 نمود که از دل زمين برمي آيند و دانست و اقرار نمود که پروردگار ما چه پاک و منزه است، خدايي که اين نعمات را رويانيده و براي ما انسان ها آماده ساخته است.

خوردن از مقابل خود: 
شايسته است که فرد از غذاي مقابل خود بخورد و نه از وسط ظرف. پيامبر صلى الله عليه و سلم به عمر بن ابي سلمه سفارش کرد تا از مقابل خود بخورد و فرمود: (إذا أكل أحدكم طعامًا فلا يأكل من أعلى الصحفة، ولكن ليأكل من أسفلها، فإن البركة تنزل من أعلاها) يعني: «وقتي غذا مي خوريد از بالاي بشقاب نخوريد بلکه از پايين آن بخوريد. چون برکت از بالاي آن نازل مي شود.» [ابوداود و ترمذي].

گردآمدن موقع صرف غذا: 
مستحب است که موقع صرف غذا جمع شوند، چون برکت بر حاضران سفره نازل مي شود. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (طعام الواحد يكفي الاثنين، وطعام الاثنين يكفي الأربعة، وطعام الأربعة يكفي الثمانية) يعني: «طعام يک نفر براي دو نفر و طعام دو نفر براي چهار نفر و طعام چهار نفر براي هشت نفر کفايت مي کند.» [مسلم]

عده اي از اصحاب نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم آمده و از آن شکايت داشتند که مي خورند ولي سير نمي شوند. آن حضرت صلى الله عليه و سلم فرمود: (فاجتمعوا على طعامكم، واذكروا اسم الله يبارك لكم فيه) يعني: «پس براي نان خوردن تان يکجا شويد و بسم الله بگوئيد، براي شما در طعام تان برکت گذاشته مي شود.» [ابوداود]

خودداري از استعمال ظروف طلا و جواهر: 
براي مسلمانان جايز نيست که از ظروف و وسايل غذاخوري جنس طلا و جواهر استفاده کنند. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إن الذي يأكل أو يشرب في آنية الذهب والفضة إنما يجَرْجِرُ في بطنه نار جهنم.) يعني: « کسي که در ظرف طلا يا نقره بخورد يا بنوشد، همانا در شکم خويش آتش جهنم را فرو مي کشد.» [مسلم] 

فرد مسلمان براي غذا خوردن بيشتر از دست يا ديگر وسايل سر سفره استفاده مي نمايد.

طرز نشستن موقع خوردن غذا: 
مستحب است که مسلمانان هنگام غذا خوردن، اگر روي زمين غذا مي خورند، يکي از پاها را پهن نموده و ديگري را قائم دارد. اشکالي ندارد که بر روي ميز غذا خورده شود. ولي صرف غذا در حال تکيه دادن مکروه است. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (لا آكل متكئًا) يعني: «در حال تکيه چيزي نمي خورم.» [بخاري]

خوردن غذا در کوچه و خيابان: 
فرد مسلمان، در حالي که از کوچه و خيابان عبور مي کند، از خوردن و نوشيدن خودداري مي نمايد چون اينکار مخالف آداب غذا و آداب راه مي باشد.

چگونه بنوشيم: 
وقتي که فرد مسلمان بخواهد آب يا چيز ديگري – از نوشيدني هاي حلال- بنوشد، بايد آن را در سه مرتبه بنوشد و بيرون از ظرف نفس خود را بيرون دهد و نوشيدن آن را با نام خدا آغاز نموده و با حمد و سپاس از او به پايان ببرد و در نوشيدني اش ندمد. روايت شده که پيامبر صلى الله عليه و سلم هرگز در نوشيدني اش نمي دميد. [ابن ماجه] همچنين روايت شده که آن حضرت صلى الله عليه و سلم فرموده اند: (لا تشربوا واحدًا كشرب البعير، ولكن اشربوا مثنى وثلاث، وسمُّوا إذا شربتم، واحمدوا إذا أنتم رفعتم) يعني: «مانند آشاميدن شتر يکباره نياشاميد و ليکن در دو و سه مرحله بياشاميد و چون بياشاميد، بسم الله گوئيد و چون آن را آشاميديد، الحمد لله بگوييد.» [ترمذي]

