ت‌،  چه  دردین  یهود  و  چه  دردین  مسیح  و  چه  در اسلام‌.  درعهد  قدیم  آیه  ٢٥  فصل  ٢٢  از  سفر  خروج  آمده  است‌:  “‌هرگاه  مالی  را  بیكی  از  فرزندان  شعب  من  قرض  دادی‌،  با  وی  چون  طلبكار رفتار مكن‌،  و از وی  سود  و ر‌بح  مالك  را  طلب  مكن‌”‌.  بازهم  درآیه  ٣٥  فصل  ٢٥  از  سفر ولایین  آمده  است‌:  “‌هرگاه  برادرت  نیازمند  شد  او  را  حمل‌ كن  و  نیاز وی  را  برطرف  ساز..  از او سود  و منفعتی  مگیر و مطلب‌”‌.

لیكن  یهودیان  برای‌گرفتن  ربا  و  ر‌بح،  از  غیر یهودی  منعی  نمی‌بیند،  آنگونه ‌كه  در  آیه  ٢٠  ازفصل  ٢٣  ازسفر تثنیه  آمده  است‌،‌كه  قرآن  درسوره  نساء  آیه  ١٦١  این  پندار  ایشان  را  ردكرده  است‌:" وأخذهم الربا وقد نهوا عنه     [یكی  دیگر  از  جرائم  بنی‌اسرائیل  آن  بوده  است‌ كه  ربا  می‌گرفتند  در  حالیكه  از آن  منع  شده  بودند]"‌.  و  در  كتاب  عهد  جدید  آیه  34  و  ٣٥  از  فصل  ٦  از  انجیل  لوقا  آمده  است:  “‌هرگاه  بكسی قرض  دادید  و  از  او  انتظار  پاداش  و  فزونی  داشتید،  پس  چه  فضیلت  برای  شما  شناخته  می‌شود؟  ولیكن  اعمال  نیك  و  خیرات‌ كنید  و  قرض  بدهید،  بدون  اینكه  منتظر فایده  و  ربا  و سود  آن  باشید،  آنوقت  است‌كه  پاداش  شما  فراوان  خواهد  بود”‌.  

علمای  یهود  بر تحریم  قطعی  ربا  اتفاق  نظر دارند  و  بدین  نصوص  استناد  می‌كنند  “‌سكوبار” ‌گفته  است‌:  “‌هركس ‌گویدكه  ربا  معصیت  و گناه  نیست  او  ملحد  خارج  از  دین  بحساب  می‌آید“‌.  پدر  “‌بوتی‌” ‌گفته  است‌:  براستی  سودخواران  و  ربا  خواران  در  زندگی  دنیا  شرف  خویش  را  از  دست  می‌دهند،  و  شایسته  آن  نیستندكه  بعد  از  مرگشان  تكفین  شوند.  قرآن‌كریم  درچند  جای  بر  حسب  ترتیب  ز‌مانی  از ر‌با  سخن  گفته  است‌.  در  آیه‌های  مكی  چنین  آمده  است‌:" وما آتيتم من ربا ليربوا في أموال الناس فلا يربوا عند الله، وما آتيتم من زكاة تريدون وجه الله فأولئك هم المضعفون    روم  ٣٩  [و آنچه  بخلق  خدای  بدهید  به  امید  فزونی  تا  به  زیادت  از آن  مكافات ‌كنندتان‌.  به  نزد  خدای  تعالی  زیادت  نشود  آن‌.  وآنچه  بدهید  بعنوان  زكات  برای  پاكی  تن  و مال  و  رضای  خدا  در آن  طلب‌كنید،  شما  پاداش  آن  را  چند  برابر  می‌یابید]‌"‌.

و  در آیات  مدنی  بصراحت  ربا  را  حرام‌كرده  است  و  چنین  آمد‌ه  است‌: " يا أيها الذين آمنوا لا تأكلوا الربا أضعافا مضاعفة واتقوا الله لعلكم ترحمون   آل  عمران  ١٣٠  [ای  مومنان  ربا  نخورید  در  حالیكه  چند  برابر  بر  سود  و  بر  اجل  و  مهلت  آن  می‌افزائید،  تقوای  خدا  پیشه ‌كنید  تا  برستگاری  برسید]"‌.

   و  آخرین  چیزی  كه  درباره  ربا  بعنوان  قانون  دینی  آمده  است‌،  اینست‌:" يا أيها الذين آمنوا اتقوا الله وذروا ما بقي من الربا إن كنتم مؤمنين، فإن لم تفعلوا فأذنوا بحرب من الله ورسوله، وإن تبتم فلكم رءوس أموالكم لا تظلمون ولا تظلمون    بقره  ٢٧٨  و  ٢٧٩  [ای  مومنان  تقوای  خدا  پیشه‌كنید  و  از وی  بترسید  و آنچه  را كه  از ربا  و  رباخواری  مانده  است‌،  رهاكنید  و  از  آن  دست  بكشید  اگر  مومنان  هستید  و  براستی  ایمان  آورده‌اید.  اگر  چنین‌كاری  نكردید  آگاه  باشیدكه  شما  با  خدای  تعالی  و  با  رسول  وی  بجنگ  برخاسته‌اید  یعنی  بدشمنی  با  خدا  و  رسول  برخاسته‌اید  پس  آماده  جنگ  با  آنان  باشید  و  اگر  توبه ‌كنید  و  از آن  دست  بردارید،  اصل  سرمایه  شما  بدون  رباء  و  سود  حاصله  ازآن  شما  است‌،  پس  با  سود  طلبی‌تان  ستم  مكنید  و بر شما  نیز ستم  نرود كه از  اصل  سرمایه  كمتر  بگیرید  ]"‌.  

