می‌تواندگناهان  را  بیامرزد.  بروایت  احمد  و  ابن  حبان  و  حاکم‌که  برآن  را  برابر  شرط  مسلم  صحیح  می‌داند.

و  بروایت  از أزدی  آمده  است‌که  ابن  عمر  به  وی  آموخته  است‌که  رسول  الله‌ صلی الله علیه و سلم    هرگاه  بقصد  سفر  بر  پشت  شترش  می‌نشست‌،  سه  بارالله ا‌کبرمی‌گفت‌،  سپس  این  دعا  را  می‌خواند:" سبحان الذي سخر لنا هذا وما كنا له مقرنين وإنا إلى ربنا لمنقلبون: اللهم إنا نسألك في سفرنا هذا البر والتقوى، ومن العمل ما ترضى: اللهم هون علينا سفرنا هذا واطولنا بعده: اللهم أنت الصاحب في السفر، والخليفة في الاهل: اللهم إني أعوذ بك من وعثاء السفر (2) وكآبة المنقلب (3)، وسوء المنظر في الاهل والمال  .  چون  برمی‌گشت  همان  دعا  را  تکرار  می‌کرد  به  اضافه آيبون تائبون عابدون لربنا حامدون    [ترجمه  آن  در  ضمن  دعاهای  پیش‌گذشت‌]‌"‌.  احمد  و  مسلم  این  روایت  را  تخریج‌کرده‌اند.دعایی‌ که  مسافر  در  شب می‌خواند  

بروایت  ازابن  عمر آمده  است‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  چون  به  جنگ  یا  به  سفر می‌رفت  و    شب  فرا  می‌رسید،  می‌گفت‌:" يا أرض ربي وربك الله، أعوذ بالله من شرك وشر ما فيك وشر ما خلق فيك وشر ما دب عليك، أعوذ بالله من شر كل أسد وأسود  ، وحية وعقرب، ومن شر ساكن البلد، ومن شر والد وما ولد    [ای  زمین‌،  پروردگار  من  و  تو  الله  است‌،  به  الله  پناه  می‌برم  از  شر  تو  و آنچه‌ که  در  تو  است  و  ازشر آنچه‌ که  در  تو آفریده  شده  و  از  شرآنچه  که  برپشت  تو  می‌جنبد،  و به  الله  پناه  می‌برم  از شر هر درنده  و گزنده  و  خزنده  و  مار  و کژدم  و  از  شر  هرچه‌که  در  این  سرزمین  ساکن  است  و  از  شر  هر  والد  و  پدر  و  فرزندی‌]"‌.  بروایت  احمد  و  ابوداود.دعای  مسافری‌ که  در منزلی  فرود  می‌آید

بروایت  ازخو‌له  دختر  حکیم  سلمی‌،  پیامبر صلی الله علیه و سلم   گفت‌:  هرکس  درمنزلی  فرود  آید  و  بگوید:" أعوذ بكلمات الله التامات كلها من شر ما خلق  [پناه  می‌برم  به  سخنان  کامل  خداوند  در  قرآن‌،  از  شرآنچه‌ که  آفریده  است‌]"‌.  تا  وقتی‌که  ازآن  منزل  رخت  سفر می‌بندد،  چیزی  به  وی زیان  نمی‌رساند،  بروایت  جماعت  محدثین  جز  بخاری  و  ابوداود.دعای  مسافر وقتی که  مشرف  بر شهر  و  یا  مکانی  شد  و  خواست  درآن  فرود  آید  

بروایت  از  عطاء  بن  ابی  مروان  از  پدرش  آمده  است‌که‌کعب  به  خدائی‌که  دریا  را  برای  موسی  شکافت‌،  سوگند  خورد،‌که  صهیب  به  وی‌گفته  است‌:‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم    هرگاه  شهری  و  روستائی  را  می‌دید  و  می‌خواستیدوآن  فرود  آید،  می‌گفت‌: " اللهم رب السموات السبع وما أظللن، ورب الارضين السبع وما أقللن، ورب الشياطين وما أضللن، ورب الرياح وما ذرين، أسألك خير هذه القرية وخير أهلها وخير ما فيها، ونعوذ بك من شرها وشر أهلها وشر ما فيها  [خداوندا،  ای  پروردگارآسمانهای  هفتگانه  و    آنچه‌که  برآن  سایه  می‌اندازند،  و  ای  پروردگار  طبقات  هفتگانه  زمین  و  آنچه‌که  بر پشت  آنها  است‌،  و  ای  پروردگار  شیاطین  و  آنچه‌که‌گمراه  می‌سازند،  و  ای  پروردگار  یادها  وآنچه‌که  برمی‌انگیزند،  از  تو  خیر  و  نیکی  این  شهر  وآبادی  و  خیرو  نیکی  اهل  آنجا  و  خیرآنچه‌که  درآن  است‌،  می‌طلبم  و  مسئلت  می‌نمایم  و  ازشرآن  و  ازشراهل  آن  وازشرآنچه  درآن  است‌،  به  تو  پناه  می‌آورم‌]"‌.  بروایت  نسائی  و  ابن  حبان  و  حاکم  که  آن  را  صحیح  دانسته‌اند.

