نگام روزه مستجاب خواهد شد. وهمچنين در هنگام افطارش، پس او در روزه اش روزه دار صبور يست ودر شبش عبادت کننده وشکرگذار.

همانطور که گفته شده خوشحالی روزه دارهنگام افطارش از فضل ورحمت الهی است. چرا که خداوند در سوره يونس آيه 58 می فرمايند: 

﴿قُلْ بِفَضْلِ اللّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُواْ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ﴾.

ترجمه: (ای رسول من به مردم بگو شما بايد منحصراً بفضل ورحمت خداوند شادمان شويد که آن بهتر ومفيدتر از ثروتی است که برای خود اندوخته می کنيد).

وشرط آن اينست که چيزی که با آن فطار می کند حلال باشد واگر بر چيزی که خداوند آن را حرام کرده افطار کرد خداوند دعايش را استجابت نمی کند همانطور که رسول اکرم -صلى الله عليه وسلم- می فرمايند.

«يمد يديه إلی السماء: يا رب يارب، ومطعمه حرام ومشربه حرام، وملبسه حرام، وغذی بالحرام، فأنی يستجاب لذلک». (بروايت مسلم)

ترجمه: (دستانش را بسوی آسمان دراز می کند وزاری می کند که ای پروردگار من... ای خدای من، در حاليکه غذای حرام خورده، حرام نوشيده، حرام پوشيده واز حرام سير شده، پس چگونه دعايش پذيرفته شود؟!)
فضيلتهای ماه رمضان وروزه اش

1- از برتريهايی که ماه رمضان بر ماههای ديگر دارد اين است که در آن قرآن کتاب جاويدان الهی همراه با دلايل روشنش بر بشريت نازل شده است.
2- در آن شيطانها زندانی می شوند ودرهای آتش بسته ودرهای بهشت باز می گردد، همانطور که پيامبر -صلى الله عليه وسلم- می فرمايند: «إذا جاء رمضان فتحت أبواب الجنة، وغلفت أبواب النيران، وصفدت الشياطين».
3- شب قدردر اين ماه است وآن نيز از هزار ماه بهتر است. کسی که از آن محروم گردد تو گويی که از همه ماه مبارک محروم مانده است.
4- روزه دار در اين ماه با روزه اش غفران وآمرزش الهی را بدست می آورد همانطور که پيامبر -صلى الله عليه وسلم- می فرمايند: «من صام رمضان إيماناً واحتساباً غفرله ما تقدم من ذنبه». ترجمه: کسی که رمضان را با ايمان خالص روزه گرفت واجر وپاداشش را فقط از خداوند خواست، خداوند از گناهان پيشين او در می گذرد.
5- با زنده داشتن شبها در طاعت وعبادت پروردگارش به آمرزش ومغفرت او دست می يابد، همانطور که رسول الله -صلى الله عليه وسلم- می فرمايند: «کسی که شب رمضانش را با ايمان خالص بر پا داشت وطلب اجر وپاداشش را فقط از خداوند خواست گناهان پيشينش بخشيده می شوند». وهمچنين در آخر شبهای رمضان گناهان روزه دار بخشيده می شود.
6- رسول الله -صلى الله عليه وسلم- خبر دادند که خداوند متعال آزاد ورها می کند بندگان گنه کارش را از آتش در تمام شبهای ماه مبارک رمضان.
7- برای روزه دار هنگام افطارش دعايی ست که رد نمی شود.
8- فرشتگان برای روزه دار تا وقتی که افطار می کنداستغفار می کنند.
9- هر روز بهشتش را زينت می دهد ومی فرمايند: «رنج وسختيها وچيزهای آزار دهنده دور می شوند از بندگان صالح من وبزودی بسوی من می آيند».
10- پيامبر -صلى الله عليه وسلم- می فرمايند: «عمره در رمضان مساوی با ثواب حج است».
11- بوی دهن روزه دار در نزد خداوند متعال خوشبوتر است از بوی مسک. 
12- خداوند جهنميان را در تمام شبهای رمضان از آتش جهنم می رهاند. 
13- شياطين زندانی می شوند.
14- در ماه مبارک رمضان درهای بهشت باز می شوند ودرهای آتش دردناک دوزخ بسته می شوند.
حکم وفوائد روزه ماه مبارک رمضان

