النشور) [بخاري] يعني: «تمام ستايش ها مخصوص خداوند است، او که ما را بعد از مرگ زنده کرد و بازگشت به سوي اوست.»

به هنگام داخل شدن به دستشويي با پاي چپ وارد شود و بگويد:
(باسم الله، اللهم إني أعوذ بك من الخُبث والخبائث) [بخاري] يعني: «به نام خدا، الهي! از جن هاي خبيث اعم از مرد و زن به تو پناه مي برم.»
با پاي راست از آنجا خارج شود، سپس بگويد: (غفرانك)._[مسلم] يعني: «آمرزشي از جانب تو!»

به وقت وضوء بگويد: 
(باسم الله) :«به نام خدا» و بعد از وضوء: (أشهد ألا إله إلا الله. وحده لا شريك له. وأشهد أن محمدًا عبده ورسوله) [مسلم] يعني: «گواهي مي دهم که بي شک هيچ معبودي جز خداوند تنها و بي انباز نيست و شهادت مي دهم که محمد بنده و فرستاده ي اوست.»

وقتي که لباس تازه مي پوشد:
(اللهم لك الحمد، أنت كسوتَنيه، أسألكَ خيره وخير ما صُنع له، وأعوذ بك من شره وشر ما صُنع له) [ابوداود و ترمذي] يعني: «الهي! ستايش بري تو است، توئي که اين لباس را به من پوشاندي. از تو مي خواهم خير آن را و خير آنچه را براي آن ساخته شده و به تو پناه مي برم از بدي آن و بدي آنچه براي آن ساخته شده است.»

به هنگام رفتن به مسجد:
(بسم الله، اللهم اجعل في قلبي نورًا، وفي لساني نورًا واجعل في سمعي نورًا، واجعل في بصري نورًا، واجعل من خَلْفي نورًا، ومن أمامي نورًا، واجعل من فوقي نورًا، ومن تحتي نورًا. اللهم أعطني نورًا) [مسلم] يعني: «به نام خدا، الهي! در قلب و زبان من نور قرار بده، الهي گوش و چشم مرا منور گردان، الهي! پشت سر و جلوي من نور قرار بده. بار الها! از بالا و پائين به من نور عنايت فرما، الهي! به من نور کامل عطا کن. »

وقتي که داخل و يا از مسجد خارج مي شود:
مسلمان با پاي راست داخل مسجد شده و بر پيامبر صلى الله عليه وسلم صلوات مي فرستد، سپس مي گويد: (اللهم افتح لي أبواب رحمتك) يعني: «الهي! درهاي رحمت خود را بر من بگشاي.» و به هنگام خارج شدن بر پيامبر صلى الله عليه وسلم صلوات مي فرستد و سپس مي گويد: (اللهم إني أسألك من فضلك) يعني: «الهي! از تو فضل تو را مسئلت مي نمايم.» [مسلم و ابوداود] 

به وقت غذا خوردن: 
(اللهم بارك لنا فيما رزقتنا، وقنا عذاب النار. باسم الله) [ابن سني] يعني: «الهي! در آنچه به ما ارزاني داشتي برکت بده و ما را از عذاب آتش [دور] نگه دار. به نام خدا.»
 و بر مسلمان لازم است که اذکار صبح و شب را فراموش نکند و به پيامبر صلى الله عليه و سلم اقتدا نمايد،به همين سبب فرد مسلمان همواره در حال ذکر و ياد پروردگار خويش و با قلب خود شب و روز با او در ارتباط مي باشد. خداوند بنده اي را که دائما او را ذکر مي نمايد، ياد مي کند، و هر کس خداوند را در ميان جمع ياد کند، خداوند نيز او را در جمعي بهتر از آن ياد مي کند، گناهان او را مي آمرزد و او را از خطا و اشتباه پاک مي دارد. 
......................
مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comدر غزوه ي أُحد (سَمُرَة بن جُنْدُب) و (رافع بن خَدِيج)، که سن شان از پانزده سال تجاوز نمي کرد، نزد پيامبر صلى الله عليه و سلم رفتند تا به آنان اجازه دهد تا در نبرد به صف مسلمانان بپيوندند. رسول خدا صلى الله عليه و سلم تقاضايشان را رد کرد و با مشارکت آن دو در نبرد موافقت ننمود. به پيامبر صلى الله عليه و سلم گفتند: رافع تيرانداز ماهري است.