و  در  این  آیه  بطور  قاطعانه  سخن  اشخاصی  رد  شده  است  كه‌گفته‌اند  رباخواری  وقتی  حرام  است‌،‌كه  چند  برابر باشد،  زیرا  در  این  آیه  تنها  اصل  سرمایه  بدون  زیادی  بر  آن  قابل  برگرداندن  بیان  شده  است‌.  و  این  آخرین  آیه‌ای  است‌كه  در  این  باره  نازل  شده  است‌.  

بیگمان  رباخواری  ازگناهان  كبیره  و  بزرگ  است‌.  بخاری  و  مسلم  از  ابوهریره  روایت  كرده‌اند كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:" اجتنبوا السبع الموبقات ".قالوا: وما هن يا رسول الله؟ قال: الشرك بالله، والسحر، وقتل النفس التي حرم الله إلا بالحق، وأكل الربا، وأكل مال اليتيم، والتولي يوم الزحف، وقذف المحصنات الغافلات    [از  هفت  گناه  بزرگ  كه  هلاك‌كننده  است  پرهیزكنید.گفتند:  چیست  آنها  ای  رسول  خدا؟‌گفت‌:  شریك برای  خدا  قرار  دادن‌،  سحر  و  جادوگری‌،  و كشتن  انسان  بناحق‌كه  كشتن  انسان  حرام است  مگربحق  باشد،  و  برابر  دستورحق  باشد  و  رباخواری  و  خوردن  مال  یتیمان  و  فرار كردن  از  جهاد  در روز حمله  دشمن  و  متهم  ساختن  زنان  پاكدامن  ناآگاه  و  مومن‌،  به  زنا]"‌.

بتحقیق  خداوند  هركسی  راكه  بنحوی  درعقد  ربا  شركت‌كند،  مورد  لعن  و نفرین  قرار  داده  است‌،  چه  طلبكاری‌كه  آن  را  می‌گیرد  و  چه  بدهكاری كه  آن  را  می‌پردازد  و  نویسنده‌ای ‌كه  عقد  آن  را  و  قرار داد  آن  را  می‌نویسد  و گواهانی ‌كه  بر  آن‌ گواهی  می‌دهند.  بخاری  و  مسلم  و  احمد  و  ابوداود  و  ترمذی‌كه  آن  را  صحیح  دانسته  است  از  جابر  بن  عبدالله  روایت‌كرده‌اند  كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:" لعن الله آكل الربا، ومؤكله، وشاهديه، وكاتبه     [خداوند  رباخوار  و  ربا  دهنده  و گواهان  بر  آن  و  نویسنده  عقد  آن  را  لعنت  و  نفرین ‌كرده  است‌]‌".  دارقطنی  از  عبدالله  بن  حنظله  روایت‌كرده  است‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:" الدرهم ربا أشد عند الله تعالى من ست وثلاثين زنية في الخطيئة    [‌بدون  شك  یك  درهم  ربا  خوردن‌، ‌گناهش  پیش  خداوند  تعالی  ازسی  و‌شش  زنا  سخت‌تر  است  و گناهش  بیشتر  است‌]"‌.                                    

و  باز  هم  او فرموده  است‌: " الربا تسعة وتسعون بابا، أدناها كأن يأتي الرجل بأمه   [‌ ربا خواری ‌گناهش  نود  و  نه  درجه  است‌كه‌كمترین  آن  مانند  آنست‌ كه ‌كسی  با مادرش  مرتكب  زنا  شود،  یعنی  باندازه  نود  و  نه ‌گناه‌، ‌گناه  دارد كه ‌كمترین  این  نود  و  نه  گناه  زنا  با  مادر  است‌]"‌.  

فلسفه  حرام  بودن  رباخواری
رباخواری  در  همه  ادیان  آسمانی  حرام  بوده  است  زیرا  ضرر  و زیان  آن  در  جامعه  فراوان  است‌:
1-رباخواری  موجب  ایجاد  دشمنی  بین  افراد  جامعه  شده  و  روح  تعاون  و  همكاری  را  از  بین  می‌برد  و  همه  ادیان  آسمانی  بویژه  اسلام  مردم  را  به  تعاون  و  همكاری  و  همیاری  و  ایثار  دعوت  می‌كنند،  و  از  خودخواهی  و  خودپسندی  و  سودجوئی  شخصی  و  بهره‌كشی  و  سواستفاده  از  زحمات  دیگران  و  استثمار  نمودن  افراد  مردم‌،  برحذر  داشته‌اند.  

٢-ر‌باخواری  موجب  ایجاد  یك  طبقه  مرفه  و  خوشگذرانی  می‌گردد،‌كه  خود  به  هیچ‌كاری  تن  نمی‌دهند  و  موجب  تراكم  و  جمع  شدن  سرمایه  و  اموال  در  دست  آن طبقه  مخصوص  می‌گردد،  بدون  اینكه  زحمتی  و  رنجی  را  متحمل  شده