حکم:
تعريف روزه: خودداری کردن از خوردنيها وآشاميدنيها از طلوع فجر تا غروب خورشيد.
واين فرض ثابتی است درقرآن کريم و سخنهای پيامبراکرم -صلى الله عليه وسلم- اگر کسی منکر چنين فرضی شود او مرتد کافری است که بايد توبه کرده اقرار به فرض بودنش نمايد وإلا کشتنش واجب است.
بايد روزه رمضان با ديدن حلال ماه يا با اتمام 30 روز کامل ماه شعبان صورت گيرد ودر اثبات ديدن ماه شخصی عادل وراستگو کافی است.
ابن قيم رحمه الله می فرمايد: روش پيامبر اکرم -صلى الله عليه وسلم- بر اين بود که ماه مبارک رمضان را با ديدن هلال آن ماه شروع می فرمودند ويا با به اثبات رسيدن آن از شهادت انسانی درست وبا ايمان. که يکبار با شهادت فرزند عمر وبار ديگر با شهادت وگواهی مردی روستايی که به او اعتماد داشتند روزه گرفتند. واگر چنانچه هلال رمضان را نمی ديدند وکسی هم گواهی وشهادت به ديدن آن نمی داد ويا هوا ابری بود در اينصورت امر می فرمودند که سی روز ماه شعبان را تمام کنند سپس روزه ماه مبارک رمضان را شروع کنند.
از شيخ ابن باز سوال شد: در بعضی کشورهای اسلامی مردم به تقويمها اکتفا می کنند بدون اينکه هلال ماه را ببينند پس حکم اين چيست؟
جواب دادند: رسول الله -صلى الله عليه وسلم- امر کردند که مسلمانان با ديدن هلال ماه روزه بگيرند وبا ديدنش افطار کنند، واگر هوا ابری بود بر آنها کامل کردن 30 روز ماه شعبان واجب می شود.
احاديث زيادی در اين مورد آمده است که همه شان دلالت می کند بر اينکه ديدن ماه ويا کامل کردن تعداد روزهای ماه شعبان در هنگامی که ماه ديده نشود واجب است و بر هر شخصی نمی توان اعتماد کرد مگر اينکه انسانی عادل وراستگو ومورد اعتماد مردم باشد.

فوائد روزه 
1- روزه راهی است بسوی تقوا وپرهيزکاری همانطور که خداوند متعال می فرمايد: 
﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ﴾. [البقرة: 183]. ترجمه: «ای اهل ايمان بر شما هم روزه داشتن فرض گرديد چنانکه بر ملّتهای پيشين وامّتهای گذشته فرض شده بود واين دستور برای آنست که شما پرهيزکاروبا تقوا شويد».
2- روزه باعث پاک کردن از تمام چيزهای باطل می شود رسول الله -صلى الله عليه وسلم- می فرمايند: «من لم يدع قول الزور والعمل به والجهل، فليس لله حاجة فی أن يدع طعامه وشرابه». (بروايت بخاری).
ترجمه: (کسی که از دروغ وزورگويی وکارهای ناشايست وعصبانيت وآزار واذيت مردم دست نمی کشد خداوند را به پرهيز ودوری از خورد ونوشش هيچ ضرورت وحاجتی نيست).
3- و از فوائدش اينست که شهوت را ضعيف می کند وصبر را زياد می کند واراده را قوی می کند، همانطور که رسول الله -صلى الله عليه وسلم- جوانانی را که توانايی ازدواج ندارند را امر کردند که روزه بگيرند.
4- وازفوائد ديگرش اينست که مردم را به اتحاد ودوستی، عدل وعدالت، برابری وايثار، فداکاری، بذل وبخشش وکمک کردن به فقرا ومساکين عادت می دهد.
5- از فوائده های ديگرش: صحت وسلامتی انسان وروده ها واصلاح کردن معده وپاک کردن بدن از چيزهای که باعث ضرربرای بدن انسان می شود است.
6- واز ديگر فوائدش اين است که قلب را مشغول به چيزهايی که او را به سعادت وخوشبختی سوق می دهد می کند واز زشتيها وگناهان خالی می کند وبه ذکر وعبادت وتلاوت قرآنش می خواند.
7- واز فوائد ديگر آن است که مجرای خون را تنگ می کند(مجرای که از آن شيطان وارد بدن انسان می شود) ونفس انسان را آرامش وتسکين می دهد وذهنش را راحت می کند ووسواس وخيال را از او دور می کند وفقط او را متوجه پروردگارش می سازد.
راه وروش پيامبر -صلى الله عليه وسلم- در رمضان

