:" ولا يحل منهما حتى يحل منهما جميعا   (‌هر  دو  با  هم  پایان  می‌گیرند)

٣-‌مسلم‌گوید:  پیامبر صلی الله علیه و سلم   به  عایشه  گفت‌:"  طوافك بالبيت، وبين الصفا والمروة يكفيك لحجك وعمرتك [طواف  تو  بدور  خانه‌کعبه  و  سعی  بین  صفا  ومروه‌،  برای حج  و  عمره‌ات  کافی  است‌]"‌.

ابوحنیفه‌گوید:  دو  طواف  ودو  سعی  لازم  است‌.  رای  اول  بهتراست  چون  دلایل  آن  قوی‌تر  می‌باشد.

٤-‌در  حدیث  آمده  است‌که  بر  "‌متمتع‌“  و  “‌قارن‌“  قربانی  واجب  است  و  حداقل  آن  یک‌گوسفند  است‌.  هرکس  قربانی  نداشت‌،  سه  روز،  روزه  بگیرد،  در  ایام  حج  و  هفت  روز  دیگر  روزه  بگیرد،  وقتی‌که  بمیان  خانواده  وکشورخویش  برگشت‌،  بهتر  است‌که  آن  سه  روز  را  در  دهه  اول  ذی‌الحجه  پیش  از  رفتن  به  عرفات  روزه  بگیرد.  برخی  ازعلما  ازجمله  طاووس  و  مجاهد  جایزمی‌دانند،‌که  آنها  را  ازاول  شوال  روزه  بگیرد.  ابن  عمرگوید  می‌تواند  آن  سه  روز  را  پیش  از“‌یوم  الترویه‌“  روز  هشتم‌“  و  یوم  الترویه  و  روزعرفات  را  روزه  بگیرد،  اگرآنها  را  روزه  نگرفت‌،  یا  بعضی  راگرفته  و  بعضی  مانده  بود،  می‌تواند  در  ایام  التشریق  آنها  را  بگیرد.  زیرا  عایشه  و  ابن  عمر  گفته‌اند:  روزه  ایام  التشریق  رخصت  نیست‌،  مگر  برای ‌کسی ‌که  قربانی  نداشته  باشد.  اگر  بتواند  آن  سه  روزه  را  درایام  حج  بگیرد،  باید  آنها  را  قضا کند.

و اما  درباره  آن  هفت  روز،  بعضی‌ گفته‌اند:  بوقت  برگشتن  به  وطن  خود  آنها  را  روزه می‌گیرد،  و  بعضی ‌گفته‌اند:  بوقت  برگشتن  به  منزل  خود  آنها  را  می‌گیرد.  بنابراین‌،  در  اراه  هم  می‌تواند  آنها  را  بگیرد که  مجاهد  و  عطاء  بر  این  رای  می‌باشند.

تتابع  و  پشت  سرهم  بودن  در این  ده  روز واجب  نیست‌.  هرگاه  نیت ‌کرد،  و  احرام  بست  شرعاً  می‌تواند  تلبیه  را  بگوید،  (‌از  ظاهر  عبارت  برمی‌آید  که  می‌تواند  روزه  بگیرد).تلبیه =  لبیک‌ اللهم‌ لبیک  ....گفتن  
حکم  تلبیه‌:

باجماع  علما  تلبیه  یک  عمل  شرعی  است‌.  ام  سلمه ‌گفت‌:  از پیامبر صلی الله علیه و سلم  شنیدم‌ که  می‌گفت‌:" يا آل محمد، من حج منكم فليهل  في حجه  أو   حجته    [ای  خانواده  محمد  هرکس  از  شما  به  حج  می‌رود  درحج  خویش  با  صدای  بلند  تلبیه‌:  ‌لبیک  اللهم  ‌لبیک  ...  را  بگوید]"‌.  بروایت  احمد  و  ابن  حیان‌.

درباره  حکم  تلبیه  و  وقت  آن  وکسی‌که  آن  را  بتاخیر  اندازد،  اختلاف ‌کرده‌اند:  شافعی  و  احمدگفته‌اند:  سنت  می‌باشد  و  مستحب  است‌که  بلافاصله  بعد  از  احرام‌،  بدان  شروع‌کرد.  اگرنیت  عبادت  حج  را کرد  و  تلبیه  را  نگفت‌،  عبادت  وی  صحیح  است  و  بدون  اینکه  فدیه‌ای  برای  آن  لازم  باشد،  زیرا  برای  آنان  احرام‌،  تنها  با  نیت  کردن  منعقد  می‌گردد.

حنفی‌ها  می‌گویند:  تلبیه  و آنچه ‌که  بجای  آن  می‌نشیند  و  در معنی  آن  است  مانند:  تسبیح  و  راندن  قربانی‌،  از  جمله  شروط  احرام  می‌باشند.  پس  اگر  نیت  احرام‌کرد  و  تلبیه  یا  تسبیح  را  نگفت  یا  قربانی  همراه  نیاورد،  احرام  او  صحیح  نیست‌.

