني وبين عبدي، ولعبدي ما سأل، فإذا قال: "اهدنا الصراط المستقيم صراط الذين أنعمت عليهم غير المغضوب عليهم ولا الضالين" قال: هذا لعبدي ولعبدي ما سأل  [خدای  بزرگ  فرمود"  نماز  را  بین  خود  و  ببنده‌ام  به  دو  نصف  تقسیـم  کرده‌ام  و  هر چه  که  بنده‌ام  بخواهد  به  وی  می‌دهـم‌،  چون  بنده  گفت‌:‌“‌ستایش  الله‌،  پروردگار  جهانیان  را  سزاوار  است‌‌“  خدای  بزرگ  فرماید:‌“‌بنده‌ام  مـرا  ستایش  کرد‌“‌،  و  چون  گفت‌:  “‌خدای  بخشنده  مهربان“  خدای  بزرگ  فرماید: ‌“‌بنده‌ام مرا  ثنا گفت‌“  و  چون ‌گفت‌:‌“‌صاحب  روز  جزا‌“‌،  خدا  فرماید:‌“‌بنده‌ام  مرا  تمجید کرد  و کار  خود  به  من  سپرد“‌،  و  چون ‌گفت‌:‌“‌تنها  ترا  مـی‌پرستـم  و تنها  از  تو  یـاری می‌خواهـم‌“‌،  خدای  بزرگ  فرماید:“‌این  بین  من  و  بنده‌ام  می‌باشد  و  هر چه  بخواهد  به  وی  می‌دهم‌“‌،  و  چون ‌گفت‌:  خدایا  مرا  به  راه  راست  هدایت‌ کن‌،  راه ‌کسانی ‌که  بر آنان  نعمت  ارزانی  داشته‌ای‌،  نه  راه ‌کسانی ‌که  مورد  خشم  و  غضب  واقع  شده‌اند  و  نه  راه  کسانی  که ‌گمراه  شده‌اند“‌،  خداوند  فرماید:  بنده‌ام  هر چه  بخواهد  به  وی  می دهم‌]"‌. 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] -‌اما  جلوگیری  از  دهن  دره  و خـمیازه  مستحب  است‌.  در  بخاری  از  ابـوهریره  روایت  است ‌کـه  پیامبر(‌ص‌)  فرمود:" إذا تثاءب أحدكم في الصلاة فليكظم ما استطاع ولا يقل (ها) فإن ذلك من الشيطان، يضحك منه  “ ‌.  هرگاه  یکی  از  شما  در  نماز  خمیازه‌اش‌ گرفت  تا  آنجا که  ممکن  است  آن  را  فرو  برد  و  نگوید:  “‌ها“‌.  چه  این  عمل  از  شیطان  است  و  شیطان  از  آن  می‌خندد“‌.مکروهات  نما‌ز  (‌اعمالی ‌که  در  نماز  ناپسند  است‌)‌:  

ترک  هر یک  از  سنتهای  نماز که  قبلا  به آنها  اشاره  شد  و  اعمالی ‌که  در  زیر  بدانها اشاره  می‌شود  مکروه  است‌:
1-بازی کر‌دن  با  جامه  و تن‌،  مگر  بدانها  نیاز  داشته  باشد که  در آن  صورت  مکروه  نیست:
از معیقب  روایت  است ‌که ‌گفته  است‌:  در‌باره  دست‌ کشیدن  بر  روی  سنگ  ریزه  و  تسویه ‌کردن  آن  در نماز  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم  سوال ‌کردم‌،  فرمود:" لا تمسح الحصى وأنت تصلي فإن كنت لابد فاعلا فواحدة: تسوية الحصى  [‌وقتی  که  در  نماز  هستی  دست  بر  سنگ  ریزه‌ها  مکش  اگر  ناچار  هستی‌ که  این ‌کار  را  بکنی  آن  را  درست  و  صاف ‌کن‌]"‌.  به روایت  جماعت  محدثین‌.

از  ابوذر  روایت  است  که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:" إذا قام أحدكم إلى الصلاة فإن الرحمة تواجهه فلا يمسح الحصى  [‌هرگاه  یکی  از  شما  به  نماز  ایستاد  رحمت  خداوند  با  وی  روبرو  است  پس  دست  به  سنگ  ریزه  نمالد  -  یعنی ‌کار  عبث  انجام  ندهد -]"،  امام  احمد  و  اصحاب  سنن  این  حدیث  را  اخراج  کرده‌اند.  از  ام  سلمه  روایت  است  که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  به  جوانی  بنام ‌“‌یسار‌“ ‌که  در نماز  فوت  می‌کرد،  فـرمود:" ترب وجهك لله    [چهره‌ات  را  برای  خدا  خاک  آلود کن‌]‌"‌.  احمد  آن  را  با  اسناد  نیکو روایت ‌کرده  است‌.

3-‌دست  بر  په