از امام ابن قيم است که می فرمايند: از سلوک پيامبر -صلى الله عليه وسلم- اين بود که در ماه رمضان زياد عبادت می کردند وجبرئيل عليه السلام به ايشان درس می دادند.
وايشان در ماه رمضان بهترين مردمان بودند در صدقه دادن، احسان، نيکی کردن به مردم، تلاوت قرآن ونماز از بهترين مردمان بودند، وذکر واعتکاف وتمام چيزهای که اختصاص به ماه مبارک رمضان داشت را زياد انجام می دادند وکارها وعبادتهای بسيار زيادی را به اين ماه اختصاص می دادند که در ماههای ديگر انجام نمی دادند.
چه چيز برای روزه دار شايسته وچه چيز واجب است؟

سوال: چه چيز شايسته روزه دار است وچه چيز واجب است برايش که بايد آن را انجام دهد؟

جواب: برای روزه دار شايسته است که بيفزايد بر طاعات وعباداتش وازخود همه کارهای حرام را دور کند، ونمازهای پنجگانه را در وقتشان با جماعت بخواند ودروغ وغيبت وگول زدن ومعاملات ربا (حرام) وهر کار وگفته ای که انجام دادنش حرام است را ترک کند. همانطور که پيامبر -صلى الله عليه وسلم- می فرمايند: «من لم يدع قول الزور والعمل به والجهل فليس لله حاجة في أن يدع طعامه وشرابه». ( به روايت البخاری) 

ترجمه: (کسی که از دروغ وزورگويی وکارهای ناشايست وعصبانيت وآزار واذيت مردم دست نمی کشد خداوند را به پرهيز ودوری از خورد ونوشش هيچ ضرورت وحاجتی نيست).
روزه وتربيت نفس

کسی که نزديکی بسوی خداوند را می خواهد بايد از خوردنيها، آشاميدنيها واز شهوات دوری کند.

فوائد:
1- شکسته نفسی؛ سير بودن شکم انسان ومباشرت با زنان او را از خداوند غافل می کند.
2- خالی کردن قلب از مشغوليتها وفکرهای بيهوده؛

انجام دادن خواهشهای نفسانی باعث سنگدلی می شود وبين بنده وپروردگارش جدای می افکند و اين باعث ضعف ايمان وسوق دادن غفلت بسوی او می گردد.

خالی بودن شکم از خوردنيها وآشاميدنيها قلب را نورانی، انسان را فروتن، غرور او را درهم می شکند واو را بسوی ذکر وياد خدا رهنمون می سازد.

روزه مجاری خون را که مجراهای ورود شيطان هستند در جسم انسان تنگ می کند وباعث تسکين وآرامش خاطر در انسان می شود ووسوسه های شيطانی را از او دور می سازد وهمچنين شهوت غضب را در چشمش از بين می برد وبرای همين رسول الله -صلى الله عليه وسلم- روزه را سپری برای شکستن شهوت نفسانی قرار داده اند.