شکر و حمد خداوند در پايان غذا: 
وقتي خوردن غذا به اتمام مي رسد، مسلمان خداوند سبحان را حمد و سپاس مي گويد. رسول خدا صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (من أكل طعامًا فقال: الحمد لله الذي أطعمني هذا ورزقنيه من غير حول مني ولا قوة. غفر له ما تقدم من ذنبه) يعني: «کسي که غذا بخورد و بگويد: "الحَمْدُ للَّهِ الذي أَطْعَمَني هذا..." ثنا باد خدايي را که اين طعام را بدون قوت و توانائي ام به من خورانده و روزي داده است، گناه گذشته اش آمرزيده مي شود.» [ابوداود و ترمذي و نسائي و احمد]

پيامبر صلى الله عليه و سلم وقتي سفره را برمي داشتند مي فرمود: (الحمد لله حمدًا كثيرًا طيبًا مباركًا فيه غير مَكْفِي ولا مُستغني عنه ربنا.) يعني: «ستايش براي خداوند است، ستايش بسيار زياد، و پاکيزه و با برکت. پروردگارا برخاستن ما از روي اين سفره به اين دليل نيست که آن را کافي تصور کرديم يا نسبت به ان ها بي اعتنا و بي نياز هستيم.» [بخاري]

همچنين آن حضرت صلى الله عليه و سلم فرموده اند: (إن الله ليرضى عن العبد أن يأكل الأكلة فيحمده عليها ويشرب الشربة فيحمده عليها) يعني: « خداوند از بنده اي راضي مي شود که چون لقمه اي بخورد وحق تعالي را بر آن ثنا گويد و چون آب بياشامد، حق تعالي را بر آن ثنا گويد.» [مسلم و نسائي و ترمذي]

صرفه جويي در غذا: 
مسلمان در خورد و نوش صرفه جويي نموده و آن اندازه مي خرد که کفاف او را بنمايد تا مجبور نباشد مقدار زيادي از باقيمانده ي غذايش را در سطل زباله بريزد. حال آنکه مي داند مسلمانان بسياري در سراسر جهان زندگي مي کنند که از داشتن يک لقمه نان و جرعه اي آب محروم مي باشند.

پس مانده ي غذا: 
اسلام دين نظافت و پاکيزگي است. مسلمان انساني پاکيزه است و زباله هايش را در خيابان نمي ريزد و درعوض برايش مهم است که آن را در سطل مخصوص زباله بريزد. ريختن زباله در کوچه و خيابان به افزايش حشرات مي انجامد و در نتيجه ي آن بيماري هاي همه گير شايع مي گردد. نيکوتر آنست که به قدر کفايت غذا تهيه نموده و در صورتيکه بداند مقدار غذا بيشتر از نياز مي باشد آن را به همسايگانش بدهد.

خوردن غذاي غير مسلمانان: 
خداوند متعال خوردن غذاي اهل کتاب (يهوديان و مسيحيان) را روا داشته و مي فرمايد: {اليوم أحل لكم الطيبات وطعام الذين أوتوا الكتاب حل لكم وطعامكم حل لهم} يعني: «امروز چيزهاى پاكيزه براى شما حلال شده و طعام كسانى كه اهل كتابند براى شما حلال و طعام شما براى آنان حلال است.» [مائده: 5] مشروط به آنکه در آن چيز حرامي، مانند گوشت خوک يا شراب، وجود نداشته باشد، که در آن صورت ديگر خوردن آن خوراکي جايز نمي باشد.
......................
مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comابورفاعه - رضي الله عنه – نزد پيامبر صلى الله عليه و سلم آمد و آن حضرت صلي الله عليه و سلم در حال ايراد خطبه بود، گفت: يا رسول الله، غريبه اي آمده و از دين اسلام مي پرسد و چيزي از آن نمي داند. رسول خدا صلى الله عليه و سلم نگاهي به او انداخت، و آنگاه از خطبه باز ايستاد و روي به ابورفاعه نموده و مسائل دينش را به او آموخت، تا آنکه آن مرد مطلب را خوب فراگرفته و آن را فهميد. سپس پيامبر صلى الله عليه و سلم به خطبه اش بازگشت.

***

بعد از وفات رسول الله صلى الله عليه و سلم، ابن عباس -رضي الله عنه- شروع کرد به سؤال نمودن از صحابه رضي الله عنهم در مورد اقوال پيامبر صلى الله عليه و سلم. هرکس حديثي از پيامبر صلى الله عليه و سلم را مي دانست، سراغش مي رفت. اگر آن فرد، موقع نيم روز، درحال خواب مي بود، بر در وي مي نشست و منتظر مي مي ماند تا از خواب برخيزد. در اين بين باد بيابان او را غبارآلود مي نمود.ه صحابي مذکور به خاطر ابن عباس رضي الله عنه