 و  ازاین  برمی‌آیدکه  آنان  احرام  را  مرکب  از  مجموع  نیت  و  عملی  ازاعمال  حج  می‌دانند.  پس  هرگاه  نیت  احرام‌کرد  و  عملی  از  اعمال  عبادت‌،  و  حج  را  انجام  داد،  تسبیح  یا  تهلیل‌گفت  یا  قربانی  همراه  آورد  ولی  تلبیه  را  نگفت‌،  احرام  او  منعقد  می‌گردد  ولی  چون  تلبیه  را  ترک‌کرده  است  باید  قربانی‌کند  و  خونی  بریزد.  مشهور مذهب  مالک  آنست‌که  تلبیه  واجب  است‌،  اگرکسی  آن  را  ترک‌کند  یا  آن  را  همراه  

نیت  احرام  نگوید  یا  بین  آنها  فاصله  طولانی  ایجادکند،  بر  او  واجب  می‌گرددکه  بجای  آن  قربانی‌کند  و  فدیه  بدهد. 

لفظ  تلبیه  و  صیغه  آن‌:
مالک  از  نافع  و  او  از  ابن  عمر  نقل‌کرده  است‌که  تلبیه‌گفتن  پیامبر صلی الله علیه و سلم   بدینگونه  بوده  است‌:" " لبيك  اللهم لبيك، لبيك لا شريك لك لبيك، إن الحمد لك والنعمة لك والملك، لا شريك لك    [خداوندا فرمان  ترا  پذیرفتم  و  اینک  بخدمت  تو  آمدم‌،  تو  بی‌شریک  هستی‌،  ستایش  و  نعمت  و  پادشاهی  ترا  است‌]"‌.  نافع‌گفت‌:  عبدالله  ابن  عمر  بدان  می‌افزود:  "لبيك، لبيك، لبيك وسعديك  والخير بيديك، لبيك والرغباء  إليك، والعمل     [‌...  با  امر  تو  موافقم  و  همه  نیکیها  بدست  تو  است  و  تنها  تو  شایسته  مسئلت  هستی  وکارم  برای  تو  است‌]‌"‌.

علما  مستحب  می‌دانندکه  به  تلبیه  رسول  الله  اکتفا  شود  و  درباره  زیادت  برآن  اختلاف  کرده‌اند.  جمهورگویند  اشکالی  ندارد،  همانگونه‌که  ابن  عمر  و  دیگر  یاران  بدان  افزوده‌اند  و  پیامبر صلی الله علیه و سلم    می‌شنید  و  چیزی  نمی‌گفت‌.  بروایت  ابوداود  و  بیهقی‌.  ابویوسف  و  مالک  اضافه  بر  تلبیه  پیامبر صلی الله علیه و سلم   را  مکروه  می‌دانند.

فضیلت ‌تلبیه‌:
1-‌ابن  ماجه ‌گوید:  جابر گفت‌:  پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود:"  مامن محرم يضحي يومه  يلبي حتى تغيب الشمس، إلا غابت ذنوبه فعاد كما ولدته أمه  [هرکس‌که  درحال  احرام  است  اگر  درطول  روزتا  غروب  خورشید  تلبیه‌گوید  و  برای  تقرب  بخدا،  خود  را،  درمعرض  آفتاب  قرار  دهد،  ازگناهان  پاک  می‌شود  مانند  روزی‌که  از  مادر  زاده  است‌]"‌.

٢-‌ابوهریره‌گوید:  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:"ما أهل مهل قط، إلا بشر، ولاكبر مكبر قط إلا بشر [هیچ  تلبیه‌گوئی  تلبیه  نمی‌گوید،  مگراینکه  مژده  بهشت  به  وی  داده  می‌شود.  و  هیچ  تکبیرگوئی  تکبیر  نمی‌گوید،  مگر  اینکه  مژده  بهشت  به  وی  داده  می‌شود]‌"‌.  بروایت  طبرانی  وسعد  بن  منصور.

   ٣-‌سهل  بن  سعد  ساعدی‌گوید:  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:"   ما من مسلم [1] يلبي إلا لبي من عن يمينه وشماله، من حجر، أو شجر، أو مدر  حتى تنقطع الارض من هاهنا وهاهنا    [هر  مسلمانی  تلبیه‌گوید  هرچیزی‌که  در  طرف  راست  و  چپ  او  باشد  به  تلبیه  او  پاسخ  می‌دهد  وبا  او  همراهی  می‌کند،  ازقبیل  سنگ  یا  درخت  یا  سنگ  ریزه  تا  اینکه  زمین  اینجا  وآنجا  پایان  می‌پذیرد]"‌.  بروایت  ابن  ماجه  و  بیهقی  و  ترمذی  و  حاکم‌که  آن  را  تصحیح  کرده  است‌.

مستحب  است  تلبیه  را  با  صدای  آشکار گفت‌:
1-‌زید  پسر  خالد گوید:  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:  جبریل علیه السلام  به  نزد  من  آمد  وگفت‌:" مر أصحابك فليرفعوا أصواتهم بالتلبية، فإنها من شعائر الحج  [‌به  یارانت  بگو  صدایشان  را  باگفتن  تلبیه  بلندکنند  وآن  را  آشکارا  بگویند،  زیرا  تلبیه  ازجمله  شعایرومراسم  حج  است‌]"‌.  بروایت  ابن  ماجه  و  احمد  و  ابن  خزیمه  و  حاکم ‌که  آن  را  صحیح  الاسناد دانسته  است‌.  

2-‌ابوبکر گوید:  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم    سئوال  شد:‌کدام  عمل  حج  برتر  است‌؟  و  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:"  العج  والثج     [‌بلندکردن  صدای  تلبیه  وریختن  خون  قربانی