پس ای انسان بدان که:
مگر با ترک کردن شهوتهای نفسانی وچيزهای که خداوند در همه حال حرام دانسته مانند دروغ، ظلم، تجاوزکردن بر مردم در خونها، مالها وناموسهايشان نمی توانی به خداوند نزديک شوی.

چرا که در اين مورد پيامبر -صلى الله عليه وسلم-می فرمايند: «کسی که از دروغ وزورگويی وکارهای ناشايست وعصبانيت وآزار واذيت مردم دست نمی کشد خداوند را به پرهيز ودوری از خورد ونوشش هيچ ضرورت وحاجتی نيست».

جابرعليه السلام گفت: اگر روزه گرفتی نه تنها دهنت بلکه همراه آن گوش، چشم وزبانت را از دروغ وحرامها مبرا ساز، واز همسايه آزاری نيز دوری کن وسعی کن که وقار ومتانت داشته باشی در روزی که روزه ای، وبين روزی که روزه ای وروزی که روزه نيستی فرق مگذار.

بدرستی که نزديکی بسوی خداوند متعال با ترک کردن کارهای مباح حاصل نمی شود مگر بعد از دوری وترک کردن حرامها.

پس کسی که مرتکب کار حرامی شد وبعد از آن خواست با ترک کردن کارهای مباح به خداوند نزديک شود مثل کسی که فرائض را تر ک می کند ومی خواهد با نوافل به خداوند نزديکی جويد. 

البته چنين کسی روزه اش از نظر جمهورعلماء جائز است وبه اينکه دوباره روزه بگيرد،امر نمی شود. 

درمسند امام احمد است که:
روزی دو زن در زمان پيامبر اکرم -صلى الله عليه وسلم- روزه گرفتند ونزديک بود که از تشنگی بميرند. بمردم اين موضوع را به پيامبر -صلى الله عليه وسلم- رساندند اما ايشان اهتمام ندادند. سپس دوباره به اطلاع ايشان رساندند اين بار پيامبر -صلى الله عليه وسلم-آنها را خواست وبه آنها گفت که استفراغ کنند آنها چرک وخون وگوشتهای جويده شده را استفراغ کردند.

رسول الله -صلى الله عليه وسلم- فرمودند: اين دو زن ازچيزهای که خداوند حلال کرده بود روزه گرفتند واما با چيزی که خداوند برايشان حرام کرده بود افطار کردند. (باغيبت کردن خود را از پاداش روزه محروم ساختند روزه شان را باطل کردند).
آداب روزه وسنت هايش

در روزه چيزهای هست که واجب اند وچيزهای است که مستحب اند:
1- حرص؛ حرص وطمع در خوردن سحری وتأخير کردن در آن تا جزء آخر از شب، تا نزديکی طلوع فجر، چرا که پيامبر اکرم -صلى الله عليه وسلم- فرمودند: «سحری بخوريد چرا که در سحری برکت است».

2- تعجيل؛ عجله کردن در افطار هنگاميکه خورشيد غروب می کند همانطور که پيامبر -صلى الله عليه وسلم- می فرمايند: «تا روزی که مردم در خوردن افطار عجله کرده، افطار را به تأخير نيندازند در آنها خير ونيکيهايی بسياری است».

3- دوری کردن از دشنام دادن وسخنهای دروغ وناسزا وناروا وهمه کارهای حرام ديگر همانطور که پيامبر -صلى الله عليه وسلم- می فرمايند: «اگر روزی کسی از شما روزه بود دشنام ندهد حتی اگر کسی به او حرف ناروای گفت يا با او درگير شد بگويد من شخص روزه داری هستم».

4- با خرما افطار کند اگر نيافت با آب افطارش را شروع کند.

5- وقتی که روزه است به چيزی که دوست دارد دعا کند چرا که دعای روزه دار رد نمی شود.

6- پر خوری نکردن در افطار وسحر واکتفا کردن به اندازه ای که بدن احتياج دارد.

7- صدقه زياد دادن وبه بينوايان غذا دادن چرا که رسول الله -صلى الله علي