پيامبر صلى الله عليه و سلم، بعد از آنکه او را آزمود، با شرکت او موافقت کرد. اين اتفاق سمرة را به شدت به سر غيرت آورده و اشتياق جهادش را بيشتر نمود. سمرة نزد پيامبر صلي الله عليه و سلم رفت و از ايشان خواست تا مانند رافع به او نيز اجازه ي پيوستن به صف لشگر مسلمانان داده شود، و گفت: من رافع را در تيراندازي مي برم. آن دو مسابقه دادند و سمرة برنده شد. رسول الله صلى الله عليه و سلم نيز موافقت نمود که هر دو در صفوف مسلمانان در نبرد احد شرکت جويند.

فرد مسلمان سعي دارد که بنيه ي جسمي نيرومندي داشته باشد و براي رسيدن به توانمندي جسمي بايد تمرينات ورزشي انجام دهد. رسول الله صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (المؤمن القوي خير وأحب إلى الله من المؤمن الضعيف، وفي كلٍّ خيرٌ) يعني: «در نزد خدا مؤمن قوي و نيرومند از مؤمن ضعيف بهتر و محبوب تر است، و در هر کدام شان خير وجود دارد.» [مسلم و ابن ماجه]

حضرت عمر بن خطاب -رضي الله عنه- مي فرمايد: به فرزندانتان شنا، تيراندازي و اسب سواري بياموزيد.

ورزش داراي فوايد بسياري است؛ سرعت گردش خون را بالا مي برد، درنتيجه درصد بيشتري اکسيژن به بدن مي رسد، سينه و شش ها را فراخ نموده و فرد را از بيماريهاي ريوي محفوظ داشته و در رشد و نيرومند ساختن جسم به او کمک مي کند. گذشته از اين ها تاثيرات مثبت فراواني بر رفتار و تفکر انسان داشته و باعث ايجاد عادات زيبا و پسنديده در وجود فرد شده و اراده و همت بالا را در وي برانگيخته و عقل انسان را بالنده مي سازد. چنانچه گفته اند: عقل سالم در بدن سالم.

از جمله آداب ورزش جسماني:

در نظر داشتن نيت: 
انسان مسلمان در هرکاري نيتش را در خاطر مهيا کرده و در تمرينات ورزشي نيز نيت نيرو يافتن براي طاعت پروردگارش و کمر همت بستن به وظايف اجتماعيش را در خاطر آورده و آن را وسيله اي براي جلوه گري و فخرفروشي و خودنمايي بين ديگران نمي داند. پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إنما الأعمال بالنيات) يعني: «همانا ثواب اعمال به نيت بستگي دارد.» [متفق عليه]

مراعات سن و سال: 
براي هر سن و سال ورزش متتناسب آن وجود دارد. مثلاً براي کودکان ورزش هاي سخت و سنگين مناسبتي ندارد.

اجتناب از حرام: 
انسان مسلمان به ورزش هايي مي پردازد که براي جسم و ذهن او سودمند باشند. بهترين ورزش ها همان هايي هستند که در احاديث آمده و ورزش هايي مانند آن ها مانند: تيراندازي، اسب سواري شنا، دو و ميداني و ورزش هاي قدرتي. اما اگر ورزش حرامي مانند مسابقات شرط بندي باشد بايد انسان مسلمان خود را از آن کنار بکشد. انسان مسلمان از هر چيزي که رنگ شبهه داشته باشد کارهايي که تنها نتيجه اش به هدر دادن وقت بوده و فايده اي از آن عايد نمي شود، اجتناب مي کند.

تنظيم وقت: 
زمانبندي اهميت ويژه اي در زندگي انسان دارد. براي مطالعه و کار و ورزش هرکدام زمان ويژه اي را اختصاص داده و زمان خواب و استراحت هم در نظر گرفته مي شود و هيچکدام وقت ديگري را نمي گيرد. ورزش کردن بطور متوسط و منظم جسم را نيرومند مي سازد و بالعکس زياده روي در آن، خستگي و بي طاقتي را در پي دارد.

انتخاب مكان مناسب: 
بهتر است که ورزش در مکاني وسيع و پاک مانند باشگاه ها، حياط مدرسه و پارک ها صورت گيرد که هواي پاک به اندازه ي کافي در آن جا يافت مي شود.

دوري از اختلاط: 
دختران و پسران با هم تمرين ورزشي نمي کنند و اين عمل مخالف شرع مي باشد و فرد مسلمان بايد از کودکي از هرآنچه منجر به بروز فتنه و تحريک شهوت آدمي مي گردد دوري گزيند.

توجه و اهميت دادن به همبازي ها:
از انجام کاري که به آنان آسيب برساند خودداري مي کنيم. ورزش فرصتي است تا در آن اخلاق، ادب و دوستي با هم