و  بروایت  از  ابن  عمر  آمده  است‌که‌گفت‌:  ما  همراه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    به  مسافرت  می‌رفتیم‌،  هرگاه  شهر  و  آبادی  را  می‌دیدکه  قصد  ورود  بدان  را  داشت  می‌گفت‌:" اللهم بارك لنا فيها (ثلاث مرات): اللهم ارزقنا جناها، وحببنا إلى أهلها وحبب صالحي أهلها إلينا     [سه  بار  می‌گفت‌:  خداوندا  ما  را  درآنجا  برکت  عطا  فرما،  خداوندا  از  ثمرات  و  میوه‌های  آن  ما  را  روزی‌گردان‌،  و  ما  را  نزد  اهل  آنجا  محبوب‌گردان  و  مردمان  درستکارآنجا  را  نیز  نزد  ما  محبوب‌گردان‌]"‌.  بروایت  طبرانی  در  “‌الاوسط‌”  با  سند  جید.  و  بروایت  از  حضرت  عائشه  آمده  است‌که‌گفت‌:  هر  وقت  پیامبر صلی الله علیه و سلم    مشرف  بر  سرزمینی  می‌شدکه  می‌خواست  بدان  وارد  شود،  می‌گفت‌:" اللهم إني أسألك من خير هذه وخير ما جمعت فيها، اللهم ارزقنا جناها   وأعذنا من وباها، وحببنا إلى أهلها، وحبب صالحي أهلها إلينا    [معنی  آن  در  ضمن  دعاهای  پیش ‌گذشت‌]"‌.  بروایت  ابن  السنی.دعایی که  مسافر  در  وقت  سحر  می‌خواند

بروایت  از  ابوهریره  آمده  است‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم    در  سفر  در  وقت  سحر  در  آخر  شب  می‌گفت‌:" وسمع سامع   بحمد الله وحسن بلائه علينا، ربنا صاحبنا وأفضل علينا، عائذا بالله من النار    [ستایش  ما  برای  الله  و  ستایش  ما  ازنعمتهای  او،  و فضیلت  نیکوی  او  بر  ما  را  و نعمت  نیکوی  وی  را  به  ما ‌ گواهی  داد،‌ گواهی  پروردگارا  ما  را  همراهی‌کن  و  ما  را  ازآتش  دوزخ  و  اسباب  آن‌،  مصون  دار]"‌.دعایی که مسافر به‌ هنگام  بالا رفتن  از  بلندی  و  یا  فرود آمدن  به  دره‌ای  و  یا  برگشتن‌،  می گوید:

1-‌بروایت  بخاری  از  جابر  آمده  است‌که‌گفت‌:  هرگاه  از  بلندیی  بالا  می‌رفتیم  الله  ا‌کبر  می‌گفتیم  و  هرگاه  فرود  می‌آمدیم  سبحان الله  می‌گفتیم‌.
٢-‌بروایت  بخاری  ازابن  عمرآمده  است‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم    هرگاه  ازحج  یا  عمره  و  یا  جنگ  برمی‌گشت‌،  وقتی‌که  برگردنه‌ای  یا  راه  سختی  و  دشواری  مشرف  می‌گشت  سه  بارالله  ا‌کبر  می‌گفت‌،  سپس  می‌گفت‌: " لا إله إلا الله وحده لا شريك له له الملك وله الحمد وهو على كل شئ قدير، آيبون تائبون، عابدون ساجدون، لربنا حامدون، صدق الله وعده، ونصر عبده، و هزم الاحزاب وحده  "دعای  مسافر وقتی که سوار  برکشتی  می‌شود

1-‌بروایت  ابن  السنی  از  حسین  بن  علی رضی الله عنه  آمده  است‌که‌گفت‌:  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:  موجب  حفظ  و  امنیت  امّت  من  از  غرق  شدن‌،  آن  است ‌که  وقتی  سوار کشتی  می‌شوند،  این  آیات  را  بخوانند:" بسم الله مجريها و مرساها إن ربي لغفور رحيم ". " وما قدروا الله حق قدره، والارض جميعا قبضته يوم القيامة والسموات مطويات بيمينه سبحانه وتعالى عما يشركون".دعای  سوارشدن  برکشتی  به  هنگام  اضطراب  و طوفانی  دریا

سوار  شدن  برکشتی  به  هنگام  طوفانی  در‌یا  جایز  نیست‌،  چون  ابوعمران  جونی  گفته  است ‌که  بعضی  از یاران  پیامبر صلی الله علیه و سلم    برایم ‌گفته‌اند که  هرکس  بر  پشت  بامی  بخوابد  که  جان  پناه  ندارد،  و  از  روی  بام  بیفتد،  خداوند  او  را  حفظ  نمی‌کند  و  ذمّه  از  او  بری  است  -‌چون  برخلاف  توکل  و  استفاده  ازوسایل‌،  رفتار  نموده  است‌.  امام  احمد  آن  را با  سند  صحیح  روایت‌کرده  است‌.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:609.txt">